Zowel filmliefhebbers als gezondheidsorganisaties hebben hun ongenoegen geuit over één specifieke scène in de nieuwe film Blondeover Marilyn Monroe. De scène, waarin Ana de Armas als het Hollywood-icoon met haar ongeboren foetus praat, deed diverse kijkers afhaken en heeft geleid tot een statement vanuit non-profitorganisatie Planned Parenthood.
De onlangs verschenen film Blonde over Marilyn Monroe houdt de gemoederen in filmland al lange tijd bezig. Na klachten over het slecht gelijkende accent van de Cubaanse actrice Ana de Armas en de kritiek op de niet-waarheidsgetrouwe weergave van het leven van Monroe, hebben diverse kijkers nu ook aangegeven dat ze de film al na twintig minuten hebben afgezet. Na één bewuste scène, waarin het personage van Monroe een gesprek voert met haar ongeboren foetus, zouden Netflix-abonnees zich fysiek onpasselijk hebben gevoeld. "Je zult me deze keer toch geen pijn doen?" vraagt de foetus in de bewuste scène aan Monroe, waarop deze uitlegt dat het niet haar bedoeling is geweest haar eerste zwangerschap te beëindigen. Hierop antwoordt de foetus: "Ja, dat was het wel. Het was jouw beslissing."
Kritiek
De kritiek op de film ligt in het verlengde van de hele discussie rondom het recht op abortus in de Verenigde Staten, en de scène wordt dan ook beschouwd als 'anti-abortuspropaganda' door de gezondheidsorganisatie Planned Parenthood. In een gesprek met de Amerikaanse entertainmentwebsite The Hollywood Reporterlegt de voorzitter van deze belangenorganisatie uit waar het misgaat. “Elke uitkomst van een zwangerschap – vooral abortus – moet gevoelig, authentiek en nauwkeurig in de media worden weergegeven. We hebben nog veel werk te doen om ervoor te zorgen dat iedereen die een abortus heeft ondergaan zichzelf op het scherm kan zien," zo zegt ze. "Het is een schande dat de makers van Blonde ervoor hebben gekozen om bij te dragen aan anti-abortuspropaganda en in plaats daarvan de beslissingen over gezondheidszorg van mensen te stigmatiseren."
Ook kijkers winden zich dus op: "Ik zag net de scène uit Blonde waar ze met haar foetus praat, en zelfs met mijn extreem beperkte kennis van Marilyn Monroe, vind ik het verontrustend om te zien," zo schrijft iemand. "Ik kan niet stoppen met denken aan deze misselijkmakende scène uit Blonde," is de reactie van een ander. Regisseur Andrew Dominik is echter van mening dat de kritiek ongegrond is. "Ik vind niet dat de film anti-abortus is. Dat vind ik helemaal niet. Ik denk dat de film zelfs behoorlijk genuanceerd is. Ik denk dat het erg complex is, maar dat past niet - mensen maken zich duidelijk zorgen over het verlies van hun vrijheid. Dat moge duidelijk zijn," zo zegt Dominik, die van mening is, dat wanneer zijn film in 2008 was uitgekomen er geen haan naar zou hebben gekraaid.
Blonde is sinds vorige week woensdag te zien op Netflix.
Zijn mensen zich er dan niet van bewust dat een film niet alleen hoeft te vermaken, en dat het ook soms mag schuren, zelfs schokken? Of willen ze dat er alleen nog veilige middle of the road films worden gemaakt? Er is trouwens een manier om niet geconfronteerd te hoeven worden met allerlei nare dingen: de uit-knop.
Heb daarnet de film gezien en was dus ook benieuwd naar deze scène. Een storm in een glas water wat mij betreft. Ik zie hier niets provocerends aan al vond ik het allerminst een geslaagde scène.
Films en boeken worden steeds vaker langs de lat van de eigen maatschappelijk-politieke overtuiging gelegd en daarop beoordeeld. Je ziet dat in recensies, je ziet dat bij ons op de site, en in de VS is het waarschijnlijk helemaal erg. Kwalijke en verontrustende ontwikkeling, want dit leidt inderdaad als je niet oppast tot zelfcensuur en eenheidsworst. Kunst is divers, daagt uit, prikkelt en laat je vanuit een ander perspectief naar dingen kijken. Dat moet gekoesterd worden.
Reacties (4)