Mindhunter - Seizoen 1 (2017)

Gisteren deze reeks uitgekeken, en ik moet alles even laten bezinken. De kijkervaring was beklemmend, maar dan op een manier die ik niet meteen had verwacht; het is niet actie die voor spanning zorgt, maar net het gebrek daaraan. De vele knappe dialogen zorgen voor diepgang; de ontmoetingen met verschillende seriemoordenaars leverden scènes op waarbij ik soms vijf minuten muisstil en begeesterd voor het scherm zat.

Ik ga voor nu meteen 4,5 sterren geven!

Inderdaad, een erg fijne serie, eigenlijk zijn alle pluspunten hierboven al genoemd: bijzonder goed gespeeld, origineel, sfeervol, met een bijzonder sterke sfeer. Fijne opbouw ook, die lijnen die door de losse casussen heen lopen. Wel vond ik de intro'tjes vaak wel erg kort/klein (een tikkeltje corny) en begreep ik niet helemaal waarom die man met snor er steeds kort in zat, was dat alleen maar een opwarmer voor zijn verhaal? Ook vond ik wat er op het einde met Holden gebeurde een beetje over de top, het leek vooral een manier om er even een einde aan te breien, zeker door de flashbacks. Niettemin: erg sterk seizoen. Zit tussen de 4* en 4,5* voor mij, geef 'm nu even het voordeel van de twijfel. En kijk erg uit naar S2.

Tweede seizoen Netflix-serie Mindhunter aangekondigd | NU.nl

Yes, het is officieel!

Leuk trouwens om Bill in de nieuwe Justice League film te zien. De acteur was me voor deze serie nooit echt opgevallen.

Wismerhill de man met de snor is Dennis Raider... aka the BTK killer.

Die naam had ie zelf verzonnen. Hij ondertekende zijn brieven aan de pers ermee. BTK staat voor Bind, Torture, Kill

Eerste 5 afleveringen gezien en het bevalt uitstekend.

Thanks. Ik had e.e.a. al gelezen, ja, al neemt dat mijn bezwaar helaas niet weg: dat het er wel erg bij hangt, in mijn ogen.

Mindhunter valt me vies tegen, wat erg jammer is. Fincher als regisseur is normaal garantie voor spektakel en het ligt dan ook niet aan hem, het jaren 70 sfeertje is lekker al is het alleen al om de auto's en Holden Ford is een erg leuk personage om een serie omheen te bouwen.

Helaas vond ik de verhaallijnen rondom de Serial Crime Unit dramatisch. Ten eerste konden me de moordenaars helemaal niet boeien, al is Kemper een lichte uitzondering. Hiermee wordt het eigenlijk al heel lastig aangezien daar de hele serie zowat om draait. Het is ook rommelig, van hak op de tak wordt er verwisseld van case en voor mijn gevoel schiet de afdeling van Horden en Bill er geen reet mee op. Ik heb in ieder geval na 10 afleveringen eigenlijk geen idee wat er nou eigenlijk te concluderen valt. De moordenaars zijn psychisch nogal van het pad af... goh.

Waar Bill en zijn gezinnetje me naast Holden ook nog konden boeien, konden de vrouwelijke collega en Holden's vriendin op zich dat niet, waardoor er geen positief vrouwelijk aandeel overblijft.

Nee, geen spanning gevoeld. Integendeel, alleen constant de drang naar het einde van de aflevering. Het is dat mijn eerstgenoemde punten, die positief zijn, me overhaalden te blijven kijken. Dat lukt me normaal gesproken nooit, vandaar ook een vrij zeldzame onvoldoende op TVmeter van mij.

Dat je Fincher koppelt aan spektakel, begrijp ik niet meteen. 'Zodiac', 'Se7en', ... Het zijn titels die door de massa vaak werden afgedaan als 'saai' of 'praatfilm', ondanks de appreciatie onder de critici en de meer doorwinterde bioscoopgangers. In 'Mindhunter' is dat specifieke aspect van die voorbeeldfilms in het kwadraat aanwezig. Rommelig, van de hak op de tak, ... dat is het toch ook wel allerminst, naar mijn ervaring ermee. In tegendeel.

Maar goed, ieder zijn beleving natuurlijk. Ik heb daar vrede mee.

Spacejet spektakel is niet meteen actie hé, dat wordt vaak gedacht denk ik. Juist Zodiac is spektakel, Se7en viel me de laatste kijkbeurt gek genoeg wat tegen. Bij de op het zicht simpelste scène al denken van 'WTF' is al spektakel als ik het goed heb.

Bij rommelig denk ik gelijk aan Bevery Jean als voorbeeld. Dat vond ik zo gigantisch random in het midden van het seizoen. Wat hebben we daar nou aan gehad? Echt geen minimaal momentje van spanning in de case op zich en het heeft geen reet bijgedragen aan de rode draad van Mindhunter. Niet wat ik heb kunnen ontdekken trouwens. En dit is dan een voorbeeld, want eigenlijk is dit mijn kritiek richting elke case in deze serie.

Ik probeer het woord spektakel te rijmen met wat je omschrijft, maar dat lukt me niet. Met de tweede alinea ben ik het absoluut niet eens. Maar dat is OK. We kunnen nu eenmaal niet allemaal iets op dezelfde manier ervaren. Jammer dat je er niet meer aan gehad hebt.

Spacejet maar even een online woordenboek erbij gepakt dan. Jij denkt zeker aan 'evenement waar indrukwekkende dingen gebeuren en te zien zijn'. Ik denk aan 'iets wat opwinding en spanning veroorzaakt'. De 2 eerste omschrijvingen.

Neen, ik denk ook aan de niet los te koppelen combinatie van 'opwinding en spanning', maar dat is dan wel in relatie met met wat er vervolgens bij staat : "vb: de demonstratie ging met veel spektakel gepaard

grote, indrukwekkende voorstelling vb: het optreden van die beroemde popgroep was een enorm spektakel", dat vergeet je te vermelden. Kortom, 'spektakel' is hier gewoon niet van toepassing. Dat woord staat altijd in verband met 'opzienbarend schouwspel, wonderbare vertoning', zo tonen ook de synoniemen aan.

Maar goed, 't ging hier over Mindhunter, zeker?

Ik vind het juist wel sterk van deze serie. De wisselwerking tussen aan de ene kant het interviewen van die seriemoordenaars, en aan de andere kant wat "random cases" waar hun nieuwe inzichten worden toegepast en getoetst.

Jordy daar is op zich niks mis mee, zeker niet. Mijn favoriete serie Dexter heeft hetzelfde concept, natuurlijk wel in een andere context.

Echter vind ik het bij Mindhunter totaal niets toevoegen, misschien omdat ik al geen klik heb met de rode draad van de serie. Bij Dexter krijg je bijvoorbeeld telkens weer dat beetje extra inzicht in Dexter's brein, waardoor je hem beter en beter leert kennen. Hier is dat ook de bedoeling maar dan met Holden en Bill, maar het kan me maar niet boeien terwijl ik de personages zelf wél interessant vindt.

Vermakelijk en boeiend maar zeker niet geweldig. Mooi gefilmd en een goede sfeer. Dat zijn voornamelijk de grootste pluspunten. Ook de interviews met de moordenaars zijn goed gedaan, vooral Ed Kemper is een geweldig personage. Ik stoorde mij alleen aan de dialogen af en toe. Het kwam te 'gescript' over, bijvoorbeeld op momenten wanneer Bill en Holden hun werk aan het analyseren/bespreken waren. Voelde niet heel natuurlijk, het leek soms op opzeggen van het script. Ik kreeg als kijker niet het gevoel dat ze daadwerkelijk iets baanbrekends deden. Afgezien hiervan toch prima vermaakt en ben benieuwd waar het 2e seizoen naar toe gaat.

Deze serie is geen fijne serie, maar wel een goede. Het nare is dat de meeste moordenaars in deze serie echt bestaan en bestaan hebben samen met de gruweldaden die zij gepleegd hebben. Ik ben een nieuwsgierig typ en ga dan wikipedia raadplegen over dat soort dingen. Ik kan iedereen dat van harte AFraden. Halverwege de serie ook niet meer gedaan, werd er onpasselijk van. Hoe naar het onderwerp ook is, dat doet niet af aan hoe deze serie het onderwerp behandeld. Gewoon erg sterk.... en naar... of had ik dat al gezegd? Erg naar...

Mooie serie. Het is echt super interessant om de Behavioral Science Unit geleidelijk vorm te zien krijgen en steeds die interviews met beruchte seriemoordenaars (waarvan Edmund Kemper verreweg het meest interessant werd neergezet) te zien in wat eigenlijk vooral een pure dialogenserie is. Aanvankelijk vooral aan de hand van een enthousiaste jonge FBI-agent die me in de eerste afleveringen wat aan Mulder uit The X-Files deed denken met zijn jonge sympathieke enthousiasme en nieuwsgierigheid, en status van buitenbeentje binnen de FBI.

Maar wat leuk is hoe de ontwikkeling van Holden Ford door het eerste seizoen heen uiteindelijk misschien nog wel het beste en meest boeiende aan de serie is. Want tegen het einde van het seizoen heeft hij toch een hoop minder sympathieke trekjes laten zien en is hij behoorlijk veranderd als persoon. Ik vond de serie soms wat te veel doorslaan als het ging over de psychologie achter de "normale gezonde" personages, maar wat de ontwikkeling van Ford betreft hebben de schrijvers goed werd afgeleverd.

Verder ook weer erg fijn van Finchers visuele stijl en de authentieke jaren zeventig-aankleding. En McCallany en Torv hebben ook fijne rollen. Vond Tench aanvankelijk wat teveel de kant van een typetje opgaan omdat je hem altijd zich hetzelfde ziet gedragen zo'n beetje, maar uiteindelijk vormt hij als personage wel een mooi contrast met Ford. Ik kijk al uit naar het volgende seizoen. We zullen dan wel wat gaan zien van de BTK Killer neem ik aan. Mooi hoe langzaam dat wordt opgebouwd. Een dikke 3.5* voor nu.

Na wat profiling blijkt dat FBI-hoofdpersonages in veel series en films tussen de 25 en 40 jaar zijn, slank, donker haar met een nette scheiding en vaak tegen de conventionele stroom ingaan.

Maar goed, de serie zelf: erg fraai met het rustige tempo en sfeertje (camera, geluid). Gecombineerd met de gewelddadige thematiek zorgt die 'loomheid' voor een vreemde onderhuidse spanning, of ongemakkelijkheid, heb er even niet het juiste woord voor (ook in scènes die inhoudelijk niet echt spannend of iets dergelijks zijn, lekkere vibe). Geen bombastisch gedoe en heen en weer geren gelukkig. Prettig ook dat er een beetje humor is afkomstig van Tench.

Een van de minpuntjes vind ik dat ze enkele cases tussendoor wel heel snel oplossen. (En waarom Dr. Carr nou ook een knappe vrouw moet zijn? Leuk voor het oog natuurlijk, het maakt het alleen wat 'televisie-achtig'. Maar oké, is een klein dingetje.)

PS Heb ik iets gemist in de serie dat er hints zijn over de man met de snor, dat hij blijkbaar de BTK-killer is (het verbranden van die tekeningen), of had je dat zelf moeten weten na wat opzoeken of omdat hij voor Amerikanen bekender is?

Kwestie van smaak. Ik vond/vind het absoluut geen knappe vrouw. Ik ben meer van het Naomi Watts type. Maar als Watts deze rol had gehad dan had ik de helft van de tekst en inhoud van deze serie gemist. Mijn brein wordt altijd iets van pap als Watts op het scherm komt. Wat dat nou is ? Ik geloof dat deze vrouw een soort seriemoordenaar in mij oproept , de 3 2 1 cut Killer ! Die dan hardop aftelt voordat..

Volgens mij wordt het gewoon tussen neus en lippen door langzaam verteld en is dat een soort leuke speurtocht voor ons, de kijker.

Graag... en die neem ik dan mee naar mijn kelder en dan...

de fantasie alleen al !

Maar goed, we dwalen af.. op naar deel 2 en Snorremans ! Viva ! Waar heb ik dat eerder gehoord..

Kempers teksten zijn soms woord voor woord dezelfde als in werkelijkheid:

Mindhunter vs Real Life Ed Kemper - Side By Side Comparison - YouTube

David Fincher keert in 2019 terug voor een tweede seizoen Mindhunter. - The Playlist

Geen verkeerde serie, maar het ontbreekt een beetje aan actie. De gedragspsychologie is boeiend om te volgen en interesseert me ook. Ook de met stemverheffing en confronterende manier van vragen stellen van de ene agent en daarbij de neutrale andere agent, waarna zij daarover weer discussie hebben is aardig om te zien. 3.5

Actie scenes horen niet thuis in een psychologische thriller serie als deze. Dat had de serie voor mij alleen maar verpest....

David Fincher bevestigde: Season 2 komt op 16 augustus.

Ah, ik check het elke maand wel een keer, vond seizoen 1 geweldig. Nog maar 2 daagjes wachten!

How can we get ahead of crazy if we don't know how crazy thinks

Interessant artikel, en check de gelijkenis eens.

Edmund Kemper: seriemoordenaar met bizarre rituelen | Historianet.nl

Ik vind al die acteurs die ze casten zo ontzettend goed lijken op de echte. Kemper, maar ook Berkowitz en Manson in seizoen 2.