Meningen

Helemaal op het eind, toen Joel in zijn gevangenispakje zat, en al bekend was wie de moordenaar was, zegt Joel tegen die man iets als: "Milly is mostly me" met zo'n vreemd lachje.
Toen begon ik weer te twijfelen of Joel toch niet de moordenaar was, Of zoek ik er nu veel te veel achter? In ieder geval is de film best te doen, ik vond hem minder slecht dan de meesten hier. Best wat spanning, een goed sfeertje, maar ik vond de emoties van vooral Lillard heel erg tegenvallen. Wordt zijn vriendin vermoord, gaat hij gewoon door en vertelt het zonder blikken en blozen tegen die Milly. En die clichés, tsja, daar zit de hele film vol mee, maar dat is ook wel een beetje de bedoeling denk ik (daar hebben ze het ook de hele tijd over).
Kortom, 2,5*

Serie maar eens bekeken, was vroeger altijd mijn lievelingsboek en het is fantastisch om het hele verhaal (in het Frans, dat dan weer wel) uitgespeeld te zien wordnen . Echt een super goed verhaal en leuke personages, zeker de journalisten.

Wauw, mooi filmpje hoor. Lekker sprookjesachtig, met aansprekende personages. Wel miste ik de diepgang een beetje (helemaal geen taboe op homoseksualiteit bijvoorbeeld, en weinig verdriet of wanhoop te bekennen waar die wel verwacht zouden worden). Echte feel-good, ook wel eens fijn.

*3,5

Dit was altijd één van mijn favoriete kinderfilms, maar toen ik hem pas nog eens keek vond ik hem wel erg overdreven. Had ik natuurlijk ook niet moeten doen. Ik denk dat ik hem toch maar beoordeel volgens mijn gevoel wat ik er vroeger bij had.

En, hoezee, dit is mijn 250e stem! Op naar de 500.

*3,5

Oppervlakkig verhaaltje over een bevallige zeemeermin met blijkbaar sirene-achtige krachten, die elke man in de film weet te verleiden en aan het eind -nog net niet uitgezwaaid- weer vrolijk wegzwemt. Niet moeten lachen, terwijl ze wel hun best doen het grappig te maken met constante vis-woordgrapjes en verwijzingen. Het doet allemaal gedateerd aan, wat het natuurlijk ook is. Al met al niet echt een aanrader in het klassieke komedie-genre.

Best mooi! Als fan van Ian McKellen kon ik mijn hart ophalen, zijn persoonlijkheid draagt de film. Maar hij voelde voor mij niet als Sherlock Holmes. Zelfs in de flashbacks is niets terug te vinden van het geniale en razendsnel denkende personage. En natuurlijk kun je dan de ouderdom de schuld geven, daar ging het hele verhaal juist om: wat blijft er van de detective over als zijn brein niet meer werkt als voorheen? Een sentimentele knorrepot, blijkbaar. Eentje die McKellen dan wel weer heel mooi heeft neergezet.

Wel heel zoetig hoor, ik hou er wel van, maar ik snap het als mensen dit helemaal niks vinden. Toch vind ik dat er wel te weinig aandacht aan deze film is gegeven, want het is best een romantisch drama waar de liefhebbers van kunnen genieten.
Een van de leukste rollen van Richard Gere, en ook de andere acteurs deden het goed. Het einde vond ik wel erg LOTR-achtig, en ik had graag gewild dat hij toch nog even van dat dak sprong ("Oh wait, maybe I can fly" *doef*) , dan had de film van mij misschien wel een ster meer gekregen, haha.

*3

Jim Carrey leek veel minder enthousiast dan in zijn andere films, maar er zaten best wat goede grappen en leuke personages in deze film. Een best leuke familiefilm, maar niet zo goed en grappig als ik had verwacht.

(trouwens, de 'drama'-stukjes waren letterlijk dramatisch)

De personages, zeker de bijpersonen, neigen naar het stereotype. Er is niets heel vernieuwends aanwezig. Toch vond ik dit een sfeervolle film, en was er meer chemie dan ik had verwacht. Niet afgezet, hoewel ik dat wel overwoog in de eerste minuten bij de introductie van 'de onbegrepen emo-tiener'. Maar het werd al snel interessant, net niet helemaal een romantisch of dramatisch niemendal. Geen film om twee keer te kijken, wel om een goed gevoel aan over te houden.