This Is Where I Leave You (2014)

Te doen.

Beetje simpel, braaf en gewoontjes bij momenten. Van een cast als deze verwacht je misschien toch iets meer, maar Levy houdt het allemaal erg keurig. Niet teveel humor, het drama wordt luchtig genoeg gehouden en de romatische voetnootjes doen er niet zoveel toe.

2xDriver op twee dagen, toch een opvallende acteur. Weet niet of hij echt veel meer kan dan elke keer dezelfde rol op zich nemen, maar het gaat hem wel aardig af. Fey en Bateman doen het naar behoren maar kunnen beter, de rest van de cast viel wat tegen.

Er zijn een aantal scenes die er lichtelijk uitspringen, maar de film kabbelt vooral op eenzelfde tempo voort. Er zitten geregeld pogingen in tot wat scherpe randjes, maar die missen eigenlijk altijd doel. Daarvoor is, ondanks al het drama, het sfeertje gewoon wat te gemoedelijk en vriendelijk.

Op zich een zonnig filmpje met niet-zo-zonnige personages die na de familiebijeenkomst hun leven toch weer wat zonniger tegemoet zien. Middelmaat, maar niet vervelend.

2.5*

In vergelijking met de omschrijving blijven de familierelaties eigenlijk wat onderbelicht, op het tweede plan achter de persoonlijke shit van Bateman. Het geheel is ook nogal onderkoeld, melancholiek en wat afstandelijk haast. Af en toe wel grappig maar jammer genoeg toch weer de kennelijk onvermijdelijke poep- en plasgrappen. Op zich wel een aardig feelgood-achtig gedoetje zo, maar een paar echt scherpe randjes hadden het wel een stuk leuker en onthoudbaarder gemaakt.

Een memorabele cast en een interessant script en toch krijgt Shawn Levy het met deze ingrediënten niet voor mekaar er ook maar iets zinnigs van te maken. De personages en hun verhalen zijn flagrant onderontwikkeld en de humor is afstompend. Het kabbelt allemaal nietszeggend naar het einde toe en het intrigerend onderwerp over de disfunctionele familie slaat op een enkel front aan.

Familieperikelen bieden altijd een goede voedingsbodem voor drama en humor; in dit luchtige maar onderhoudende tragikomische niemendalletje is het niet anders. Oké, van een regisseur als Shawn Levy hoeven we geen diepgang te verwachten, maar de prima cast tilt het geheel met gemak boven de grijze middelmaat uit. Die paar scherpe randjes die aanwezig zijn in het script zijn ook aangenaam. Jason Bateman is prima in de hoofdrol en verder vallen vooral Jane Fonda en Adam Driver in positieve zin op.

De familie hoddert.

Het script tracht humoristisch te zijn, maar er kan alleen een glimlach van af.

Wat een dode vader lijden kan.

Soms goede dialogen maar het blijft een zotte bedoening.

Het vrolijkste was nog dat jongetje met zijn draagbaar potteke. Dat was dan de echte potter. Zonder Harry.

Dat het leven een strijd is bewijst ook deze film waarin een bende niets/allesweters 7 dagen bij mekaar moeten blijven van een dode vader. Dacht men.

Rondborstige Jane Fonda vertegenwoordigt de oude garde en tracht het woordje holibi te spellen.

Waw! 3,0 punten.

Aardige komedie. Kon er niet echt om lachen. Maar de film was ook niet vervelend. Een gewoon tussendoortje.

Matige film over een gezin dat bij zeven dagen bij elkaar komt om te rouwen om hun overleden vader. Een vrij clichématige familiefilm met clichématige personages. Qua toon valt het wat tussen wal en schip, niet grappig of dramatisch genoeg. Eigenlijk allemaal al eens eerder en beter gezien. De cast met aardig wat bekende namen doet niets verkeerd.

Het zoveelste exemplaar in een reeks over de top komedies over disfunctionele families (de Fockers, Millers, Stones enz.). De film kent een handvol leuke scènes en dialogen, maar over het algemeen komt het te geforceerd, te gemaakt over. Dat een actrice als Jane Fonda in haar nadagen tot dit niveau is afgezakt, vind ik best pijnlijk.

Een redelijk komedie/drama film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Goed camerabeweging...

Komedie is mijn smaak niet...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...

Matig. Misschien moet je wel een Amerikaan zijn om dit wel erg serieuze, vrijwel humorloos en vaak pessimistisch melodrama te waarderen. Want voor mij als nuchtere Nederlander is dit verhaal over een familie vol met neuroten die regelmatig vijf minuten nadat ze vechtend over straat rollen, al weer gelukzalig in elkaars armen vallen niet goed te bevatten. Ik werd vooral zenuwachtig van deze verzameling idioten. Op den duur heel vermoeiend om naar te kijken, deze vol met zelfbeklag zittende familie. Nee, dan kijk ik tien keer liever naar een doorsnee Woody Allen film die dit soort typetjes met de juiste dosis zelfspot en wat relativeringsvermogen weet neer te zetten. Acteurs zijn hier derhalve ook ondermaats of weinig opvallend. Bateman in de centrale hoofdrol speelt erg eendimensionaal en gaat al snel vervelen. Oma Fonda(redelijke botox) verdient iets beters dan op het slot van haar carrière een ongeloofwaardige lesbienne te moeten neerzetten, maar qua acteertalent steekt ze er ook nu nog ver bovenuit. De rest van de cast rent en fladdert(Driver) vaak schreeuwend en zonder nuancering door het beeld. Goedbedoeld allemaal, maar toch een beetje mislukt.

“It's hard to see people from your past when your present is so cataclysmically screwed up, you know.”

“Welcome to my world.”

Prima film over een disfunctionele familie. Er zijn al veel films over dit onderwerp gemaakt, maar daar is natuurlijk ook een goede reden voor. Het is soms over the top en absurd, maar het komt uiteindelijk allemaal voort uit realistische en herkenbare situaties. En met een aantal sterke acteurs en een combinatie van (vreemde) humor, over the top situaties en wat dramatische momenten zorgt het ervoor dat This Is Where I Leave You een fijne en vermakelijke films is.

This is Where I Leave You

In mijn Top Ten Thurday overzicht van 1 januari 2015 kon je al zien dat ik This is Where I Leave You opnam in de top tien beste films uit 2014. Eindelijk, kun je nu dan ook de recensie lezen van deze leuke film! De film trok mij in eerste instantie door de poster waarop een sterrencast te zien is. Ik herkende Jason Bateman, Tina Fey, Connie Britton en Jane Fonda. Ik geloofde direct dat het een leuke komedie zou zijn; dat moest wel met zo’n cast. En dit bleek het ook te zijn. Ik keek de film op eerste kerstdag met mijn schoonfamilie en vond hem zo leuk dat ik hem op 3 januari alweer keek maar dan met mijn ouders en broertje. Ik kijk een film alleen dubbel als hij echt leuk is, dus dat kun je bij dezen van mij aannemen: hij is leuk! En let vooral ook op dat lieve jongetje dat overal de gelegenheid vindt om buiten op zijn potje te gaan zitten om zijn behoefte te doen.

Een grote, gekke familie

Je kunt precies verwachten wat in de omschrijving staat; This is Where I Leave You draait om een grote, gekke familie, en je kunt hilarische capriolen verwachten als je deze broers, zussen, moeder en hun partners, exen en gemiste liefdes op één grote hoop gooit. Voor mij zijn het in elk geval ingrediënten die vaak goed werken in een film. Zeker in combinatie met geweldige acteurs, en zo ook in This is Where I Leave You. De volwassenen zijn weer tijdelijk kinderen in hun ouderlijk huis en zitten 24/7 opgescheept met hun broers en zussen; lachen is gegarandeerd.

Maar het gaat niet alleen om de “kinderen”, ook Jasons overspelige vrouw en vroegere liefde zijn aanwezig in de film. Alsook Wendy’s onbeschofte man, haar kinderen (waaronder dat lieve jongetje waar ik het eerder over had), haar vroegere vriend, Adams nieuwe vriendin, Pauls vrouw waar hij kinderen mee probeert te krijgen (zeker ook grappige scènes gegarandeerd!) en de buurvrouw zijn aanwezig.

Grappig, maar ook serieus

Maar het is niet alleen maar grappen en grollen, er komen ook serieuzere onderwerpen aan bod. Daarnaast draait de film natuurlijk om het overlijden van de pater familias, wat de reden is dat iedereen überhaupt samenkomt. De broers en zussen kunnen goed bekvechten, maar waar nodig kunnen ze ook elkaars grootste steun zijn.

Conclusie

Hoewel er meerdere hoofdpersonen zijn, staat Judd Altman vooral centraal; waar de film dan ook mee begint en eindigt. This is Where I Leave You is een film waarbij je om de haverklap zit te lachen, maar waarbij je ook meeleeft met de personages, een blik kunt werpen op de bijzondere band tussen broers en zussen, en je je lekker kunt onderdompelen in diverse liefdesperikelen. Wil je toch nog graag een minpuntje horen? Oké, het personage van Rose Byrne vond ik een beetje irritant, maar dat kan ook aan de actrice hebben gelegen. Nog niet overtuigd dat je deze film echt moet zien? Kijk dan vooral nog even de trailer, die haalt je vast wel over.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).