Lievelingsboeken/ -schrijvers

Het totaal turelure "Het grote baggerboek" van Ilja Leonard Pfeijffer scoort verschrikkelijk hoog op de Zach-meter

Als was het maar om passages als deze:

"Woon op een flat waar het meurt naar je maaltijd van ratten. Raak met je leuter bekneld in de rits van je gulp. Klim op een toren en pleurt dan je eigen te pletter dat ze je darmen bijeen kennen dweilen met stront dwars door je harsens gespat die gekakt op de grond leggen te kwakken als één vieze vunzige spetter dat ze makkie je rotkop identificeren ..."

enz ...

"Het grote baggerboek", dames en heren. Baggeren zullen we doen

De Final Fantasy serie van John Vornholt.

Vandaag (weer) begonnen in de Aeneïs van Vergillius. Godverdomme, wat heerst literatuur uit de Oudheid toch.

Gelijk maar de Metamorphosen van Ovidius besteld, among other books.

Wat een verdomd dure hobby is het toch, ik verbaas me er iedere keer weer over.

Michael Connelly, heerlijke thrillers!

Beetje verstrikt geraakt in James Joyce's Ulysses dus ben nu short stories van O Henry en Roald Dahl aan het lezen...

Jaaaa, "De Neus" kon wel een aardig "boekie" schrijven (eufemisme van de dag ). Vooral als je nagaat wie hij allemaal beïnvloedde: Dante, Chaucer, Rubens (!), Dryden - zo'n stroom Meesterwerken (het woord "meesterwerken" kan ik nu eindelijk eens gebruiken in de juiste context ) die voortvloeide uit de "Aeneïs".

"Jamaar - het is wel geschreven ter verheerlijking van de pax Augusta!" . En wat dan nog? Alighieri stoorde er zich niet aan, waarom zou dat mij moeten hinderen tijdens het lezen van dit prachtwerk - meer nog, ik zal Octavianus danken om die opdracht te geven

Moet wel nog eens Bucolica en Georgica zien te lezen, maar kom - dat heb ik nog een heel mensenleven voor

Ja - het is duur. Maar aan de andere kant is het spotgoedkoop - je kunt die boeken blijven lezen, iedere keer heb je weer een nieuw boek. 't Is een beetje als uien snijden, telke male stuit je op een nieuwe rok. En zeg nu, is dat dan duur?

Die "metamorfosen" van Ovidius staan ook nog op m'n lijst. Maar de lijst is lang, en ik wil van m'n boekenkast geen haastwerk maken. Daarvoor zijn boeken nu iets té belangrijk voor mij

Jaaaa, "De Neus" kon wel een aardig "boekie" schrijven (eufemisme van de dag ). Vooral als je nagaat wie hij allemaal beïnvloedde: Dante, Chaucer, Rubens (!), Dryden - zo'n stroom Meesterwerken (het woord "meesterwerken" kan ik nu eindelijk eens gebruiken in de juiste context ) die voortvloeide uit de "Aeneïs".

Yeah, niet gek voor een boek dat niet eens voltooid is. Van Dante heb ik zijn Goddelijke Komedie besteld, mij nog onbekend, dus die vergelijking kan ik nu mooi eens zelf trekken straks.

"Jamaar - het is wel geschreven ter verheerlijking van de pax Augusta!" . En wat dan nog? Alighieri stoorde er zich niet aan, waarom zou dat mij moeten hinderen tijdens het lezen van dit prachtwerk - meer nog, ik zal Octavianus danken om die opdracht te geven

En vooral om geen gehoor te geven aan Vergilius' wens om het werk te vernietigen. Het is dat-ie hem al heeft, anders zou ik zeggen: "standbeeld voor die vent!"

Ja - het is duur. Maar aan de andere kant is het spotgoedkoop - je kunt die boeken blijven lezen, iedere keer heb je weer een nieuw boek. 't Is een beetje als uien snijden, telke male stuit je op een nieuwe rok. En zeg nu, is dat dan duur?

LOL, je metaforische retoriek staat op eenzame hoogte hier, heer Zachary. En verdorie, ik moet je nog gelijk geven ook.

Die "metamorfosen" van Ovidius staan ook nog op m'n lijst. Maar de lijst is lang, en ik wil van m'n boekenkast geen haastwerk maken. Daarvoor zijn boeken nu iets té belangrijk voor mij

Ja, ik snap wat je bedoelt. Ik zit nu op een punt dat ik teveel in één keer aan het lezen ben. Het chronische gebrek aan een eeuwig leven is daar natuurlijk de schuld van .

De verzameling groeit hier ook gestaag, maar eens in de zoveel tijd onstaat de oncontroleerbare behoefte om weer wat meesterwerken in huis te halen, en dat zijn er dan vier of vijf per keer.

Per slot blijft het doel om alles wat de moeite waard is voor de dood gelezen te hebben.

Standbeelden: ik blijf het er een beetje moeilijk met hebben. Duiven lossen zo makkelijk hun excrementen op die prachtige standbeelden (maar ik begrijp maar al te best wat je bedoelt )

(voor ik het vergeet: de metafoor van de uien was afkomstig van de hand van BASWAS (alias pietniet), die man verdient het krediet. Ik niet )

Ja - ik maak me soms ook ongerust: "Ga ik genoeg tijd hebben om alles te lezen wat ik de moeite vind?" .

Het antwoord is neen, work in progress is altijd leuker dan iets dat afgewerkt is, nietwaar? Als het "af" is, sluipt "meneertje Verval" al om de hoek met dat gemene monkellachje op z'n tronie

Bovendien merk ik dat mijn idee over "wat de moeite zou kunnen wezen om lezen" altijd een soort van beweging toont. Het moet een beetje vloeien bij mezelf, anders komt er statisch vuilnis in de gedachtenstroom zitten. Ik heb zoiets weg van een windhaan (gelukkig heeft die windhaan een stevige verankering )

Nu moet ik toegeven, ik lees soms wel extreem vreemde dingen: zo las ik onlangs een boek over "kruispunten aanleggen" (terwijl ik niets te maken heb met wegenwerken ) en ook ééntje over "diepvriezen voor de huisvrouw". Niet dat ik uren verdiept zit in dat soort lectuur, maar ik vind dat extreem leuk. Hoor ik daar de ambulance om de hoek?

Ja - "De goddelijke komedie", dat is een boek dat zijn gelijke niet kent (allez, volgens mij dan ). Good ol' Dante vat naar mijn gevoel zowat alles te samen wat er te weten en te voelen is.

En zeg nu zelf - een boek waar een vrouw (aaaah, fantastische Beatrice ) als wegwijzer naar het paradijs fungeert, dat kan toch niet anders dan fantastisch wezen? Daarom mijn voorkeur voor het "Paradisio"-gedeelte

Dante zat altijd wel in mijn achterhoofd om ooit nog te lezen, maar is nu toch wat hoger op de lijst gekomen door het enthousiasme hier.

Hoe leest het? Een beetje vlot of veel ingewikkelde zinnen, lange beschrijvingen, etc? De Aeneis bijvoorbeeld is mooi ja maar kost me toch wel moeite, ik doe er wel een jaar over zo'n boek uit te lezen. Maakt het niet minder mooi hoor, maar ik heb niet altijd de rust voor zulke kost.

Heb pas geleden een paar Hongaarse klassiekers ontdekt trouwens, Sandor Marai en Antal Szerb. Erg mooi! Hebben wel wat te vertellen.

Herkenbaar, zo zag ik een tijdje terug op de rommelmarkt "Het Coöperatie Kookboek- samengesteld door een huismoeder" uit 1915.

Ik kon het niet laten liggen, vooral ook met de volgende flaptekst

"Uitgave van de afdeeling propaganda en publiciteit van de groothandelsvereeniging "de handelskamer" "HAKA" G.A. te Rotterdam"

en daaronder "HAKA in de mand - Een daad van verstand"

Sure

Busje komt zo...

In deze categorie is mijn favoriet nog steeds de "W.P. (Winkler Prins) Voor de Vrouw, encyclopaedie", in twee delen uit 1953 / 1954, een heerlijk ouderwets naslagwerk.

(Busje krijgt het nog druk )

Is Kurt Vonnegut al genoemd, vooral bekend van zijn 'Slaughterhouse 5'?

Een zeldzaam origineel schrijver.

Sja - wat zijn ingewikkelde zinnen, hé? "De goddelijke komedie" kostte mij stukken meer tijd en moeite, dan - ik zeg maar wat - "Serenade" van James M. Cain.

Maar net door dat surplus aan moeite die je moet doen, maakt de lectuur zo boeiend, vind ik. Hapklare brokken van boeken zijn zo vermoeiend, vind ik. Je kan net zo goed aan een infuus van voorgekauwde ideeën gaan liggen. Wat niet belet dat ik bij tijd en wijle aan zo'n infuus bengel

Wat pleit verder voor een lectuur van "De goddelijke komedie"? De tomeloze ambitie van Alighieri, tiens om zo'n boek te willen schrijven. Je kunt zeggen wat je wil - maar de wil om zo'n werk te schrijven - verdomme, het is me nogal wat. Ga d'r maar eens aanstaan.

Komt daarbij: het "Paradisio"-gedeelte heeft nog het meeste weg van een eeuwigdurende tiramisu, laagje na laagje blijft het hemelse de lezer overstromen. Zonder te resulteren in een overdaad aan zoetigheid

Sja - die Hongaren (ik heb die namen genoteerd, bedankt Ingrid - voor de tips ) . Onlangs was er op den televisie een reportage over Boedapest, de melancholie leek er van de muren te stromen. Jan Leyers maakte van z'n blitzbezoek in Boedapest gebruik om "nationale treurwilg" György Konrád te interviewen. De man leek me een "schoon mens".

Niettemin een paar jaar geleden quasi gek geworden van Konrád's Tuinfeest, tot ik op de laatste bladzijde las: Het zou kunnen zijn dat de lezer bepaalde gedeeltes niet begrijpt van het boek ... dat is niet erg, ik begrijp ze ook niet

Ik heb altijd vermoed dat er een grapjas verscholen zat in die deksele Konrád

Heb ooit een langlopende taak voor Latijn gemaakt over de verbanden tussen De Aenei en La Divina Comedia, als je wilt stuur ik ze wel even door

Ze zijn allebei geniaal, maar ik moet toegeven dat ik van Dante alleen de Hel in volledige tekst gelezen heb, voor de rest heb ik me bij samenvattingen en tekstfragmenten gehouden.

Was trouwens verliefd op de Aeneis-vertaling van Van Wilderode, zijn gedichten stellen weinig voor, maar die vertaling is meesterlijk.

voor de liefhebbers van klassiekers: probeer eens wat noorse mythologie. Echt geweldig om te zien hoe ze in (bijv) de Edda omgaan met goden.

En het is echt ongelovelijk leesbaar. Alleen veel te duur. (50 euro voor een boek in het nederlands en de engelse is 6 pond oid)

Ha, gave opdracht, wel een beetje ehm, ambitieus . Ik zou die uitkomsten van jou wel eens willen lezen ja, zie PM.

De Edda staat hier ook in de kast. Ik heb er al enige gedichten uit gelezen, maar moet er nog steeds een keer echt goed induiken.

Overigens is-ie in mooie hardcoverversie verkrijgbaar bij bol.com voor € 22,46, vertaald door Dr. Jan de Vries. Het boek staat ook bol van de uitleg en voetnoten, dus veel prettige achtergrondinformatie is aanwezig.

Vreesde al dat er iemand op in zou gaan Langlopende taak is namelijk jammerlijk verdwenen, stond op mijn vorige computer, en de afgeprinte versie zit ergens ver weg in de krochten van een of andere kast.

Ambitieus ok, de opdracht was een deel (naar keuze) van de Aeneis te vertalen en in verband te brengen met iets anders, en ik vond dit nog wel een aangename uitdaging.

Als ik het ooit per ongeluk tegenkom, dan bezorg ik het je, beloofd!

Ik ben juist in "Het eiland van de vorige dag" van Umberto Eco begonnen. Heeft er nog al iemand dit boek gelezen? Zo ja wat vond je er van?

Een tijdje geleden ja. Vond het minder goed dan Naam van de Roos en Slinger van Foucault, en achteraf gezien ook minder dan Baudolino.

Ik weet niet meer juist waar het over ging, kan me nog net herinneren dat ik het verhaal iets te oninteressant vond. Maar wel erg leuke en verrassende wendingen die me toch wel even hebben doen nadenken over de zin en onzin van bijvoorbeeld het lezen van romans. Wat dat betreft dus een erg geslaagde roman, maar gewoon niet zo overdonderend.

Ik heb ook de vier grote romans van Eco gelezen (de vijfde, De mysterieuze vlam van koningin Loana verschijnt op 31 januari eindelijk in het Nederlands trouwens - op een Engelse versie is het nog wachten tot 3 juni).

Over De naam van de roos was ik eigenlijk niet erg enthousiast: wel spannend, maar ook iets te intellectueel (ik las het voor het eerst op mijn 16e. Het is zijn enige roman die ik nooit heb willen herlezen, al zou ik dat misschien wel eens moeten doen)

De Slinger van Foucault vond ik geweldig. Een boek dat op verschillende manieren kan lezen: als misdaadverhaal, psychologisch drama of gewoon als literair experiment waarbij je gewoon verbluft wordt door het aantal verbanden dat Eco weet aan te brengen tussen realiteit en fictie. De dialogen tussen Causabon, Belbo en Diotallevi zijn prachtig om lezen.

Bij het Het eiland van de vorige dag heb ik de eerste 50 bladzijden wel even gedacht dat het mis zou gaan - Eco lijkt het begin van al zijn romans moeilijk te maken, om ongeïnteresseerde lezers te ontmoedigen - maar daarna ontspon zich een geweldig verhaal over de hoogdagen van de Middeleeuwse wetenschap. Het boek zit ook vol met personages die zo uit andere romans komen weggelopen (ik moest vooral denken aan de verhalen van Dumas) en bovendien waren sommige hoofdstukken ook erg grappig. Het einde is ook zeer passend, al denk ik dat ik het nu beter zou begrijpen dan toen ik het eerst las (ook alweer een zevental jaar geleden)

Baudolino is niet zijn beste, maar zonder twijfel wel zijn grappigste boek: de hele historie van de drie wijzen, de waanzinnige reis naar het koninkrijk van Priester Johannes (het donkere bos!) en wat daar uiteindelijk gebeurt, ... en tussendoor krijg je ook nog eens een intellectueel moordmysterie voorgeschoteld.

Eco gebruikt graag andere teksten om zijn romans op te baseren, en je voelt dat ook als je ze leest. Bij sommige passages weet je gewoon dat hij refereert naar een bekend werk, ook al ken je het niet. Die speelsheid maakt dat zijn boeken altijd wel blijven boeien. Als semioticus weet hij als geen ander hoe hij de betekenis van iets volledig kan veranderen door het in een andere context te plaatsen. Het is echter onmogelijk om alle verbanden en verwijzingen te zien, en dat maakt het ook zo leuk om zijn boeken te herlezen: elke keer kan je zo weer wat nieuws ontdekken.

Ja, die grappige intertekstualiteit in de boeken van Eco is zeer te smaken

Zelf heb ik enkel De naam van de roos gelezen (eigenlijk één van de grappigste boeken die ik ken ) en zijn essaybundel Over literatuur gelezen. In die essaybundel kun je als het ware een glimp opvangen achter het raderwerk van zijn romans: een essay over Gérard de Nerval, een essay over "goed lezen" (what's in a name? ) ééntje over ... tiens, intertekstualiteit. Hoe ... toevallig

Wat betreft die "Slinger van Foucault" ... tijdens de persvoorstelling van dat boek.

Eco: Some people look at this ashtray and think: "Why four cigarettes? Why four and not three? " , other people think: " All those cigarettes ... that must be bad for his health" ...

Daar zit een zekere logica achter, nietwaar?

Ik heb laatst weer eens een stapeltje boeken gehaald bij mijn bibliotheek. En daar zit dus ook het boek De Slinger van Foucault van Umberto Eco bij. Ik ben toch wel erg benieuwd naar dit boek geworden en als ik bovenstaande berichtje lees dan moet het toch absoluut wel de moeite waard zijn

Je moet er wel de tijd voor nemen, en zeker in het begin een beetje doorbijten. Maar het is een van de geniaalste boeken die ik ken (al had het geen kwaad gekund mocht het iets minder dik (langdradig zou een te groot woord zijn, maar daar komt het soms wel op neer) zou zijn geweest) Maar het is echt een fantastisch boek, zonder twijfel.

Een vraagje even: ik ben een groot fan van Toon Tellegen, maar wij hebben het boek Misschien wisten zij alles blijkbaar te vroeg gekocht, namelijk toen er nog geen cd in zat. Nu heb ik die toen van iemand (geen idee wie het was) op cassette overgenomen en helemaal grijs gedraaid, maar ik ben de cassette jammerlijk kwijtgeraakt.

Mijn vraag is dus: is er niemand die de cd heeft en die met mij langs digitale weg wil delen? Want ik weet niet wat ik nu moet beluisteren 's avonds voor ik ga slapen. Bovendien héb ik het boek, het is gewoon een kwestie van eerlijkheid

O, kreeg je er later een cd bij? Die heb ik ook niet . Leest Toon Tellegen daar zelf alle verhaaltjes voor?

Inderdaad. En hij doet dat schitterend ook Bovendien is het een mooie selectie van de gevoeligste en mooiste verhalen uit het boek.

(Mijn persoonlijke favoriet is die over de egel en de mol die praten over wat zij graag eens één keer in hun leven zouden doen, al was het maar één keer. Die heb ik zo vaak gehoord dat ik hem met wat concentratie letterlijk kan opzeggen )

Zolang er nog geen BoekMeter is, kan het gelukkig hier:

Vandaag Siddharta van Herman Hesse uitgelezen. Wat een prachtig boek! Een zoektocht naar de zin van het leven, met een buddhistische invalshoek, maar geheel universeel. Leer van buddha wordt ook niet onderwezen ofzo, ook niet echt filosofisch, het is gewoon het leven van iemand die lange tijd zoekt en uiteindelijk vind.

De laatste twee hoofdstukken zijn heel beeldend, prachtig, zou eens verfilmd moeten worden (met echter het risico van walgelijke kitsch, maar hoe dicht liggen ongelooflijke schoonheid en kitsch niet bij elkaar). In het boek geen kitsch, trouwens, enkel schoonheid.

Heel lang geleden intussen, maar ik vond het ook prachtig.

(tot zover wat ik me nog herinner, ik beloof op BoekMeter constructievere commentaar te verzinnen )

Als er een nieuw boek van David Sedaris uit is, moet welk ander boek ik ook aan het lezen was wijken. Vervolgens een paar avonden totale Sedaris-overdose (in dit laatste geval twee) en als een gelukkiger mens doorgaan met waarmee je bezig was.

Oftewel: lees allemaal Dress your family in corduroy and denim.