Ripley (2024)

meesterwerk deze serie, beter dan de film uit 1999.

Andrew Scott speelt fenomenaal.

De keuze voor zwart-wit filmen is perfect, het geeft een soort Hitchcocksiaans sfeertje.

Aanrader!

Wel een fantastische serie, alles klopt. Op een enkel detail dan na.

Meesterwerk in film noir-stijl, uitgekiend camerawerk in zwart-wit met een ongemakkelijke beklemming in elke scène. Laten de makers vooral ook de volgende vier boeken van Patricia Highsmith aanpakken.

Sfeervol.

Zwart-wit, maar zeker in de zonovergoten enscenering van Italiaanse badplaatsen eerder een royaal spectrum aan schakeringen grijstinten. In latere afleveringen wordt het contrast hoger, is er meer ruimte voor duister/zwart en speelt belichting een steeds belangrijkere rol (een parallel met Caravaggio?). Samen met bedachtzaam, bijtijds voyeuristisch camerawerk (die vele doorkijkjes!) geeft het de serie al snel een clandestiene sfeer en stijlvergelijkingen met film-noir liggen voor de hand.

Deze komen tevens terug op een geluidsband vol pengekrabbel, typemachines, piepende deuren, vele voetstappen, klotsende golven en krakende kranten: heerlijk. Zowel visueel als auditief is het geheel rijkelijk gevuld aan details, waardoor het Italië uit de jaren ‘60 stijlvol geportretteerd wordt.

Het bruist misschien iets minder dan de film uit 1999, maar na acht afleveringen valt moeilijk te ontkennen dat deze vertaling niet alleen veel stijlvaster is, maar waarschijnlijk ook veel beter past bij het verhaal en de intrige zeker eer aandoet. De nadruk ligt iets minder op het bon-vivant leven en we krijgen iets meer inkijk in de psyche van Ripley en de pragmatiek van zijn daden.

Gróót fan van Scott en dit personage zit hem als gegoten; zie hem schakelen tussen aandoenlijk en compromisloos, schijnheilig en berekenend en altijd met dat manipulatieve onderlaagje. Het is onwaarschijnlijk hoe weinig middelen Scott nodig heeft om het personage deze dualiteit geloofwaardig mee te geven. Zeker omdat ik hem via Sherlock en Black Mirror heb leren kennen, waar hij de grote gebaren niet schuwde. Maar met All Of Us Strangers en nu ook Ripley onderstreept hij zijn talent voor nuance. Fascinerend acteur.

Overige acteurs laten soms te wensen over maar zeker de acteur die inspecteur Ravini speelt is solide: gewapend met priemende blik en notitieblok weet hij zijn ondervraging constant van spanning te voorzien, soms met het klikken van een pen of met een simpel moment van zwijgzaamheid.

Het is een heerlijk bubbeltje om in te verdwijnen deze serie. De intrige ontvouwt geduldig, weet spanning zonder poespas op te bouwen en is audiovisueel met zelfverzekerde bescheidenheid vormgegeven. Niet vanzelfsprekend dat het Italiaans zo prominent gesproken wordt, maar ook dat spreekt voor de serie en de beleving des te meer. 4* met kans op verhoging.

Ja nieuwe serie op Netflix. Vaak zijn die veelgeprezen series toch tegenvallend.

Maar wat is dit ontzettend goed. Prachtig gefilmd, spannend. Soms griezelig. Het is ook niet gewoon zwart/wit maar zwart/wit in optima forma.

Camerawerk van grote klasse. Ook eigenlijk rustig kijken ( af en toe niet).

Gedoe met lift en poes. Kippenvel meerdere malen. Je wilt m eigenlijk in 1 take zien.

Maar even wachten is hierdoor ook wel fijn.

En ja , wat een acteur Andrew Scott. Meesterlijk.

Nogmaals voor mij 5 a 6 STERREN.

Ik plaats normaal gesproken niet veel recensies, onthou me meestal van een mening.

Maar dit is pure cinematografische kunst...

De keuze voor zwart-wit is de allerbeste keuze voor deze serie, zonder enige twijfel.

Tijdens de eerste paar episodes zijn het nog veel grijstinten, maar als het spannend wordt worden ook de (letterlijke) contrasten groter.

De cameravoering verdient een prijs, zonder twijfel.

Het tempo is precies goed en sfeer is een schot in de roos.

De soundtape is weergaloos, bijna Hitchcock, maar dan zonder dramatische muziek.

Dankzij de "masterclasses" van Koolhoven let ik nu veel beter op allerlei details en geniet overigens veel meer van elke film en serie. (ik zou wel eens willen weten wat Koolhoven van deze serie vindt...)

De 4 belangrijkste acteurs, Tom, Dickie, Marge en de Inspecteur zijn stuk voor stuk oscar waardig, maar Tom en de Inspecteur staan op eenzame hoogte. Gezichtsuitdrukkingen, priemende ogen (Inspecteur) en dictie maken het tot een onvergetelijk meesterwerk.

Ik waardeer films en series eigenlijk nooit met 5 sterren, maar deze krijgt van mij elke ster die te vergeven valt...

Het zal wel weer een poos duren voordat zoiets moois weer langs komt...

Subliem.

Met de al een aantal keren bekeken The talented Mr. Ripley in het achterhoofd wat schoorvoetend aan deze serie begonnen, maar een teleurstelling werd het geenszins. Sterker nog, naarmate je verder in de serie komt, des te boeiender het allemaal wordt. De keuze voor zwart-wit was niet de mijne geweest, maar werkt op zich prima. Enige minpuntje was de traagheid van de serie, je moet je soms inhouden om niet even versneld door te spoelen.

Wat een pareltje. Zwart wit. briljante zet. Mooie trage opbouw van het verhaal. Je waant je echt in 1962. Prachtige locaties, zowel bij dag als nacht. Ik krijg echt het gevoel alsof ik er zelf bij ben.

Stemmig vormgegeven slowburner naar de klassieker van Patricia Highsmith uit 1955. The talented maar ook een beetje clumsy Mr. Ripley en het mysterieuze en achteloze acteren van Andrew Scott tillen Ripley naar grote hoogte. De zwart-wit fotografie en Italië voegen een dimensie toe en doen verlangen naar de jaren 60, toen de wereld nog overzichtelijk was. Ripley is spannend, subtiel en vilein. Steven Zaillian - schrijver en regisseur van het al even sterke The Night Of - heeft meesterlijk werk afgeleverd.

Ik ga mee in alle positieve beoordelingen. Beelden,settings, sfeer helemaal top. Maar er zijn een paar redenen waarom ik niet meer sterren geef. Ten eerste is ie veel te langzaam (is normaal geen issue voor mij,maar dit is TE). Ten tweede heeft het verhaal niet echt veel verrassingen. Je weet al vanaf het begin waar het op gaat uitdraaien. Dan kan het nog zo mooi gemaakt zijn, maar voor 4 of 5 sterren is meer nodig.

Zeer sfeervolle, zij het uiterst traag uitgewerkte minserie over de beroemde sociopaat Tom Ripley, hier geweldig neergezet door Andrew Scott. Prachtig vormgegeven in zwartwit, een stijlkeuze die bijzonder goed uitpakt. De italiaanse kust ziet er werkelijk oogverblindend mooi uit, met een ongelooflijk scherp oog voor detail. Het visuele aspect is soms wat overheersend, temeer omdat de plot zich zo moeizaam voortsleept, maar uiteindelijk is dit toch wel een spannende en fascinerende kijkervaring.

Ripley.... Waar moet ik beginnen? Wellicht een van de beste series die ik de afgelopen jaren heb gezien. Alles klopt aan deze serie , tot in het kleinste detail. Personages worden door de acteurs goed weggezet. En Andrew Scott, tja Andrew Scott is gemaakt voor deze rol. Wat zet deze man het personage van Thomas Ripley fenomenaal weg.

Verder is ook de keuze voor de prachtige Italiaanse muziek wat mij betreft een absolute aanwinst voor deze serie. Ook de mix van het gesproken Engels en Italiaans is absoluut niet storend en voegt juist iets toe. In andere recensies las ik dat men het jammer vond dat de serie in zwart/wit is opgenomen. Ik deel deze mening niet en vind het juist een toegevoegde waarde. Het geeft het geheel een bepaalde sfeer waardoor je terug in de tijd word gezogen en zo in de jaren 60 van het prachtige Italië belandt. Ikzelf ben een absolute liefhebber van Italië en dan met name Rome en Venetie. De bekende plaatsen in deze steden worden mooi in beeld gebracht en dat bracht bij mij persoonlijk een gevoel van heimwee en het gevoel snel weer eens terug te willen naar het bella Italia.

Ripley, een serie die je vanaf de eerste minuut het verhaal inzuigt en die je het liefst in een ruk uitkijkt. Een serie waarin het hoofdpersonage zich op verbazingwekkende wijze uit de ene na de andere penibele situatie liegt en bedriegt. Een oplichter pur sang .Een spannende serie die met zijn acht afleveringen naar mijn mening veel te kort is. En waarvan ik zeker hoop dat er een tweede seizoen volgt.

Ik ben altijd weer verbaasd over hoe log en extreem traag, veelgeprezen series of films vaak zijn. Ongetwijfeld is het zwart-wit artistiek gefilmd maar wat heb je aan mooifilmerij als het daarnaast alleen maar langdradig is! Het is natuurlijk ook niet zo dat het verhaal van "Ripley" niet bekend was (dit is de derde Engelstalige verfilming) Ongelooflijk dat er dus 452 minuten verdeeld over acht delen nodig waren om dit laten zien. Dit is zo verschrikkelijk technisch en artistiek verantwoord dat het alle lol, vaart, spanning en emotionele betrokkenheid uit het verhaal weet te halen. Uiteraard zijn er wel een enkele scenes waarin die elementen wel voorkomen maar die werden dan weer veel te lang uitgerekt. Tja, lange stilletjes en kunstzinnigheid overheersen hier gewoon te vaak, waardoor de lol er algauw af was

Ik vind de combinatie van scherpe HD beelden en zwart-wit niet zo passend, maar goed, verder een uitmuntende productie met een zeer prima cast. Scott is erg geloofwaardig als psychopaat.

De laatste aflevering neemt wat teveel hooi op de vork, maar ik had daar verder niet zo veel last van.