Meningen

Laatst gekocht en zojuist bekeken. Ik verwachtte een heerlijke cultklassieker te zien, maar dat viel helaas vies tegen.
Zeer teleurstellende en ongeloofwaardige film. Ronduit slechte acteerprestaties en een aantal zeer onrealistische scenes. Bijvoorbeeld de inspecteur die al sigaarrokend een ongerechtvaardige huiszoeking doet en Charles Bronson die een 'paar dagen' na de dood van zijn vrouw weer rustig aan het werk gaat.

Enige goeie punten zijn de best wel goede muziek en een aantal mooi geschoten beelden, daarom 1,5*

Ik verlaag hem een halfje. Ik heb hem net weer bekeken en een aantal dingen vallen dan toch in negatieve zin op. Zo stelt het verhaal natuurlijk geen drol voor, maar helaas probeert Rodriguez dit op momenten iets teveel uit te bouwen. Dat terwijl de actie scènes de film juist zo ongelooflijk tof maken. Verder vind ik de bad guy hier een pak minder charisma hebben dan in El Mariachi. Maar goed toch blijft er een fantastische film over. Het is duidelijk te zien dat Tarantino heeft mee geschreven aan een aantal dialoogjes, hij heeft zelf overigens ook een geinige bijrol. Banderas doet het in de actie stukken erg goed en Salma Hayek... damn ...

Schitterend vermaak

He's an easy guy to like, and a hard man to kill.

Deze film is voor mij het voorbeeld van de perfecte actiefilm. Alles klopt. Goed verhaal, vette bad guys, knallende shoot-outs en één geweldige good-guy.

Bruce Willis is voor mij zonder twijfel de enige echte actieheld. Hij ziet er cool uit en heeft altijd de perfecte one-liner klaar. Geweldig ook hoe die one-liners in deze film in combinatie met de actie scènes zijn gebruikt. De droge manier waarop Willis ze allemaal brengt, priceless.

Ook bad-guy Hans Gruber aka Alan Rickman zet een verbluffende prestatie neer. Wat een nare man is dat zeg bah.. De rest van de terroristen zijn goed te pruimen en zijn heerlijke schietschijven voor Mr. McClane.

Argyle mag toch zeker ook niet vergeten worden als 'side-kick' van Willis. Wat een grappige kerel is dat zeg. Die koppen die hij trekt, geweldig.

Wat de film in mijn ogen ook heel goed doet, is kritiek geven op de politie, geheime dienst en pers in Amerika (en misschien wel de wereld). Want het soms idiote handelen van deze mensen komt volgens mij behoorlijk dicht bij de realiteit.

Als laatste punt wil ik de kerstsfeer van de film nog even benadrukken. Hoewel er geen sprake is van besneeuwde straten en arre sleeën e.d., is deze sfeer op erg leuke wijze in de film gestopt. Verschillende mensen die door de film heen kerstliedjes lopen te neuriën/fluiten, 'Christmas in Hollis' van Run-DMC in het cassettedeck, dat soort kleine details. Het maakt deze prent in ieder geval tot mijn favoriete kerstfilm. Een kerstfilm die ik dankzij zijn kwaliteit ook met veel plezier in welk ander seizoen dan ook op kan zetten.

Prachtfilm. 5*

Onverwachte tegenvaller

Als ik hoor dat er een nieuwe Tarantino uitkomt gaat mijn hart altijd sneller kloppen. Ik kan dan ook vaak niet wachten om hem te aanschouwen op het witte doek. Dit was ook het geval bij deze Django Unchained. Gisteren ging ik met hooggespannen verwachtingen de bioscoop in en deze verwachtingen werden helaas niet volledig ingelost. Het grootste probleem zit hem voor mij in het feit dat de film gewoonweg te lang duurt. Het is duidelijk dat Tarantino geprobeerd heeft om de epicness van de films van zijn voorbeeld Sergio Leone te evenaren, maar dat lukt je niet door alleen maar een lange film te maken. Hiervoor moet er namelijk een (spannings)opbouw aanwezig zijn evenals een sterke binding met de personages. Dat was bij deze Django Unchained naar mijn mening niet het geval. Sommige scènes duren ontzettend lang met als doel waarschijnlijk toe te werken naar een climax. Deze climax blijft echter 9 van de 10 keer uit of stelt ontzettend teleur.

Hoe dan ook ik geef de film nog wel een voldoende, omdat Dicaprio, Jackson en Waltz nog beste rollen neerzetten en omdat het geweld zo heerlijk over the top is dat een glimlach meerdere malen niet kon onderdrukken.

P.S. één van de sterkste Tarantino punten uit het verleden, zijn muziekkeuze, is in deze film haast verwaarloosbaar.

3,0 met eerder een kans op dalen dan op stijgen.

Als fan van de Bond serie van vroeger uit had ik erg veel zin om alle films eens chronologisch af te gaan. Afgelopen kerst heb ik van mijn lieftallige vriendin een blu ray set gekregen met alle films tot SPECTRE en dat is natuurlijk een uitgelezen mogelijkheid om die belofte aan mijzelf eens in te lossen. Zo gezegd zo (met enige vertraging) gedaan. Het lijkt mij dan ook wel leuk om op dit forum bij elke film een kort stukje te plaatsen.

Dan beginnen we maar bij het begin. Dr. No, de eerste van de klassieke Connery Bond films, is een erg fijn werkje.
Ik kan mij heugen dat ik de film vroeger eens op televisie heb gezien en dat ik hem erg saai vond. Dit had waarschijnlijk te maken met het feit dat ik de meer actie gerichte films met Brosnan en toch ook Moore gewend was. Deze herziening heeft dat oordeel in ieder geval bij mij weg gehaald. Vanaf het begin zit ik er gelijk in en als Bond tijdens het kaartspelletje op klassieke wijze wordt geïntroduceerd (compleet met Bond -theme) kan ik een grote grijns niet onderdrukken.
Het verhaal ontvouwt zich op een rustige wijze en er wordt door Bond nog echt spionnenwerk verricht, iets dat mij wel smaakt maar wat toch op den duur wat gaat slepen. Als we aangekomen zijn op het eiland van het titelkarakter en we de wonderschone verschijning van Ursula Andress hebben gehad gaan we richting een boeiende ontknoping. Dr. No is een leuke villain en zijn basis is een zeer indrukwekkende filmset. De uiteindelijke ondergang van Dr. No en zijn snode plannen doet wat knullig aan maar de totale vernietiging van zijn basis maakt een hoop goed.

Al met al een erg leuk begin van de Bond filmserie die hier en daar wat traag voortsleept maar die wel bepaalde klassieke elementen van het door veel mensen zo geliefde Bond universum introduceert.