Howl (2015)

Dit was een weer een van de horrors waar ik op stond te wachten....en tot nu toe zijn we al verwend kwa horrors de afgelopen weken.
Ook dit was best een aardige film....best een redelijke sfeer,een simpel maar vermakelijk verhaal en visueel ook prima voor een film als deze.
Wel vond ik dat de eerste weerwolf er wel tof uitzag maar die daarna werden naar mijn idee wat minder bruut en zagen er een beetje lacherig uit

Verder de film had van mij wel wat eerder echt los kunnen komen want het duurde wat lang voordat het bloed ging vloeien.

Acteerwerk was ook wel aardig.

Howl

Ik begon de film eigenlijk zonder verwachtingen. Achteraf is de film me prima mee gevallen en ik heb me stiekem ook wel vermaakt met Howl. Na het zien van de regisseur begon ik toch wel meer zin te krijgen. Het feit dat Paul Hyett The Seasoning House heeft geregisseerd kreeg ik dus nog weer meer zin, toch vond ik dit net wat slechter dan The Seasoning House. Nee, Howl was niet saai maar het kon ietsjes beter en dat je wel vaak ziet. En zeker lekker bloederig.

Het verhaal was niet super goed, het was soms wat ingekakt en dat haalde je concentratie ook wel iets weg maar, je kwam de film prima door dus daar niets over te klagen. Het concept was leuk en de setting was heerlijk duister, de wolven zagen er geinig uit maar het acteer werk was van vele echt bagger. Leuk om eens gezien te hebben en af te vinken op je lijstje.

3.0*

Visueel vooral in het begin erg tof met een best sterk gemaakte stormachtige avond. De locatie (een trein) is weer eens wat anders dan een verlaten bos of een oud pand. Ook qua acteerwerk kan de film er wel mee door. We moeten natuurlijk geen Oscarwaardig werk verwachten, maar de cast deed het best aardig voor een dergelijke film. De creature fx en de make-up fx van de weerwolven zagen er ook nog best goed uit. Vooral die eerste weerwolf zag er wel gaaf uit, al weet ik nog steeds niet of de term weerwolf in deze context wel van toepassing is. Dit omdat ze door willekeurige dingen gedood worden en niet door de welbekende zilveren kogels. Daarnaast hadden een aantal van de weerwolven wel erg weinig lichaamsbeharing. Iets dat toch wel kenmerkend is aan deze wezens.
Echt griezelig word het helaas nergens, maar ik moet zeggen dat ik me verder prima heb weten te vermaken met deze prent. Niet slecht voor een hedendaagse Britse horror.

Best leuk.

Hyatt kende ik nog van The Seasoning House, daarom dat ik deze weerwolf film met iets meer verwachtingen inging. Weerwolven vind ik doorgaans een van de saaiere mythische horrorwezens, maar gelukkig weet Hyatt hier een aantal pitfalls makkelijk te omzeilen.

Geen transformatiescene deze keer. Jammer voor de fans, maar dat betekent wel dat je de lullige intro zo goed als helemaal kan overslaan. Een kort kennismaking met het slachtvee, meteen daarna gaan de poppetjes aan het dansen.

Best een fijne locatie, acteurs zijn best oké voor een horrorfilm en de uiteindelijke CG oogt niet al te goedkoop. Daarbij is de gebruikelijke weerwolf lore wat aangepast, zodat het niet het klassieke silver bullet verhaaltje is geworden.

Vermakelijk horrorwerkje. Ondanks wat vernieuwing kleurt het toch nog steeds braaf binnen de lijntjes (want laten we eerlijk zijn, je had net eenzelfde film kunnen maken met een slasher ipv een weerwolf), maar voor de liefhebber een smakelijk tussendoortje.

3.5*

Tamelijk slechte film. De locatie (een trein met pech ergens in een bos) is nochtans goed gekozen en biedt voldoende mogelijkheden voor een enge, sfeervolle film. Het probleem ligt bij de personages die op eendimensionale manier geportretteerd worden en het zogenaamde monster. Vooral dat laatste is een domper van formaat, in die zin dat duidelijk te merken is dat het hier om een low-budget film gaat. In dergelijke gevallen werkt suggestie meestal beter en dat is ook de reden waarom Howl tot halverwege best behapbaar is. Daarna loopt het langzaam maar zeker fout...

Leuk monster filmpje dat het weer net even iets anders doet met de weerwolf. Niet al te serieus nemen, dat lijkt Hyett's bedoeling ook niet te zijn. Vrij veel lolletjes in het begin, wat zwartere humor verderop en af en toe gedraagt de film zich zelfs als een soort parodie. Clichés en zo. Gelukkig kun je je heerlijk ergeren aan het spul dat zich in de trein bevindt, de meesten zullen per slot van rekening ergens gaan dienen als spare ribs voor de huilers in het bos. Rare beesten, de eerste is een behoorlijk verschijnsel, sommige anderen doen een beetje denken aan de hongerige gappies van Wrong Turn. Niet geweldig, maar met de juiste houding vermakelijk genoeg voor wat het wil zijn.

Ook wij vonden deze weerwolffilm een sfeervolle film. De wolven zijn mooi vormgegeven, niet zoals we altijd vierbenige zien, zijn er nu mensachtige wolven die er prima uitzien. Of.....zou jij deze op een zondagnacht in het bos tegen willen komen? De hele film straalt een sfeer uit, waarbij de gevoeliger kijker onder ons constant een beklemmend gevoel zal hebben. Denk ik. Ook de omgeving was een pareltje voor deze film.

Fijne film die eigenlijk iets te kort duurt! Een 7+ als waardering.

Het is zeker niet een van de beste films, maar prima om te kijken. De verhaallijn zit goed genoeg in elkaar om je aandacht erbij te houden en de personages zijn allemaal sympathiek en hebben allemaal hun bijdrage. De horror sfeer is prima neergezet en het acteerwerk zeker binnen de norm. Als je verwachtingen op voorhand niet al te groot zijn, dan zal deze film je zeker weten te verrassen.

Goede weerwolffilms kun je op een hand tellen, en deze hoort daar zeker niet bij. Het is natuurlijk wel een goed idee om een trein te doen stranden in afgelegen bossen waar weerwolven ronddolen. De prooien, gaande van een stel oudjes tot een irritante tiener, kunnen geen kant op. Maar de film is hoe dan ook veel te traag: het leek alsof de weerwolven eerst een pintje gingen pakken vooraleer de trein te bestormen, want het duurt bijna een uur voor er eindelijk iets van betekenis wil gebeuren. De weerwolven zijn mooi vormgegeven en afschrikwekkend. Eens ze ten tonele verschijnen krijg je dan toch nog even de horror waarop je al een heel eind op zat te wachten.

Bekijk de titel van deze horror en je beseft al welke richting het uitgaat. Niets zo leuk als een weerwolf film van tijd tot tijd. Alhoewel er toch een zekere schaarste is aan degelijke films als het over dit genre gaat. De laatst (voor mij persoonlijk) geslaagde weerwolf film die ik onder ogen kreeg was “Wer”. Daartegenover staan dan wel abominabel slechte probeersels zoals “Wolves” en “Night Wolf”. Deze film uit de UK is dan wel geen “An American werewolf in London” maar wist me toch aangenaam te verrassen. En ondanks dat het waarschijnlijk een lowbudgetfilm is, waren de creaturen die de passagiers van de gestrande trein terroriseerden toch geslaagd te noemen. Waarschijnlijk zal de gebruikte anatomie wel voor enig protest zorgen bij de adepten van het weerwolvengenre, want ze leken wel op een mengeling van een wolf en het schepsel uit “Splice”. Maar die eerste aanval met een bloeddorstig wezen in close-up, deed me toch naar adem happen. Schitterende make-up en speciale effecten. Ze zagen er in ieder geval minder lachwekkend uit dan de harige creaturen in “Late Phases” (een film waarbij het acteren wel indruk maakte) met hun met kwastjes voorziene oren.

Het verloop van “Howl” is weloverwogen en uitgebalanceerd. Een uitgebreide introductie van alle personages. Het middengedeelte met de bedreigende situatie waarin ze verzeild geraken. En tenslotte de eindconfrontatie met de nodige slachtoffers en een voorspelbare wending. Dat er weer domme beslissingen worden genomen door de betrokkenen is niets om over verwonderd te zijn. Het slot is echter wel verrassend te noemen. Spijtig genoeg is het uitzicht van de nachtwezens wanneer ze in vol ornaat te bewonderen zijn niet zo overtuigend of angstaanjagend. Om eerlijk te zijn leken het wel individuen die teruggekeerd waren van één of andere verkleedpartij. Maar geloof me, de eerste confrontatie was bloederig en meedogenloos. Pure agressie dat zich focuste op het vreselijke wezen dat kort daarvoor nog dodelijk en gruwelijk toesloeg.

Niet alleen was de suspense en spanning een positief element in deze film. Ook de vertolkingen waren genietbaar. Een verzameling kleurrijke figuren waarbij die gereserveerde Engelse houding vooral opviel. Het verwonderde me dat ze niet een theepauze inlaste bij al dit dierlijk geweld. Vooreerst is er Joe (Ed Speleers), de ondergewaardeerde treinconducteur wiens leven een opeenstapeling is van tegenslagen en tegenkantingen. Hij wordt geminacht door collega’s en de passagiers zien hem als een niet capabel figuur. Zijn collega Ellen (Holly Weston) negeert zijn avances. Kate (Shauna Macdonald) heeft al direct een bloedhekel aan Joe nadat ze een nieuw treinkaartje heeft moeten betalen. Adrian (Elliot Cowan) is een verwaande vent die uiteindelijk alleen zijn eigen hachje tracht te redden. Nina (Rosie Day) is een verwend nest. En dan is er nog een bejaard koppel, die hun verontwaardiging over het oponthoud niet onder stoelen en banken steekt, een nerdachtige jonge snaak (Amit Shah), een ingenieur in spe (Sam Gittins) en een zwaarlijvige, vadsige voetbalspeler (Calvin Dean). De introductie is van tijd komisch en uiterst herkenbaar.

Niet alleen de opgevoerde weerwolven zorgen voor de griezelige sfeer. Maar ook de locatie waar de trein komt vast te zitten met zijn duistere bossen en de typische Engelse mistbanken die er zich vormen, zorgt voor een akelige sfeer. De herkomst van de griezels wordt niet uit de doeken gedaan. Alleen de oudere man heeft weet van andere mythische verhalen over defecte treinen waar de passagiers van verdwenen zijn of teruggevonden zijn in een lamentabele staat. Maar verder is het raden waar deze razendsnelle, immens sterke bloeddorstige wezens vandaan komen. Ondanks dat het een typische B-film is en ik Paul Hyett’s film “The Seasoning House” iets beter vond, is dit toch een verdienstelijke film. Het is geen topfilm als het over weerwolven gaat, maar het is zeker en vast eentje dat kan wedijveren met de betere films in dit genre.

3*

Bonkige weerwolven in een trein; count me in! Ondanks dat ik Hyett's The Seasoning House (2012) niet bijster interessant vond, valt hij met zijn eerste twee films wel op als degelijke Britse genreregisseur. In ieder geval iemand waarvan ik de volgende projectjes meteen op de watch-list pleur. Veel onsympathiek slachtvee en daar maakt Hyett goed gebruik van. Alleen al de introductie van al die schoften; héérlijk! Dat houdt het dynamischer onderling en een tikkie tongue in cheek. Dat relativerende toontje kan zo'n oer-genrefilm dúidelijk gebruiken, want --op WolfCop (2014) na-- zijn er maar weinig te pruimen weerwolf-flicks. Prima tussendoortje.

Tijdens het kijken naar deze film had ik even het idee dat dit een onofficiële opvolger van Dog Soldiers was. De locatie, een trein in een bos, zouden er toentertijd in Dog Soldiers toch nog wat weerwolven hebben rondgezworven? Later kwam ik er achter waarom ik misschien wel het idee kreeg, Sean Pertwee, speelde ook in DS en kwam in deze film als machinist lelijk aan zijn einde. In potentie had dit een uitstekende horror kunnen worden, de locatie, een stilstaande trein in het bos, opgesloten passagiers die allemaal een eigen agenda hebben en je komt al een heel eind, mits de schokeffecten dan van dien aard zijn dat je op een dergelijk moment van je stoel moet springen en natuurlijk hoe worden de weerwolven in beeld gebracht. En aan beide laatste punten ontbrak het dus.
De horrorschokmomenten waren maar mondjesmaat en de weerwolven vond ik er eigenlijk een beetje oubollig uitzien. In deze vorm deden ze mij denken aan een kruising van de Uru-khai uit de lord of the ring saga en de morlocks uit de allereerste Time machine.
De rollen van de passagiers zijn een dimensionaal, maar niet echt storend, hoeft ook niet van sommigen verlang je gewoon dat ze wolvenvoer worden zoals die snuiter met zijn bril op en die voetbalfan, je weet eigenlijk wel de volgorde wie in welk deel van de film aan zijn of haar einde komt. Enige verassing was dat de held op het laatst ook af moest haken. Voor de rest is dit een weerwolven film onder het gemiddelde, jammer er heeft meer ingezeten.

Het bevat niets, nou ja bloed. En veel ervan ook. Gewoon niet leuk en slecht gemaakt.

Zeer leuke film met eigenlijk een vrij makkelijk plot: weerwolven op de trein. Maar voor het zover is krijgen we eerst alle betrokken te zien. En het mooiste daarvan is dat karakters die misschien positieve gevoelens opwekte onder stress weleens opeens heel anders kunnen handelen. Nadat iedereen is voorgesteld is het direct tijd voor de actie. En die gestrande trein en de omgeving zijn een prachtige locatie die een goed claustrofobische gevoel aan de film geven. Positief was ik ook over het feit dat er eerst heerlijk werd gespeeld met de betrokken en de kijkers door bijna niets te laten zien. Uiteindelijk was dit de gehele film door saai geworden maar op het juiste moment kwam dan toch het monster in beeld. Geen transformatie zoals gebruikelijk is met weerwolven, sterker het leek niet op een wolf maar meer op een kwaadaardige trol. Erg was dat niet want het monster was nog redelijk indrukwekkend. Door sfeer te creëren met donkere bossen en mistbanken en het vakkundige laten zien van het gebeuren met introductie, middengedeelte met dreigende situatie en eindconfrontatie is dit een fijne (B)-film.

Low budget B-filmpje over weerwolven, met hele matige constuums die ook nog veel te duidelijk in beeld komen, acteerwerk was ook niet al te best en het geheel is erg voorspelbaar. Een magere 2*

Middelmatig horrorfilmpje, het aankijken nog net waard maar verder niet onderscheidend. De gebeurtenissen in de trein zijn in ieder geval een stuk interessanter dan die daarbuiten. Vooral de groepsdynamiek is leuk uitgewerkt, met voor een dergelijke low budget-film verrassend sterk uitgewerkte personages. Qua gruwelijke toestanden valt het helaas flink tegen, met lelijk in beeld gebrachte monsters en weinig spannende toestanden.

De koppen van de weerwolven (mutanten) vond ik overtuigend, maar bij het zicht op de

onderlijven had je soms duidelijk de indruk van mensen in lederachtige pakken gestoken.

Het tweede te verschalken slachtoffer zag ik trouwens al aankomen, ik zat reeds naar

het raampje te kijken van de trein, in voorspelbare afwachting.

Maar ik vond deze film verder best wel prima. Het acteerwerk weinig op aan te merken,

met uiteenlopende personages die vooraf vlot aan je worden voorgesteld als toekomstige

hapklare brokken, en weet de regisseur toch wel een aanstekelijk zenuwachtige sfeer neer te

zetten.

En alles speelt zich af bij nachte. Bij veel horrorfilms (Waarschijnlijk mede door een laag

budget of anders door incompetentie) heb ik de ervaring gehad dat je in dat pikkedonker

geen flikker ziet, ronduit irritant en vermoeiend voor de ogen. Bij deze film nergens last

van gehad.

De film is natuurlijk doorsnee (Met ook als reeds talloze malen beproefde truc de keuze

van een opgesloten zijn in een ruimte onder bedreiging van kwaadaardige wezens), maar

heb ik mij bij deze toch best wel vermaakt.

De beste weerwolf film blijft voor mij denk ik Dog Soldiers. Ook met hetzelfde principe

van een strijd tegen bloeddorstige wezens in een opgesloten ruimte. Maar beduidend

effectiever. Overigens dito van Britse makelij.

Trein maakt noodstop. Buiten loert het gevaar. De passagiers zitten vast. De hel is nabij.

Prima verhaal. Simpel en rechtlijnig zonder twists. Het hoeft ook niet altijd ingewikkeld te zijn. Vaak zijn sensatie en dubbele bodems niet verantwoordelijk voor het horrorgevoel. Angst creëer je in eerste instantie met sfeer, wat mij betreft. En dat lukt hier prima. In ieder geval is er sfeer tot het moment dat de monsters expliciet verschijnen.

Dat met die hel duurt overigens even. De film doet er enige tijd over om de basis te leggen van waaruit de hel los gaat. De manier waarop is functioneel maar levendig. De film volgt heel slim de conducteur als hij de kaartjes controleert. Hij voert enkele korte gesprekjes met de reizigers zodat wij als kijkers alvast een mening kunnen vormen. Kunnen we alvast bepalen wie we de dood gunnen en wie de overleving. Geen zware keuzes trouwens. De personages zijn handig karikaturaal geboetseerd. Voor de hand liggende categorieën als nerd, held, vetzak, dwarsligger, bedachtzame oudere, verwende puber, knappe vrouw en gescheiden huismoeder zijn vertegenwoordigd. Kies maar.

Als het los gaat creëert de film een intense sfeer van beklemming en angst. Eén enorme hulp daarbij is de setting. Een benauwde treincoupé vol personages zorgt voor weinig speelruimte en een verstikkende atmosfeer. De andere enorme hulp komt van het overtuigende camerawerk dat flitsend tekeer gaat op een paar vierkante meter en de emotie en de commotie in de groep fantastisch weet vast te leggen. De spanning is om te snijden. Een prima opmaat voor de opkomst van de monsters. Veel meer dan gegrom, gebonk en een harige beeldflits vergt het dan ook niet om de nerveuze sfeer nog meer te verstrakken. Het gebeurt subtiel en is erg spannend.

De monsters blijven in de eerste helft van de film vooral in het donker actief. Op afstand. Nauwelijks zichtbaar. Dat werkt stress op in de groep en is bijzonder creepy. Heerlijke suspense. Heerlijke paranoia.

Als de film er na verloop van tijd voor kiest om het horrorgeweld explicieter te tonen en de weg van de subtielere horror verlaat, verliest de film aan amusementswaarde. Als de creaturen in volle glorie verschijnen, zien ze er niet erg overtuigend uit. Indrukwekkend in omvang, maar ook erg kunstmatig. Een tegenvaller en een botte inbreuk op de sfeer die tot dan toe zo heerlijk sinister was.

Jammer dat het verhaal aldus enigszins ontspoort. Jammer dat alle subtiliteit verloren gaat. Jammer dat de creepy sfeer zo abrupt om zeep wordt geholpen. Jammer dat de film eindigt met sensatie zonder spanning en niet andersom.

Prima.

Geen verkeerde tweede film dit van Hyett. Hij besloot niet hetzelfde pad te bewandelen als dat hij deed met zijn debuut The Seasoning House. Met Howl bewijst hij ook overweg te kunnen met andere delen van het horrorgenre, maar heel bijzonder vond ik het uiteindelijk ook weer niet.

In ieder geval besloot Day weer terug te keren voor Howl, maar speelde niet de hoofdrol dit keer. Speleers mocht deze taak op zich nemen in Howl. Hij doet het best goed, al zit er geen rol bij dit ik echt uitzonderlijk goed vond. Toch doet iedereen het naar behoren en weten de personages net genoeg kleur te geven om leuk te blijven.

Visueel in ieder geval behoorlijk sfeervol. De bossen zijn creepy en dreigend en de cinematografie in orde. Zo'n setting als deze is ook leuk, met een aantal mensen die verscholen zitten in een trein tegen een bedreiging vanuit buiten. Ik vind het wel jammer dat dit weerwolven moeten zijn (dit tussen spoilers zetten heeft geen zin, elke sukkel zou het wel weten met een titel zoals Howl) want dat zijn niet de meest spannende dreigingen naar mijn mening.

Die weerwolven zien er ook niet heel spannend uit verder, eenmaal ze beter in beeld komen begint de film zijn kracht ook te verliezen. Uiteindelijk leidt het naar een redelijk teleurstellende en saaie finale, ondanks dat er wel een kleine twist aan het concept zit. Geen zombievirus, maar een weerwolfvirus. Best grappig gevonden.

Camerawerk is verder ook net niet intens genoeg en de spanning blijft vrijwel uit. Jammer want de locatie brengt wel de juiste sfeer met zich mee en Hyett bewijst zeker dat hij een bepaalde visie heeft, maar Howl is beduidend minder dan zijn debuut. Jammer, maar het is niet anders. Benieuwd naar zijn toekomstige projecten.

Oh neen dit was het niet.

Film begon goed met een fijne sfeer, een paar hommages naar o.a. Silver Bullet en de weerwolven die er goed uitzagen. Een film krijgt altijd extra credits als er goede practical effects gebruikt zijn. Ook was er een goede dosis zwarte humor te bespeuren.

De tweede helft is dan weer het exact omgekeerde: er wordt teveel gebruik gemaakt van barslechte CGI, personages én weerwolven worden dommer en dommer. Op een gegeven moment stonden ze daar bijna een halve minuut voor ze iemand daadwerkelijk gingen aanvallen.

De regie wordt rommeliger, visuals amateuristischer en het einde is om te gillen.

Wat begon met potentieel, eindigde in een grote grap.

2*

Kei goede film.Ik houd normaal gesproken niet van Engelse films,maar deze was fantastisch. Heb ook genoten van de monsters,ze waren geniaal.En kwamen ook goed in beeld.Dat zie je niet vaak

Dikke 4

De weerwolven waren afschuwelijk gedaan, en daar staat of valt alles mee in dit soort film natuurlijk. De rest was redelijk, als je niet aan de geloofwaardigheid denkt natuurlijk. Niemand mist de trein, niemand belt iemand enz enz....