In de Verenigde Staten wordt Kerstmis niet alleen maar gezellig rond de boom of aan de eettafel gevierd, maar ook in de bioscoopzalen. Vanaf 25 december kunnen Amerikanen zich namelijk vergapen aan A Complete Unknown, een biografische film over Bob Dylan van regisseur James Mangold. De pers mocht al wel een kijkje nemen en is behoorlijk positief.
Op moment van typen zijn 77 recensenten die bij Rotten Tomatoes zijn aangesloten in de pen geklommen, en ironisch genoeg geeft 77% van hen een voldoende aan dit biografische project. Sterker nog, gezamenlijk komt men uit op een gemiddelde score van een 7.4/10! Natuurlijk gaan er ook minder enthousiaste stemmen op, maar de vooruitzichten zijn behoorlijk gunstig te noemen.
Peter Bradshaw van The Guardian noemt de hoofdrolspeler een 'elektrische openbaring' en deelt de maximale score uit: "Dylan imiteren is schier onmogelijk en riskeert de woede van zijn fanbase," schrijft hij. "En ook al kan niemand de echte zanger uit de documentaire Don't Look Back evenaren, is Timothée Chalamet gewoon meer benaderbaar en aanwezig dan degene die hij speelt."
David Jenkins van Little White Lies is echter van mening dat dit portret niet aan de formule van de biografische film weet te ontsnappen en geeft de voorkeur aan een eerdere titel van Joel en Ethan Coen, eveneens over een folkartiest. "De slechtste scène uit Inside Llewyn Davis steekt met kop en schouders boven de beste van A Complete Unknown uit, puur en alleen omdat die film ergens over gaat en die van James Mangold niet," luidt zijn oordeel.
Alex Flood van muziekblad New Musical Express draagt de nieuwe biopic een heel warm hart toe: "Het belangrijkste en moeilijkste deel van een muziekfilm maken is om de muziek perfect te krijgen. En daarin slaagt men hier met verve. Wie niet bekend is met Dylan wil meteen zijn catalogus in duiken en de echte fans zullen zich omwentelen in onbekende B-kantjes en het lezen van achtergronden die hen nog niet bekend waren."
A Complete Unknown
In James Mangolds nieuwste film A Complete Unknown worden we teruggeworpen naar de jonge jaren van Bob Dylan (Chalamet), aan het begin van de sixties nog een volledig onbekende dromer uit het westen van Minnesota. Hij wordt ontdekt en schopt het tot een gevierd protestzanger met een gigantische sterrenstatus. Zijn populariteit loopt echter een flinke deuk op zodra hij in 1965 zijn karakteristieke akoestische snaarinstrument naast zich neerlegt en een elektrische gitaar ter hand neemt.
Peter Seeger, die Dylan ontdekte, wordt gespeeld door Edward Norton. Andere belangrijke rollen in deze biografische prent zijn weggelegd voor Scoot McNairy, die Bobs mentor Woody Guthrie vertolkt, Elle Fanning die in de rol kruipt van Sylvie Russo en Monica Barbaro, die te zien en horen is als Joan Baez. Chalamet heeft zich tot in detail voorbereid op deze rol; hij speelt en zingt zelf alle liederen in de film.
A Complete Unknown verschijnt in de Verenigde Staten uit op Eerste Kerstdag, maar draait pas vanaf 20 februari volgend jaar in de Nederlandse zalen. Bekijk de trailer van de film hieronder.
Ik snap de kanttekening, uiteindelijk koos ik voor een directe vertaling in plaats van alternatieven die de – elektrische – lading niet geheel dekten. 't Is sowieso een leuke knipoog naar het feit dat Dylan op de elektrische gitaar overging.
Je kan ook gewoon zwijgen als je het niet snapt. Het is een overduidelijke verwijzing naar het wereldberoemde omslagpunt in Dylans carrière, die in de film kennelijk centraal staat. Een leuke woordspeling.
Ik heb je al uitgelegd waarom ik voor de letterlijke vertaling ging. 't Is niet dat ik er trots op ben of zo, maar het oorspronkelijke citaat is zelf ook bijzonder te noemen. Eerder wilde ik er bijvoorbeeld 'fenomeen' van maken, maar dat voelde gewoon niet goed.
Volgens mij snappen jullie het zelf niet. Het is een slechte vertaling, die taalkundig nergens op slaat.
Je valt in herhaling, wat is dan wel een goede vertaling van 'electric revelation'?
En wat is het doel van taalkundige zuiverheid in een artikel over een man wereldberoemd is geworden door de ambiguïteit van taal naar nieuwe hoogtes te tillen? Een poëtische beschrijving van de grootste taalkunstenaar in de muziekgeschiedenis en dan rigide beginnen over een letterlijke quote... Wees dankbaar dat iemand de moeite neemt om het voor je in het Nederlands te vertalen, of geef enige blijk van kennis van de Engelse taal en wees constructief.
De letterlijke vertaling is "elektrische openbaring".
Waarom zou je voor een abstract begrip als openbaring een technisch bijvoeglijk naamwoord gebruiken dat voornamelijk gebruikt wordt in tastbare contexten, zoals een "geëlektrificeerde trein"?
Elektrisch kan zowel letterlijk als figuurlijk worden gebruikt en sluit daarbij veel beter aan bij de dynamische en creatieve lading van het woord openbaring.
Taalkundig zou het mogen, maar buiten dat het geen optimalisatie is en het de boodschap niet verduidelijkt, snap ik eigenlijk niet wat je ermee zou winnen. De bewijslast ligt bij jou om hier een argument voor te formuleren.
Je initiële bezwaar, namelijk dat het een slechte vertaling zou zijn die taalkundig niet klopt, is onterecht. Bovendien is het alternatief dat je aandraagt, "geëlektrificeerd", een minder geschikte keuze in deze context.
Geen verwijt, verder.
Edit: volgens mij ben ik zelf ook aan het prutsen door Mister Pink en Mister Blonde door elkaar te halen. Mocht ik een van jullie ergens op hebben aangesproken waarvan de ander het heeft gezegd: excuses.
Grappig, altijd gedacht dat jij zo'n taalpurist was
Een elektrische sfeer of een elektrische revelatie? Ach, ik til er niet zo zwaar aan hoor. Door de aanwezigheid van een kerstboom in huis voel ik nu ook een elektrische sfeer. Weliswaar door de elektrische lampjes in de boom. Maar niettemin intens
Reacties (22)