Actrice en model Emily Ratajkowski heeft Blonde, de nieuwe Marilyn Monroe-film van Netflix, bekritiseerd vanwege het 'fetisjeren van vrouwelijke pijn', en zegt dat de samenleving graag 'geobsedeerd is door dode meisjes en seriemoordenaars'.
De film, waarin Ana De Armas de rol van de legendarische Marilyn Monroe speelt, is gebaseerd op de gelijknamige bestseller-roman uit 2000 van Joyce Carol Oates, en heeft een uiterst zeldzame 'adults only'-rating, en is de eerste originele Netflix-film met een dergelijke rating. Het heeft zowel critici als bioscoopbezoekers verdeeld, waarbij veel mensen hun afkeuring uitten over regisseur Andrew Dominik's weergave van aanranding en trauma.
Gekke fetisjering van vrouwelijke pijn en dood
Dit geldt ook voor model en actrice Ratajkowski, die op TikTok haar mening over de kwestie te deelde in een video met in het bijschrift: "Zo klaar met de fetisjering van vrouwelijke pijn en lijden. B*tch tijdperk 2022." Tegen de camera zei de 31-jarige in haar video: "Dus ik heb veel gehoord over deze Marilyn Monroe-film Blonde, die ik nog niet heb gezien, maar het verbaast me niet om te horen dat het weer een film is die vrouwelijke pijn fetisjeert, zelfs in de dood. We houden ervan om van vrouwelijke pijn een soort fetisj te maken, kijk naar Amy Winehouse, kijk naar Britney Spears, kijk naar de manier waarop we geobsedeerd zijn door de dood van prinses Diana. De manier waarop we geobsedeerd zijn door dode meisjes en seriemoordenaars, kijk naar elke CSI-aflevering en het is deze gekke fetisjering van vrouwelijke pijn en dood."
Het b*tch-tijdperk
Ratajkowski zei dat ze als vrouw had 'geleerd om haar eigen pijn en pijn te fetisjeren', zodat 'het voelt als iets wat verzorgd kan worden, wat wordt gezien als best wel sexy', maar dit is iets waar ze graag verandering in zou willen zien. "Ik zat erover na te denken, en weet je wat moeilijk te fetisjeren is? Woede. Woede is moeilijk te fetisjeren," zo ging Ratajkowski verder. "Dus ik heb een voorstel: ik denk dat we allemaal een beetje pissig moeten zijn. Ik kom in mijn heksen-tijdperk. 2022, schat, is mijn b*tch-tijdperk. Ik denk dat we allemaal in ons b*tch-tijdperk zouden moeten zitten. Dus ik ga pissig zijn op deze film, dat weet ik al. Maar het is niets nieuws, en ik ga gewoon boos worden."
Bob Dole beschuldigde tijdens zijn presidentscampagne in '96 Trainspotting van moreel verval en het verheerlijken van drugsgebruik. Later gaf 'ie toe de film niet te hebben gezien.
Ze moet de film eerst kijken uiteraard, maar heeft ook wel een punt. De hijgerige manier waarop de media inspeelt op de Britney Spears, Lady Di en Amy Winehouses van deze wereld is ook misselijkmakend natuurlijk. De sensatiezucht is ongekend en het snel scoren ten koste van alles leidend. Alle achterliggende problematiek en de harde feiten sneeuwen meestal onder. Ondanks alles en de weerstand is “Blonde” cinematografisch een klein meesterwerk.
Ik zou dat toch niet per se aan vrouwen koppelen. Kanye West, Michael Jackson, Johnny Depp hebben net zo goed met obsessieve sensatiezucht te kampen gehad. Het onderscheid in geslacht zie ik zelf niet zo goed.
Ook de term fetisjeren vind ik vreemd, dat veronderstelt een bepaalde vorm van genot. Ik vond de docu Amy leuk om naar te kijken, maar niet omdat ik van haar pijn genoot. Kan me niet voorstellen dat dat voor anderen heel anders geweest is.
Reacties (10)