Atypical - Seizoen 1 (2017)

De trailer begon een beetje flauw, maar dit zou best nog wel eens leuk kunnen zijn. Hopelijk gaat het de kant van 'Freaks and Geeks' op.

Heeft mijn aandacht omwille van Keir Gilchrist. Veelbelovend opkomend talent.

"Sometimes I wish I was normal."

"Dude, nobody is normal!"

Dit gesprek typeert eigenlijk gelijk ook de hele serie. De hele serie draait om Sam en zijn autisme, maar belicht ook gelijk het feit dat iedereen zo nu en dan afwijkend gedrag vertoont. De serie is op het gebied van autisme en wat het met een familie kan doen zeer realistisch en dat is één van de punten wat deze serie vrij sterk maakt. Op andere vlakken vind ik de serie weer net iets te overdreven, wat het eigenlijk helemaal niet nodig heeft. Paige vind ik bijvoorbeeld geen prettig personage en vind ook dat ze haar veel te uitbundig in beeld hebben gebracht, dit was niet echt nodig. Ze probeert op alle mogelijke manier rekening met Sam te houden, maar vervolgens geeft ze totaal geen gehoor aan het feit dat hij die kaartjes maar onzin vindt en hij zich daardoor vreselijk beperkt voelt door haar. Waarschijnlijk was dit allemaal om het komediegehalte omhoog te krijgen, maar bij mij wekte het meer ergernissen op.

Nu vind ik komedie sowieso niet echt het juiste genre voor deze serie. Ondanks dat ik hier en daar best wel eens met een glimlach heb gezeten, voelde het voor mij meer als een serieuze zaak dan als komedie. Er zijn mensen die daadwerkelijk zo leven, eigenlijk is dat helemaal niet om te lachen. Gezien deze serie dat zeer realistisch in beeld is gebracht, vind ik komedie ongepast. Enfin, ik kan het ergens ook wel weer begrijpen. Het is overigens ook met name de eerste aflevering dat ik af en toe wat moest lachen, daarna werd het geheel wat serieuzer.

Keir Gilchrist zet een geweldige rol neer als autist. Hij speelt zijn rol alsof hij zo ook in het dagelijks leven is, heel knap gedaan! De overige cast doet het eigenlijk allemaal ook redelijk tot goed, maar ik was vooral gecharmeerd van Keir Gilchrist.

Al met al krijgt deze serie gewoon een ruime voldoende, met name door het realistisch in beeld brengen van autisme. Uiteraard zijn er veel vormen van autisme en zal lang niet iedere autist (of vanuit de omgeving) dit herkennen.

Prima serie die lekker wegkijkt.

Acteerwerk is erg sterk, wel worden de personages erg overdreven neergezet. Sam heeft bijvoorbeeld wel een extreem erge vorm van autisme, ook andere personages laten hun emoties soms erg op de vrije loop. Maar eigenlijk is dat ook wel het statement van deze serie. Iedereen herkent zichzelf wel in ernstige fouten maken door uit de hand lopende emoties.

De afleveringen vond ik een beetje eentonig. Dat is wel vaker het geval bij Netflix. Ze hadden net zo goed een 4,5 uur durende film kunnen maken, dat had geen verschil gemaakt.

Grappen, actie en wendingen waren ver te zoeken. Wel waren de afleveringen en het verhaal onderhoudend, waarschijnlijk door een goede regisseur en goede schrijvers.

Een leuke aanrader om tussendoor te kijken. Als misschien over een jaar (of langer) een tweede seizoen zal verschijnen zou ik deze zeker gaan kijken, maar ik zou er niet rouwig om zijn als deze serie geen toekomst meer ziet.

Ik trek Jennifer Jason Leigh niet in deze serie. Of zou dat de autist in mij zijn ...

Hele mooie serie in al zijn kleinigheid. De romance tussen de zus en de 'bad-boy' is heel erg mooi. Echte, dagelijkse emoties van gewone mensen. Een kleine serie die groots is in zijn eerlijkheid. Acteerprestaties zijn niet altijd van de bovenste plank maar de onderhoudendheid van de serie maakt het meer dan goed.

4*

ps: serieus, hoe mooi is Brigette Lundy-Paine!

Eveneens met deze serie gestart. Niet helemaal wat ik verwacht had. Veel luchtiger en zelfs ietwat sitcom-achtig bij momenten. Maar het bevalt mij tot nu toe zeker wel.

Terzijde: @Miszmi, schreef je jouw lovende woorden over het autistische thema uit eigen ervaring? Het is namelijk zo dat nét uit die hoek teleurstellende reacties komen, zoals die populaire open brief geschreven door ouders met een autistisch kind, gericht naar de schrijvers toe. Dus ik ben benieuwd hoe jij, als je uit eigen ervaring spreekt, daar tegenover staat.

Spacejet Ik ben zelf moeder van een autistisch kind en herken het gedrag dus inderdaad wat ze in deze serie laten zien. Nu sluit ik mij wel bij lorie1 aan dat Sam een ernstige vorm van autisme heeft en in dat opzicht herken ik dat (gelukkig) niet. Maar dat is ook gelijk de hele insteek van deze serie (denk ik), wat het voor mij sterk maakt. Autisme is in veel opzichten onzichtbaar, waardoor het ook snel onbegrepen wordt.

Ik heb het idee dat ze ook bewust voor dit idee hebben gekozen. Waar ik bij mijn zoon merk dat 80% zich in zijn hoofd afspeelt, denk bijvoorbeeld aan het niet herkennen van de juiste emotie, hij zal mij dan niet vragen of diegene boos is, maar is in zijn hoofd dan heel erg verward. Hij kan bijvoorbeeld boosheid en verdriet moeilijk onderscheiden, ik benoem dan ook altijd hoe ik mij voel. Ik moet echt duidelijk vertellen dat ik boos of een beetje verdrietig ben, anders begrijpt hij niet goed hoe ik mij voel en dus ook niet goed wat ik van hem verwacht.

In dat opzicht zal het dus inderdaad niet herkenbaar zijn, maar het gaat juist om veel onbegrip. Juist omdat vrijwel alles wat Sam heeft zich bij veel autisten in hun hoofd afspeelt, laat deze serie zien hoe deze mensen zich voelen, maar normaal gesproken niet laten zien.

Ik merk dat ik het lastig vind om uit te leggen wat ik precies bedoel, dus hoop dat ik het een beetje duidelijk heb kunnen maken.

Edit: Ik kan de (populaire) open brief zo niet vinden en kan daar niet over oordelen, maar ik heb zo'n vermoeden dat dit met name gaat om het feit dat Sam een bovengemiddeld of zelfs hoogbegaafd IQ heeft. Hier heb ik inderdaad ook klachten over gehoord. Echter heeft mijn zoon ook een bovengemiddeld IQ en kan zich volledig focussen op één bepaald onderwerp. Wat Sam met Pinguïns/Antarctica heeft, heeft mijn zoon met voetbal. Hij praat minstens tien keer per dag (meestal veel vaker) over voetbal, met name bepaalde spelers, transfers. Hij kan je er werkelijk alles over vertellen, gelukkig ben ik een voetballiefhebber . Ik bedenk me net pas dat dat wel is hetgeen kan zijn waar veel ouders over vallen, maar hier herken ik dus vanuit onze situatie wel heel veel in.

Dank om dit te delen, dat apprecieer ik ten zeerste. Je hebt het trouwens zeer goed verwoord hoor. Ik begrijp volledig waar je heen wil. Zelf heb ik ervaringen gehad met bv. een studiegenoot die licht autistisch was en een collega met asperger. En een kind van collega dat licht autistisch is, met een uitzonderlijk hoge kennis in wat hem boeit, heel opmerkelijk. Dat helpt ook wel, die ervaringen.

In de brief en vele andere reacties viel vooral teleurstelling te lezen over hoe 'stereotiep' Sam is. Dat alle voor de hand liggende clichés in één personage werd gestoken en het in de serie veel makkelijker lijkt dit allemaal te begrijpen of te doorgronden.

Vandaar dat ik benieuwd was naar jouw meer positieve kijk. Ik had al zo'n vermoeden dat het uit eigen ervaring was.

Ik had zelf gehoopt op een iets meer uitdagende aanpak, met iets minder happy sitcom-gehalte. Maar kan anderzijds begrijpen dat dit een zo divers mogelijk publiek moest bereiken en de gemaakte keuzes er zijn om het voor iedereen toegankelijk te maken. Het blijft nu eenmaal voor veel mensen een moeilijk iets om te vatten, het onbegrip of onvermogen om te begrijpen is soms groot.

Keir Gilchrist speelt dit trouwens, zoals verwacht, voortreffelijk.

Ik ben het er niet helemaal mee eens dat alle stereotiep in één personage wordt gegooid en dat het allemaal makkelijker te begrijpen zou zijn. Ik vond juist dat deze serie de omgeving ook goed in beeld heeft gebracht, dat een kind met autisme juist veel stress (en schaamte) met zich mee kan brengen. Dat je soms gewoon even uit je sleur gehaald moet worden om door te kunnen.

Uiteraard zijn er wel verbeterpunten te vinden, anders was mijn cijfer ook wel hoger geweest dan de 3.5* die ik nu heb gegeven, maar kan mij niet echt vinden in die kritiek. Ik begrijp best dat er kritiek is, maar het gaat hier natuurlijk wel om een jongvolwassen man, waar ze al veel bij hebben meegemaakt. Alles wat zich 'vroeger afgespeeld zou hebben, zie je natuurlijk niet meer. Uiteindelijk leer je omgaan met autisme en weet je hoe je jouw kind (of iemand anders uit je omgeving) het beste aan kan pakken. Die fase is in deze serie natuurlijk allang voorbij.

Deel wel je mening dat het inderdaad wat minder sitcom-achtig gekund had. Van mij had het ook gewoon een dramaserie mogen worden. Het hoeft geen jankserie te zijn, maar iets meer diepgang was fijn geweest. Ben van mening dat het op veel gebieden wat vlak blijft.

Volledig eens. Ik blijf eveneens bij 3,5 hangen. Wat nog steeds 'zeer goed' is op mijn waardering schaal.

En nog even aanvullen dat ik naast de uitstekende Keir Gilchrist ook van Brigette Lundy-Paine als zus Case kon genieten, zeer leuke vertolking. Het is verrassend genoeg Jennifer Jason Leigh die me wat tegenviel. Haar rol had dan ook een groot soap-gehalte en ze was niet altijd overtuigend. Michael Rapaport, van wie ik nu niet bepaald fan ben, kon me dan weer verrassen. Hopelijk is het tweede seizoen iets minder luchtig en verdwijnen die sitcom-invloeden ietwat, zodat het geheel evenwichtiger is. De schrijvers mogen een tandje bijsteken op dramatisch vlak.

Goeie serie die niet direct gaat over een jongen met autisme, maar meer over een gezin waarvan de zoon autisme heeft. Alle gezinsleden krijgen dan ook evenveel screentime en hebben ook ieder hun eigen problemen. De humor is niet overal geslaagd, maar deze relatief korte serie kijkt wel gemakkelijk weg (zeker ook vanwege de fijne cast).

Renewed for season 2, tweede seizoen zal 10 afleveringen krijgen!

Erg teleurstellend. Dit leek me een interessante serie door het onderwerp en Gilchrist in de hoofdrol, maar dit is gewoon niet zo'n goede serie. In de eerste plaats al te sitcom-achtig. Sam wordt nooit helemaal een echt mens, maar wordt meer gebruikt als een bron voor flauwe eentonige humor die telkens weer draait om het feit dat Sam alles letterlijk neemt en onbedoeld bot is in zijn uitdrukkingen. Zelfs ervaringsdeskundigen als Sams therapeut gebruiken wel opvallend vaak allerlei uitdrukkingen in plaats van de boodschap meer direct over te brengen.

De serie gaat niet zozeer over Sam die aan daten wil beginnen maar meer over hoe moeilijk het kan zijn om een zoon of broer in het autistische spectrum te hebben, en het is heel moedig van de schrijvers om het daarbij niet uit de weg te gaan om Sams familie onsympathiek over te laten komen, maar Sams moeder is gewoon absoluut onuitstaanbaar in haar gedrag. Ik kon haar al voor het aanpappen met de barman maar moeilijk verdragen. Rapaport doet het dan al een stuk beter, alleen al omdat dat een acteur met een aaibare uitstraling is. Ik vond zijn kleine verhaallijntje waarin hij een band met Sam probeert op te bouwen ook wel ontroerend, ook al voelt een beetje onwerkelijk allemaal. Hij had beter de nieuwe stiefvader kunnen zijn of zo.

Naast Sams moeder is Paige is ook al zo'n personage waar ik echt jeuk van krijg. Gewoon alleen al haar maniertjes. De manier waarop ze praat en haar hyper gedrag, ontworpen om Sam zoveel mogelijk te prikkelen. De ene keer is ze super begripvol wat betreft Sams autisme, het andere moment heeft ze geen idee. En ze vertoont ook wel echt wat stalkergedrag in de eerste afleveringen. Dat heeft ze gemeen met Evan en de barman trouwens, of met Sam zelf, die in een griezelige scène die als half komisch wordt verkocht inbreekt bij zijn therapeute, een personage dat overbodig veel aandacht krijgt van de schrijvers. Zahid is ook niets als collega en vriend van Sam, Een overbekend typetje.

Eigenlijk kan ik alleen over zus Casey onvoorwaardelijk positief zijn. De irritant schattig bedoelde verhaallijn met de irritant schattig bedoelde Evan kan me gestolen worden, maar verder is haar personage veruit het meest interessant en het beste uitgewerkt, en wordt ze ook nog eens heel overtuigend vertolkt door Lundy-Paine. Ze zou zo haar eigen serie kunnen hebben. Dat is een spin-off die ik misschien nog wel zou willen kijken. Nieuwe seizoenen van Atypical zelf sla ik waarschijnlijk over. 2.5*.

Seizoen 2 zal op 7 september beschikbaar zijn.

Een lekkere serie die je heel snel wegkijkt.

Goede mix tussen drama en comedy en uitstekend acteerwerk van Keir Gilchrist.

Seizoen 2 zal ik ook zeker gaan kijken.

Een dikke 3,5*

Een aantal afleveringen van deze serie gezien en tot nu toe vind ik het bovenverwachting leuk. Ben benieuwd naar de rest van de afleveringen.

Het eerste seizoen afgerond en die was goed te kijken. Per aflevering wordt het ook beter. Het acteerwerk is overwegend goed te noemen in deze serie.

3,5 ster

Inderdaad een serie om snel weg te kijken, een soort snack. Wel zijn de meeste wendingen erg voorspelbaar en komt niet elk personage of wending even goed uit de verf, soms lijken de makers zelf niet helemaal te weten welke toon ze willen aanslaan. Het is te luchtig om echt te raken, te serieus om echt gek te worden. Ook las ik dat er de nodige kritiek was op hoe in dit eerste seizoen het autisme naar voren komt. Ik weet daar weinig van, maar kan me er een voorstelling bij maken: ik vond het soms wat geforceerd, hoe de belevingswereld van de hoofdpersoon worden vormgegeven, zeker die begeleidende monoloogjes. Maar: vermakelijke serie, voor tijdens het avondeten of iets dergelijks. Ik ga rustig door naar s2.

Het tweede en derde seizoen zijn beter wat die toon betreft. Veel kijkplezier.

Toen ik deze serie aanklikte en ik zag dat ze het onder meer beschreven als een reeks voor tieners had ik ze bijna geskipt.

En, hoewel het inderdaad een tienerreeks is ben ik zeer blij dat ik toch beginnen kijken ben.

Het gaat over een jongen met autisme en de grappige, moeilijke en ontroerende avonturen die leven met die "aandoening" meebrengen voor hem en zijn familie.

Het is een hartverwarmende, soms hilarische en zeer menselijke serie.

Het laat je achter met een goed gevoel en brengt de boodschap, dat ondanks hun fouten, de meeste mensen het eigenlijk wel goed menen.

Zeer verfrissend en wat mij betreft een absolute aanrader!!!