menu

De Site / Gebruikers / Jouw persoonlijke visie op het medium film

zoeken in:
Ramon K
Daar valt de spaghettiwestern ook gewoon onder hoor. Leone is zelfs het bewijs!

En ook de spaghettiwestern vindt zijn oorsprong in Duitsland (Winnetou en die shit)

avatar van mikey
Nee sorry.. Leone heeft nooit het idee gehad om kunst te maken of avantgardistisch te zijn.. Anders zou opa er geen brood van lusten natuurlijk.

avatar van goongumpa
En om trendy te zijn al helemaal niet.

Ramon K
Kom op zeg. Al die Leone's zijn kunstzinning. Style over substance. Een simpel wraakplotje rekken tot een epische opera oa.

Eurotrash is gewoon een heel idiote noemer. Daar kan bijna alles onder vallen.

avatar van goongumpa
Ach ja, de benaming maakt nu ook weer niet zoveel uit hoor jongens Deze hele discussie zou btw misschien beter in een ander topic gevoerd worden?

Ramon K
Als Leone niet kunstzinnig is dan is Argento 't ook niet (en die schreef ook nog mee aan 't script voor Once upon...)

Ramon K
goongumpa schreef:
Ach ja, de benaming maakt nu ook weer niet zoveel uit hoor jongens Deze hele discussie zou btw misschien beter in een ander topic gevoerd worden?


Jawel! Discussieren om het gelijk is leuk!

avatar van mikey
Ramon K schreef:
Kom op zeg. Al die Leone's zijn kunstzinning. Style over substance. Een simpel wraakplotje rekken tot een epische opera oa.
Dat is helemaal niet waar. En het feit dat Leone meer doet dan de gemiddelde cineast wil niet zeggen dat het eurotrash is. Zijn film heeft wel hele bijzondere artistieke kwaliteiten. Maar style over substence

Ramon K
'Eurotrash' heeft puur met de oorsprong te maken mikey. En de spaghetti's van Leone zijn uit dezelfde bronnen ontstaan als de giallo. Maar Leone is zo groot geworden (ik vind 'm fantastisch trouwens) dat men die link niet lijkt te willen maken. Mij best trouwens.

avatar van mikey
Ik heb mijn best gedaan en een definitie gegeven.

Ramon K
Bedankt hoor!

Reinbo
Het vindt niet eens zijn oorsprong in de eurotrash en stijgt er bovendein ver boven uit. Maar de spaghetti westerns van Leone kan je moeilijk onder de noemer 'trash' scharen. Sterker nog, de films komen veel eerder voort uit het werk van Kurosawa. Eurotrash is eigenlijk een stroming die later en parallel op gang of zelfs later kwam. Vergeet niet dat Fistfull al uit 64 stamt. De meeste films die je onder Eurotrash zou stallen zijn van veel later....en eerder het gevolg van het succes van Leone's westerns, de low budget slecht gemaakte volgelingen vallen er van mijn part wel onder.

avatar van mikey
Het is een ''''postmodern'''''' begrip ook

Ramon K
Ik geef ook toe dat dat moeilijk is (vind dat zelf dus ook), maar eigenlijk kun je dat onderscheid niet gaan maken. Sollima's The Big Gundown en Corbucci's The Great Silence zijn ook ontieglijk goede spaghetti's maar vallen onder Eurotrash.

Reinbo
Die zou ik dan eens moeten zien om het verschil met de westerns van Leone te kunnen duiden....

Dick2008
goongumpa schreef:
De grote meerderheid aan filmmakers wil het medium gewoon gebruiken, om de kijker in het verhaal of de personages mee te slepen. De taak van de regisseur in die films, bestaat eruit de kijker te doen vergeten dat hij naar een film aan het kijken is.

Dit vind ik verkeerd.

Als zo'n film gedaan is, voel ik me bedrogen. Het was een film, een verhaaltje, het is afgelopen, het was niet echt. Huilen om een film doe ik dan ook nooit.


Ik vind het niet verkeerd. Maar huilen om een film heb ik echt zelden gedaan. Drama's mijd ik daarom meestal, er is namelijk al genoeg drama in het echte leven. En kijk dus gewoon films omdat het films zijn. Een film kijken om na afloop er iets van geleerd te hebben, vind ik ook al onzin.

Ik zat echter met een ander probleem, daarom reageer ik hier. Ik lees vaak in naslagwerken over "vals sentiment" de betekenis schijnt daarvan kitsch te zijn. Nou vind ik kitsch films niet erg. Dat zijn namelijk de meeste films die ik kijk.
Anders wordt het als er weer geprobeerd wordt om je in ontroering te brengen. Dat vind ik namelijk "vals sentiment". Ik gebruik zo'n term liever niet, maar nou zat ik gisteren toch met dit probleem en heb het wel in mijn bericht gebruikt. Al heb ik bijvoorbeeld bij Disney-films ook vaak hiervan last gehad.
Ik hoop dat het duidelijk is. Als de betekenis bij de eerste juist is, vraag ik af welke term ik dan moet gebruiken.
kitsch (Betekenis/definitie van) - encyclo.nl

Dick2008
Geen vals sentiment betekent echt. Zoiets staat hier: Geen vals, maar echt sentiment | david praat raak - weblog van david, een soort reclamebureau - davidraakt.wordpress.com en hier Een dierenfilm maar geen Disney | MUGweb

Als ik iets in documentaires of bijvoorbeeld in het nieuws zie, dan raakt me dat wel. Maar als ik hetzelfde in films zie, blijf ik er vrij nuchter onder. Dat is niet echt, het is een filmploeg die dat probeert in beeld te brengen.
Kitsch is toch iets anders, en kan op zich heel kunstig zijn. Bijvoorbeeld met een heel laag budget toch een mooie film weten te maken.

Maar toch blijft de term voor mij onduidelijk. Ik kom toch vaak momenten in films tegen, waarvan ik denk is dat nodig?. Dat vind ik dan een valse, gemene zet van de filmmaker.

avatar van alexspyforever
Een film moet mij in de eerste plaats kunnen boeien. Ik ben iemand die verhaal veel belangrijker vind dan stijl of het visuele. Natuurlijk hangt het sterk af van mijn persoonlijke voorkeur of ik een verhaal wel of niet boeiend vind. Films over thema's die me boeien kunnen echter ook tegenvallen omwille van een povere uitwerking ervan of dat de film een totaal verkeerd verwachtingspatroon heeft gecreëeerd. Alleen al de verschillen in interpretaties van mensen in het toekennen van een een genre-label aan een film leidt al snel tot verkeerde verwachtingen. Om "Don't be Afraid of the Dark" even te noemen als voorbeeld. Het wordt als horror gelabeld en veel mensen vonden de film niet eng of spannend genoeg met als gevolg een zwakke score. Ik vond deze wel heel goed omdat ik het een erg boeiend verhaal vond. Dat het niet horror genoeg was voor een horrorfilm kan me niet baten, ik heb ervan genoten. Genre is voor mij daarom niet het belangrijkste argument om een film wel of niet te kijken.

Dus dat vergeten dat ik naar een film aan het kijken ben, dat hoeft voor mij niet. Ik vrees dat ik daarvoor toch te down to earth ben al vlucht ik wel graag in een fantasiewereld. Film is daarvoor een goede gelegenheid.

Dick, kunst en kitsch is denk ik een eindeloze discussie. Het gevoel van momenten in films "is dat nodig" ken ik ook wel. Zolang die momenten niet de bovenhand gaan krijgen (zoals bij films van David Lynch waar bijna niets echt een doel lijkt te hebben naar mijn mening) stoor ik me niet zo erg aan die momenten. Wellicht zijn dat scènes die heel persoonlijk zijn voor de filmmaker. Ik denk dat iedere kunstenaar dit wel doet. Maar natuurlijk kan je daar pas vaak achter komen bij audiocommentaren van de crew en anders blijven ze onderhevig aan interpretatie van de kijker. Ik heb persoonlijk niets tegen symboliek maar ik wil toch graag een film snappen op het einde van de zit. Een film waarvan ik dan niets of weinig heb begrepen om welke reden dan ook, kan ik niet van genieten. Mooie beelden met weinig of geen verhaal kunnen wel leuk zijn, maar toch geen hele film lang (Fantasia bijvoorbeeld).

Dick2008
alexspyforever schreef:
Genre is voor mij daarom niet het belangrijkste argument om een film wel of niet te kijken.


Bij mij toch wel en daarnaast de cast. Ook het produktieland en -jaar.

alexspyforever schreef:
Mooie beelden met weinig of geen verhaal kunnen wel leuk zijn, maar toch geen hele film lang (Fantasia bijvoorbeeld).


Ook alweer bij mij wel. Het probleem is meestal de lengte. Dat heb ik nu weer bespeurd bij bijvoorbeeld de Shrek-films. Het is best wel leuk getekend, misschien niet allemaal even mooi, maar ok. Het verhaal is alleen mager en op gegeven moment, komt dan weer het klok kijken. "Gaat dit nog lang duren". Bij musicals wisselen ze dit af, dan weer een muziekje dan weer een dansje....al kan dat ook weer vervelend zijn.
Visueel is toch voor mij wel het belangrijkste en het vermakelijke, het verhaal komt op de tweede plaats. (Daar heb je boeken voor. ).

Het is dus niet zozeer de smaak die contrasterend is maar meer wat het belangrijkste is te willen zien in een film.

avatar van alexspyforever
Dick2008 schreef:

Ook alweer bij mij wel. Het probleem is meestal de lengte. Dat heb ik nu weer bespeurd bij bijvoorbeeld de Shrek-films. Het is best wel leuk getekend, misschien niet allemaal even mooi, maar ok. Het verhaal is alleen mager en op gegeven moment, komt dan weer het klok kijken. "Gaat dit nog lang duren". Bij musicals wisselen ze dit af, dan weer een muziekje dan weer een dansje....al kan dat ook weer vervelend zijn.
Visueel is toch voor mij wel het belangrijkste en het vermakelijke, het verhaal komt op de tweede plaats. (Daar heb je boeken voor. ).

Het is dus niet zozeer de smaak die contrasterend is maar meer wat het belangrijkste is te willen zien in een film.


Met Shrek noem je ook wel films die in een periode uitkwamen waarin het leuk was om dingen te parodiëren (en in dit geval sprookjes en sprookjesfiguren). De eerste keer of keren dat ik Shrek 1 en 2 zag vond ik ze heel vermakelijk. Later met de kritische bril op vind ik het toch nogal goedkoop overkomen. Alleen het onconventionele einde is dan nog wel leuk. Donkey irriteert me ook mateloos. Geen wonder dat ze uit mijn collectie zijn verdwenen (net als een aantal andere animatiefilms bijvoorbeeld Lion King die qua verhaal en moraal toch niet echt een blijvende indruk op mij hebben gelaten).

In een animatiefilm kan je natuurlijk moeilijk kijken naar de acteerprestaties van de cast. Ja, er zijn wel de stemacteurs maar buiten het gebruik van hun stem kan je niet echt van acteren spreken. Ik vind de stem van Eddy Murphy bij Donkey wel goed, maar wat het is meer zijn gedrag dat ik storend vond. Bij Lion King vond ik Simba een oninteressant karakter en ja het ging over hem dus genietbaar was het dan niet. In Sleeping Beauty zaten er helemaal geen boeiende karakters behalve Maleficent een beetje. Als ik dan kijk naar "The Little Mermaid" en zie Sebastiaan de krab, zijn doen en laten, voor zo een karakter alleen zou ik de film steeds weer kijken.

En als je spreekt van, gaat het nog lang duren, dan denk ik vooral aan Bambi. De hele film lang eigenlijk waar niets boeiends in gebeurt. Het is een korte film maar met het voorgaande gevoel is het toch een lange zit.

Er zijn wel een aantal films die met een simpel plot en mooie plaatjes toch mijn aandacht weten te houden. Le Renard et l'enfant neem ik als voorbeeld. Het verhaal gaat over een meisje die een wilde vos wil temmen, veel meer is het eigenlijk niet. Maar de mooie natuurbeelden maken de film een mooi kijkstukje dat mij alleszins nooit verveelde. Maar dat is dan wel een uitzondering, verhaal komt 9/10 op de eerste plaats. Nog andere zijn Iron Will en Call of the Wild met niet zo een sterke verhalen (thema is hier in beide sledehonden) maar de beelden in de sneeuwlandschappen zijn schitterend.

En wat je wil zien in films is zeker van belang. Vooral wat je niet wil zien is ook een waardemeter. BIjvoorbeeld het idee van een heksenschool in Harry Potter vond ik an sich wel interessant maar ik vind dat het verhaal eigenlijk geen boeiende karakters heeft. Als ik het gezicht van het hoofdpersonage al zie, dan denk ik al oh neen. Niet dat wat ze doen veel interessanter is. Dus veel stimulans is er dan ook niet meer. En voor iemand die in zijn kindertijd veel sprookjes heeft gelezen en beluisterd zag ik er ook quasi geen nieuwe dingen in.

Dick2008
Bambi duurt mij ook iets te lang, maar was verder toch beter dan die andere Disney (vals) sentimentele "troep", die je vooral in oude(re) films tegenkomt.
Er hoeft niet veel in te gebeuren als er maar veel in te zien valt.

Ik kom met regelmaat dezelfde users tegen. Mensen die een andere smaak hebben kom ik zelden tegen bij films, wel in het forum.
De één let daarop en de ander weer daarop. Dat is niet erg. Als ik bij de stemmen/berichten kijk, weet ik van een aantal al, die zal het wel weer goed vinden en die niet. Vaak klopt dat dan ook.

Maar ik hoef eigenlijk geen nieuwe dingen te ontdekken. Vaak is het een herhaling van wat je in andere films ook al tegenkom, alleen dan weer op een andere manier.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:32 uur

geplaatst: vandaag om 15:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.