De moeder van de wereldberoemde regisseur Quentin Tarantino was absoluut niet blij met de carrièrekeuzes van haar zoon. Dat vertelt de filmmaker in de The Moment-podcast. Haar wantrouwen zette hem destijds aan tot een rigoureus besluit: eenmaal binnen als Hollywood-regisseur zou ze geen cent van hem meekrijgen. 

Regisseur Quentin Tarantino werd in zijn jeugd alles behalve aangemoedigd om een carrière als filmmaker na te jagen. Dat vertelt hij tijdens zijn bezoek aan de The Moment-podcast. Van de Amerikaan, die inmiddels al de nodige klassiekers achter zijn naam heeft staan, werd verwacht netjes zijn school af te maken, maar al op de lagere school schreef hij liever scenario's. Van huiswerk maken kwam het niet. Dit tot grote onvrede van zijn leraren, die hem beschouwden als een tegendraadse, eigenwijze leerling. "Ze zagen het als een rebelse actie, iets wat ik in plaats van mijn huiswerk deed," zo vertelt Tarantino, wiens moeder ook zat te hameren op zijn schoolwerk. "Ze bleef erover zeuren. En ze zei tijdens zo'n tirade, terwijl ze aanhalingstekens maakte met haar vingers: 'deze kleine 'schrijfcarrière' waarmee je bezig bent is voorbij'."

Wantrouwen als brandstof

Het wantrouwen dat zijn moeder en zijn leraren tegenover hem lieten blijken, moet als een soort brandstof hebben gewerkt om er vol voor te gaan. De inmiddels 58-jarige regisseur, die in 1992 doorbrak met zijn eerste echte hit Reservoir Dogs, blikte door de jaren heen een breed scala aan regelrechte klassiekers in. Zo wordt Pulp Fiction op MovieMeter beschouwd als één van de vijf beste films aller tijden, maar claimden ook meer recente titels als Inglourious Bastards en Django Unchained hoge posities in de top 250. Hoewel Tarantino natuurlijk niet kon weten zo succesvol te worden, besloot hij zijn moeder toen al op harde wijze duidelijk te maken dat hij zijn dromen heel serieus nam. "Toen ze dat op zo'n sarcastische toon zei, dacht ik: 'oké dame. Wanneer ik een beroemde schrijver ben, zie je geen cent. Je krijgt geen huis, geen vakantie. Geen Elvis-Cadillac voor ma. Je krijgt niks. Omdat je dit net hebt gezegd."

Tarantino voegde daad bij het woord en hield het enorme fortuin dat hij door de jaren opstreek met zijn films, veilig op zijn eigen bankrekening. Alleen in noodsituaties sprong hij bij om zijn moeder te helpen. "Ik heb haar een keer geholpen toen ze problemen had met de Belastingdienst. Maar geen huis. Geen Cadillac, geen huis," zo besluit de regisseur.