The Fall - Seizoen 3 (2016)

Deze heb ik niet willen toevoegen om te vermijden dat ik via de plots het verloop al zou weten... Maar goed dat ie erop staat, want deze staat bovenaan mijn to-see lijst!

Eerste aflevering leek er wel 1 van E.R. Ben hier wel benieuwd naar, dadelijk verder.

Toch weer een heel mooi seizoen waarbij ook het verleden van Paul Spector ruime aandacht krijgt.

Vooral laatste 2 afleveringen tillen dit toch weer tot een 4 voor mij.

Nog te zien bij Film t/m 30 mei 2017.

Tja, dit is toch wel een heel raadselachtig seizoen. Was er in seizoen 2 van The Fall al een stuk minder spanning dan in deel 1, en werd het allemaal per aflevering ongeloofwaardiger, nu is er he-le-maal geen spanning meer: de al opgepakte dader ligt maar wat in het ziekenhuisbed, alles wordt tergend lang uitgesmeerd (het oplappen, het uitleggen, het bekend maken van elke nieuwe situatie. En dan is er ook nog die volstrekt stompzinnige Katie, die in seizoen 2 natuurlijk al het spoor bijster raakte maar nu helemaal ongeloofwaardig werd: wat ziet ze in hemelsnaam in die mompelende, ijskoude man die zijn schouders om haar ophaalt? Ieder plotlijntje vond ik onovertuigend, geforceerd, en de paar aardige scènes die er bijna per ongeluk in het verhaal opduiken, worden direct ondergesneeuwd door de willekeur en vooral overbodigheid van dit tergend trage en niksige geheel. Nooit eerder een vervolgseizoen gezien dat zo overbodig was. Deze recensie legt de vinger ook wel goed op de (vele) zere plekken: The Fall Season 3 Review, Netflix: Finale Violence Shocks, Disappoints | IndieWire

Ik blijf benieuwd en hopen, en ga me ook maar niet verdiepen in welke mening vooraf dan ook. S1 en 2 waren zo goed als geniaal.

Overigens is voor de liefhebber nog een soortgelijke(?) serie te vinden: Born to kill 2017 (niet op tvmeter toegestaan, want slechts 4 delen) - heb 'm niet gezien, maar de trailer maakt me wel nieuwsgierig.

Ook dit seizoen is toch weer (tamelijk) geniaal, ... op helaas, helaas de laatste aflevering na. Het lijkt aanvankelijk allemaal een nasleep van s1 en 2 (met veel boeiende lijnen over wat er daarbij kan komen kijken - ziekenhuis, onderzoek, rechtszaak, het achterblijvende gezin van de dader, etc.), maar Spector blijkt in gevangenschap eigenlijk even gevaarlijk als erbuiten. De aanval op Gibson kwam als een zeldzame verrassing cq mokerslag, maar wel te vroeg in de episode. De keuzes die daarna gemaakt worden (het vermoorden van de inmate, de zelfmoord) missen de juiste impact. Het is misschien heel persoonlijk, maar Spector die Gibson aanvalt, dat had niet anders af mogen lopen dan fataal (of anders minstens een uitzichtloze coma) voor laatstgenoemde en uiteindelijk (door ingrijpen van bv. een dronken Burns) ook voor Spector. De keuze voor zelfmoord en daaraan voorafgaand de moord op de medegevangene vind ik in ieder geval maar slapjes.

Dat Katie stompzinnig bezig is, is geen probleem (kijk maar eens naar de praktijk van aanbeden moordenaars), maar dat had wel meer plek kunnen krijgen in de laatste aflevering. Ook vond ik hier en daar de geloofwaardigheid in het gedrang komen (wonder boven wonder verliest Spector enkel zijn milt, de slechte inschatting van de gesteldheid van Sally Ann, waarom wordt zo'n brute moordenaar niet eerst apart gezet van de rest in de gevangenis tot men weet hoe de zaak wat betreft geheugenverlies in elkaar zit, en waarom is er zo weinig beveiliging in de buurt als Gibson wordt aangevallen), maar het lukte me goed om daar langsheen te kijken. Het gegeven van Spectors geveinsde geheugenverlies wordt slim genoeg mee omgegaan, daar heb ik geen moeite mee gehad. Dikke schoonheidsfout was nog wel toen Gibson in bad aangevallen werd (nachtmerrie) aan het begin van een aflevering (nadat de vorige aflevering eindigde met een - zogenaamd? - wakker wordende Spector); dan schat je de kijker wel een beetje laag in...

Maar het is niet anders. Een juweel van een serie zit erop, met een onbevredigend coda. Ik denk dat geen nieuwe kijkbeurt van alle drie de seizoenen daar nog wat aan zal veranderen.

Dikke 3,5* dan maar.

Op zich een hele sterke serie met goed spel, bijzondere wendingen en vooral de aandacht en diepgang voor bepaalde detail zijn zeer bijzonder. Mocht ik een nadeel noemen dan is dat het element 'de sterke vrouw' waar teveel de nadruk op wordt gelegd, tot op het irritante af.

Wonderlijk genoeg vond ik het toch wel een goed seizoen. De spanning in de serie heeft voor een groot gedeelte te maken met de beklemmende muziek, de veelal donkere opnames, de acteurs die voortdurend angstig kijken en de fluisterende manier van praten. Het verhaal zelf is helemaal niet zo denderend, maar trucjes in de plot houden de aandacht vast. Maar oh oh, wat is die Jamie Dornan toch een fluttalent. Kan zo'n rol helemaal niet aan. Dat moment bijvoorbeeld dat hij door Anderson wordt verhoord, er gebeurt helemaal niks met dat gezicht, hij heeft ook geen enkel eigenaardig trekje.. Ja, hij gaat even met zijn vinger over zijn voorhoofd. Verder is het verhaal soms ook heel ongeloofwaardig. Om maar een voorbeeld te noemen: Dornan breekt in bij de oppas van zijn kinderen, zij komt thuis en ziet Dornan staan. Ze schrikt en vraag hem hoe hij is binnengekomen, waarop Dornan antwoordt: 'De deur zat niet op slot.' Vervolgens is alles weer oké. Wel fijn dat de serie na drie seizoenen gewoon is afgelopen en niet eeuwig door blijft gaan, wat je wel vaker ziet.

Heb me door de eerste afleveringen heen moeten worstelen. Behoorlijk traag (in negatieve zin) en ik werd het zat dat er weer een vrouw meteen als een blok valt voor Spector (de verpleegster). Nogal stupide scènes in het ziekenhuis waar ze hem als een natte mossel aankijkt, aanraakt en bevraagt (ook nog eens alsof ze zeeën van tijd zou hebben) en allemaal belicht alsof het een romantische plek is.

Eenmaal in de psychiatrische inrichting is er wéér een persoon die vanaf de eerste seconde verkocht is. Het is sinds de personages van Katie en Rose (die in het ziekenhuis herstelt), allang duidelijk dat mensen snel in de ban raken van hem. In S3 ligt dat er veel te dik bovenop, alsof de kijker aan geheugenverlies lijdt.

Ongeloofwaardig ook hoe 'vrij' hij rond kan lopen (amper bewaking en geboeide handen), gezien zijn daden en karakter. Het enige dat me tot dan toe bevalt, is de gezaaide twijfel omtrent geheugenverlies.

Gelukkig zijn de laatste twee afleveringen een ommekeer. Mooi gedaan hoe de boel na alle rust ontvlamt (het contrast van de keiharde en vrij onverwachte geweldsuitbarstingen tegen Gibson en de psychiater). Dat zorgt alsnog voor een waardige afsluiting, maar met een wrange nasmaak door het begin van het seizoen. Eigenlijk voegt S3 niet veel toe.

Mijn hemel, zojuist de eerste aflevering gezien en ik kan oprecht zeggen dat ik zelden zo'n slechte aflevering in een serieuze serie gezien heb. Er gebeurt he-le-maal niets dat dienend is voor het verhaal; alleen maar opvulling en rekken, rekken, rekken. Seizoen 2 vond ik al niet al te best maar dit slaat werkelijk alles. Nog nooit meegemaakt dat er 60 minuten gebruikt worden om te tonen dat de killer in het ziekenhuis wordt opgenomen, THAT'S IT! Waarom had dat niet in 60 seconden gekund zodat we met het verhaal verder kunnen??/ Ik heb wel een vermoeden; er zal geen verhaal meer zijn, de koek is op. Mijn voorspelling, gebaseerd op het einde van seizoen 2 en de eerste aflevering van seizoen 3, is dat er nog voor ongeveer 60 minuten verhaal is maar dat ze dit verpakt hebben in een heel seizoen van 6 afleveringen.

Zelden tot nooit ben ik zo negatief over een serie die zo ongelooflijk goed begon zoals deze show, maar ik voel me als kijker behoorlijk beledigd. Vooralsnog 1 ster, maar ik stem pas na het zien van heel het seizoen.

Dan staat je nog wat te wachten, dikdik55.

Aan jouw waardering voor dit seizoen te zien, staat me niet al te veel goeds te wachten....

Wat de makers van The Fall heeft bezielt om dit derde seizoen te maken is me een raadsel. 1e en 2e waren erg goed en in dit 3e seizoen gebeurd niets anders dan traag geklets. Hooguit is de laatste aflevering nog enigsinds de moeite waard. En dan is die ene cliffhanger die er in zit in de eerste minuut van de volgende aflevering al weer ontkracht. Zware tegenvaller, niet om door te komen.

Nee, zeker geen voldoende voor dit uiterst zwakke seizoen. Toegegeven; mijn mening na aflevering 1 van dit seizoen is iets bijgesteld (zie een paar berichten hierboven) naar boven. De eerste drie, drie en een halve, afleveringen kun je gerust overslaan. Het betreft alleen maar opvulling en totale irrelevantie voor het verhaal. Aflevering 5 is daarentegen ontzettend sterk en dat had ik op dit punt echt niet meer verwacht; ik had de hoop al lang opgegeven, dus dit kwam als een zeer aangename verrassing. Helaas staat de slotaflevering weer bol van de fouten, onlogische keuzes en pure nonsens. 1,5* voor de eerste 4 afleveringen, aflevering 5 springt er met kop en schouders bovenuit en gemiddeld kom ik met veel goodwill op een geflatteerde 2,5* uit. Zeker geen serie die lang zal blijven hangen, althans; niet om de goede redenen.

Ze hadden na seizoen 1 en 2 heel snel moeten stoppen. Seizoen 3 is vreselijk saai, met oersaaie dialogen en herhalingen. Hoe vul je de tijd.

Een mooie tegenvaller dit seizoen,helaas,....wel goed geacteerd,een beetje meer actie had wel gemogen.

Seizoen 3 is helaas een stuk saaier dan de eerste twee , erg jammer.

Wat is er saai in vergelijking met de vorige seizoenen?

De verhaallijn? Niet spannend?

Niet spannend en traag inderdaad

Zeer teleurgesteld door het einde. Het leek wel alsof het ineens afgerond moest worden. de dood van die jongen leek me volledig onnodig en onlogisch, wat was dan het doel om te bereiken met die actie? Ook die psychiater nog in elkaar rammen hetgeen ook nergens toe leidt en vervolgens zichzelf van het leven beroven wat iemand zo narcistisch als hij was echt nooit gedaan zou hebben. Ik vond het op zich een mooie serie, af en toe wat langdradig met helaas een slecht einde.

Misschien nog net wat minder dan seizoen 2, maar een 6/10 vind ik net te minnetjes. Al is de conclusie wel, na zeer sterk 1ste seizoen is het vervolg beduidend minder.

Wederom een matig en onnodig seizoen, maar ergens vond ik het ook wel interessant om de serie (zoals gebruikelijk weer tot in detail) verder te gaan waar andere series of films over de jacht op een seriemoordenaar zouden stoppen. Nadat Paul in het vorige seizoen werd opgepakt en neergeschoten volgen we hier zin fysieke herstel, de nasleep voor zijn familie, slachtoffers en andere betrokkenen, evenals de politie die een zaak probeert te bouwen die in de rechtszaal stand zal houden.

Wat het seizoen vooral interessant maakt is hoe Paul zijn vermeende geheugenverlies je naar hem doet kijken. Gek genoeg maakt dat hem weer menselijker en zou het ergens verkeerd voelen hem volledig verantwoordelijk te houden voor zijn gruwelijke daden als hij deze zelf niet eens meer kan herinneren. Best een prikkelende gedachte. Het roept ook de vraag op of het kwaad in hem is aangeboren of een gevolg is van omstandigheden.

Helaas zitten we nog steeds met vreselijke personages als Katie en Jim opgescheept. Er komt nu zelfs een regelrechte karikatuur bij in de vorm van Dr. Larson. Op zich is een psycholoog als hij een boeiende toevoeging aan een serie die boven alles geïnteresseerd is in psychologie, maar dat zware accent van de acteur verpest alles. Het ontbreekt er alleen nog aan dat hij een pijp rookt of zo.

Deze serie is ook nooit al te sterk geweest in het uitwerken van personages. Zelfs Stella komt uiteindelijk nooit helemaal uit de verf. Er wordt bewonderenswaardig veel aandacht besteed aan de seriemoordenaar, maar voor de rest heeft er nooit veel lijn in het schrijfwerk gezeten.

Met dit derde seizoen zijn ze de weg helemaal kwijt; absoluut niet meer boeiend.

Ook naar dit derde seizoen heb ik met plezier gekeken, maar ik kan me best wel voorstellen dat dat voor heel wat mensen niet het geval was/is. Waar de eerste twee seizoenen onder de noemer 'politieserie' vallen, is dit gewoon iets als een rechtbankdrama - of de weken en maanden die aan een proces voorafgaan, en waar lange gesprekken in kleine kamers centraal staan.

Zeker een aantal bedenkingen erbij:

er is de 'ER-aflevering' waar DjFrankie al naar verwees;

wat er gedaan wordt met laatste 15 minuten uit Pauls leven - waarom het geweld tegen de psychiater, waarom de moord op de medegevangene, en in mindere mate de zelfmoord (al kon hij natuurlijk wel beseffen dat hij de rest van z'n leven tussen vier muren zou doorbrengen) waar Bxian32 het over heeft;

maar bovenal is er wat Bottleneck schrijft: dat hij, vooral na Gibson in elkaar geslagen te hebben, vrij mag rondlopen in de instelling, dat lijkt me gewoon onzin.

Desalniettemin: hoe er stap voor stap gezocht naar wat er precies gebeurde, naar bewijzen, naar bekentenissen; en hoe advocaten zoeken naar fouten in de procedures en hoe de politiediensten die proberen te vermijden: ik hou best wel van dat trage tempo met veel aandacht voor details.

Ook voor dit derde seizoen nog 3,5*. Héél nipt weliswaar, want nog meer dan in de voorbije twee jaren ergerde ik me dood aan al het (om een bepaalde sfeer te creëren ?) voortdurende fluisteren van zowat iedereen die het woord voert. Kon daar dan echt niemand eens op tafel kloppen en met een duidelijke stem zijn/haar punt zeggen ?

Het is een aardige serie, maar duurt veel te lang. Jamie Dornan zet een goede rol neer, maar ik heb wél wat minpunten.

Dat stoïcijnse gezicht van Gillian Anderson verveelt al vrij snel.

Richard Coyle overtuigt totaal niet als arts. Hij heeft daar absoluut de uitstraling niet voor.

Het getergde gezicht van John Lynch is ook stomvervelend.

En waar zijn in seizoen 3 opeens de flapoortjes van Colin Morgan gebleven??