Adolescence (2025)

*blanke jongen, er bestaan geen witte mensen. Mijn huid is blank.

En het is vrij duidelijk dat ze hier de rassen hebben omgedraaid. Waarom had dit niet gekund met een donkere acteur als het gebaseerd is op werkelijke verhalen? Het valt wel op dat ze al een aantal jaren bezig zijn alles te verdraaien richting het grote publiek om maar het vinger wijzen dat makers racistisch zijn naar donkere mensen te ontwijken.

Ben ook met deze serie begonnen, eind van de week mijn mening en cijfer maar dit deel stoort me best wel.

Adolescence is een knap geschoten en bovenal uitstekend geacteerd drama. Bepaalde scènes zijn heel erg mooi ingeblikt. De inval thuis, de dynamiek tussen de (gerechtelijke) jeugdpsychiater en de jonge psychopaat. Heel sterk gespeeld en ook de vader toont behoorlijk wat talent. Ik denk niet dat ik Stephen Graham nog zulke memorabele rol heb zien spelen sinds Tommy in Snatch.

Het verhaal wordt hier jammer genoeg tergend traag verteld. De kunst van het filmmaken zit 'm natuurlijk ook in de editing en dat aspect is de filmmakers in hun opleiding precies ontschoten. Nee, de schaar zat niet in de schuif want het lijkt alsof geen enkele scène geschrapt werd. Dit had nu toch allemaal verknipt kunnen worden tot een film van 90 minuten zonder aan kwaliteit in te boeten? De laatste aflevering is voor mij zonder twijfel een zeer grote vergissing geweest. Zoveel drama, dat was echt te veel van het goede. Waar iedereen op zat te wachten, was toch om te horen hoe dat vernietigend verslag van de psychiater voorgelezen werd in de rechtbank waarna de rechter een onverbiddelijk oordeel vonnist over dat kleine ettertje? Wat we in plaats daarvan kregen...Ik heb moeten doorspoelen.

Als ik de kranten mag geloven, behandelt deze reeks een razend actueel thema. Daarover toch twee woorden. Ja, Andrew Tate is een marginale ploert. Ik vertel het mijn mannelijke leerlingen wel vaker als ze daar mijn mening over vragen. Tot een jaar geleden waren er ook veel jongens in de klas Tate-fan. Vooral omdat ze zich (zeker deels terecht) in hun mannelijkheid miskend voelden door de maatschappij en in Tate een uitweg zagen. Maar ik denk niet dat er al ooit iemand op vrouwen is beginnen inhakken na een monoloog van die opgehitste anabool. Een fictief probleem behandelen, is altijd makkelijker dan een reëel en aan moed hebben weinig filmmakers een overschot. Want er zijn natuurlijk steekincidenten zat in West-Europa en er zijn ook grote groepen mannen in onze samenleving met een nogal barbaarse kijk op vrouwen. Voorlopig blijft het wachten tot Netflix of een andere grote studio die olifant in de kamer durft te benoemen. In die optiek is Adolescence een behoorlijk laffe uitwerking van een ernstig probleem.

Daaaaag, boze 'ze pakken ons alles af en je mag tegenwoordig niks meer' witte man!

Dat zijn gelukkig jouw woorden en niet de mijne, ouwe deugerd.

Overigens is dit wél tot nu toe een hele goede serie. Aflevering 1 is werkelijk briljant, zo pijnlijk en confronterend is het realistische kijkje bij zo'n arrestatie.

Anders gezegd iedereen moet zichzelf kunnen omschrijven zoals hij of zij wil, tenzij...

Geweldig geacteerd en triestig genoeg herkenbaar in de huidige maatschappij. Wel te langdradig.

Zowaar eens een hype die zn reputatie waarmaakt.

Moet wel zeggen dat het script een beetje teveel kanten opvliegt voor zo´n korte serie, maar de masterclass acteerwerk maakt het allemaal absoluut de moeite waard.

Ik vond aflevering 2 al een stuk minder. Niet slecht, maar zonder die heftige impact.

Het enige wat het me leerde is dat ik niet op een school wil werken, wat een klotevolk die leerlingen.

Heel erg voor de ouders en zijn zus.

Blijkbaar is het niet gebaseerd op ware gebeurtenissen maar is het meer ode aan de harde realiteit over de huidige jeugd.

Bij vlagen ontzettend sterk en bij vlagen veel te langdradig en overgewaardeerd. Adolescence toont een heel pijnlijk verhaal van een jongen van dertien die met veel bombarie van zijn bed wordt gehaald door de politie vanwege de verdenking dat hij een meisje heeft vermoord. In de vier afleveringen volg je diverse personages en momenten die horen bij zo'n incident. Aflevering 1 draait om de arrestatie en het verhoor, aflevering 2 om het zoeken naar aanwijzingen op de school, aflevering 3 om een gesprek met een psychologe en aflevering 4 om hoe het gezin van de jongen omgaat met de wetenschap dat een gezinslid een moordenaar is. Alles afleveringen hebben een one take principe, dus de camera blijft zonder overgangen filmen. Klinkt interessanter dan het is, want het werkt geweldig bij aflevering 1 en 3, maar het vertraagt en verveelt soms bij aflevering 2 en 4. De afleveringen met de arrestatie en de psychologe zijn heel sterk, ook omdat die jongen enorm goed en overtuigend acteert. Je ziet ook langzaam dat hij verandert van een bang jochie dat bij de arrestatie in zijn broek plast maar de jongen die hij werkelijk is, met kwalijke visies op vrouwen en mannelijkheid. Zeker bij de aflevering met de psychologe is dat heel interessant, want hij begint netjes, begint steeds arroganter te worden maar als hij merkt dat zij info heeft ontfutseld waarmee hij in de problemen kan komen slaat de pure wanhoop toe. Verder vind ik ook zijn vader een enorm goede rol spelen, met eerst onvoorwaardelijk achter zijn zoon staan, maar na het zien van de fatale beelden weet de man niet meer hoe hij met dit om moet gaan. Woede, verdriet en wanhoop wisselen af en en ik had oprecht medelijden met hem en zijn familie.

Maar wat ik zei, het one take gebeuren maakt de serie ook soms wel erg traag en niet altijd even interessant. Aflevering 2 is niet slecht, maar wel overbodig en sowieso niet al te boeiend en aflevering 4 begint sterk en eindigt zelfs ijzersterk met het gesprek met zijn vrouw en het bezoek aan de slaapkamer van zijn zoon, maar daartussen heb je wel het gevoel dat het te lang duurt en ook dat ze een scène overslaan, namelijk de rechtszaak. We willen toch allemaal de veroordeling van de jongen zien en de reactie van zijn gezin? Ik snap dat de serie draait om de gevolgen van en niet de moord zelf, maar ik miste het wel.

En ik vind het wel jammer dat de serie wel erg summier met de info over de moord is. Je blijft toch best met vragen zitten, terwijl ik denk dat ze dit beter hadden kunnen schrijven. Dat had gekund als je het one take principe weggelaten had. Ik lees in de media dat dit een van de beste series in jaren is, maar ik vind het allemaal wat overdreven. Het is heftig, het heeft impact maar er valt genoeg op aan te merken. Ook bijzonder dat Netflix een blanke jongen in de hoofdrol zet, terwijl de werkelijkheid wel anders is. Ik vind het wel een serie die je gezien moet hebben en die misschien op scholen vertonen ook wel de moeite kan zijn, want iedereen heeft te lijden als zoiets afschuwelijks is gebeurd.

3,5*

Dat laat onverlet dat de ouders van het kind de arrestatie onmogelijk hadden kunnen maken en/of bewijsmateriaal doen verdwijnen.

Als jij gelijk had, dan had de advocaat van de jongen de zaak niet-ontvankelijk laten verklaren omdat de arrestatie niet rechtmatig had plaatsgevonden. Zo slim was die advocaat wel geweest.

Dit is een feit.

Precies. En los van dat alles, als je niet snel naar binnen gaat bestaat de kans op vluchten van de verdachte en je weet niet welke wapens er in huis liggen. Dus nee, slimme manier van arresteren, ook al gaat het met veel bombarie.

Het is een film, he? In de praktijk is het protocol wanneer het minderjarige verdachten betreft van start tot finish wezenlijk anders dan onder het volwassenenstrafrecht. Wat zeg ik, de dagelijkse praktijk verschilt uberhaupt op cruciale punten zoals in adolescence geportretteerd. Dat zijn de feiten, fatibomba aka bert heeft dat goed gezien en geeft dat keurig aan.

Wanneer je daar op moreel gebied van alles van vind en/of het anders wil zien dan moet je bij de politiek zijn en jezelf inlezen in de strafrechtketen.

Edit.

Overigens mag je jezelf afvragen of het verstandig is om de werkwijze van een filmregisseur exact te kopieren en binnen de strafrechtketen tot werkwijze te bombarderen.

Ik denk door een (soort) autocue, anders is dat bijna onmogelijk. Dit is een vermoeden/aanname. Waarschijnlijk is het wel ergens te vinden.

Ik zal in de minderheid zijn maar vond het weinig boeiend. Beetje hinken op twee gedachten deze serie. Het wordt van meerdere kanten belicht maar daardoor komt elke kant niet goed uit de verf (no punt intended). Enfin, als dit een realiteit kan zijn vandaag de dag (gedrag op die school en de hele dynamiek binnen dat gezin), dan word ik er een beetje triest van......

Wat een toptelevisie dit zeg. Vier scènes verdeeld over 4 afleveringen die je zelf in elkaar mag puzzelen. De serie is een goede waarschuwing over hoe gevaarlijk het internet kan zijn en vooral in die krochten ervan waar de manosphere steeds groter publiek lijkt te krijgen. Misogynie, masculiniteit, en zelfs aanzetten tot geweld is een zorgelijke ontwikkeling waar vooral jonge, onzekere jongens beïnvloedbaar zijn. Zeer indrukwekkende acteerprestaties van de jonge Owen Cooper, die bij de opnames 14 jaar was. Ook Stephen Graham zet hier een geweldige rol neer als de geteisterde vader. Zijn pijn is voelbaar.

En niet te vergeten Erin Doherty als de psychologe in aflevering 3: IJzingwekkend goed.

Mooi neergezette serie. Soms iets te simpel, zeker in aflevering 2. En ook in 3 is het gedrag van Jamie niet helemaal plausibel. Maar over de hele lijn heel goed. Aflevering vier is voor mij de topper met een geweldige Pa.

Totaal niet juist. Maakt het juist beter.

Nou heel bijzonder inderdaad dat Netflix geen rekening wil houden met jouw racistische wereldbeeld. Damn.

Racistisch nog wel, toe maar. Nogal flink wat woorden van iemand die ''racistischer'' reageert dan ik dat zogenaamd doe op deze site.

Erg goede en realistische serie waarin uitstekend wordt geacteerd, vooral ook een pluim naar de kinderen. Aflevering 1 is subliem, maar daarna wordt het toch wat langdradig al bleef het me boeien, omdat ik benieuwd was naar de afloop. Aflevering 4 is wel weer mooi neergezet met in de hoofdrol de vader van Jamie.

Vrij goede serie die af en toe dan mischien wel wat langdradig mag zijn maar naar mijn mening over het algemeen toch wel behoorlijk boeiend blijft. Alleen de laatste aflevering vond ik zelf ietsje minder. Groot pluspunt was het fantastische camerawerk en het uitstekende acteerwerk.

Ruime 3.5*

AIVD-baas adviseert ouders: kijk samen met je kinderen naar Netflixserie

Je bent kennelijk zeer op de hoogte van het Angelsaksisch rechtssysteem. Heb je wat vindplaatsen die jouw beweringen onderschrijven? (Wetten, politievoorschriften, protocollen bv.)

Indringende, aangrijpende vierdelige miniserie over de 13-jarige Jamie Miller (Owen Cooper), die op een ochtend wordt gearresteerd voor de moord op een tienermeisje van zijn school. Stephen Graham, hier tevens mede-scenarist, is fantastisch als de vader van het gezin, maar de show wordt gestolen door Cooper, die hier zijn debuut maakt. Daar gaan we ongetwijfeld nog veel van horen. De hele cast is overigens eersteklas. Knap geschreven en werkelijk briljant gefilmd, met iedere aflevering bestaande uit één lange take.

Dit vind ik ook! Die laatste aflevering doet afbreuk aan de hele ervaring, helaas. De eerste drie afleveringen waren geweldig. Ik was liever getuige geweest van de rechtszaak in die laatste aflevering.

Overhyped.

Goed camera- en acteer werk. Het uitstekende acteerwerk-zeker van het jonge knulletje- maakt echter het verhaal nog niet geloofwaardig.

Mij lijkt de plot niet representatief voor problemen die 13-jarige middenklasse jongens zogenaamd veroorzaken. Als er al 13-jarigen zouden zijn die zo in elkaar steken dan is dat een zeldzaamheid, althans in Nederland, mij lijken andere problemen in deze leeftijdscategorie meer aan de orde. Natuurlijk is sociale media schadelijk, al ben ik er allerminst een expert in, dit lijkt me echt een subsubsubgroep van een of andere fringe beweging. De serie legt ook niet uit hoe de jongen zo radicaliseert van een pesterijtje op internet ineens iemand met een mes gaan aanvallen. Ik heb er moeite mee dit allemaal te geloven. Ik ben op school ook wel eens gepest maar de stap naar geweld met voorbedachte rade is allemaal wel wat groot hoor.

Maar ja we moeten weer mee op het frame dat dit nu aan de orde van de dag is op scholen en dat elke man hoe jong en prepuberaal ook een potentiële verkrachter/moordenaar is. Misschien was dit geloofwaardig geweest bij een knul van 17. Maar 13? Kom op...Toen ik 13 was speelde ik buiten en deed ik wat computerspelletjes. De tijden zullen wel veranderd zijn, maar dit gaat allemaal wat ver. What's next. Krijgen we binnenkort een serie over een foetus die in de baarmoeder al criminaliseert?

Los van het frame is het een interessant concept en vakkundig gemaakte serie. Het single shot concept werkt in aflevering 1 en 3 in de andere 2 afleveringen is het een irritante gimmick.