Mooiste bioscoopervaring(en)

Alle bioscopen van de wat grotere ketens doen dit gewoon. Dank aan alle bioscopen in alle plaatsen! Haha

Ik heb geen idee tot welke grotere keten de bioscoop in Hengelo behoort, maar desondanks is het mooi te horen dat dit beleid gemeengoed is. Ik was laatst bij mijn zoveelste (bijna)alleen-ervaring echt bang dat ze maar zouden stoppen met die onrendabele middagvoorstellingen.

Gister de nieuwe Kingsman gezien in Kopenhagen, op hier het best mogelijke scherm. Het wordt Supreme genoemd, verder weet ik er niks van af. Gelijkwaardige ervaring als iMAX, al viel hier de enorme beenruimte me direct op toen ik binnenstapte. Wat bleek: met een knopje toverde je je 'normale' bioscoopstoel om in een ligstoel, niks mis mee! Verder me totaal niet geërgerd aan de Deense ondertiteling of onverstaanbaar Engels.

Bij De Site > Gebruikers > Ergernissen in de bioscoop:

Net met 150 over de snelweg gejaagd, 1 minuut voor tijd m’n kaartje voor Blade Runner gescoord en toen... liep ik de verkeerde zaal in. Kwam er na 20 minuten achter, toen ik voor de derde keer in twee weken het openingsshot van Wind River zag.

Weer naar buiten gelopen (pijnlijk bij je film van het jaar...), Unlimited-reservering voor de volgende voorstelling gemaakt, pas geblokkeerd omdat ik vlak ervoor een kaartje had gehaald.

Het domme verhaal uitgelegd, kreeg ik gewoon netjes een vrijkaart voor een stoel die ze anders vast en zeker hadden kunnen verkopen.

Ook wel eens fijn, zo’n ervaring. En ja, een lekker uitgebreid verhaal. Ik heb tijd te killen.

Net tijdens Blade Runner 2049 een heerlijke "out-of-body experience" beleefd. Dat je even "vergeet" dat je een lichaam hebt en je helemaal "verdwijnt" in de film. Dolby Atmos en Laser ULTRA helpen daar goed bij.

Tilda Swinton, Edgar Wright en anderen delen hun memorabelste bioscoopervaringen - Vertigo

Bij de koolhoven ‘geniale originelen verkracht door remakes’ night/double bill, Carrie van de Palma mogen zien na Wicker Man. . De gehele film ontroerde me al door genialiteit, tijdens de final jumpscare vooral op het jonge publiek gelet. Je zag letterlijk een schokgolf door de zaal gaan. Na afloop veel geklaag van bleke koppies dat het ‘helemaal geen leuke film was’.

I loved it.

Everest omdat ik helemaal alleen in de cinema zat. Dat zal deels de reden zijn voor zijn hoge rating. Daarnaast liggen dat soort films me ook gewoon.

Bij The Neon Demon liep ik in een trance naar buiten, en dat ondanks sociale angst en een volzette cinema dus dat was ook een mooie ervaring. De enige twee films waarvan ik blij ben dat ik ze op het grote scherm gezien had.

De rest had eerlijk gezegd geen meerwaarde. Ik ben niet zo een cinema-liefhebber. Ook ontzettend duur. Ik kan me dat gewoonweg niet permitteren.

Pulp Fiction, The Big Lebowski, Jackie Brown, Benny's Video, Repo Man, Being John Malkovich, Fight Club.

The Crowd (1928) : met live-muziek op piano in Plaza Futura, toen dat nog aan de Leenderweg in Eindhoven zat;

Cool! (2004): omdat er verder niemand was, hebben we de hele film zitten beatboxen in zaal 4 van de Rembrandt in Eindhoven;

Toen We van de Duitsers Verloren (2023): in mijn eentje in de mooiste zaal die ik ken: Zaal 3 in De Cacaofabriek in Helmond.

Eervolle vermeldingen voor The Tenant (1976) (Pathé Eindhoven), Lost Highway (1997) {Plaza Futura) , Mulholland Dr. (2001) (Kinepolis Antwerpen) en Rear Window (1954) (NatLab).

Ik ga maar een paar keer per jaar naar de bioscoop, meestal als ik het geduld niet heb om te wachten op een digitale release of wanneer we met het gezin een leuke familiefilm uitkiezen. De zogenoemde bioscoopervaring trekt me niet, en aangezien ik thuis prima apparatuur heb, kijk ik eerlijk gezegd liever alleen.

Toch bezocht ik Gravity (2013) twee keer in dezelfde week in de bioscoop. Een unicum! Dat was een fantastische kijkervaring; het beeld en geluid tilde de film naar een ongekend hoog niveau. Die audiovisuele meerwaarde werd nog eens onderstreept toen ik de film, ditmaal thuis, voor een derde keer opzette. Toen pas besefte ik dat alleen in de bioscoop ik me in de ruimte kon wanen, tussen de sterren en de howling Sandra Bullock.