The Stand (2020-2021)

The Stand seizoen 1 Het boek The Stand van Stephen King is een boek dat me zeer dierbaar is. Ik heb het tijdens mijn eerste uitzending als militair gelezen en dat heeft me geholpen door die lastige periode heen te komen. Dankzij dit boek kon ik me even afsluiten van de dagelijkse stress en had ik ook altijd iets om naar uit te kijken. Ik heb pas onlangs de oude verfilming gezien omdat ik bang was dat hij het boek te kort deed. Met het oog op de nieuwe verfilming in de vorm van deze miniserie was ik toch bereidt hem te zien. Het was op zich helemaal niet onaardig. Nu na vijf afleveringen van de miniserie heb ik voldoende gezien voor een tussenrapport. De serie ziet er vele malen beter uit dan de oude versie. In de oude versie waren de scenes in het maisveld nogal amateuristisch met rare felle kleuren. Dat is nu niet meer maar deze versie is soms weer te klinisch en te gelikt. Het mist de warmte en charme van de oude versie. Bijvoorbeeld de fietstocht van Nick Andros en Tom Cullen, had een Bassie en Adriaanachtige oubolligheid maar was tegelijk heel aandoenlijk. Dat maakte de oude versie prettig om te kijken en dat mis ik bij deze versie wel. Het verhaal en de personages komen op zich beter uit de verf dan in de eerdere verfilming en daarmee doet deze miniserie het geweldige boek van Stephen King meer eer aan. Het grootste verschil is Nadine Cross. In de oude versie was haar personage samengevoegd met dat van Rita Blakemoore. Hier zijn beide personages aanwezig. Helaas is zoals kleintje2 al zegt de niet chronologische vertelstructuur killing voor de nieuwe miniserie. Het vliegt nu van hot naar her en daardoor kom je moeilijk in het verhaal iets wat in de oude film niet zo was. Daar ging je direct mee in het verhaal en bleef het boeiend omdat je meegroeide met de personages. De casting is wat mij betreft om het even. Sommige personages werden in de oudere versie beter vertolkt en sommige in de nieuwe. Alexander Skarsgård is een betere Randall Flagg dan Jamey Sheridan. Sheridan zag eruit als een bejaarde David Lee Roth terwijl Skarsgård meer een mysterieus sujet is. Anderzijds was Ruby Dee weer meer de echte Mother Abigail dan Whoopi Goldberg. Ruby Dee was echt een breekbaar oud vrouwtje en Whoopi speelt er een. Amber Heard legt het ook af tegen Laura San Giacomo wat mij betreft. San Giacomo wist meer gelaagdheid aan het personage Nadine Cross te geven. Heard is daar een te beperkt actrice voor mijns inziens. De voorlopige conclusie is dus dat de nieuwe versie van The Stand het verhaal en de personages meer recht doet maar door de niet chronologische vertelstructuur lastiger te volgen is. Ook het gebrek aan charme en warmte is toch ook best wel een minpunt in mijn optiek daarom krijgt hij 3* net als de oude versie. Dit kan nog naar boven of beneden bijgesteld worden na de finale want dit is slechts een tussenrapport.

The Stand seizoen 1 Hemeltje wat teleurstellend. Het beste verhaal wat hij ooit heeft geschreven en bij de eerste minuut gaat het al fout. Dit is een zware teleurstelling, die het verhaal geen eer aandoet en de 1990 mini-serie (die ik toen wel kon waarderen) nog niet eens haalt. En ik zal eens even aankaarten waarom: Aflevering 1: Ten eerste is de grootste fout die ze hadden kunnen maken al geschied. De onchronologische opbouw is het ergste wat ze dit verhaal aan hadden kunnen doen. Je leeft hierdoor niet het verhaal, je volgt het niet van begin tot eind en daarbij komen de karakters en emoties al niet goed naar voren of tot hun recht. De focus had moeten liggen op de pandemie en de desastreuze gevolgen daarvan, maar nu kun je niet specifiek zeggen waar ze op hebben gefocust. Het springt van het een naar het ander en je leeft het gewoon niet. Het wordt hierdoor saai en (nog erger) compleet onvoorspelbaar. De opmaak is dan wel netje, maar erg vergelijkbaar met eerdere King remakes, waardoor dit ook er niet echt uitspringt. De visuele opmaak van de lijken en de ziekte zijn nog redelijk maar niet totaal misselijkmakend zoals je misschien verwacht. Het wordt teveel op een afstand gehouden en je voelt de intensiteit en serieusheid van de situatie gewoon niet. De muziek is ook zeer vergelijkbaar met eerdere King remakes, zeer thriller achtig en weinig emotie. Dit was in de mini-serie (1990) juist echt post-apocalypse country style, wat het geheel eruit liet springen. Nu is het eentonig en saai. Je zou denken dat ze tegenwoordig wel leren hoe je, wanneer je iets voor een tweede maal doet, het ook beter kunt maken. Maar ze hebben teveel een nieuwe insteek geprobeerd en bij de eerste minuut boort die insteek de gehele serie al de grond in. De casting is geweldig en het acteerwerk verveeld niet, maar al het andere is gewoon ondermaats voor een verhaal dat zo goed in elkaar hoort te zitten. Voor de eerste aflevering geef ik slechts een 5,7.

The Stand seizoen 1 De miniserie uit de jaren 90 heb ik beoordeelt met een magere zes maar dit is vele male minder.. Na vier afleveringen een magere 5 dus net aan 2.5*

The Stand seizoen 1 Ik was zoooo enthousiast toen ik de trailer zag, keek er zo naar uit. Ik was zoooo teleurgesteld, met moeite 3 afleveringen kunnen kijken daarna nooit meer verder gekeken. De originele mini serie heb ik wel 5 keer gezien, elke paar jaar weer opnieuw genieten. Laat deze lekker links liggen mensen, zo zonde van je tijd en je goede King herinneringen.