We kennen ze allemaal: films waarvan je het bestaan volledig vergeten was, maar die wanneer ze eenmaal worden aangehaald, meteen een nostalgische herinnering activeren. Ook met deze drie iconische jeugdfilms lijken vrijwel alle kinderen uit de jaren 90 te zijn opgegroeid.
Melissa springt een gat in de lucht als haar gevraagd wordt mee te dansen in een videoclip. Jordi, die al jarenlang veel met Melissa optrekt, is ook razend enthousiast. Melissa kan zo keigoed dansen dat ze vast en zeker ontdekt wordt. Maar al snel blijkt dat het niet goed gaat met Melissa. Om haar onzekerheid te verbergen en beter te kunnen dansen, slikt ze pillen. En dat worden er steeds meer. Haar vrienden staan machteloos. Wat kunnen ze doen om Melissa te helpen?
Melissa springt een gat in de lucht als haar gevraagd wordt mee te dansen in een videoclip. Jordi, die al jarenlang veel met Melissa optrekt, is ook razend enthousiast. Melissa kan zo keigoed dansen dat ze vast en zeker ontdekt wordt. Maar al snel blijkt dat het niet goed gaat met Melissa. Om haar onzekerheid te verbergen en beter te kunnen dansen, slikt ze pillen. En dat worden er steeds meer. Haar vrienden staan machteloos. Wat kunnen ze doen om Melissa te helpen?
Weer eens een filmpje dat een typisch Carry Slee verhaal heeft en daarmee ook alles opnieuw met zich meeneemt. Het is zeldzaam dat een van deze filmpjes ook daadwerkelijk slaagt in zijn opzet. Deze is daar helaas geen uitzondering op. Slecht acteerwerk van acteurs die later groot werden. Jammer, want er zitten er wel een paar tussen die echt wel wat kunnen (Klaver en Van de Sande Bakhuyzen). De boodschap mag er dan wel aanwezig zijn, geloofwaardig is het ook echt nergens. De karakters doen te domme dingen, gedragen zich abnormaal en geen moment is het geloofwaardig. Voor de rest kijkt het dan wel weer vrij lekker weg en zitten er gelukkig onderwerpen in die niet te veel geschuwd worden. Ondanks de kinderen dit beter zullen slikken, kunnen volwassenen dit soort dingen beter overslaan. - Shadowed
Rotterdam, een winter in de jaren '20. Kruimeltje werd als kind te vondeling gelegd. Nu is hij tien jaar. Hij moet grotendeels voor zichzelf zorgen, want met zijn pleegmoeder kan hij niet goed opschieten. Zij laat hem trouwens alleen binnen als hij geld meebrengt. Kruimeltje is dus een klein boefje geworden. Bij de politie is hij inmiddels vaste klant. Maar Kruimeltje blijft hopen dat ooit op een dag zijn vader zal terugkomen om voor hem te zorgen.
Rotterdam, een winter in de jaren '20. Kruimeltje werd als kind te vondeling gelegd. Nu is hij tien jaar. Hij moet grotendeels voor zichzelf zorgen, want met zijn pleegmoeder kan hij niet goed opschieten. Zij laat hem trouwens alleen binnen als hij geld meebrengt. Kruimeltje is dus een klein boefje geworden. Bij de politie is hij inmiddels vaste klant. Maar Kruimeltje blijft hopen dat ooit op een dag zijn vader zal terugkomen om voor hem te zorgen.
Een lange zit, deze Kruimeltje. Waarin alle clichés aan bod komen, maar dat is inherent aan dergelijke familiefilms. Iets meer originaliteit was gewenst (ook al is het een bestaand verhaal). Het acteerwerk - ook van Ruud Feltkamp - voelt, net als in zowat alle Nederlandse kinderfilms, onnatuurlijk en houterig aan. Daarnaast lopen de scènes niet vloeiend, maar lijkt er een laag stroop op de vloer gesmeerd te zijn (door Kruimeltje misschien?) Pluspunt is het kerstgevoel, waargemaakt door de uitstekende decors en winteraankleding. Voor kinderen gaat dit er als een krentenbol in. Vandaar nog een kleine 2,5.* - Nicolage Rico
1958. In het Friese dorpje Lenten, aan een groot meer, woont de tweeling Sietse en Hielke. De twee deugnieten staren vaak urenlang naar de schepen die voorbij varen. Wanneer hun vader, smid Klinkhamer, een boot op de kop kan tikken, komt de droom van de twee jongens uit. De sloep heeft echter nog geen motor. Wanneer Sietse en Hielke bij een verschrikkelijk onweer het leven van de dokter redden, krijgen ze een motor cadeau. Ze noemen hun nieuwe trots 'De Kameleon' en in hun speedboot vaart de tweeling allerlei avonturen tegemoet.
1958. In het Friese dorpje Lenten, aan een groot meer, woont de tweeling Sietse en Hielke. De twee deugnieten staren vaak urenlang naar de schepen die voorbij varen. Wanneer hun vader, smid Klinkhamer, een boot op de kop kan tikken, komt de droom van de twee jongens uit. De sloep heeft echter nog geen motor. Wanneer Sietse en Hielke bij een verschrikkelijk onweer het leven van de dokter redden, krijgen ze een motor cadeau. Ze noemen hun nieuwe trots 'De Kameleon' en in hun speedboot vaart de tweeling allerlei avonturen tegemoet.
Voor kinderen vind ik dit een leuke film. Het moest een beetje op gang komen, maar verderop vond ik de avonturen onderhoudend. Een goed neergezette ouderwetse jaren '50/'60 sfeer, toen het verschil tussen boer en stedeling nog enorm was en de omgangsvormen en leefwijzen nog totaal anders waren (meer ontzag voor autoriteit, geen tv maar buiten spelen en dichter bij de natuur staan). De jongens krijgen ook een stukje coming of age mee, dus overal is aan gedacht. Ik vond zelf deel 2 net even iets leuker en beter in elkaar zitten. Minpuntjes: accenten van de acteurs komen van overal uit Nederland en de pindakaas reklame is erg irritant. - Dreiecke
Reacties (1)