Monster - Seizoen 3 (2025)

Alle afleveringen in 1x erop? Had ik niet verwacht voor een toch populaire serie.

schram101 Dat is bij Netflix bijna altijd wel. Het enige wat wel eens gebeurt is dat ze een seizoen in 2 delen uitzenden.

Wat een saaie bedoening tegenover de eerste twee seizoenen. Keek hier naar uit, maar valt me zeer tegen.

Heerlijk derde seizoen, deze keer met Ed Gein, love it.

Ik heb nu 2,5 aflevering gezien, en tot nu toe kan het mij niet echt bekoren.. Ik erger mij vooral aan dat stemmetje van ‘Ed’. Het is allemaal wat langdradig, en de gruwelijkheden komen niet, voor mij dan, zo gruwelijk over. Zoals bv in het eerste seizoen met Dahmer.

Wordt het beter? Gaat dit seizoen ook onder je huid zitten?

Helaas niet. Wel leuke woordspeling.

Net volledig uitgekeken en net als voorgaande seizoenen gewoon top, ook nice met die verwijzingen naar andere films die lichtjes gebaseerd zijn op Ed Gein, zoals The Texas Chainsaw Massacre, Psycho, Silence of the Lambs/Red Dragon, vond dit allemaal zeer vermakelijk.

Wederom een goeie serie, deze keer over Edje Gein dus (niet zo grappig als zijn naam).

Vind het wel iets te lang duren, laatste aflevering had van mij niet gehoeven. Lijkt wel alsof ze de serie Mindhunter even willen promoten in de laatste aflevering en wat me ook opviel dat Ted Bundy het Feyenoord liedje floot....

Anyway, Hunnam zet wel een geloofwaardige psycho neer met zijn kinderstemmetje. Gein die dus altijd een kind is gebleven als het ware door de dominante en zwaar religieuze (nergens goed voor dus...) moeder. Zit ook nog wat fictie bij als ik het goed begrepen heb, maar het is een vermakelijke serie met een inkijk in de psyche van een zwaar gestoorde man, Hollywood style, dat wel

4*

Waar ik de eerdere 2 seizoenen fantastisch vond, vond ik dit seizoen moeilijk om doorheen te komen. De serie heeft bar weinig met Ed Gein te maken. Zo'n 80% is verzonnen. Ik verwacht geen 100% accuratie, maar dit is echt lachwekkend. Zeer teleurstellend en langdradig.

Waar de eerste twee seizoenen nog wat realistisch en rauw aanvoelden, had ik hier constant het gevoel dat ik naar een soort Pearl-rip off aan het kijken was; met dezelfde karikaturale, haast cartooneske waanbeelden tussendoor. Bij Pearl komt dat - waarschijnlijk omdat het puur fictie is - erg goed uit de verf, maar hier slaat het de plank volledig mis.

Kan geen mening geven maar valt voor mij niet te kijken. De gemaakte Winnie de Poeh stem nekt het voor mij meteen al in de eerste aflevering. Als je het nazoekt is dit ook nergens op gebaseerd. En wederom het "verplichte" mannelijke naakt omdat dat Murphy zn dingetje is. Jammer.

Tja, ik heb het nu volledig bekeken en ik zit met gemengde gevoelens. Er zaten goede stukken in, maar ook mindere stukken. Het kan sowieso nooit tippen aan Dahmer.

Af en toe vond ik traag om dan weer ineens hoger te schakelen. In ieder geval wel veel misselijkmakende zaken in deze serie.

Zeker natuurlijk het neuken van het lijk. Het villen van de lijken. Maar zeker ook het stuk waar die kerel met borsten langs achter wordt genomen in de gevangenis. Misselijkmakend.

Nu ga ik beginnen aan het tweede seizoen van de Monster-reeks.

Gemiste kans. Dit seizoen is best goed en twisted met momenten en ik vind die uitstapjes naar de filmmakers en seriemoordenaars die geinspireerd zijn door Ed Gein ook best wel tof. Geeft het wat historisch besef en gewicht. Aan de andere kant is het allemaal erg onevenwichtig, van de hak op de tak. En dat stemmetje wat Hunnam opzet begint met elke aflevering irritanter te worden.

Goed. Niettemin doen de uitstapjes naar filmmakers en seriemoordenaars die geinspireerd zijn door edward gein duidelijk afbreuk aan het verhaal. Het maakt het geheel weinig coherent, dat is een gemiste kans. Verder zit ik uberhaupt niet te wachten op uitstapjes naar filmmakers die gein eerder hebben geportretteerd. Wel zit ik te wachten op verfilmingen van andere seriemoordenaars maar maak daar dan een aparte film of serie over en prop het er niet tussen want dat voegt niks toe.

Niettemin kijkbaar.

Een kleine 3,5*

Rommelig, wijkt totaal af van de waargebeurde feiten, het Ernie-stemmetje van Hunnam, de schandalige portrettering van het tweede slachtoffer (als we de broer niet meerekenen) Bernice Worden, het vriendinnetje van Gein dat volledig verzonnen is, het belachelijke einde waar Gein zogenaamd helpt om Ted Bundy te arresteren , maar vooral de sympathie die men voor Ed Gein wil opwekken alsof hij slechts een slachtoffer is van zijn religieuze moeder en van zijn geestesziekte (hij herinnert zich blijkbaar niet of hij de moorden heeft begaan). Natuurlijk is eigenlijk de maatschappij weer schuldig en niet de dader. Waarom dit 'The Ed Gein Story' noemen, als bijna het hele verhaal verzonnen is? Dan kijk ik liever naar een degelijke docu over het leven van een seriemoordenaar.

Het ergste is dat Ryan Murphy gewoon totale schijt heeft aan slachtoffers. In Dahmer had hij ook al een romance tussen dader en slachtoffer verzonnen. De nabestaanden waren niet eens ingelicht. Stel je voor: je krijgt plots mee dat er een hitserie is gemaakt over de grootste tragedie uit je leven. Iedereen heeft het erover, er worden memes en grapjes van gemaakt, en de dader wordt zelfs verheerlijkd.

En dan blijkt er ook nog een verzonnen liefdesverhaal tussen jouw familielid en diens moordenaar in te zitten!! Walgelijk... Het stuitende is dat hordes mensen vervolgens denken dat het allemaal echt zo is gebeurd. Wat een pulp! En nu doet hij het gewoon nog eens. De vrouw in de ijzerhandel heeft nooit een relatie of date met Ed gehad. Ed heeft trouwens nooit geen enkele date gehad. En dit staat gewoon mijlenver van de waarheid af. Eerlijk, dit zou gewoon wettelijk geregeld moeten worden.

Als je iets maakt over echte mensen en echte misdaden, hoort er toestemming of op z’n minst inspraak van de nabestaanden te zijn. En als het afwijkt van de werkelijkheid, dan op z’n minst met keiharde disclaimers erbij, dat het afwijkt. Geen sensatie over andermans trauma’s.

Daarnaast was het ook gewoon slecht, stompzinnig, rommelig en een samengeraapt zooitje. Alle acteurs verdienen beter en Netflix mag snel met een docu gaan komen over het echte verhaal.

Goed verwoord. Hier heb ik me ook al mateloos aan geërgerd bij de serie over de moord op Versace. Daar was gewoon zoveel bij verzonnen wat helaas door veel kijkers voor waar wordt aangenomen. Leuk voor de nabestaanden en echte betrokkenen. En overal mee wegkomen met een disclaimer van "gebaseerd op echte gebeurtenissen" en dan maar gaan met die banaan.

Ik ben het hiermee van het eerste woord tot het laatste volledig eens.

Vrijdag uit eten geweest en we hebben de hele avond Eds stemmetje nagedaan. Vreselijk.

Vond het stemmetje wel passend eigenlijk. Past goed bij iemand die geestenziek is, maakt het wat creepy.

Overigens kan ik mezelf de irritatiefactor goed voorstellen; wanneer je het stemmetje niks vindt dan is er geen ontkomen aan.

Niet de beste van de 3. Maar wat speelt Charlie Hunnam geweldig!!

Ryan Murphy is a genius!

Ik kijk reikhalzend uit naar Monster seizoen 4.

De eerste twee afleveringen gezien. Ik kom er niet in. Wat vind ik dit ontzettend slecht zeg. Ik ga er ook nooit achter komen hoe de rest is.

Maffe maar vermakelijke derde reeks, met Charlie Hunnam uitzonderlijk goed in de hoofdrol. Laurie Metcalf als zijn totaal verknipte moeder is ook eersteklas. De plot volgt deels de (grotendeels fictieve) lotgevallen van Ed Gein maar probeert daarnaast iets te zeggen over de rol die seriemoordenaars spelen in de huidige populaire cultuur. Zo zien we de invloed van Gein op films als Psycho en The Texas Chainsaw Massacre, waarbij zowaar Alfred Hitchcock en Tobe Hooper opduiken als fictieve personages. Later komen The Silence Of The Lambs en zelfs Mindhunter ook nog langs. Het maakt de reeks onevenwichtig en een beetje rommelig, maar door de strakke regie en het unaniem sterke akteerwerk blijft de boel stevig op de rails.

De mindere van de drie.

Ik vrees dat het gebrek aan documentatie en archieven van Ed Gein zijn periode dit seizoen parten heeft gespeeld in vergelijking met Dahmer en de Menendez broers.

Daarmee vond ik dat de makers teveel "uit hun duim" hebben gezogen. En gingen ze de serie vullen met allerhande onnodige subplots zoals dat van de holocaust en Ilse koch tot en met Hitchcock en de Hollywood films geïnspireerd op Ed Gein. Dit haalde het tempo en het persoonlijk verhaal van Ed Gein onderuit. Ze hadden dit beter vervangen door meer tijd te besteden aan Ed's jeugd en relatie met zijn moeder. Want de moeder had toch de grootste impact op Ed zijn latere daden.

Charlie Hunnam vond ik solide. Misschien iets teveel "babyface" maar zijn prestaties vond ik goed. Het beruchte stemmetje had ik geen probleem mee, het gaf Ed ook iets apart en geheimzinnig.

De makers probeerden Ed Gein teveel te romantiseren en hem (misschien terrecht) The Godfather of Horror te maken.

Want uiteindelijk hebben ze een mythische verhaal over de man vertelt ipv een realistisch portret. Volgens mij hadden ze gewoon niet genoeg documentatie over de man voor 8 afleveringen te vullen en daarom deze weg ingeslagen.

Degelijk, maar komt qua realisme niet in de buurt van de voorbije twee seizoenen.

De laatste 15 minuten van aflevering 7 zijn van wereldklasse, geweldig geacteerd van allebei. Eigenlijk had de serie hiermee moeten eindigen, over mijn hele lichaam kippenvel.

Verder een prima serie, al blijft de eerste nog steeds mijn favoriet van de drie.

En na de Menendez broertjes dan toch aan de slag met het uiteindelijke serie-doelwit deze vakantie met Ed Gein. En eerlijk gezegd verwachte ik daar wel het nodige van waar de aanwezigheid van Charlie Hunham vooraf alweer een minpuntje was. Maar wie weet...

In tegenstelling tot de Mendenez is dit natuurlijk echt voer voor zo'n serie als dit, want Gein is net als Dahmer een losgeslagen individu die heel wat op de kerfstok heeft. Want wie een beetje op de hoogte is weet wat Eddie allemaal uitvrat en wat justitie allemaal vond toen ze een inval deden, en dat is niet mals. En eigenlijk is het allemaal wel wat met die arme Eddie, want wat een jeugd, wat een gezin en wat een gedoe allemaal met het strenge geloof, de dronkaard van een vader en het nodige aan mishandeling. Die basis komt eigenlijk bijna een beetje te kort in wat we wel te zien krijgen, doch is het niet moeilijk voor te stellen dat Ed behoorlijk verknipt was met alle gevolgen van dien. Sterk daarnaast is de mooie jaren '50 sfeer, het koude Wisconsin, de ontzettend sterk acterende Metcalfe als moeder en lijkt Hunham wel degelijk op Ed met dat kapsel, kleding, pet en kenmerkende hangend oog. Buiten dat heeft het visueel een aantal ontzettend sterke momenten zoals Ed aan het werk op de begraafplaats of de jacht op de twee stropers door het besneeuwde landschap.

Maar buiten dat heeft de maker toch meer afgebeten dan hij kauwen kan met de aanpak die hij voor ogen had. Het is weliswaar best wel interessant alle zijsporen met Ilse Koch, de Holocaust, Alfred Hitchcock, The Silcence of the Lambs en Tobe Hooper om maar eens wat te noemen. Want de inspiratie die Ed Gein door de jaren heen heeft gevormd voor de cinema in de jaren '60, '70 en '80 is natuurlijk buitengewoon. Ik vind dat mooi, herken meteen de zijstraat die men inslaat met TTCSM of het karakter Hooper of Jame Gumb. Iemand die geen filmkennis heeft en de onderbouwing niet begrijp zal dit een hinderlijke onderbreking vinden. En dat zal voor sommigen met het geval Hitchcock of Koch hetzelfde zijn. Ik persoonlijk vind het allemaal wat vergezocht om dit er allemaal bij te halen en vooral een poging een semi intellectuele draai aan het geheel te geven wat mijn inziens niet echt lukt omdat het vervolgens alle kanten opschiet, erg bevreemdend wordt, op het cartooneske af, en mijn inziens eigenlijk teveel wil waar Ed Gein aan ondersneeuwt. Want uiteindelijk ben ik in die zin niet heel veel dichterbij het karakter Ed Gein gekomen. Om nog maar te zwijgen van het stemmetje dat Hunham gecreëerd heeft met als doel het karakter ongemakkelijk te maken, puntje bij paaltje klinkt Ed helemaal niet zo dus schiet je het doel voorbij net als al die randzaken.

Dan is er nog het verhaal van de mysterieuze Adeline die veel screentime krijgt, door de jaren tijd regelmatig haar verhaal veranderde, ongeloofwaardig werd en tegenwoordig wordt weggezet als fantast. Is dat dan een poging om werkelijkheid en fictie doorelkaar te weven? Mogelijk. Is het dan allemaal slecht? Niet perse. Toch klopt het allemaal niet, is de nuance zoek en lijkt de maker er teveel op uit om iets heel erg fancy's en intellectueels te willen maken, iets dat vervolgens niet slaagt. En dat is jammer want dit had beter verdient. Een 3, meer zit er niet in.

Alsof dit verhaal is geschreven dankzij het fenomeen Chinees fluisteren. Wat een fantasie en zo ongeloofwaardig. Ook net als het vorig seizoen weer erg respectloos tegenover de overledenen en de nagelaten. Charlie Hunnam die in interviews aangeeft zijn eigen invulling te hebben gegeven aan de stem van Ed Gein in plaats van gewoon even echt moeite te doen om te onderzoeken hoe Ed Gein echt sprak.. Het zegt heel veel over de instelling van de crew. Een groep van sycofanten.

Begint goed maar wordt steeds vervelender. Anderen die er niet veel van afwisten snapten er geen fluit meer van. Klopt ook niet met het werkelijke verhaal. Al dat gedoe over Perkins en Hitchcock etcetera werd erg irritant. Jammer had veel beter kunnen zijn.

Voor mij het beste seizoen uit de reeks tot nu toe!

Iedereen heeft hele gemixte gevoelens hierover maar dit was voor mij heerlijk genieten. Ik vond Charlie Hunnam juist heel sterk. 4,0*

Volgens mij is Ed Gein als mens ook gewoon niet zo bijster interessant, haha. Ze moesten er wel van alles bij verzinnen om een beetje spanning erin te houden.

Meer mythe dan mens. Jeffrey Dahmer en de broertjes Menendez zijn nog enigszins actueel, dus Ryan Murphy moest zich aan de feiten houden om hun verhalen te vertellen. Maar Ed Gein is inmiddels een relikwie uit een puriteins Amerika dat niet meer bestaat. Het geeft 'Monster: The Ed Gein Story' (2025) een vrijbrief om nog iets meer te spelen met feit, fictie en de mythologisering van de seriemoordenaar die onze beeldvorming heeft gecreëerd van het fenomeen. Met bizarre koortsdromen over Ilse Koch als The Bitch of Buchenwald en seksuele fantasieën die alvast vooruitwijzen naar moderne filmklassiekers. We kennen immers Ed Gein ook een beetje via 'Psycho' (1960), 'The Texas Chainsaw Massacre' (1974) en 'The Silence of the Lambs' (1991). Elke tijd heeft uiteindelijk zijn eigen Ed Gein, terwijl de antiheld zelf gelaten ziet dat hij weinig moois heeft achtergelaten. Hij is net zo sterfelijk en breekbaar als iedereen.