Dat real life meestal saaier is dan fictie kan met recht gezegd worden van de film Dennis P.
De film staat te boek als een misdaadkomedie, maar Dennis P. ( Edo Brunner), een domme gefrustreerde loser, heeft geen enkele keer mijn lachspieren tot leven gewekt. Door zijn tragikomische handelwijze wordt bij de kijker een beroep gedaan op medeleven, maar heeft bij mij volledig zijn uitwerking gemist. Ik vond de film cheap, oersaai en voor mensen die niet gemakkelijk in slaap komen een aanrader. Gaap…gaap…een slaappil kan daar niet tegenop.