De Oscars

Terwijl hij in die film exact hetzelfde speelde als in Vita. Gewoon irritant over acten zoals in al zijn films daarvoor en daarna.

volgens mij is dit een mythe?

volgens mij was Thatcher zelf nog steeds premier toen Streep haar laatste oscar had gewonnen?

een totaal mythe dus dat zij altijd de oscar krijgt

Door de winst van Streep kregen we trouwens niet voor het eerst in 14 jaar 4 winnaars voor acteerwerk die niet in biopics zaten (of echte figuren speelden).

En ik heb zo'n vermoeden dat de film Lincoln er volgend jaar voor zal zorgen dat we dan voor 15 jaar gaan.

Geen enkele acteur heeft ooit een Oscar gewonnen onder Spielberg's regie, dus ik zie dat volgend jaar ook niet gebeuren.

Oneens: Beste Cinematografie. Had hier graag het mooie werk van Jeff Cronenweth bekroond gezien. Ook Janusz Kaminski vond ik beter.

Eens: Beste Editing. Mooi dat deze gasten de prijs meenemen, al vond ik Tellefsen sterke nummer 2.

Oneens: Beste Art Direction. Jammer weer Hugo. Het Potter-team had deze moeten pakken en daarbij vond ik ook het MiP-team en het werk in War Horse mooier.

Neutraal: Beste Kostuums. Na een blik op de genomineerden, zou ik kiezen voor Anonymous, maar ik gun het Bridges.

.

Ik vraag mij af uit wat voor een publiek de Oscarjury bestaat. Gezien de keuzes dit jaar vooral uit 60 plussers met een voorliefde voor 'die goeie ouwe tijd' en overacterende actrices.

Het is toch prima mogelijk dat een bepaalde manier van acteren wel werkt in de ene film en niet in de andere? Zie echt niet wat daar vreemd aan is. En vind Benigni daar perfecte voorbeeld van

Heb je tip overigens nog gebruikt voor een voorverhaal over Oscars in krant. Helemaal over de koning van de Oscarcampagne Harvey Weinstein. Helemaal opmerkelijk. Op precies dezelfde dag had Volkskrant er ook twee pagina's aan besteed.

Een van de meest fascinerende Oscarmomenten ooit. Heb er paar jaar geleden op mijn blog een groot verhaal aan gewijd.

Elia Kazan: De verrader geëerd « Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Wat voor bom is er trouwens ontploft op het kapsel van deNiro?

Altijd vreemd gevonden dat Kazan de posterboy is geworden van de "verklikker". Uiteraard deed hij dingen die bedenkelijk waren, maar hij bleef dat altijd met zich meedragen, daar waar anderen zoals Gary Cooper, Lee J. Cobb en de one and only Ronald Reagan daar minder of zelfs geen last van hadden.

Dat ze daar nog altijd geen film over gemaakt hebben... lijkt me toch echt wel iets voor een Clooney of Redford of zo. Kazan, McCarthy, de Hollywood Ten,...

Robin Williams? Urgh, ik vind die man écht niet grappig...

Bij de AFI tributes is hij meestal wel leuk, die speeches lijken vaak op wat een oscarhost doet.

Hm, ik weet het niet. Ik vind dat Williams altijd te ver gaat, te hard zijn best wil doen en hierdoor alle humor verliest. Zou in ieder geval mijn keuze niet zijn om de Oscars te presenteren volgend jaar .

Melancholia ook natuurlijk.

Uit de trailers die ik tot nu toe heb gezien loopt Promotheus ervandoor met de effecten. Wat een staaltje trailervakmanschap was dat. De wideshots lijken weggeplukt uit 2001: Space Odessy en de cast spreekt voor zich. Sowieso in 3D gaan kijken net als Avatar en van de plaatjes genieten. Hopelijk loopt de film en het script ook lekker.

Ik beweer ook nergens dat ze altijd de Oscar krijgt, maar wel dat ze bijna plichtmatig genomineerd wordt. Dat is natuurlijk niet altijd zo geweest, maar de afgelopen jaren leek er wel meer aan de hand te zijn dan gewoon Streep nomineren omdat ze zo goed is. In ieder geval sinds ik de Oscars volg en zeker vanaf Streeps nominatie voor The Devil Wears Prada klonk er iedere keer weer de kreet dat Streep nu echt weer eens moest winnen, dat het schandalig was dat ze haar zo vaak nomineerden, maar nooit het beeldje gaven. Je moet ook begrijpen dat Streep niet alleen de meest genomineerde actrice was, maar ook degene die het vaakst naast de prijs heeft gegrepen, ondanks haar twee overwinning vroeg in haar carrière. Naarmate dat schuldgevoel rond haar verlies groter werd begon het ineens een trend te worden om haar te nomineren ieder jaar dat ze een film uit had. Zelfs Julie & Julia werd erkend. En dat is nog niet alles, in ieder jaar was ze samen met iemand anders de frontrunner en werd er heftig op los gespeculeerd dat Streep nu eindelijk zou winnen, gewoon omdat het tijd is (altijd een flutreden om iemand de Oscar te geven). Ja, dit gebeurde ook bij Julie & Julia. In hoeverre dit bewust zo gebeurt of dat men werkelijk denkt dat Streep een onfeilbaar is weet ik verder ook niet, maar in ieder geval lijken vriend en vijand het er over eens te zijn dat de Oscar voor The Iron Lady een goedmakertje is, ook te danken aan een line-up zonder andere grote favorieten. Ik vond het niet meer dan een zielloze imitatie en zelfs een van Streeps zwakkere rollen.

Misschien is het allemaal wat conspiracy-denken (gebeurt eigenlijk al te veel bij de Oscars), maar voor mij zijn de nominaties van Streep de afgelopen jaren, de hype rond die nominaties (nogmaals, die hype was er zelfs rond Julie & Julia!) en nu deze overwinning symbool gaan staan voor de grote zwaktes van de Oscars. Meryl Streep hoeft niets te doen om een grotere campagnemachine te zijn dan de Weinsteins zouden kunnen bedenken.

En de ironie is dat Meryl Streepfilms zelden klassiekers worden. De bekendste titels uit haar filmografie zijn die waarin ze niet het voortouw nam (The Deer Hunter, Kramer vs. Kramer, Manhattan, Adaptation.) op misschien Sophie's Choice en The Bridges of Madison County na. Ik ben benieuwd hoeveel films waarvoor Streep genomineerd was mensen uit het blote hoofd kunnen noemen. Ik wil niet te veel afdoen aan haar als actrice op zich, ze heeft zeker haar momenten, maar teveel nominaties lijken meer op hype dan wat anders.

Als de grote favoriet Bullock is, dan is 't niet echt moeilijk om voor Julie & Julia ook kans te maken.

Het belonen van lieftallige all American sweethearts voor die ene prestatie die eens in de buurt van degelijk komt, is een even groot cliché als het nomineren van Streep

Streep is en blijft nog steeds beter dan Bullock, Witherspoon of Roberts. Vanuit dat opzicht kan ik de Streep-jankers wel begrijpen wanneer hun godinnetje maar keer op keer bleef verliezen en dat soort middelmatigheid wel werd beloond (niet dat ze noodzakelijk allemaal rechtstreeks tegenover Streep stonden, maar gewoon het algemene principe).

Wat heeft Ronald Reagan daar dan gezegd?

@ TOR: "maar in ieder geval lijken vriend en vijand het er over eens te zijn dat de Oscar voor The Iron Lady een goedmakertje is".

Onzin. Zelfs de mensen die The Iron Lady niets vinden zijn het erover eens dat Streep goed was Als Thatcher.

Hetzelfde als de rest, namen van "communisten" bekend gemaakt.

Al was Reagan dan nog enigszins genuanceerd (vergeleken met sommige anderen) door te stellen dat hij problemen zou hebben met het illegaal maken van een bepaalde ideologie, want dat vond hij niet erg democratisch. Maar hij deed ook wel vlotjes mee met de heksenjacht, dus tja...

Ik krijg de indruk dat er daar ook gewoon een paar afrekeningen in het milieu tussen zaten, interne ruzies binnen de verschillende guilds die werden opgelost door te roepen dat de tegenstanders communisten waren.

Whatever, het werd Kazan dus zwaarder aangerekend dan anderen.

Ook kindervriend Walt Disney bleef buiten schot

Reagan is president geworden door mensen publiekelijk te "beschuldigen" van communist/socialist (wat in zijn ogen hetzelfde is...)

Trend of geen trend, Streep's oscarnominatie was in m'n ogen DIK verdiend. Ze speelde niet Thatcher, ze WAS Thatcher, zo ervaarde ik het allesinds.

Maar ik begrijp wel wat je wil zeggen, dat ze genomineerd was voor bijv. "Julie & Julia" (not my cup of tea), maar de nominatie voor "Doubt", "Adaptation" en ja hoor zelf "The devil wears prada" waren in mijn ogen geheel terecht. Ook al is "The devil wears Prada" geen hoogintellectuele prent je kan toch niet ontkennen dat Streep de pannen van het dak speelde?

Ze is misschien wel Hollywood's sweetheart, maar dat heeft ze te danken aan haar veelzijdigheid als actrice en het feit dat zij één van de beste actrices is van haar generatie.

Dat ontken ik ook niet, maar evengoed is het toch duidelijk dat de al die verliezen haar geholpen hebben. Dat was het enige waar iedereen over praatte in de race voor Beste Actrice.

Overigens vond niet iedereen Streep goed in The Iron Lady. Waaronder ik. Een van haar slechtste rollen.

Ik ben hier maar half door overtuigd. Is Streep werkelijk beter dan, zeg, Tilda Winton of Jullianne Moore, die ik beide een veel grotere verscheidenheid aan rollen heb zien spelen in vaak betere films (de zwakte van de films waarin Streep over het algemeen speelt helpt haar niet) en die kunnen slechts met moeite af en toe een Oscarnominatie krijgen. God weet waarom.

Het is misschien wat persoonlijk allemaal en wellicht overdrijf ik, maar na jaren Oscars volgen en constant teleurgesteld te worden door Streep kan ik het gevoel van dat haar nominaties plichtmatig zijn niet meer onderdrukken. Ze is voor mij voor acteurs wat Ron Howard is voor regisseurs: een vakvrouw/ -man die formeel perfect werkt, altijd degelijk is, nooit verrassend of spannend, nooit gedurft, nooit doorleefd lijkt en ongeveer zo goed is als het script toestaat.

Het is Tilda Swinton . Maar zodus... Claimen dat Streep haar nominaties plichtsmatig verkregen heeft vind ik toch dik overdreven. Net of de board of academy members "zomaar" een Oscar "geeft". Ik vind bovendien dat Streep met haar rol in Doubt het tegendeel heeft bewezen. Ze IS veelzijdig, hallo zeg als je dat ontkent dan heb je oogkleppen op, ze heeft de afgelopen jaren niks anders gedaan dan constant in verschillende soorten films spelen. Was ze overal even goed? Nee. Heeft ze geprobeerd om te tonen wat ze kan? Ja. En voila, ik heb aangetoond dat ze zeker wel durft te kiezen voor het onzekere. Ze HEEFT zichzelf bewezen. Meermaals zelfs... Trouwens, noem mij één acteur/actrice die continu in "sterke" films gespeeld heeft. Ik wed dat je er geen één kunt geven, want wat voor de één als goed wordt beschouwd, is voor de ander dikke rommel.

Jij vindt dat Streep op safe speelt, ik vind dat Streep haar pluimen in het verleden heeft verdiend, nu nog mensen omver blaast door haar sterke acteerprestaties en die rollen aanneemt die geschikt zijn voor haar en durft veranderen. Ik denk niet dat er één actrice is, die Thatcher zo goed had kunnen vertolken als Streep. Zo simpel is het

Ohja and to set the record straight.. Ik ben een grote fan van Swinton en Moore. Enorm goede actrices, van mij hadden ze zeker meerdere Oscars verdiend in het verleden... Maar als we zo gaan beginnen dan kan ik nog wel een dozijn mensen opsommen hoor; o.a. Annette Bening...

Laten we het zo zeggen, dat van de mensen die Thatcher hebben ontmoet, of mee hebben gewerkt, vond iedereen dat Streep een fantastische rol had neergezet van Thatcher. Oscar was dus terecht

Vind Streep ook zo ongeveer de meest overgewaardeerde actrice die ik ken. Maar heb me er inmiddels al lang bij neergelegd dat ze daar bij de Academy anders over denken.

Met dank aan Prudh.

Nee, maar ze zijn bijzonder hypegevoelig. Of misschien moet ik zeggen "buzzgevoelig". Als er om iemand een goede buzz ontstaat kun je er bijna op rekenen dat die een nominatie krijgt. Meryl Streep heeft de afgelopen jaren buzz gekregen omdat ze Meryl Streep is en te vaak genomineerd is zonder iets te winnen. Maar zeg ik hier nou werkelijk iets nieuws?

quote]Ik vind bovendien dat Streep met haar rol in Doubt het tegendeel heeft bewezen. Ze IS veelzijdig, hallo zeg als je dat ontkent dan heb je oogkleppen op, ze heeft de afgelopen jaren niks anders gedaan dan constant in verschillende soorten films spelen. [/quote]

Ik heb nergens gezegd dat ze altijd dezelfde soort rollen speelt. De verscheidenheid is inderdaad opvallend, maar gek genoeg draagt dit bij aan de teleurstelling die Meryl Streep heet. Zoveel rollen met zoveel verschillende karakters en niet eentje voelde doorleefd aan. Dat is het argument dat ik nu steeds gebruik, dat ik het leven in een Streepperformance bijna altijd mis. Het zijn altijd technisch goede rollen, overtuigend genoeg. Maar er lijkt niets achter te zitten, geen echte emotie. Ze sleept me niet mee. Ze verstoord de film zelden (eigenlijk alleen als ze een Europees accent aanneemt, want die vergezelt ze om onverklaarbare redenen graag met dierlijke, verbaasde gezichten), maar ze is nooit gedenkwaardig. Zelden is ze de beste uit de cast. Neem alleen al haar Oscarwinnende rollen. Dustin Hoffman is duidelijk de ziel van Kramer vs. Kramer, maar daar is ze nog een bijrol. Maar Sophie's Choice en The Iron Lady werden overklast door bijrollen van respectievelijk Kevin Kline en Jim Broadbent (die laatste ook nog eens in een ondankbare bijrol!).

En over de verschillende soorten films, dat valt mee. Het zijn overwegend drama's die nooit duister worden of diep ingaan op de psychologie van de personages. Anders zijn het lichte komedies die nooit echt gek worden. Streep houdt van films die aan de oppervlakte blijven. Ik vraag me af of ze het lef heeft om een rol als die van Tilda Swinton in We Need to Talk About Kevin of I Am Love te nemen. Niet eens iets wat daar in de buurt komt zit in Streeps filmografie. Of neem Julianne Moore's rollen in films van Todd Haynes en Paul Thomas Anderson. En hun hebben ook nog eens het luchtigere werk gedaan dat Streep ook heeft. Doubt en The Iron Lady leveren simpele rollen in vergelijking, want Doubt levert een schematisch en duidelijk geschreven voorbeeld van twijfel in een personage en The Iron Lady draait om een imitatie van een echt persoon.

Er zijn twee acteurs die continu in sterke films hebben gespeeld: John Cazale en James Dean

Maar serieus, geen enkele acteur met een groot oeuvre speelt alleen in goede films. Dat eis ik ook nergens. Niettemin komt Streep er karig vanaf. Laten we onze eigen smaak voor de films eens even opzij zetten en ze objectief mogelijk naar Streeps carrière kijken en zien hoeveel films er volgens een wat meer algemene consensus er meesterwerken zijn. Twee ervan zijn onbetwistbare klassiekers: The Deer Hunter en Manhattan. In die laatste komt ze nauwelijks voor. Met wat goodwill kun je aan dit lijstje Sophie's Choice, The Bridges of Madison County, Adaptation. en eventueel Kramer vs. Kramer en met enorme goodwill (huiver) Out of Africa. Een karig lijstje voor iemand met Streeps status. Zonder goodwill te gebruiken kom ik makkelijk aan zo'n lijstje voor Swinton, Moore, Katharine Hepburn, Joan Crawford, Catherine Deneuve, Setsuko Hara, Bette Davis, Dianne Keaton, Jeanne Moreau en ga zo maar door. En dan noem ik nog geen mannelijke acteurs. Je zou bijna er bijna een zaak van kunnen maken dat Jessica Chastain in één jaar een imposanter oeuvre heeft opgebouwd dan Streep

Dit maakt Streep niet meteen een slechte actrice, eerder iemand die slecht scripts kan kiezen, maar het is ontegenzeggelijk makkelijker te stralen in geweldige films. Ik meen me te herinneren dat Streep zelfs aangegeven heeft niet al te graag met auteurs en eigenzinnige regisseurs te werken en inderdaad, die zitten er weinig in haar oeuvre en de meest in het begin van haar carrière. Ze schijnt liever niet teveel bemoeienis te hebben met haar acteerwerk. Haar goed recht, maar het straalt van de films af. De kans dat Doubt, Julie & Julia en The Iron Lady klassiekers worden is minimaal. Niemand praat er ooit over, behalve in een discussie over Streep.

Ik denk niet dat er één actrice is, die Thatcher zo goed had kunnen vertolken als Streep. Zo simpel is het

Ik kan daarentegen heel simpel drie actrices noemen die Thatcher waarschijnlijk zo goed hadden kunnen spelen dat Streep er een hartaanval van had kunnen krijgen. Ik bedoel dan Kate Winslett, Judi Dench en Bette Davis. Ze hebben allemaal een nadeel: Winslett is nog te jong, Dench nu te oud en Davis, ehm, te dood. Maar klinken deze actrices in die rol niet spannender dan Streep?

Oei, zo'n beetje mijn minst favoriete actrice. Ironisch

Maar hebben ze het dan niet alleen erover dat Streep goed de maniertjes, de houding en de stem van Thatcher nadoet, in andere woorden, dat het een goede imitatie is. Want dat ontken ik niet. Een goede imitatie is echter nog geen mens van vlees en bloed. Waar het verschil in zit kan ik echter niet onder woorden brengen, het is een gevoel.