menu

Film / Spoilers / Lost Highway (1997)

zoeken in:
vdc
Om deze film verklaard te krijgen, had ik toch wel een tikkeltje meer verbeelding nodig dan bij Mulhulland Drive. Maar ik vermoed dat ik het in grote lijnen al wat kan schetsen. Een poging :

Fred is iemand die kickt op seks en horror. Zijn ultieme droom is seksueel bevredigd worden terwijl er gemoord wordt en bloed in het rond spat. Hij houdt die verborgen voorliefde voor gruwel en horror verborgen voor z’n vrouw (Renee), maar zo blijft hij ook op z’n honger zitten. Als hij vage signalen opvangt van ontrouw (ze antwoordt niet als hij tijdens een optreden belt) en van haar duistere verleden (ze had vroeger ooit een “job” aangeboden gekregen van Andy), begint het vreselijk te knagen : zou Renee vroeger ooit wél iemand alle nodige bevredigingen hebben kunnen bieden ? Het antwoord is : natuurlijk niet, maar Fred gaat er psychisch aan kapot, en verplicht zichzelf om hier een positief antwoord aan te geven. Hij verzint een fictief persoon (Dick Laurent) die dit wél heeft mogen meemaken. Hij wordt schizofreen, en bedenkt voor zich een scenario waarbij zijn éne ego de moord op z’n vrouw en de wraak op Laurent zal uitvoeren, en z’n andere ego onschuldig en onwetend blijft.
Om Fred’s scenario (zeg maar het volledige filmverloop) te kunnen begrijpen, moet je aannemen dat hij een soort geloof koestert, dat je, enkele dagen voor een onvermijdelijke dood (hier : die dodelijke injectie in de gevangenis) een deal kan sluiten, waardoor die dood toch niet hoeft door te gaan, en waarbij je in het lichaam van iemand anders terechtkomt, die wél doodgaat. De balans blijft gelijk : één leven wordt beëindigd, een ander wordt verdergezet. Doordat je in een ander lichaam verhuist, kan op die manier nodige informatie ingewonnen worden. Eenmaal voldoende informatie, is het blijkbaar mogelijk om daarna terug in het oorspronkelijke lichaam te verhuizen.
Bovendien gelooft Fred dat de gebeurtenissen die hij beleeft als Pete (en daarna terug als zichzelf) gepaard gaan met een kleine terugkeer in de tijd : vandaar dat Renee nog leeft, als Fred Dick Laurent vermoordt.

Deze deal om van lichaam te switchen, wordt afgesloten met een ingebeeld hulpje van Fred's schizofrene helft, namelijk de Mystery Man (vandaar ook dat hij later op Andy’s fuif zegt dat ze elkaar al eerder bij hem thuis ontmoet hebben). Dit plan wordt gesmeed helemaal in het begin van de film. Als Fred overtuigd kan worden dat dit plan lukt, wilt hij het uitvoeren. Aangezien een deel hierin terug in de tijd gebeurt, kan het hem bevestigd worden : de afspraak is dat als iemand aan de deurbel komt zeggen ‘Dick Laurent is dead’, de cirkel is rondgemaakt, en hij effectief ook alles kan uitvoeren. Die zin wordt op zeker ogenblik aan de deurbel gezegd (althans, in een vlaag van hallucinatie), en dus is het startschot gegeven. De videobeelden worden door hemzelf gefilmd en gepost (zijn andere ego houdt niet van filmen, dus niemand zal hem hiervan verdenken). De ultieme kick kan beleefd worden : hij vermoordt zijn vrouw, op een manier waar hij van kan genieten : afhakken van ledematen enz.
Nadien belandt Fred in de gevangenis.

Na de lichaamsswitch in de gevangenis wordt Fred Pete. Pete is, als garagist, iemand die onrechtstreeks te maken heeft met Fred’s fictieve vijand (Mr Eddy/Dick Laurent). De avond van de wissel in de gevangenis, stapt de Mystery Man naar het huis van Pete, en overtuigt hem om zich te verwonden (of zelfmoord te plegen). Effectief zou Pete hierbij de dood vinden, maar voor z’n liefje (Sheila) en z’n ouders is hij er slechts gewond en bewusteloos van afgekomen. (hier zijn geen beelden van, behalve de hulpeloos toesnellende Sheila en de bezorgde ouders op de achtergrond ; maar verschillende passages in het tweede deel verwijzen naar een dergelijke gebeurtenis). Door Pete's werkelijke dood is het voor Fred mogelijk om in zijn lichaam verder te leven (waardoor Pete's ouders en vrienden dus de indruk hebben dat hij die 'gebeurtenis' overleefd heeft). Bovendien wordt hier erg vaag gedaan over de plaats vanwaar Pete terug thuisgebracht wordt : is het wel van die gevangenis, of gewoon van een hospitaal ? Door dit niet te specifiëren is het voor Fred (nog) niet mogelijk om uit te maken dat er iets niet klopt aan zijn illusie.
Pete heeft de kennis/mentale bagage van Fred niet, en leidt gewoon z’n eigen leventje (houdt bijv. niet van jazz). Toch wordt hij langzaamaan in het wereldje gestuurd (via de kennismaking met Alice en de dodelijke tik die hij Andy bezorgt). Eenmaal zover, kan Fred zichzelf weer in zijn eigen lichaam wensen (wat allemaal gebeurt : het is dan ook een wensscenario - op voorhand besproken met zijn fictieve Mystery Man). Aanvankelijk nog verward door Pete’s leven (‘waar is Alice ?’ ; de Mystery Man wordt nog aanzien als iemand met kwade bedoelingen), beseft hij stilaan wat hem te doen staat : hij weet nu Hotel Lost Highway zijn, en is ervan overtuigd dat Dick Laurent met Renee aan het stoeien is in hotelkamer 26. Hij rekent uiteindelijk af met Laurent (de Mystery Man is nu weer zijn bondgenoot).

De cirkel wordt rondgemaakt : Fred moet de boodschap nog inspreken aan de deur van zijn eigen woning. Daar wordt hij geconfronteerd met een akelig besef : de rechercheurs zitten achter hem aan. Hij beseft dat er niet teruggekeerd werd in de tijd (konden wij als kijker al opmaken toen de recherche Renee herkende op de foto bij de lijkschouwing van Andy). Weg was de hoop dat hij het volledige scenario kon uitvoeren en herstarten op tijdstip 0. Tijdens de achtervolging krijgt hij terug vreselijke hoofdpijn : dezelfde symptomen die hij in de gevangenis had : vermoedelijk een aanwijzing dat zijn wensscenario in werkelijkheid is blijven steken bij zijn hoofdpijn in de gevangenis (waar hij in realiteit nog steeds vertoeft)…

vdc
Film nogmaals opnieuw bekeken. Ik denk dat grote delen van mijn theorie in de goede richting zaten, maar toch nog een aantal correcties nodig hadden.
Daar gaan we nog eens :

De film gaat over schizofrenie. Fred’s ene helft is een gestoorde ziel ; de andere helft is normaal. Als Fred vage signalen opvangt van ontrouw bij zijn vrouw Renee (ze antwoordt niet als hij tijdens een optreden belt) en van haar duistere verleden (ze had het over een “job” als ze vertelde over hoe ze Andy leerde kennen), begint het vreselijk te knagen : zou Renee een extreem obsceen verleden meedragen ? Waarschijnlijk niet, maar Fred gaat er psychisch aan kapot, en verplicht zichzelf om hier een positief antwoord aan te geven. Hij verzint een fictief persoon (Dick Laurent) die met haar ooit dié dingen deed die we op ’t eind van de film zien. Zijn gestoorde schizofrene helft overtuigt hem dat z’n vrouw een monster is (herinner de scène waar hij haar niet herkent en waar haar aangezicht vervormt).
Fred (in de hoedanigheid van de gestoorde ziel) beeldt zich in dat hij hierover met iemand (de Mystery Man) kan onderhandelen. Die Mystery Man overtuigt Fred dat er een oplossing is. Namelijk : dat onreine lichaam van dat monster (Renee) doden. In ruil hiervoor zal Fred de kans krijgen om die persoon die van haar een monster gemaakt heeft (Dick Laurent) te wreken (door een tijdlang in het lichaam van iemand te huizen die hem op het juiste spoor zal brengen). Dit alles even terug in de tijd. Daarna kan Fred via bevestiging (aan de deurbel “Dick Laurent is dead” inspreken) zijn leven hervatten met een reine vrouw.
Fred sluit de deal met de Mystery Man : van zodra hij effectief die boodschap aan de deurbel hoort, weet hij dat hij dit volledige scenario van de Mystery Man niet zomaar verzonnen is. En dat hij alles werkelijk mag uitvoeren. Dit gebeurt aan het begin van de film (uiteraard beeldt hij zich in dat hij die boodschap gehoord heeft).
De ontmoeting met de Mystery Man bij Andy’s fuif is een hallucinatie, maar verklaart waarom de Mystery Man hem zegt dat ze elkaar al eerder ontmoet hebben bij Fred thuis.
De videobeelden worden door Fred zelf gefilmd (de beelden in de slaapkamer vanop een vastgemaakte plaats) en gepost (zijn andere ego houdt niet van filmen, dus niemand zal hem hiervan verdenken).
Na de moord belandt Fred in de gevangenis.

De avond van de personenwissel in de gevangenis, stapt de Mystery Man naar het huis van Pete, en overtuigt hem om deel te nemen aan een (voor de kijker) mysterieuze gebeurtenis. Hier zijn geen beelden van, behalve de hulpeloos kijkende Sheila en de toesnellende ouders op de achtergrond. Pete staat als het ware te wachten langsheen de ‘lost highway’ (die zwarte snelweg met gele strepen). Een ontspoorde route in Freds hoofd die hem doet geloven dat hij een ander lichaam kan aangereikt worden door de Mystery Man.
Pete’s ouders krijgen hem mee vanuit de gevangenis, maar eigenlijk huist nu ook Fred in dat lichaam. Pete is, als garagist, iemand die onrechtstreeks te maken heeft met Fred’s fictieve vijand (Mr Eddy/Dick Laurent).
Soms wordt Fred’s illusie gestoord door feiten die plots weer aan Fred’s reële leven herinneren (jazzmuziek op de radio) : daarom krijgt hij hoofdpijn : hij dreigt wakker te worden in de gevangenis en dus terug zonder droom en met hoofdpijn te eindigen. Idem dito met het bekijken van de foto waar Renee op prijkt, in Andy’s villa.
Na de kennismaking met Alice en de moord op Andy, krijgt Fred terug zijn eigen lichaam. Hij is aanvankelijk nog behoorlijk in de war door Pete’s leven (‘waar is Alice ?’ ; de Mystery Man gedraagt zich nog vijandelijk). Maar stilaan beseft hij wat hem te doen staat. Tijdens de hoofdpijn in Andy’s huis kreeg hij als Pete een hallucinatie : hij ontdekte de hotelkamer (nr.26) waar Dick Laurent zijn vrouwen ontving, en herkende het hotel waarin dit gebeurde (Hotel Lost Highway, een hotel dat hij misschien als muzikant kende). Hij snelt erheen en rekent uiteindelijk af met Dick Laurent (en heeft nu duidelijk weer de Mystery Man als bondgenoot).

De cirkel wordt rondgemaakt : Fred moet de boodschap nog inspreken aan de deur van zijn eigen woning. Daar wordt hij geconfronteerd met een akelig besef : de rechercheurs zitten achter hem aan. Hij beseft dat er niet teruggekeerd werd in de tijd (konden wij als kijker al opmaken toen de recherche Renee herkende op de foto bij de lijkschouwing van Andy). Weg was de illusie dat hij het volledige scenario kon herstarten op tijdstip 0 met een “niet-besmette” vrouw. Tijdens de achtervolging krijgt hij terug vreselijke hoofdpijn : dezelfde symptomen die hij in de gevangenis had : dit is een aanwijzing dat zijn uit te voeren taak in werkelijkheid is blijven steken bij zijn hoofdpijn in de gevangenis (waar hij in realiteit nog steeds vertoeft)…

avatar van Knisper
Ziet eruit als een mooi verhaal. Ik ga het binnenkort lezen en dan zal ik er ook inhoudelijk op reageren.

vdc
binnenkort kijken, bedoel je ?

avatar van Knisper
Haha nee, ik heb de film al twee gezien en het ziet er uit als een goed verhaal, maar voor een goed verhaal ga ik altijd zitten. Ik was het eerlijk gezegd vergeten, maar het staat in de planning (ik stel dingen altijd veel te lang uit).

avatar van Knisper
Haha, ik heb hem nu pas gelezen, maar als ik zeg, dan voer ik het ook uit. Op zich een aardige theorie. Sommige dingen heb je andere opgevat dan ik, maar in feite staat dit meestal open voor interpretatie. Een feit is wel dat ik mijn theorien nooit sluitend heb gekregen. Een mooi verhaal in ieder geval.

Inderdaad een mooie theorie. Je kan lost highway op heel veel verschillende manieren bekijken, ik denk niet dat er een manier de enige juiste hoeft te zijn. Ikzelf zie het meer op de manier waarop ik ook mulholland dr. zie. Iemand doet uit frustratie iets slechts, krijgt wrokgevoelens, raakt in een droomwereld verstrikt waar alles wel volgens het ideaalbeeld gaat. Uiteindelijk komt de hoofdpersoon erachter dat er niet te ontsnappen is uit de werkelijkheid en volgt een confrontatie met de werkelijkheid. In de droomwereld van de figuur is iedereen en alles net een beetje anders dan in de echte wereld... maar toch zijn er gelijkenissen.
Ik ga de film binnenkort nog eens bekijken, en dan een uitgebreidere reactie plaatsen.

vdc
De parallellen met Mulholland Drive zijn inderdaad treffend.

Hetzelfde idee van een droom/realiteit aspect zie je ook bij eraserhead en mulholland drive terug. Ik vind jouw interpretatie van een vooropgezet plan om van persoonlijkheden te switchen van Fred zelf daarom welliswaar goed uitgedacht, maar wel wat ver gezocht. Het past ook niet zo in Lynch z'n straatje

vdc
Ja. Misschien is Fred zich op voorhand helemaal niet bewust “wat” er zal gebeuren als hij zijn deal met de Mystery Man afsluit. Alleen dat hij de kans zal krijgen iets recht te zetten.
Toch lijkt me de denkpiste van (a) schizofrenie, (b) een ingebeelde voorafgaande deal met die Mystery Man, en (c) een korte reis terug in de tijd (althans, het feit dat Fred gelooft dat zoiets kan), bijna onvermijdelijk om de film te verklaren.

moet hem toch maar weer ens gaan kijken, want hoe uitgebreid het eerste verhaal ook is, ik begrijp er gaan snars van

avatar van FinkPloyd
Eerste post, hier gaat ie!

MaartenM schreef:

Ikzelf zie het meer op de manier waarop ik ook mulholland dr. zie. Iemand doet uit frustratie iets slechts, krijgt wrokgevoelens, raakt in een droomwereld verstrikt waar alles wel volgens het ideaalbeeld gaat. Uiteindelijk komt de hoofdpersoon erachter dat er niet te ontsnappen is uit de werkelijkheid en volgt een confrontatie met de werkelijkheid. In de droomwereld van de figuur is iedereen en alles net een beetje anders dan in de echte wereld... maar toch zijn er gelijkenissen.


MaartenM schreef:
Hetzelfde idee van een droom/realiteit aspect zie je ook bij eraserhead en mulholland drive terug. Ik vind jouw interpretatie van een vooropgezet plan om van persoonlijkheden te switchen van Fred zelf daarom welliswaar goed uitgedacht, maar wel wat ver gezocht. Het past ook niet zo in Lynch z'n straatje


Ik ben het hier zo ongeveer volledig mee eens. Hoewel de verklaring uit de originele post wel een aantal aantrekkelijke en interessante ideeën had, en velhelderend op het gebied van een aantal details, vind ik het geheel ook wat te ver gezocht. Ik zag deze film eveneens gewoon als parallel aan Mulholland Drive qua structuur en thema (het feit dat ik MD eerst heb gezien heeft hier vanzelfsprekend veel toe bijgedragen).

Het leek mij vrij duidelijk dat Fred in de cel een inzinking krijgt omdat hij niet overweg kan met zijn schuldgevoelens. De realiteit wordt hem teveel, dus hij droomt/ dissocieert zichzelf in een tweede leven, nl dat van Pete. De thema's die Fred bezighouden (sex, ontrouw, geweld, porno, ...) dringen natuurlijk na verloop van tijd echter ook door in het leven van Pete en uiteindelijk blijkt er niet te ontsnappen aan de realiteit.
Dit leek me vrij gelijklopend met MD, waar grofweg het laatste kwart van de film de realiteit is, en de eerste driekwart droom, waarin na verloop van tijd ook de realiteit begint door te sijpelen.
Centrale thema van beide films leek me ook gelijklopend, namelijk de onbedwingbare hunkering naar een onbereikbare/oncontroleerbare vrouw. Het feit dat dit sterke verlangen in de realiteit niet te bevredigen valt, leidt tot het ontwikkelen van de dissociatie/droomwereld.


Toegegeven, echt vingerdik legt Lynch het er niet op, en dat laat altijd ruimte open voor andere interpretaties, maar dat is net wat zijn films zo interessant maakt. Mensen die beweren dat hij zich enkel met vorm bezighoudt en niet met inhoud, hebben volgens mij gewoon niets gesnapt van zijn films (wat eigenlijk niet eens zo'n schande is, snapte de eerste twee keer ook de ballen van MD). Feit is gewoon dat de inhoud er voor de verandering gewoon niet met de paplepel wordt ingegoten, en dit is niet wat we gewoon zijn van cinema.

Schizofrenie is iets anders dan een gespleten persoonlijkheid hebben.

vdc
Best mogelijk. Is niet echt mijn vakgebied.

Ramon K
Volgens mij is Fred gewoon impotent hoor! Hij kan niet meer met zijn vrouw vrijen en stelt zich een alternatief universum voor waarin hij een jonge potente god is (Pete) die zijn vrouw Renee/Alice nu wel het hof kan maken. Nadat ze sex hebben gehad bij dat huisje fluistert ze hem ook in: 'You'll never have me!". Daarna verandert Getty ook weer in Pullman. Haar woorden waren een echte wake-up-call. Back tot reality!

Volgens mij is er dus ook echt geen sprake van schizofrenie of een gespleten persoonlijkheid. Eerder een wishfull thinking-droom/universum.

vdc
Blijf je dan niet een beetje op je honger zitten in het eerste deel van de film ? Met name de onschuldige, normale Fred die verbaasd de videobanden bekijkt. En anderzijds de gekke Fred die de videobeelden maakt, zeg maar alles in scène zet om de moord op z'n vrouw te laten doorgaan ?
De analogie met Psycho is soms niet ver weg...

ik denk dat je tweede theorie beter is, vdc! waar het in deze film om draait, is een psychogenic fugue (dat is de engelse term, de Nederlandse weet ik niet...) Dit begrip houd in dat iemand een identiteit verwisseling ondergaat; Fred krijgt een zenuwinzinking en neemt een nieuwe identiteit aan (in zijn hoofd) namelijk die van Pete. Om een lang verhaal kort te maken: hij zit nog in de gevangenis, terwijl hij in zijn hoofd een geheel eigen wereld heeft gecreëerd.

In zekere zin is Mulholland Drive gebaseerd op hetzelfde principe, alleen dan omgekeerd: is het in Lost Highway eerst realiteit en dan fantasie, in Mulholland Drive is het eerst fantasie en dan waarheid.

Uiteraard, ik kan er helemaal naast zitten, maar dit is mijn interpretatie

vdc
Ik heb de film enkele weken terug herzien, en ik kan voor mezelf best vrede nemen met die tweede theorie idd.
Wat me nog opviel, is dat het vervormde gezicht van Renée niet zomaar een griezelige invoeging was, maar duidelijk het hoofd van de mystery man. “We’ve met before, at your house” duidt hoogst waarschijnlijk hierop. Dat Fred een ingebeelde “afspraak” had met die mystery man, lijkt me nu onwaarschijnlijk.
Schizofrenie (of welke benaming je er ook aan wil geven) en het geloof dat hij terug zal reizen in de tijd (althans zijn schizofrene helft die dit gelooft) blijven sterke punten om te verklaren.
Dat zijn impotentie aan de basis ligt van zijn frustratie (en daarmee gepaard gaande zijn schizofrenie), is ook meer dan waarschijnlijk. (in die zin heeft Ramon K gelijk, alleen : dit verklaart niet de gehele film)
De mystery man is een bondgenoot voor Fred’s zieke helft : hij voert hem op als hulpje en dwingt diverse confrontaties af met Fred’s normale helft (wat uiteindelijk tot de moord op Renée zal leiden).
De tweede helft is idd een soort wensdroom in dezelfde stijl als in MD (een “psychogenic fugue” : leuk om het eens zo benoemd te zien). Duidelijk een handelsmerk van Lynch. Net zoals in MD maakt de dromer gebruik van fictieve, irreële personen om de droom in de gewenste richting te sturen (zoals de zwerver in MD de hartaanval bewerkstelligt, zo helpt de mystery man hier o.m. met het aanreiken van het wapen).

avatar van ASman
Lynch kennende is het wellicht een soort van fictief droomuniversum, maar je weet het nooit zeker. Het zou even goed de theorie an vdc kunnen zijn. Misschien is het gewoon ook pure science-fiction ? Misschien valt er gewoon niets aan te begrijpen ?
Niets is zeker, maar wat wel zeker is : Lynch levert hiermee een van de beste films van de jaren 90' af.

Misschien moet je de film helemaal niet verklaard krijgen.

Misschien maakt het niet uit of het wishfull thinking, dromen of werkelijkheid is. Misschien gaat het puur om de schoonheid, de emoties, de symbolen en de sfeer waar je uren over kan filosoferen.

Ik denk niet dat david lynch een sprookje probeert neer te zetten maar een sfeervol en mysterieus prachtstuk.

lost highway is spannend, grappig en goed vermaak.

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
clockwork schreef:
Misschien moet je de film helemaal niet verklaard krijgen.

Misschien maakt het niet uit of het wishfull thinking, dromen of werkelijkheid is. Misschien gaat het puur om de schoonheid, de emoties, de symbolen en de sfeer waar je uren over kan filosoferen.


De manier hoe de film gebracht is en de 2 verhaallijnen geeft me toch wel sterk het idee dat lynch juist wilt dat mensen er over gaan nadenken, en de film vaker gaan herzien in de hoop er meer van te kunnen begrijpen.

Denk zelf wel dat films als Eraserhead,Mullholland Drive, en natuurlijk Lost Highway toch wel ergens 1 of andere betekenis hebben.. films van Lynch geven me dat idee altijd wel.

avatar van Bla
Bla
Lynch zorgt voor hoofdbrekens.

Leotjo schreef:
Schizofrenie is iets anders dan een gespleten persoonlijkheid hebben.


Klopt helemaal.

Bijna iedereen maakt deze fout en dat gaat heel ver terug. Komt door de verwarrende duiding dat men met de volgende griekse woorden heeft gevormd.

schizo = gespleten
phrenos = geest

Dus iedereen: onthoudt dit en zegt het voort!

avatar van Awake78
Hmmm, gister de 3e Lynch film in een week gezien, Straight Story, Blue Velvet en dus gister deze. De eerste 2 waren aardig te begrijpen, niets ingewikkelds aan. Maar deze.....pffff.....

Even een aantal vragen op een rijtje:
-Waarom schoot dat rare mannetje hem op het laatst te hulp om Eddy te vermoorden (theorie vdc zou hierin kunnen)?
-Waarom zag je 2 x het beeld van dat huisje dat eerst in brand stond en toen achterstevoren weer 'heel' werd?
-Hoe kon het dat dat rare mannetje aan de telefoon was in Freds huis terwijl hij voor hem stond (op dat feestje). Was dat ingebeeld?
-Op die foto in dat huis op het eind stonden toch 2 verschillende 'Patricia Arquettes', één met donker en één met blond haar. Was het dus toch niet dezelfde persoon?
-Wat gebeurde er met Fred in zijn huis toen hij het donker in liep en toen weer terug liep. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

En ik vond het bizar dat de gevangenisbewaarders zeiden 'that's spooky', toen hun gedetineerde (Fred) ineens een andere knul was (Pete). Dat lijkt dus blijkbaar wél echt gebeurd, hoe raar het ook is natuurlijk.

Echt zoooveel vragen riep deze film op. Misschien is het wel niet te verklaren hoor, Lynch kennende. Of zijn het een beetje domme vragen. Maar ik snapte er echt geen snars van. Na iedere scene had ik wel zoiets van HUH?! Tot de 40e minuut snapte ik het nog wel redelijk maar daarna.....pfffff.

vdc
Bij dit soort films zijn er geen domme vragen. Even proberen e.e.a. te verklaren :

-Waarom zag je 2 x het beeld van dat huisje dat eerst in brand stond en toen achterstevoren weer 'heel' werd?

Met die vraag heb ik ook altijd al gezeten. Het zal wel iets symbolisch zijn. Misschien het tegenovergestelde willen aanduiden van een droom die in rook opgaat : en dus symbolisch voor "een droom voor waarheid aannemen" ?

-Hoe kon het dat dat rare mannetje aan de telefoon was in Freds huis terwijl hij voor hem stond (op dat feestje). Was dat ingebeeld?

Ja dit lijkt me duidelijk : Freds gekke helft verzint dit scenario en dwingt zijn normale helft dit mee te maken (te hallucineren in dit geval).

-Op die foto in dat huis op het eind stonden toch 2 verschillende 'Patricia Arquettes', één met donker en één met blond haar. Was het dus toch niet dezelfde persoon?

Neen, voor Fred zijn het 2 verschillende personen. En in werkelijkheid is er enkel Renée. Alice (blond haar) maakt deel uit van de droom : Fred wil (in de huid van Pete) eens beleven hoe het is om niet impotent te zijn. Renée hoort niet in dit droomverhaal thuis, maar sluipt ongewild toch binnen (via de foto) naar het einde van de droom (wijst erop dat Fred zijn wensdroom niet volledig in zijn gewenste richting kan sturen - duidelijke parallel met Mulholland Drive). Het is pas als Fred niet langer huist in Pete's lichaam (echter wel nog altijd tijdens de droom), dat ook Renée een betekenis krijgt : zij is de tot dan toe nog "reine" vrouw van Fred. Ze heeft haar kuisheid kunnen behouden, omdat Fred Eddy (alias Dick Laurent) zal ombrengen (en dus zal Renée al die seksspelletjes niet hoeven mee te maken). Dit alles gaat (volgens Fred) gepaard met een terugkeer in de tijd.

-Wat gebeurde er met Fred in zijn huis toen hij het donker in liep en toen weer terug liep. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

De moord werd toen gepleegd, toch ?

En ik vond het bizar dat de gevangenisbewaarders zeiden 'that's spooky', toen hun gedetineerde (Fred) ineens een andere knul was (Pete). Dat lijkt dus blijkbaar wél echt gebeurd, hoe raar het ook is natuurlijk.

Toch niet, deze scene maakt al deel uit van de droom.

avatar van Awake78
Super bedankt vdc!
Jouw antwoorden stroken (uiteraard) met jouw bovenstaande theorie, waar ik me zo langzamerhand ook aan ga vasthouden (om toch nog enig 'houvast' te hebben).

Nu je het zegt....toen ie wegliep die donkere gang in, toen moest het gebeurd zijn. Maar het was wel een hele 'stille' scene - geen gegil of andere moordgeluiden. Maar dat zal wel het moment van de moord op Renee geweest zijn ja.

Antwoorden zijn verder duidelijk. Ga hem binnenkort nog een keer kijken. Mocht mij nog wat opvallen, post ik het hier

vdc
Awake78 schreef:
Maar het was wel een hele 'stille' scene - geen gegil of andere moordgeluiden.

Ik denk dat dit zo in scene gebracht werd, om hetgeen volgt niet te verraden (Fred die opnieuw een videocassette vindt en bekijkt). Het schrikeffect is hierdoor echt wel fenomenaal, zeker bij de allereerste kijkbeurt.
En bij herziening(en) vind ik dan die stille scene behoorlijk eng, net omdat je dan weet wat er in Freds hoofd omgaat, en wat hij van plan is te doen.

Ik weet niet of het al gemeld is maar Lynch was zelf volgensmij van mening dat hij dingen soms liever herinnert zoals hij ze herinnert in plaats van zoals ze echt gebeurt zijn. Hij vond het dan ook niet echt leuk dat iedereen alles tegenwoordig opneemt met film of iets dergelijks. Dit is denk ik ook voor een deel het uitgangspunt van deze film: The Mystery Man wordt geassocieerd met video en wat er echt is. Hij is de evil man met de camera in zijn hand bij de hut. Volgens deze theorie heeft onze hoofdpersoon dus ook werkelijk zijn vrouw vermoordt, maar dat wil hij natuurlijk niet zo herinneren. Dit sluit ook weer aan bij het feit waarom The Mystery Man een verschijning maakt in het gezicht van zijn vrouw als hij impotent blijkt. Hier wordt hij geconfronteerd met de voor hem verschrikkelijke realiteit.

Ik zal nog een keer je hele verhaal lezen vdc maar dit wilde ik even kwijt.

ps. achteraf zei lynch volgensmij ook dat hij onbewust voor dit verhaal geinspireerd was door de O.J. Simpson trial.

vdc
Eigenlijk had ik er nog nooit bij stilgestaan, dat de mystery man de camera in de hand hield bij de hut (en alles wat nadien gebeurde). Nu pas dringt het tot me door, dat hier een link moet zijn met de videobeelden uit het eerste deel van de film.
Beeldt Fred’s zieke helft zich in dat hij de mystery man is, op de ogenblikken dat hij beelden maakt (wanneer hij de camera en de beelden monteert) ? Zo lijkt het er wel op.

vdc
Andermaal herzien ; de verklaring van de film wordt me steeds duidelijker.

Schizofrene Fred bestaat uit gekke Fred en normale Fred.
Gekke Fred voert de Mystery Man op, om normale Fred zo ver te krijgen, dat hij z'n vrouw vermoordt. (typisch voor schizofrenen : de gekke helft heeft niemand vermoord - duidelijke vergelijkingen met Psycho)
Dit is nog maar een deel van gekke Freds plan : hij gelooft rotsvast dat hem nog een tijdreis en een tijdelijke persoonswissel wacht. De tijdreis om de geschiedenis te herschrijven (vanaf het inspreken van "Dick Laurent is dead" aan de deurbel) : het zal hem in staat stellen om een normaal liefdesleven met Renée te beginnen (geen overspel meer van zijn vrouw, waardoor zijn impotentie vanzelf zal verdwijnen).
De tijdelijke persoonsverwisseling moet hem uit de gevangenis helpen, en de nodige informatie opleveren waar Dick Laurent zijn vrouwen ontvangt (hotelkamer 26).
De terugkeer in de tijd wordt gesymboliseerd door die brandende hut die terug intact wordt ; de persoonswissel (beter uitgedrukt : het ontlenen van iemands lichaam waarin hij huist) wordt gesymboliseerd door die autoweg met gele strepen.
In de gevangenis (wellicht onder de vorm van die slaapmedicatie) ondergaat Fred dat 2e deel van zijn plan onder de vorm van een wensdroom. Het is niet echt wensen, en ook niet echt dromen, maar iets tussenin. Hij lijkt het half-half te kunnen sturen. In het eerste deel wenst hij dat alles effectief zo verloopt zoals hij het wilt ; in het tweede deel voert hij - als gekke Fred - Alice op aan zijn normale ego (steeds nog huizend in Pete's lichaam). Dus alles wat Pete met Alice meemaakt ziet hij als een hallucinatie. Hij begeeft zich wel naar Andy's huis en vermoordt hem, maar beeldt zich de nabijheid van Alice in. Bij het zien van Renées foto, herinnert hij zich - als Pete - waar hij haar eerder zag met mr Eddy (Dick Laurent) : hotelkamer 26, en Fred, huizend in Pete's lichaam, kan meteen deze plaats lokaliseren. Het einde van de hallucinatie (niet van de wensdroom) valt samen met het einde van de persoonswissel, en gewone Fred wordt ineens geconfronteerd met de Mystery Man (het hulpje van gekke Fred). Hij vlucht van hem weg, en begeeft zich naar de verblijfplaats van Dick Laurent. Gaandeweg voelt hij aan dat de Mystery Man een bondgenoot is (evolueert in zijn schizofrene lichaam naar gekke Fred) en vermoordt Dick Laurent. Daarna gaat hij de boodschap inspreken aan de deurbel, maar wordt meteen geconfronteerd met de waarheid : hij is aan het wensdromen, en bevindt zich in werkelijkheid nog steeds met hoofdpijn in de gevangenis.
(ook tijdens zijn wensdroom pest de Mystery Man hem al eens hiermee : met dat telefoongesprek waar hij het heeft over terdoodveroordeelden in het verre oosten. Net zoals in een latere film van Lynch is er ook hier die constante dreiging dat de wensdroom voortijdig uiteen zou spatten.)

Gast
geplaatst: vandaag om 13:03 uur

geplaatst: vandaag om 13:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.