Filmdip

Gelukkig maar !

Hopelijk blijf je toch min-of-meer regelmatig je degelijk geformuleerde en doordachte mening betreffende films weergeven op deze site.

M.i. ben je hier een van de vaste waarden.

Álle films die je gezien hebt bespreken lijkt mij wel een wat erg grote klus.

Daar zou ik mijzelf nooit aan willen wagen.

Zelf reageer ik meer in de vorm van "oprispingen", gedreven door spontaan enthousiasme of "ergernis", maar nergens van het niveau dat jij of een aantal andere MM gebruikers behalen (ik ben o.a. ook verzot op de smeuïge bijdragen van "pippo il buffone")

Mijn eigen beperkingen kennende, beoog ik ook niets anders, en raak gelukkig niet gefrustreerd bij het lezen van de zoveel betere schrijfsels, en geniet er alleen maar van.

Kortere- of minder recensies tot daar aan toe, maar wel doorgaan a.u.b.

Om dit een beetje on-topic te houden:

Van een filmdip is er bij mij geen sprake, integendeel, maar wel van een keuze-moeilijkheid.

Er liggen nog zoveel films (en series) op een kijkbeurt te wachten dat ik dikwijls meer tijd kwijt ben aan het maken van een keuze dan aan het bekijken zelf.

Gewoon voor jezelf uitmaken bij welke film je echt wat wil vertellen. Spendeer meer tijd aan de films die je boeien dan aan de films die je slecht vond.

Nu heb ik het wel iets makkelijker omdat mijn MM-recensies sowieso wat vluchtiger zijn, het is enkel voor de films die me écht boeien dat ik me extra wil uitsloven. Op een minuutje of 2 heb ik meestal wel m'n recensie af.

Ik probeer zo vlug mogelijk een recensie te schrijven bij een film die ik heb gezien. Er zijn nog heel wat films die ik heb gezien waar ik een reactie kan plaatsen maar als het al lang geleden is en me er nog weinig van kan herinneren is dat weinig zinvol om iets te schrijven.

Ik zou gerust elke avond een film willen zien maar merk dat ik dat zelden doe als ik alleen ben of als mijn huisgenoten iets anders aan het kijken zijn. Geen zin om film te kijken heb ik eigenlijk zelden ook al gebeurt het wel dat ik op een week geen enkele film kijk.

WK had zijn aandeel maar volg de wedstrijden minder intens hoe verder het tornooi vordert. Eigenlijk mag het voor mij nu wel afgelopen zijn.

Bedankt voor je stimulerende reactie, Brix!

Dat is het plan, maar ook gemakkelijker gezegd dan gedaan. Waarschijnlijk omdat ik het zo lang doe en het een gewoonte is om er bij stil te staan heb ik al snel iets te vertellen. Bij aardig wat films, vooral die veel gezien zijn (blockbusters al helemaal) kom ik gelijksoortige meningen of observaties al snel tegen bij andere gebruikers, dus die kan ik makkelijker links laten liggen. Echter, de kwaliteit van de film zelf bepaalt niet zozeer of ze ook boeiender zijn om van te praten. Toegegeven, niets is leuker dan schrijven over één die een diepe indruk achter liet (de 4,5* of 5*), maar als er één faalt kan dat soms even fascinerend zijn. De twee hoogste scores zullen denk ik wel altijd een recensie blijven leveren, denk ik, zelfs al wijk ik niet af van een algemene consensus die door al vele gebruikers in woorden is omgezet.

Om te illustreren hoe sterk die neiging om iets te schrijven er ingebrand zit: bij de negen films die ik het laatst zag heb ik nog niets geschreven, maar alleen bij Edge of Tomorrow voel ik die neiging ook niet al te sterk. Het is echter meteen een goede oefening keuzes maken, want zeker nu ik steeds vaker heb dat ik bijvoorbeeld twee dagen niet op MovieMeter kom wordt het anders gewoon niet haalbaar. Misschien toch ook wat kortere recensies afwisselen met langere.

Dat laatste is denk ik de beste optie. Ik heb zelf ook wel de neiging om bij iedere film die ik zie wat te moeten schrijven. Vooral die films waar (bijna) niets bij staat vreten tijd. Want dan verwerk ik er allerlei informatie in, en dan haal ik weer wat weg en komt weer wat er bij. Soms wel een halfuur bezig. Daar baalde ik op gegeven moment ook wel van. Bij films waar al veel gereageerd is ben ik meestal snel klaar. En het hangt of af wat voor film het is. De ene keer valt er weinig te zeggen, de andere keer weer heel veel.

En ik ben het niet gewend. Dan komen ook de gedachten, dat weer iemand daar wat van gaat zeggen of misschien komt daar weer een reactie op. De andere kant is dat het ook wel fijn is om je na afloop van de film even te uiten.

Ik heb nu mijn stemmen maar weer teruggezet, dan kan ik weer wat selectiever te werk gaan.

Ik hecht echter weinig waarde aan dat gestem, anders dan bij te houden welke films ik heb gezien. Maar ik vind het wel prettig om bij andere mensen te kijken wat die voor een stem hebben neergezet, als antwoord op de vraag, ben ik de enige die er niets / juist wel wat aan vond. Dat kan wederzijds zijn. Dus dat is ook nog een reden.

Mijn "filmdip" is ook voorbij. Tussen aanhalingstekens, omdat ik nooit op film kijken uitgekeken ben geweest. M'n prioriteiten lagen gewoon een tijd elders. Heb sinds maandag echter meer films gezien (5) dan in het halfjaar daarvoor (4), en daar gaat het niet bij blijven.

Voor mijn gevoel heb ik helemaal geen filmdip, want ik zou best een film, of twee, willen zien, maar...

Toch is het een feit dat ik op 28 juni mijn laatste film zag: Prins in de bios - dat is echt een ongekend lange pauze van inmiddels 10 volle dagen. Het komt er gewoon niet van om twee uren rust in te bouwen om een film op te zetten. Dat komt onder andere door de Tour en de Tour-praatprogramma's in de avond en verder allerlei huiselijke gezinsdrukte (voorbereiden van de vakantie) en werk. Zo ben ik in de regel op donderdag vrij, maar dat komt in de praktijk de laatste tijd niet vaak voor. Vanmorgen de hele ochtend vergaderd en nu zit ik thuis met de Tour op TV op-en-af hier op de site wat te checken, en werk ik af en toe aan stukken die ik gisteren al af had willen hebben... En gaat het eigenlijk al een hele tijd - ook vanwege het Japan-topic gebeuren.

Wil deze week en vanaf volgende week wel zeker nog een paar dingen meepikken in de bios. Als de vakantie samengaat met een elektriciteitsvoorziening is dat misschien een mooie gelegenheid om een beetje uit de filmKIJKdip te geraken. Want er staat nog een hoop leuks op stapel.

Dit is geen filmdip, maar gewoon een vol sociaal leven en de maand van de Tour

Vorig jaar met het WK voetbal heb ik ook zo goed als geen films gezien. Ik had al moeite af en toe wat minuutjes te vinden voor de wekelijkse series die ik volg. Was nogal lastig met alle wedstrijden en voor-na beschouwingen, plus een fulltime baan.

sport volgen is opzich al onbegrijpelijk

maar als de keuze neerkomt op 'serie of film', die zich iets beter laten vergelijken, dan moet je als filmliefhebber toch gewoon voor films kiezen lijkt me. series snoepen te veel tijd af van het serieuze werk!

De Tour de France is samen met Heel Holland Bakt zo'n beetje het enige dat ik samen met mijn vriendin volg . Die interesseert zich verder ook niet voor wielrennen, maar bij de Tour wel - ook de hele voorbeschouwing van Dijkstra/Evenblij werd zelfs op uitzending gemist meegepikt. Zij doet mee met een Tourpool, ik niet.

't Is ook geen echte filmdip, maar ik moest het even kwijt

Je hebt geluk dat ik niet veel tijd heb voor een heel betoog. In een landschap waar sommige series er audiovisueel/plot technisch meer of net zo veel te bieden hebben als een film, is het je vergeven als je een tijdje minder films kijkt om een serie voor te trekken.............maar je was mss niet geheel serieus en zeker uit op een reactie..........bij deze

(plot technisch geschrapt uit de quote) - nog nooit gezien of meegemaakt. Ken een aantal animes die in de buurt komen, maar uiteindelijk kwalitatief nog steeds sterk gebukt gaan onder hun serie-zijn. Live action is het al helemaal huilen met de pet op.

als je wat kan met dromerig indiedrama (ik weet t antwoord al in jou geval, OH ) kun je beter terecht bij Rectify dan welke film dan ook. Voor Amerikaanse platte actie ken ik momenteel niet veel beters dan Banshee. Daar laat ik t ff bij haha. maar er zijn zat voorbeelden als je zoekt....

Dus hier kan volgens jou visueel geen actiefilm tegenop? Ik zie het niet vrees ik

tsjah als we brakke trailers erbij gaan pakken kan ik zelfs Crank er slecht uit laten zien. choreografie en camarawerk is in di gevecht burton vs nola toch wel knap, vind ik dan. maar we gaan uiteraard wat offtopic. mss is het een leuk discussiepunt voor een topic " wat verlang of vrrwacht je van een serie" zal er eerdaags eens mee starten

Ik had al specifiek een trailer gekozen die langere stukken scene liet zien (en niet compleet kapotgeëdit was). Maar laten we het maar op smaak houden dan Met het clipje dat je laat zien kan ik ook weinig tot niks. Ik vind dat het amper aanspraak maakt op een doorsnee B-film niveau.

Ken het gevoel wel. Tijdlang zelf vrijwel alleen nog documentaires gekeken. Nu ben ik weer iets vaker bezig om een inhaalslag te maken qua recente filmhuis-hits. Wat mij meestal helpt is om mezelf te verrassen met dingen die compleet buiten mijn comfort zone liggen, maar die mij uiteindelijk toch aanspreken.

Vind de voorbeelden niet fantastisch.

Series die vooral staande blijven zijn vooral drama en komedies. Daar is het plot belangrijk en is een rustige verzorgt uiterlijk fijn genoeg.

Actie is zelden goed omdat het ook best lastig is om elke afl. een goede actie scene te maken, laat staan meerdere pr afl. en dat ook nog meerdere seizoenen lang. En tijd ervoor is minder. Net als sci-fi. 10 uur serie zou qua effecten die zich kunnen meten met Hollywood 1 miljard moeten kosten haast. Dan kan niemand zich veroorloven. Dus dat zeggen is nog steeds onzin. Game of Thrones met 5 mil budget per episode doet het aardig. Maar 5 mil. Op een uur film is nog vrij low budget.

Iets als first seizoen orange is the new black. Kan zich prima meten visueel als inhoudelijk. Met een luchtige komedie, iets als van Woody Allen. Of een six feet under is prima te vergelijken met een Boyhood. The Wire is niet visueel heel mooi. Maar inhoudelijk fantastisch. Dat blijft het beste voorbeeld. Omdat ze daar gelaagd willen tonen hoe een heel systeem in elkaar zit. In een film van max 3 uur moet je al snel met cliches en exentrieke personages werken om snel naar je punt te komen.

Verder vind ik de 30 minuten komedies veel leuker dan de filmkomedies. Louie, Curb, Happyish zijn geweldig. Voor iemand die werkt ook wel fijner op de late avond.

Hannibal is trouwens een van de weinige series die je visueel nog wel kan waarderen wellicht.

Wat ik bij series vaak heb is dat ze op voorhand geschreven zijn voor reproduceerbaarheid. Je ontkomt er vrijwel nooit aan dat het in een voorspelbaar format wordt gegoten. Ik vind Transparent eigenlijk de enige recente serie die esthetisch spannende keuzes maakt en een redelijk losjes plot heeft. A'dam en e.v.a ook wel noemenswaardig.

Van Hannibal heb ik eens een 10-tal minuten gezien, ik kan er gewoon niet voor blijven zitten. Het valt ook op dat alles wat genoemd wordt zich probeert te spiegelen aan een "brave" (Hollywood) look, sowieso niet iets wat me geweldig boeit. Maar die discussie hebben we al eerder gehad

Toen ik het schreef dat ook wel mijn twijfels. Omar is ook wel excentriek. Maar toch ligt het anders. Uiteraard moet je je serie/film altijd wat aandikken om het een beetje leuk te houden. Maar je kan in een film niet, het school systeem, politie/gangs, politici zo goed behandelen in 3 uur. Daar zit een sterke kant binnen serie in. Overschat vind iedereen iets wel. Dat vind ik niet zo een bijzondere opmerking. Maar genoteerd.

Zeg ook niet dat je series per se vet moet vinden, en ze per definitie gelaagder zijn al helemaal niet. Maar het kan wel.

Daarbij moet ik ook eerlijk zijn. Bij leuke personages is het ook gewoon leuk om ze elke week weer te zien en hun avontuur verder mee te beleven. Sommige films mogen van mij ook wel elke week doorgaan met een nieuw verhaaltje. Als de wereld, de personages, humor, dialogen mij aanspreken is dat uiteraard heerlijk kijkvoer na een dagje werken. Max uurtje is ook vaak fijner dan min 90 min. Bij film is het ook maar afwachten wat voor matige horror je nu weer krijgt. Bepaalde zekerheid vind ik wel fijn.

Vind schrijfkwaliteit vaak wel hoger. Maar visueel is film verder/boeiender vaak. Dat kan ik niet ontkennen.

Ik begin nog eens over een filmdip....

Mijn seriedip duurt al 45 jaar - en dat naar volle tevredenheid

Dat is trouwens niet helemaal waar bedenk ik me. Beverly Hills 90210 en Melrose Place waren vaste waarden bij ons in het studentenhuis...

Ik ben blijven steken bij Dallas en dynasty

Ik heb er ook een beetje last van eerlijk gezegd, en de films die ik dan kijk, kijk ik dan met moeite uit. Vaker zie ik er tegenop om een lange film op te leggen. Ik heb maar vijf films gekeken deze maand, en eigenlijk vond ik enkel Saw II daarvan goed. Van Girl Interrupted had ik wat meer verwacht. En van Spielberg en de Sin City film had ik het wel kunnen weten (hoewel Sin City wel stijlvol is gefilmd, maar de film zelf ligt me niet.)

Ook The Revenant en Carol in de cinema gemist. The Revenant wou ik dan wel kijken, maar ik kwam eens op een verkeerd tijdstip naar de cinéma, een andere keer dat ik het gepland was, werd ik ziek, en daardoor is dat nooit gelukt.. . En van Room had ik eigenlijk verwacht dat het in het filmhuis ging gedraaid worden, maar dat is (nog) niet gebeurd, wat best wel jammer is.

De seriedip waar hierboven over gesproken wordt, heb ik ook al een tijd. Bijna één jaar aan een stuk. Heel wat series vielen enorm tegen (Arrow -> nu had ik dat wel kunnen weten;.. , Vikings, Black Sails, ...). De verslavingsgraad van andere series wordt nooit nog gehaald. Het lostgevoel van de eerste seizoenen krijg ik niet meer. Ik hoop dat GoT hier verandering in kan brengen, want met enkel Eigen Kweek en The Borgias is de vangst afgelopen jaar niet echt zoet.

Seriedip heb ik nu ook al lang. (Een paar uitzonderingen). Tv kijken doe ik al een hele tijd niet, Netflix heb ik weinig interesse in, bijna alle dvd's met series zijn ook de deur uit, een account aanmaken op tvmeter.nl heeft ook niet veel zin.

Het voordeel van films. Na anderhalf à twee uur ben je er mee klaar. (Sequels zijn gewoon aparte films).

Ik moet zeggen dat er sinds ik zo'n 50 uur per week werk (+15 uur reistijd) ook bij mij niet meer zoveel van film kijken terechtkomt.

Ik vraag me eigenlijk af of ik een filmdip heb. Een paar jaar geleden keek ik gemiddeld twee films per dag, terwijl dat er tegenwoordig twee per week zijn. Vind het vooral wel prettig eigenlijk en ik merk dat ik films meer ga waarderen en het kijken minder als lopende band-werk beschouw.

Dat heb ik ook dat ik eigenlijk gewoon twee per week wil kijken. Alleen het lukt nog niet zo, maar ben al een tijdje bezig naar een favorietenlijstje toe te werken. En dan van die films lekker te gaan genieten.

2 per week is geen filmdip, je vorige periode was meer een verslaving als ik het mag benoemen

Ik heb na lange werkdagen ook lang niet altijd zin in een film 's avonds. Serie op, potje voetbal of een sociale activiteit. Ik vind het wel best. Maar kom toch inclusief het weekend erbij altijd wel aan minimaal 2 films in de week.