Twin Peaks

Wauw ik snap er niks van, maar wat een ongekende TV. Nu snel in de theorieën duiken.

Dit was echt geweldig! Wat een finale, en vooral het eerste deel. Lynch heeft een meesterwerk afgeleverd over tijd, verleden, nostalgie en hoe wij als mensen altijd terug willen gaan naar het vertrouwde, maar er later achter komen dat het nooit meer zo wordt als het was.
Dit seizoen van Twin Peaks was een mengelmoes aan emoties. Lynch wist daarbij altijd de juiste snaar te raken. Het ene moment was het nagelbijtend eng, dan weer heel zielig en ik heb ook heel hard gelachen.

Als David Lynch hierna nooit meer iets op film of serie gebied gaat doen (hoewel dit einde van Twin Peaks wel ruimte overlaat voor een vierde seizoen) dan kunnen we ieder geval wel zeggen dat hij op een gedenkwaardige manier zijn carrière heeft afgesloten.

Ik ben duizend doden gestorven tijdens 17 en toen moest 18 nog komen. Waan-zinnig. Lynch' meesterwerk. En dat zeg ik met M Dr. op #3 aller tijden.

17 was het perfecte Marvel eind en met 18 gaat Lynch weer een stap verder dan iedereen had verwacht. Moet eerlijk zeggen dat de eerste kijkbeurt mijn verwachtingen wel iets in de weg zaten en ik de laatste 24 minuten meermaals op de klok keek en dacht. Hoe gaat hij dit nog allemaal aan elkaar breien, maar naarmate de tijd wegtikte, werd steeds meer duidelijk dat Lynch toch echt andere plannen had.

Maar bij herziening steeg mijn waardering voor 18 tot ongekende hoogte. Zo spookachtig, zo droef en zo mooi!

Twin Peaks 3 heeft al mij hoge verwachtingen ruimschoots overtroffen. Wat een ongekend meesterwerk!

It is happening again.

Ik ben minder enthousiast dan de andere gebruikers hier. Het was te verwachten dat we geen closure zouden krijgen - dat is immers Lynch' handelsmerk. En dat we geen happy ending krijgen past perfect in de serie. Het kwaad kan niet permanent verslagen worden: dat zit in de mens (misschien is dat wel het punt van dat oneindige symbool?). Daarnaast kan ik een paar subversies van tropes altijd wel waarderen (met de anticlimaxen van Freddie die BOB knock-out slaat en Lucy die Bad Cooper neerschiet). Maar ik blijf uiteindelijk toch met een vrij leeg gevoel achter. Als ik aan één narratief instrument een hekel heb, dan is het wel tijdlijnen die door elkaar heen lopen. Daarnaast was er geen enkele scène die echt veel indruk op me maakte, op die uiterst ongemakkelijke seksscène na misschien. Ik was vooral verward. Wat dat betreft deed dit erg denken aan de finale van het tweede seizoen, maar dit was nog een versnelling hoger.

Gemengde gevoelens dus. Ik "zie" het wel als een passende afsluiting, maar "voelen" doe ik het niet echt.

Er is hoop. Misschien over 25 jaar?

Zie hier voor een uitstekende (thematische) analyse van de finale trouwens.

17 had zowat het perfecte einde geweest voor deze serie. Maar toen kwam 18.. minder voldoening maar laat wel een veel diepere indruk na. Ik ben een beetje speechless. Ik ben zodanig onder de indruk van dit slotstuk dat ik zelfs de drang niet heb om er meteen achter te komen wat het allemaal wil zeggen, maar liever even laten inzinken en genieten van de melancholie die de laatste scene in me heeft los gelaten. Onvergetelijk.

Als dit werkelijk het zwanenlied is van Lynch zijn carrière, gaat hij er wel uit met een ongelooflijke knal. Deze serie was enorm episch in zijn geheel en misschien wel zijn ware magnum opus. In ieder geval gaat men hier nog jaren over praten.

Episode 17 was echt genieten, maar 18 leek wel een opmaat naar een heel ander seizoen en een compleet nieuw plot.
Toch extreem genoten van het 3e seizoen. Moet het even allemaal laten bezinken en herzien binnenkort.

Hoevaak heb ik voor de TV gezeten met 't idee, nee nee David mij leidt je niet meer zo gemakkelijk rond de tuin, waarna ik het spoor toch weer volledig bijster raakte. De perfectie van een droom uit de doeken gedaan door een genie. Dat dan weer wel. En, alle grote thema's van het leven komen voorbij. 18 uur filmmateriaal om een leven lang uit te pluizen, binnenste buiten te keren, te wikken en te wegen, maar vooral ook om keer op keer over je heen te laten spoelen, om in onder te dompelen tot je naar adem snakt, en om in verstrikt te raken tot je uitschreeuwt: "Fuck You, David!"

Ik mag het bijna niet denken maar gezien de namen Mrs Chalfont en Mrs Tremond aan 't eind zou ik geneigd zijn aan te nemen dat Laura in Coopers oor fluistert: "Welkom in mijn droom Special Agent Dale Cooper."

"What year is it?"

Ik had het kijken van de finale twee dagen uitgesteld, omdat ik ze per se achter elkaar wilde zien en ik daar vooralsnog geen tijd voor had. Pff, even laten bezinken...

Ondertussen hier alvast een aardig stuk: “What year is this?”: Saying goodbye to Twin Peaks, all over again

Dat is het mooie bij Lynch. Die steekt deze goedbedoelde middelvinger altijd op naar het publiek. In 1e instantie (afl. 17) lijkt Laura thuis te komen met Cooper (wat overigens een prachtig einde geweest zou zijn). Maar Lynch plakt er nog even een aflevering achteraan; ''Not in this lifetime, fuckerss! lijkt-ie naar het publiek weg te schreeuwen'', met een dikke smile.

En ik vind het geweldig. Coop en Laura lijken op het eind, bij haar oude huis, totaal ''verdwaald'' in een droom/tussenwereld/lodge, waar hun, maar ook wij als kijker geen enkele weg uit weten te vinden. Erg treurig, maar zo verschrikkelijk mooi en sterk. Ik heb genoten van afl. 17 en 18. Kan me niet herinneren dat een regisseur met zoiets moois op de proppen wist te komen. Lynch laat ons weer even weten wat een échte filmervaring is. Iets waar je tot in den treure over na kunt blijven praten.

'Twin Peaks' is één van de beste ervaring die ik als serie/film kijker ooit heb gehad. Alledrie seizoenen komen prachtig samen. En Lynch bepaalt zelf lekker of die er ooit nog wat aan wil plakken. Maar ook zo is het zoveel meer dan goed. Briljant. Het leven in een droom, verschillende werelden en de realiteit. Wanneer je waar bent, weet je niet meer. Net als Coop en Laura. Wat verstikkend. En sterk. 5 sterren voor deze schitterende serie.

Ik zit nog steeds stuk.

Ik heb inmiddels enkel nog de laatste 2 afleveringen voor de boeg, en ik heb het vermoeden dat ik deze aflevering na herziening wel eens een stuk beter zou kunnen waarderen. Vooralsnog echter nog steeds: 1*

Maar dan is het ook wel zo fair om toe te geven dat superlatieven tekortschieten voor aflevering 16. Oftewel: 5*

Mijn wekker gaat om 5u30 dus eigenlijk moet ik nu stoppen, maar fuck it, nog één aflevering. De laatste bewaar ik voor morgen.

PS Naomi Watts mag dan wel de 50 naderen, ze is nog steeds zo'n beetje de mooiste, beste en meest sexy actrice van allemaal.

Inderdaad, Naomi Watts ?

Ok, diving in today na jaren verheugen...

Edit: 3 afl nu en ik ben lyrisch, grandioos!

Nou, inderdaad zeg....wow

Ongelooflijk. Bizar. En ik tast volledig in het duister. Ergens in de laatste paar afleveringen begon alles voor me op de kop te staan terwijl ik toch dacht de lijn aardig te snappen. Wat een mystery, fenomenaal. Ik moet maar eens aan de studie van interpretaties voor ik het op dvd ga herzien.

Lynch gaf in een interview aan verder geen series te zien en dat is te merken: zijn stijl is zo uniek eigen. De combi van humor en abstracte mystiek is in deze 18 afl zo griezelig perfect...een unicum.

Ik ben meer dan tevreden gesteld met deze 3e reeks. Het overtrof mijn hoop, in zeer grote mate! Geweldig.

Heb nu 8 episodes gezien van seizoen 3. Tot nu toe vind ik het vrij teleurstellend. De eerste 3 episodes waren nog vrij sterk, maar vanaf ep 5 begint het toch te warrig en herhalend worden. Het verhaal kabbelt voort met de snelheid van een slak, vooral omdat Lynch maar wat willekeurige experimenten erin dondert. Had ik leuk gevonden in een afzonderlijke film van Lynch, maar niet in Twin Peaks. Ook die ellenlange scenes van saaie bands vervelen mij nogal. Ik mis Badalamenti en zijn klassieke Twin Peaks soundtrack.

Toch vind ik de muziek van Badalamenti in episode 8 (bijna) ongeëvenaard, zo vreselijk goed. Ook de muziek aan het einde v/d meeste episodes vond ik super gekozen.

Lynch gaat op z'n eigen manier mee met de tijd.

Ik ben wel iets minder enthousiast over dit seizoen. Een sterk begin met een vrij sterk einde, maar net als met seizoen 2 een lang draderig middenstuk (enkele uitzonderingsmomenten daar gelaten) . Hoewel de humor en absurdistische momenten bij vlagen erg leuk waren, werd het hier vooral overmatig gebruikt, wat op den duur nogal flauw werd. Om eerlijk te zijn waardeer ik ook de meer sfeervolle, mysterieuze nachtmerrie aspecten van Lynch zijn werk. Ook had ik bij Lynch zijn andere werk vrijwel altijd het gevoel dat elke scene of motief een betekenis en doel had. Hier leek het soms puur erin gedonderd omwille van experimenteren. Ook voelt dit als een seizoen zonder Agent Cooper, wat erg jammer is. Doppelganger en Bob werden wel bijzonder makkelijk en op flauwe wijze verslagen. Nogal een anticlimax, aangezien daar de hele serie naar toegewerkt werd.

Voor de surrealistische, mysterieuze momenten een dikke 5*, maar de rest trekt het omlaag naar een kleine 3,5*. De serie had baat gehad bij maximaal 15 episodes.

Dat is naar mijn idee bewust, gezien de laatste aflevering. Heel aflevering 17 was t/m de scenes op het politiebureau makkelijk en flauw.

Klopt, maar dat het bewust was maakt het wat mij betreft niet goed.

Dat je het niet goed vind kan ik inkomen, maar makkelijk en flauw is het toch helemaal niet als je alles wat erna gebeurt in overweging neemt? Lynch is met de kijker aan het spelen (zie bijvoorbeeld Coopers hoofd op de achtergrond) en liet mij (en velen anderen) met een heel verward gevoel achter. Sterker nog, na aflevering 17 was ik zelfs een beetje boos op hem. Maar makkelijk of flauw was het zeker niet. Uiteindelijk na herkijken vind ik de laatste twee aflevering behoren tot de beste vijf van The Return en spookt het nu nog steeds zo af en toe op willekeurige momenten door mijn hoofd.

wat een bullshit einde!

een ongelofelijke anti-climax na die krankzinnige dollemansrit door het universum van mr.Lynch.

het is eigenlijk alleen interessant voor mensen die de serie in de jaren '90 bekeken, omdat oude bekenden terug komen.

persoonlijk vind ik de film "Fire walk with me' nog het best.

mooi nummer om afscheid te nemen van Twin Peaks!

Angelo Badalamenti - Fire Walk With Me (Saxophone Version) - YouTube

Woohoo, (br) dvd 21-03-2018

En over drie dagen in Engeland.

Twin Peaks Opnieuw erg onder de indruk.

Na lang uitstellen begonnen aan Twin Peaks S01. De eerste twee afleveringen laten direct zien dat de serie een geheel eigen sfeer kent. Waarschijnlijk een sfeer die mij ongelooflijk goed ligt en mijn VPN zal dan ook nog wat extra uurtjes gaan maken.

Ondertussen vijf afleveringen gehad en wil alleen maar meer.

Twin Peaks is geweldig, tof om dat nu allemaal nog te kunnen ontdekken . Heb het zelf al wel een keer of 3 gezien. Vooral S1 en begin S2 is echt heel goed. Hou rekening met een redelijke val in kwaliteit na een aantal afleveringen in S2. Het blijft wel genietbaar maar niet zo geniaal als dat het was.

S3 is helemaal anders maar ik vond die ook geweldig.

Heb zelf overigens ook nog 2 boeken van Twin Peaks ; The secret history of Twin Peaks en The Final Dossier van Mark Frost. Als je geïnteresseerd bent in de lore dan zijn het aan te raden boeken.