Studio Sport

Natuurlijk rijdt je berekenend, maar niet enkel en alleen berekenend.

Nee hoor.

Hij rijdt hard, dus niet laf. Ja logisch. Hard rijden heeft natuurlijk geen ZÁK met niet laf rijden te maken.

Ja, en ik denk dat als ie niet verrast was hij ook wel achter Klöden had kunnen blijven rijden.

Ja precies, achter Klöden aan. Enkel achter Klöden aan. Net zoals in de Pyreneeën. Achter Menchov en Leipheimer rijden. Niets doen. Volgen, enkel volgen.

Dat is laf rijden. Hard? Ja. Gedurfd en tourwinnaarwaardig? Absoluut niet!

Nee, en dus laat je die, uiterst asociaal, maar alleen op kop rijden?

Heb je ook nog een onderbouwing voor dit schijnbaar uit de lucht gegrepen statement?

Ik kan me Rasmussen van vorig jaar in de tijdrit nog wel herinneren bijvoorbeeld, en dat zal ik ook altijd blijven doen.

Eeuwige roem met een smaakje dan. Ik denk niet dat mijn mening over Landis over 20 jaar opeens omslaat en het een mooie touroverwinning wordt. Voor mij is deze aanstaande touroverwinning geen roem. Roem moet je namelijk door anderen toegekend worden en dat gaat door mij en vele anderen niet gebeuren.

Als ie alleen maar in het wiel van anderen blijft zitten, dan wint ie de tour onzichtbaar. Punt.

En alle wielervolgers weten over 30 jaar nog dat Floyd Landis dan de Tour gewonnen heeft. Wie 'Rasmussen' is? Dat weet men niet.

(Rasmussen zou er wel wat voor over hebben om de Tour 'onzichtbaar' te winnen, net als vele, vele andere wielrenners.)

Dat is het punt niet. Ik zeg toch niet dat ie niet herinnerd zal worden. Hij zal beter herinnerd worden als ie zijn tour op niet-lafhartige wijze wint.

Kan best, maar dat is géén argument voor jouw bewering dat men pas herinnerd wordt als je meerdere keren strijdend ten onder bent gegaan.

Dat is óók totaal het punt niet. Het gaat erom hóe die tourzege herinnerd blijft, niet dat ie er is.

Als Armstrong nu zou toegeven dat ie bij minstens een van zijn tourzeges stijf van de doping stond, dan blijft er toch een luchtje hangen aan die tourzege? Dat kan toch niet anders?

Hetzelfde gaat hierop, als ie wint, zal er altijd een lucht van lafheid aan blijven hangen.

Als iemand nu over 30 jaar aan jou vraagt. Hé Kijkert, hoe heeft Landis eigenlijk de tour van 2006 gewonnen?

Dan kun je niet, als deze tour zo verder gaat, antwoorden met: hij won die etappe en die etappe. Of: daar reedt ie iedereen zélf de vernieling in. Slechts met: op belangrijke momenten reed ie achter de snelste mensen aan en liet hun al het werk doen.

En dan komt het belangrijkste punt:

Ik kan me niet voorstellen dat jouw toehoorder dan zal antwoorden met: wat wat dat toch een fantastische renner die Landis en wat een magistrale tourwinnaar.

Mij lijkt dat veel belangrijker dan dat je naam toevallig een keertje bovenaan in het jaar staat.

Landis zal waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als de winnaar van de "tour van de behoudendheid", waar door een schandaal en een val geen echte toppers aan meededen. Maar hopelijk wordt hij vooral herinnerd aan z'n slechte dag die hij hopelijk morgen of overmorgen heeft.

A) het Poulidor effect geeft aan dat meerdere keren strijdend ten onder gaan naam maakt. Wie kent nou bijv. nog Jean Francois Bernard, Tony Rominger of Arroyo? Ja, echte kenners natuurlijk wel.

B) Als Armstrong achteraf toegeeft doping gebruikt te hebben tijdens één van zijn tours, nou, dan wordt dat door de anti-Armstrongmeute verwelkomd. De wielerfan van over tien jaar weet dat Armstrong 7 keer de Tour heeft gewonnen.

Wordt Thevenet dan als zondaar gezien? Die heeft de Tour van Kuiper gejat, met doping. Jan Ullrich heeft doping gebruikt, Merckx, Zoetemelk, en wie nog meer: allemaal dopingzondaars. Doping wordt overdreven, en heeft geen eeuwigheidswaarde in het geheugen. Overwinningen, díe tellen.

C) Hoe won Zoetemelk de Tour, of Nencini? Hoe won Walkowiak? Pingeon? Ocana? Delgado (ook zo'n dopingwinnaar, alleen iets slimmer dan anderen)? Hoe won Indurain? Riis? Hoe wonnen ze?

Ik weet niet hoor, ik weet dát ze wonnen.

D) Ik zal Landis geen magistrale Tourwinnaar noemen, maar ik weet wel dat vrijwel elke wielrenner liever een niet-magistrale Tourwinnaar is, dan geen Tourwinnaar 'at all'.

Dat je wint, is belangrijker dan hoe je wint. Dat geldt zo ongeveer in *elke* sport. Winnen is belangrijker dan meedoen.

Damn!

Dat is wel van belang. Elke meter bergop realiseer je je weer dat normaal gesproken het echte gevecht zich ver voor Landis zou hebben afgespeeld. Deze tour is door het rennersveld simpelweg gedegradeer tot een onnozel criteriumpje.

En dan overdrijf ik maar een klein beetje!

De andere rondes zijn van voor mij tijd. Maar hoe Riis de tour won weet men echt nog wel. Door in die ingekorte etappe Indurain in de vernieling te rijden. Prachtig moment. Zoals ook nog iedereen weet hoe Pantani de tour won. Door in de regenachtige Ullrich op 8 minuten te rijden. De tours die zijn gewonnen door aanvallend rijden in de bergen vergeet je zomaar niet. Maar die ene tour die ik Indurain nog heb zien winnen daar weet ik weinig meer vanaf.

Je overdrijft flink. De enigste twee die voor landis zouden kunnen fietsen zijn Ullrich en Basso en zelfs dat viel nog af te wachten. Ullrich starte altijd zwak aan de tour en Basso had de Giroi al in de benen. Ook met die twee was landis tot nu toe een heel eind gekomen.

Floyd is niet echt op de hoogte van het begrip televisie denk ik.

Anyway, dat volgen en gewoon niet durven rijden is nogal suf voor de kijker, maar misschien enigszins begrijpelijk. Hij pakt ze toch allemaal met de tijdrit.

Dat ie vervolgens wel een grote bek op zet dat hij gewerkt heeft en de rest niet is dus onvergeeflijk. .

Dat bedoel ik nou, wie herinnert zich het nog? Herinneringen zeggen niet zo veel.

Indurain verloor NIET veel in die ingekorte etappe (etappe 9, slechts 28 seconden op Riis), bijna net zoveel als in de voorafgaande tijdrit (daar verloor hij 26 seconden op Riis, plus het geloof in eigen kunnen), maar al dáárvoor (etappe 7, 200 km) verloor hij dik drie minuten op Riis (en vele anderen).

Áls Landis de Tour wint, herinnert ieder zich Landis als Tourwinnaar, en of dat mooi of lelijk is maakt weinig uit. Niet iedereen is een Pantani, en ook zeker niet iedereen is een Riis.

Iedereen herinnert zich overigens Anquetil als Monsieur Chrono.

Dé aartsvader van het berekenend rijden. Niets mis mee, als je maar resultaat boekt.

Daarbij herinner ik me nog de "laffe" wijze van rijden van Basso van vorig jaar. Dit jaar was hij gewoon in het wiel van Landis gekropen.

(Ullrich is trouwens door de jaren heen ook nauwelijks meer gebleken dan een aanklamper)

Voor hem niet, voor ons wel. Het is lelijk, dus dan mogen wij, het publiek, daar over zeuren. Punt.

Ik dacht van wel. Heb hem ook als 'kluns' in mijn pronostiek en die van mijn dochter. Dat zal nog een pak punten kosten.

De Indurain en Armstrong-periodes waren saai. Naar het schijnt was dit ook al het geval in de Anquetil-tijd. 'Monsieur Chrono' was zijn bijnaam. Pure berekening.

Ach, waar zijn de tijden van toen? Met Merckx, Poulidor, Van Impe, Agostinho, Thevenet, Guimard, Wagtmans, Pingeon, Ocaña, Fuente, Panizza, Aja, enz...

Dat waren stuk voor stuk aanvallers van het eerste uur. Mannen die niet afwachtten maar zo snel mogelijk het vuur aan de lost staken... zucht.

Wie herinnert zich nou nog hoe Duitsland en Argentinië de WK's in '74 en '78 wonnen.

Helemaal niemand, alleen dat ze wonnen. Nou goed?

Misschien heb jij dan een geheugen als een zeef, maar ik herinner me wél dingen die ik gezien heb.

Je weet het nog precies, en toch beweer je dat niemand zich herinnert hoe Tours gewonnen worden. Je beweerde zelfs dat jij het niet wist. Ik volg je echt niet meer.

Voor mij maakt dat wel degelijk uit en ik denk echt niet dat ik de enige ben.

Rominger herinner ik me trouwens wel degelijk en ik ben absoluut geen kenner.

Zeuren mag altijd, maar Landis fietst daar niet voor jou. Landis fietst daar voor zichzelf en verder voor zijn ploeg. Zijn ploeg zal niet ontevreden over hem zijn.

Uiteindelijk blijven de cijfers staan, en hoe die tot stand zijn gekomen, dat is na enkele jaren niet interessant meer.

http://www.memoire-du-cyclisme.net/

Feiten zijn betrouwbaarder dan geheugens van mensen.

Oneens. Zonder 'mij' als publiek zou hij vandaag helemaal geen wielerwedstrijd hebben gereden. Sterker nog, de enige reden waarom Phonak hem laat fietsen, is zodat ik weet dat Phonak bestaat.

Landis rijdt ook om zijn kunnen aan ándere mensen te showen, niet omdat hij zichzelf wil overtuigen. Als niemand het ooit ziet, is zijn overwinning sowieso van geen waarde.

Voor zichzelf fietsen.

Eerst maar eens zien hoe Landis, in het geel , de Koninginnenrit gaat verteren. Het wordt gelijk klimmen en hij zal wel met zijn vermoeide ploeg initiatief moet nemen want hij is immers de leider in de Tour en hij kan gewoon niet nog een keer gaan verzaken. Vandaag heeft hij weer laten zien hoe onsportief hij kan zijn dus wie weet durven nu een paar ploegen wel de handen in een te slaan om zo Landis een flinke off day te bezorgen. Menchov had vandaag een iets mindere dag, maar wie weet wat Landis allemaal nog te wachten staat? Morgen is de dag om de Amerikaan flink pijn te doen dus laten we hopen dat het een aanvallende etappe wordt met een paar prominenten in de hoofdrol. À demain!

Uiteindelijk moeten ze het toch van het publiek hebben. Als er niemand naar de tv-uitzendingen kijkt wordt het heel snel weer een amateur-sport. Ik had me bijvoorbeeld voorgenomen donderdagmiddag (de laatste bergrit) vrij te nemen, als het nog leuk zou zijn ,om de tour te kijken. Nou, mij zijn ze dus als kijker al kwijt, tenzij er morgen hele gekke dingen gebeuren.

Voor jou misschien niet, voor mij en vele anderen wel. De herinnering aan een leuke tour is belangrijker dan een lijstje uitslagen.

laat die landis toch lekker winnen.

eindelijk is er ene kans voor minder bekende lui,in plaats van de ge-ijkte lui die altijd meedoen,en die dus ``goed`` -en-in -ieder-geval favoriet-, zijn.

en wie rasmussen is?

ik hoef de tv maar aan te zetten op `tour-de france` -net,en z`n naam komt voorbij,dus toch niet zo heel onbekend meer.

en ik ben het met sommige lui hier eens: wat boeit het hoe je die toer wint, met of zonder epo, met of zonder laf spel, met of zonder maatjesnaaiers,en helpers,en weet ik wat.

winnen is winnen.

wielrenners zijn fanatiek, en gestoord, en ze willen allemaal winnen.

anders fietsen ze die tour wel op een zomerse dag, zonder camrea`s,en rijen publiek, en zonder de opgeklopte idioterie van gesponderd-heden,en zo meer.

Doet je shift-knop het niet?

Twee koninginneritten?

Denk het wel, anders wordt een vraagteken vrij lastig.

Wat een onzinargument. Net alsof Landis de enige minder bekende kanshebber is. Het zijn allemaal minder bekende kanshebbers. Waarom moet per se Landis dan lekker winnen?

Maak je vooral geen zorgen over de televisieaandacht, die komt echt wel hoor. Wielrennen was misschien wel de eerste sport die fullprof beoefend werd.

Ja precies, en dus rijden ze niet voor zichzelf.

De een noemt de elfde rit in de Pyreneeën de Koninginnenrit en de andere noemt die van morgen. Laten we het er maar op houden dat het morgen een rit van stoempen, snot en sterven wordt Zeker omdat ze al gelijk moeten klimmen en dan nog een paar puisten te gaan hebben. Ben nu al benieuwd hoe dat stoomtreintje van Phonak die eerste berg, de Galibier, gaat bedwingen!

Dat doen ze dus wel. De televisie maakt echt wel beelden, en zend die echt wel uit, of Landis nou de hele dag uit zijn neus vreet of dattie als een gek de bergen opsjeesd.

Hij wil winnen, en als hij wint, dán krijgt Phonak (wat maken die eigenlijk??) veel meer aandacht dan wanneer hij vandaag 'memorabel' verloren had.

Je kunt Landis een mietje vinden, maar als de andere kopmannen morgen niet aanvallen op de eerste danwel tweede berg zijn ze nog veel grotere mietjes.