Studio Sport #2

Gooi het er maar uit knul.

Ik vind het prachtig dat ze er miss uitvliegen, vind het een club van niks. Neemt niet weg dat ik het wel jammer voor jou en andere echte Roda fans vind. Serieus. Maargoed, dat is voetbal. Jullie lachen ook als Ajax de CL misloopt. Dat voelt ook kut.

En je opmerking over clubliefde zie ik maar door de vingers. Het is je vergeven zo zon 4 dagen voor Roda's eredivisie einde.

Wow, dude, dat gaat wel erg ver. Na een jaar kan je clubje weer "leven" , een dood familielid niet.

Haha inderdaad. Ik denk dat Ajax nooit een emotie bij me kan bereiken met wat ik zou voelen als mijn moeder of vader zou sterven.

En dat heeft niks met clubliefde dat diep zit te maken, wel alles met het scheiden van voetbal en het echte leven.

Moeder is natuurlijk overdreven. Voor de rest kan je je club als familie zien.

Misschien was het wat extreem uitgedrukt, maar jullie weten wat ik bedoel denk ik.

Ik lach NOOIT als een club degradeert. Dat is altijd vreselijk voor de echte supporters.

Je hebt schijnbaar nog nooit een overlijden van een close familielid meegemaakt of je bent aardig vervreemd van het leven...

Het is wel zo dat ik nooit zó kwaad wordt dan bij voetbal, en nog nooit zó blij ben geweest dan bij bepaalde voetbalmomenten.

Het is vreemd en misschien haast triest, maar zo is het. Dus tja, degradatie is wel zo'n moment waar ik zou koken.

Niet per se een lachertje nee, maar ik geef toe, zou Sparta degraderen, dan zou ik juichen in het Kasteel.

Wat een onzin zeg, heb Messi op geen enkel moment zien klagen of foeteren op de scheidsrechter. Heb Messi ook nog nooit een schwalbe zien proberen (en ik volg Barcelona intensief). Dit in tegenstelling tot Drogba, Ballack, Anelka...

Maar Messi is voor mij onbetwist de beste speler ter wereld, wat hij met grote regelmaat op de mat legt is ongelofelijk.

Zelfs een Ronaldo zonder vreselijke maniertjes kan niet tippen aan de Messi van dit seizoen (en hopelijk van de toekomst).

Ga nu gerust door over de degradatie van Roda JC..

Dat is anders...voetbal is inderdaad extreme vreugde of enorme droevenis maar het is nooit te vergelijken met een overlijden. Je ploeg kan weer promoveren of ooit eens de CL halen. Je dode moeder of neef haal je nooit meer terug. Totaal onvergelijkbaar. Ik zou alle prijzen van Ajax zo inruilen om mijn overleden ouders (ze leven nog, maar bij wijze van) terug te krijgen.

Oh, uiteraard.

Nou dat vind ik interessant. Ik denk niet dat er een sportmoment in mijn levens-top of -bottom 10 gaan voorkomen.

Die gaan bijna allemaal naar vrouwen

Kerel, je kent me totaal niet dus lul niet uit je nek.

Ik heb genoeg close familieleden verloren.

Ik heb in mijn vorig bericht toch duidelijk gezegd dat een club niet te vergelijken is met een moeder. Maar wel met een familielid dat niet zo dicht bij je staat.

Er is een verbondenheid met je club, dat groeit zo door de jaren heen.

Voetbal maakt emoties los zoals woede, vreugde en verdriet.

Jij begint met dit soort infantiele vergelijkingen, ik reageer alleen maar terug dat het idioot is.

Ja, een verre achterneef van de oom van de moeder van mijn tante zal ik minder erg vinden dan mn club als ik zon persoon nooit zie nee. Maar directe familie (en vrienden e.d.) zijn onvervangbaar. Roda degradeert maar kan over een jaar alweer promoveren. Krijg je een dode ook terug?

Hehe, tja ik kijk puur naar m'n reactie. - Woede is er bij beide

Maar ik was geschokt door mezelf tijdens Nederland - Rusland.

De vreugde die ik had bij die 1-1 was haast beangstigend, en de deceptie daarna nog erger. - Voortaan probeer ik mij niet meer zo mee te laten slepen, wat ik was echt een aantal dagen behoorlijk van m'n stuk, iets wat mij nog nooit is gebeurd. Dus, ja...

Nogmaals, een moeder is natuurlijk belangrijker dan voetbal.

Die vergelijking gaat dan ook niet op.

Wat ik wil zeggen is dat voetbal extreme emoties kan oproepen die enkel te overtreffen zijn door een sterfgeval in je familie.

Zo is het duidelijk denk ik.

Ik noem niet alleen de moeder. Ik noem ieder familielid waar je een beetje om geeft.

Ja, voetbal roept extreme emoties op, ook bij mij. Maar scheid aub wel voetbal en ''het leven''.

Beter degraderen dan opgaan in een fusie. Dan ben je pas echt verdwenen.

Dat is exact wat ik bedoel.

Om Nomak nog een keer te pesten...

Ik was enkele jaren terug aanwezig bij de halve finale Ajax-Roda voor de beker. 0-1 totdat Huntelaar in de 94e minuut, 10 sec. voor tijd 1-1 maakte. Nou, dan weet je niet welke emoties er loskomen zeg. Dan ga je helemaal los. Of Ajax-AZ als bekerfinale met de penalty's..ook een dag die ik nooit zal vergeten. Was pas midden in de nacht thuis maar de emotie die loskwam na de winst is bizar.

Of extreme haat/droevenis....dat had ik toen Milan-Ajax 3-2 werd in de blessuretijd en we de halve finale CL misliepen. Ik was in staat het huis te verbouwen.

Jij hebt die vreugde tenminste nog bij je cluppie, ik moet telkens twee jaar wachten op een toernooitje van een paar weken

Volgens mij heb ik 1x moeten huilen na een nederlaag en dat was Nederland - Denemarken op het EK 92, ook omdat ik het zo erg vond dat mijn held (jaja, lezen we mee, dat was toen Van Basten) de beslissende pingel miste.

Maar dat was eens en nooit weer.

Voetbal maakt natuurlijk deel uit van het leven.

Dan zou ik niet meer in het stadion te vinden zijn.

Dat er bij een degradatie wat spelers weggaan zoals Cissé, Meeuwis, Oper, De Fauw, dat is onvermijdelijk. Is ook geen probleem.

Maar bij een degradatie waarbij letterlijk elke speler de deur uit loopt zie ik het eerlijk gezegd ook niet meer zitten. Dan heb ik waarschijnlijk toch wat moeite om me in te leven.

Dat is een 100% ander team waar je geen gevoel meer bij hebt.

Als we degraderen en er blijven een handvol spelers als Kah, Yulu en Vormer, dan ben ik natuurlijk altijd in het stadion.

Zoveel vreugde heb ik de laatste jaren niet hoor

Ik noem even eind april 2007, slotronde competitie. 1 focking goal scheelde onze landstitel die we misliepen. Godsamme, wordt nog beroerd als ik daar aan terug denk. Toen kon ik een paar dagen geen voetbal meer zien. Een week na die middag was gelukkig alweer de net genoemde bekerfinale. Die fleurde het nog iets op.

Roda is meer dan die groep spelers (die dramatisch presteren, vergeet dat niet). Roda is alles rondom de ploeg heen. En dat verdwijnt toch niet als je een niveau lager zakt?

Bij een fusie is Roda weg, bij degradatie is Roda nog altijd Roda. Een echte fan keert de rug toch dan niet toe? Het moest een keer misgaan met Roda na de voorgaande seizoenen...

Het zal eens niet de beste speler zijn die faalt.

Ik was er ook bij toen.

Ja, dat was een verschrikkelijke avond en een rotte terugreis.

Man wat heb ik Ajax gehaat op die avond.

Net daarna kwamen jullie op bezoek in Kerkrade voor de competitie.

Toen wonnen wij in de laatste minuut nadat we eerst op achterstand kwamen.

AZ - Sporting in de halve finale UEFA cup staat me ook nog wel bij. In blessuretijd van de 2e verlenging vloog AZ er toen uit. Dat was zo triest, vooral omdat het een fantastische, meeslepende avond was. Ronnie Vlaar was held voor 1 dag, PSV was de avond ervoor in de laatste minuut uitgeschakeld, de dramatiek zwelde op. Corner voor Sporting, keeper mee naar voren, geen idee hoe de bal erin vloog.

Toen voelde ik me echt verslagen, omdat je tijdens de wedstrijd zo'n geweldige sympathie kreeg voor AZ...

YouTube - AZ - Sporting Portugal au...

Vanavond nog en in de BBVA doet ie het ook regelmatig. Zoals Leidenaar zegt alleen als het niet loopt, Ronaldo doet het tenminste nog als ze 5-0 voor staan.

Blijkbaar niet intensief genoeg. Tegen Getafe thuis deed ie het, tegen Osasuna en uit tegen Atletico.

Essien

Tactisch hoog niveau gister, Drogba vind ik een geweldige spits maar kom op zeg, die reactie kán niet. En dan ook beweren dat de UEFA geen Engelse finale wil en daarom geen strafschop gaf..pff..

Normaal ben ik het daarmee eens (hoewel een trainer echt lang niet zo belangrijk is als zijn splersgroep), maar in dit geval heeft Hiddink eerder het tegenovergestelde gepresteerd.

Ik zei het al meteen bij die wissel, hoe kun je tegen 10 man een Drogba voor Belletti wisselen, te dom voor woorden tegen een Barcelona. Op dat moment had hij het al verloren.