Madman (1981)

Merkwaardig filmpje. Madman hangt ergens tussen een parodie en een serieuze slasher in, want wat zitten er een paar vreemde elementen in deze film. Madman Marz heeft de perfecte 'look' om als killer te fungeren in een dergelijke film. Zijn silhouet is angstaanjagend genoeg, maar dan zitten er momenten in die dat macabere helemaal onderuit halen. Die voeten, het gegrom zo nu en dan en dan dat liedje gewijd aan Madman Marz . Ik moest er om lachen, maar vraag me af of dit niet beter had gewerkt als een klassieke slasher in de stijl van Friday the 13th of The Burning. Acteerwerk e.d. zijn natuurlijk erg slecht, maar dat is bijzaak. Wat wel stoorde waren inderdaad de grote leegtes tussen de moorden door. Beetje oninteressante bedoening vaak. Bizar filmpje dus die daardoor enigszins scoort, maar tegelijk een wat leeg gevoel achterlaat.

Kleine 3*.

Als fan van Slasher films had ik hoge verwachtingen bij deze film, maar hij is toch serieus tegengevallen. Het vehaal is zwak, maar dat moet je ook niet zoeken in dit soort films Tussen de moorden door zaten er teveel saaie momenten. Op zich geen slechte slasher, maar er zijn betere naar mijn mening.

Dat niemand de hot tub scène noemt. Toch tekenend voor hoe Giannone zijn slachtvee presenteert. Een stel gelukzalig, begripvolle oppassers wie ik om die reden best aan een haak wil zie hangen. Verder een kampvuur, eng verhaaltje en voordat je het weet, ligt de keel van de alcoholist open. Lastig doorslikken zo, maar dat komt er toch niet meer van. De Kerstman blijkt een broer te hebben waar hij het liever niet over heeft. In de schaduwen een formidabele verschijning, dichter in beeld een lompe bosjesboer met veel te grote poten en klauwen, die graag met een bijl tekeer gaat. Goed is het allerminst, maar alles bij elkaar (dat is inclusief kwaliteitsbier om de tijd tussen de moorden door te komen) is dit wel te doen. Lollig, onnozel en wat bloederig. Eens kijken of ik ook in de koelkast pas.

Best wel ok. Het vermaakt, houdt de spanning erin (of, probeert dat tenminste), en is best ok geacteerd. Niet zo slecht als sommigen hier aangeven, hoewel het geen hoogvlieger is. Dat de film een eigen geschreven song met lyrics op het einde heeft is te gek. Zouden meer films moeten doen.

Hm een lekkere lompe jaren '80 slasher-horrorfilm was dit hoor! Het plot is dat van de klassieke 'kampeerders in het bos-verhaal Het typisch plot dat Friday the 13th in 1980 populair had gemaakt. Het oorspronkelijke plan was om de legende van de Cropsey moordenaar te gebruiken als basis voor "boeman" maar de film The Burning (1981) was hen voor! Dus koos men nu voor een soort boerachtige kerel luistert naar de naam Madman Marz en die op een 'Bloody Mary' achtige manier werd opgeroepen. Deze film heeft verder alles wat je zou willen in een slasher-horrorfilm; een goede maniak, slachtoffers die twijfelachtige overlevingskeuzes maken en één voor één worden vermoord, op meerdere gruwelijke manieren (de kill is niet altijd in beeld maar het resultaat wel!) en een synth-score met op de koop toe ook een legendarisch themanummer.

Verwacht hier géén hoogstaand filmwerk. Het perfectioneert ook het wiel van vrijdag de 13e niet, maar imiteert dat wiel wel perfect! Het acteerwerk, inclusief Ross (uit Dawn of the Dead (1978) is maar middelmatig, zoals bij veel slashers. Logica regeert ook niet in de film, maar het heeft wel goofy jaren 80-horrorplezier. Als ik dan een opmerking bij de film moet plaatsen is het dat het te vaak in slow-motion gaat, waarbij Marz af en toe een niveau van een parodie bereikt. Al met al een goede slasher waar een paar lekkere bloederige momenten worden toegebracht aan de 'sympathieke' cast.

Madman. Hij deed me een beetje denken aan de killer Cropsy uit The Burning. Niet geheel toevallig. Later las ik dat de film Madman oorspronkelijk geënt zou worden op de legende van Cropsy. Toen men echter hoorde dat The Burning in de maak was, werd het script herschreven.

Madman is een wat vlakke slasher. De kills van de slashende Madman zijn in orde. Eromheen is het allemaal niet erg interessant. Een concrete motivatie voor de activiteiten van Madman ontbreekt. Toegegeven, het gaat in deze film natuurlijk om het slashen en niet om een psychologische analyse, maar ik vind een terugblik naar een traumatische herinnering van een killer altijd een welkome toevoeging in een slasher.

Het acteerwerk houdt niet over. Vooral een immer jammerend en krijsend personage met de naam Ellie werkt danig op de zenuwen. Ik vond haar griezeliger dan de titelfiguur.

Het verhaal stelt weinig voor. Voorspelbaar zonder enige creatieve invallen. Een rudimentair skelet dat flink rammelt en dat daardoor als voordeel heeft dat het veel mogelijkheden biedt aan Madman om tekeer te gaan. Zo grossieren de personages in domme keuzes opdat de killer lekker kan moorden. Om de tien minuten is het wel raak en is een nieuwe kill logischerwijs het gevolg van een domme zet. De film hanteert een zeer herkenbaar ritme en dat maakt het voor de kijker gemakkelijk om het moment te bepalen dat hij moet opletten.

Madman is redelijk vermakelijk door zijn kills. Verder is de film weinig opzienbarend.

Deze slasher gezien op de 4K uitgave van Arrow video, die dezelfde transfer van de original 35mm camera negatives gebruikt als Vinegar Syndrome om hem in de UK uit te brengen. Geen officiële video nasty, maar deze film werd wel destijds van de planken gehaald en in beslag genomen.

Verhaal opent rond een kampvuur waar mentor Max (Carl Fredericks) een urban legend verteld aan wat jongeren en begeleiders. Het verhaal gaat over een boer die in het bos woonde en zijn gezin heeft afgeslacht. Hij is daarna door de dorpsbewoners gepakt en opgehangen aan een boom. De volgende morgen was zijn lichaam verdwenen. De geruchten gaan dat zijn naam niet genoemd mag worden, omdat hij je zal horen en niet meer zal laten ontsnappen uit het bos. Natuurlijk is er één grapjas die meteen zijn naam door het bos schreeuwt, and so it begins..

Een 13 in een dozijn slasherfilmpje waar er honderden van waren gemaakt rond die tijd. Alle clichés komen voorbij:

- groep die uit elkaar gaat

- mensen verdwijnen en gaan één voor één naar elkaar op zoek

- wegrennen en struikelen

- auto wilt oppeens niet meer starten

Waardeloos acteerwerk van bijna de hele cast met de meest debiele beslissingen, met als toppunt het verstoppen in een koelkast..

Alleen Carl Fredericks en Gaylen Ross waren nog enigszins overtuigend. Eén van de karakters werd trouwens T.P. genoemd wat me meteen aan Beavis & Butt-Head deed denken

Hoogtepunt van de film was het kampvuur verhaal en de kill met de ophanging aan een boom, wat er best realistisch uitzag. De gore zag er ook wel aardig uit, maar verder snel vergeten deze film.