Star Trek: Picard - Seizoen 1 (2020)

Aflevering 1 maakt erg nieuwsgierig naar de rest en dan is het behoorlijk klote dat Prime met maar 1 aflevering per week komt.

Lekker retro.

Niet het Star Trek `The Next Generation` van 30 jaar geleden, waarin elke aflevering een eigen verhaal(tje) had. Na twee afleveringen gezien te hebben is het volwassener geworden dan toen, meer dialoog, mooiere beelden en moderner vormgegeven.

Het heeft mij wel positief verrast tot op heden. Op IMDB schrijft men er vooral negatief over, kennelijk verwacht men daar dat het programma op de oude voet doorgaat waar het gebleven was.

Maar veel van het publiek is nu ook ouder en volwassener geworden, ik vind het tot nu toe zeker de moeite waard.

Ook deze serie heeft niet het echte Star Trek gevoel. Maar is vooralsnog beter dan de domper die Discovery bleek te zijn. Ik blijf in ieder geval kijken. Maar toch wat vreemde keuzes: de stokoude Stewart in de hoofdrol. De overload aan vrouwelijke karakters doet ook aan als politieke keuze, net als het hele vluchtelingenscenario. Verder krijg je het idee dat de serie een platform voor fanservice is: Data, Seven en andere geliefde Trek karakters komen allemaal (al is het soms even) terug. Dat Seven Picard kent snap ik overigens niet, het werd ook nergens uitgelegd.

Corona tijd, binge tijd ! Dus eens Amazone prime genomen voor deze serie. Maar het valt mij flink tegen en dat is jammer. Ik was nog strijdbaar hoopvol tijdens het kijken van ‘Wie weet komt het nog..’ maar toen mijn vrouw terloops zei “Wat wordt er slecht geacteerd” kon ik niets anders doen dan zachtjes toegeven.

Wat een gewauwel en geklets. En is er enige actie dan valt meteen op dat er stand-ins voor Stewart zijn ingezet. De man is natuurlijk ouder geworden maar het heeft ook best wel een bejaarden tempootje gekregen. Het verhaal grijpt mij ook niet. Chateau Picard heeft een aantal inwoners waarvan in het begin niet duidelijk worden gemaakt wat ze daar nou in de hofhouding van Picard doen. Ik mis ook frisheid en nieuwe werelden om te verkennen. Weinig space maar veel soap verhaal. Ik geef toe, ik heb nog niet alles gezien maar het begin moet wel aantrekkelijk zijn om verder te gaan.

Picard is een gepensioneerde StarFleet admiraal die geniet van zijn pensioen. Je merkt aan zijn manier van praten dat hij al 80 is. De introductie van Dahj en Soji (dochters van Data) is een leuk en uitgewerkt concept. Zij weten zelf niet dat ze synthetisch leefvormen zijn. Narissa speelt een pittige Romulan Tal Shiar agente, die op jacht gaat naar alle synthetische leefvormen en deze wilt uitroeien. Er passeren allerlei bekende gezichten de revue. Het hoogtepunt vind ik dat 7of9 een locale Borg-queen wordt. Die Borgscenes zijn goed in elkaar gezet. Helaas wordt dat niet verder uitgebouwd. Het dieptepunt vind ik de Orchideen als verdedigingswapen van de thuis planeet van Data/Soji/Dahj.

OK, het hele seizoen afgekeken vorige week. Er is veel kritiek op geweest, zie oa Critical Drinker en Angry Joe op YouTube. Ik ben het er wel mee eens. Soms zijn het kleine dingen, soms grote fouten:

-Picard heeft te weinig te doen;

-personages blijven vlak (Soji) of zijn ronduit irritant (die wetenschapster);

-ze doen niet waar hun karakter ze stuurt maar waar de plot om vraagt;

-er wordt gevloekt door hooggeplaatsten in de Federation terwijl Star Trek altijd een optimistische toekomst wilde laten zien van een beschaafdere mensheid;

-een plot dat gejat is van Mass Effect;

-een zuipende en zure Seven of Nine bekoorde me ook niet echt;

-Riker die na decennia pensioen opeens even de baas mag spelen over de hele Federation vloot, mijn reet!

-een slappe ontknoping die als volgt samen te vatten is: Soji drukt eerst op knop A om het onheil te ontketenen, vervolgens op knop B om het ongedaan te maken.

Pluspuntje was in ieder geval de gespannen, giftige relatie tussen de Romulaanse spion en zijn zus. Het zag er verder beter uit dan Discovery maar dat deed dan ook pijn aan de ogen. En het plot was interessanter maar uiteindelijk eindigde het dus met een sof.

Van alle Star Trek series en films vind ik alleen TNG serie echt leuk, Jean-Luc Picard is echt een icoon. Alleen dat was de reden om Picard te gaan kijken. Nu halverwege de serie bevalt me dat bijzonder goed. Het verhaal ontvouwt zich rustig, en ik geniet meer van de rustige sfeer dan van de spaarzame actie of zelfs maar commotie. Goede keuze eigenlijk, vanuit andere series en filmreeksen komt meer dan genoeg kabaal, daar kun je nooit tegenop boksen. Maar de allerbelangrijkste reden om mijn eerste post op TV Meter te doen is eigenlijk alleen maar om te vertellen dat ik de score bij deze serie echt fenomenaal goed vind, vooral de begin tune. Dat gezegd hebbende, verder met deel 6.

Eindelijk aan begonnen en dan is het toch wel bijzonder om te zien wat voor een sterk acteur Stewart is. Had de cast van Discovery al 25% daarvan was het al een verbetering...

Nog drie afleveringen te gaan. Tot nu toe bevalt dit heel erg goed. De rustige pacing doet heel erg denken aan de oude The Next Generation afleveringen (kijk maar eens terug, vroeger lag het tempo gewoon gemiddeld stuk lager dan in de meeste hedendaagse series. ("Short Attention Span syndrom" ).

Stewart blijft de rol van Picard gewoon geweldig invullen, en ja er zitten wat fan verplichte bezoekjes aan oude TNG castleden in maar dat voelt niet geforceerd en past binnen de verhaallijn.

Ook top om de focus bij de Borg, Romulans en Androids te leggen. Dat zijn drie dingen die hoofdrol speelden in Picard's oude verhaallijnen.

MIssen we ruimteschepen actie? . Nee, aangezien daar bij TNG daar ook nooit de focus op lag. Het was pas met de introductie van de Defiant in Deep Space Nine dat er meer actie in de ruimtegevechten kwam.

Word deze serie gemaakt door mensen die een hekel aan star trek hebben ? en word deze serie gemaakt voor mensen die een hekel aan star trek hebben ( of dan in ieder geval de moraal die star trek altijd heeft uitgedragen ) .

Gene roddenberry heeft de serie toendertijd bedacht met een algemeen positief toekomstbeeld en met veel respect voor leven in het algemeen .

Deze serie ( en in discovery zag je dat ook al sterk) straalt vrijwel het tegenovergestelde uit : dystopie , onverschilligheid , haat , extreem feminisme en negativiteit .

het is allemaal in overvloed aanwezig in deze 2 series , de federatie is plotseling geen positieve kracht meer , alles draait om 1 meisje , vrouwen die in overvloed overdreven in de sleutelposities zitten , Picard is veranderd van een bron van zelfvertrouwen en positieve kracht in een oude zwakke kerel met twijfels en schuldgevoel

Hij word ook constant ( altijd door de vrouwen ) aangevallen ( ook degene die zogezegd aan zijn kant staan .

moorden zijn er ook volop , plus het gevloek ( alsof we in een misdaad film anno nu zitten ) .

Technisch mag het er dan wel aardig uitzien maar qua verhaal is het ook gewoon saai , na een paar afleveringen

weet je het wel maar het plot blijft zichzelf maar uitrekken en er zitten afleveringen tussen waarin er maar bitter weinig gebeurt

Dit is geen star trek meneer Kurzman , dit is de verkrachting van alles waar star trek altijd voor heeft gestaan .

Wil je echte star trek zien anno nu ? kijk dan naar The Orville dat is 10 x beter dan deze negatieve troep .

Had het niet beter kunnen verwoorden clubsport.Ben het volledig met jou eens!

Ik ben er aan begonnen: serie-opname via Veronica. Ergens ver in de vorige eeuw, toen het al scifi was als deuren automatisch open gingen en toen "Beam me up, Scotty" zijn intrede deed, keek ik met m'n broers elke zondag middag naar Star Trek (was 't zwart-wit?). Voor mij was de held van de serie Spock, maar Krik was een goede tweede. Heel veel later en heel wat generaties daarna, mocht de volgende icoon van het brede Star Trek vervolg zijn opwachting maken, althans naar mijn smaak, en dat was Jean-Luc Picard. Zijn "Earl Grey" is helemaal mijn koppie thee.

Afijn, nu, vele jaren later, op m'n ouwe dag, bevalt de sfeer die rond Picard hangt me buitengewoon: vooral de overgangen van droom naar werkelijkheid zie ik als een meerwaarde ten opzichte van de oude meuk. Herinneringen aan Data, ook 'n aansprekend personage, en zijn nalatenschap geven genoeg ruimte om diep in een mysterie te duiken. Iedere week 2 afleveringen; telkens weer een verlangen om helemaal in het verhaal op te gaan.

Club sport, zoals ze zeggen: it's all in the eye of the beholder. Het is maar wat je wilt zien. Ik denk dat je eigen politieke agenda niet op de wereld moet plakken, wil je daar objectief en zonder vooringenomenheid van kunnen genieten.

Ik was al fan van Picard, TNG, als kind en keek dus ook uit naar deze serie. Het terugzien van de ouder geworden personages vond ik erg leuk. De verhaallijn loopt inderdaad anders. Het is niet zoals in tng elke keer een 'situatie'. Mij stoorde dat helemaal niet. Ook het moraliserende is mijns inziens nog steeds aanwezig, echter subtieler, Picard still fights the good fight hoor.

Is elke aflevering even boeiend? Nee, maar dat is vergeven (als je nu terugkijkt naar tng, daarvan is ook niet elke episode een knaller) . Seizoen 2 van picard lijkt dat goed te gaan maken. Wat de special effects betreft ziet het er goed uit.

Hoewel geen "Trekkie" ben en dus niet aan cosplay doe zie ik mezelf wel als een liefhebber, ik had TNG nog gekocht op video en Voyager op DVD, dus dan weet je het wel. Amazon Prime account voor de koude wintermaanden, lekker kijken naar Picard..

Ik ben nu bij aflevering 5 van het eerste seizoen, en ik ben nog niet onverdeeld positief.

Het acteerwerk is prima, Stewart is altijd wel een feestje, en de andere acteurs kunnen op zijn minst goed meekomen. Maar de karakters worden niet uitgewerkt en dialogen zijn vaak ronduit houterig, ze lopen niet lekker, sluiten slecht op elkaar aan, zinnen passen vaak niet bij het karakter.

Datzelfde geldt voor de verhaallijn door de hele serie, in oude series vaak was dat meestal slechts een kapstok om een afgerond subplot per aflevering te kunnen doen en wat doorlopende lijnen. Later, zoals bij Discovery, werd de hoofdplot ook steeds belangrijker, maar werden subplots nog steeds in één of enkele afleveringen afgerond.

Het lijkt wel of die structuur en overzichtelijkheid volledig zijn weggevallen, helaas is het hoofdplot is gewoon niet sterk genoeg om zoveel afleveringen te dragen. Gevolg is dat het op zich aangename, wat trage tempo wordt opgeleukt met wat gezochte actie.

Aflevering 5 bevat daarnaast een bloederige en gruwelijke scene waarbij een persoon en oog uit de kas wordt gesloopt. Dat soort grof en bloederig geweld past echt niet in wat altijd een familie serie was, Gene Roddenberry had zich er voor gegenereerd. Zijn hoopvolle "brave new world" is hier vervangen door een dystopische wereld.

Blijkbaar is er geen hoop meer voor de mensheid en het universum.