Meningen

Arme acteurs onder Nolan, waar zijn jullie in beland. De film deed helemaal niets met me.

De soundtrack was saai en monotoon, met als dieptepunt de Sirenen. De keiharde geluidseffecten leiden daarbij enorm af. Net als Ellen Page (nu Elliot) of de actrices die Helena en Clytaemnestra spelen. Kom op zeg, ik ben toch niet achterlijk?

Maar mijn grootste pijnpunt is dat deze Odyssee volkomen steriel is. Een aaneenschakeling van scènes waar geen traan om gelaten wordt.

Ik zat eigenlijk te wachten dat Leonardo een duidelijke Tarantino-rol zou gaan spelen. Het werd de eerste film waarin ik met plezier naar Brad Pitt heb zitten kijken. Leuke, ongemakkelijke setting met de hippies. Qua films zit Tarantino wat mij betreft een beetje in een glijdende schaal naar beneden maar ik vond deze Once upon a time desondanks nog een dikke voldoende.

Wat een ongelooflijk slechte film was dit zeg. Tenenkrommend slecht en daar kan Isa Hoes niet zoveel aan doen vrees ik want zelfs Rock Mayall kwam niet uit de verf.

Het boek is alleen op hele grote lijnen gevolgd. Natuurlijk is een film wat anders dan een boek en kan je moeilijk iemand's overpeinzingen goed in beeld brengen maar wat is dat toch met scriptschrijvers dat ze denken dat zij het verhaal wel even beter kunnen maken door een totaal andere draai aan het oorspronkelijke boek te geven. In deze film is daardoor het hele gevoel van ontsnapping waarmee de hoofdpersoon worstelt verdwenen.

Het loslaten van het boek was daardoor niet zo moeilijk aangezien de film in weinig meer daarvan weg had.

Het trauma van kleine geslachtsdelen van Julia, het vervallen makelaarskantoor van haar vader, de rode Supra-achtige Toyota die bij haar vader al jaren in de garage staat, het hele weggaan juist mét afscheid nemen, voor Schiphol (!) nog even bij haar inmiddels religekke moeder langs, de enorm opvallende en foeilelijke buitenkant van de villa, het feit dat ze juist geen buren heeft daar en laat staan een oude bekende en geen Vlaamse die nu pillendealer is, geen bellende zus, geen half Nederlandse Romeo. Het houdt niet op.

De scene met de pillen en de dwergen is in het boek hilarisch. In de film gewoon kort, zonder finesse en humorloos. Alsof je een mop vertelt door alleen de clou te vertellen. Je zou willen dat de scenarioschrijver een paar pillen had genomen.

Er worden naar mijn mening gewoon feiten opgenoemd en zo naar het einde gewerkt. Geen karakterontwikkeling, niets. Het gevoel uit het boek van de worsteling die Julia ook in Portugal nog heeft met de knellende banden van thuis, het hele waarom van de ontsnapping. Het komt er niet uit.