Das Erbe von Björndal (1960)

Vervolg op Und ewig singen die Wälder.

ouderwetse, niet al te spannende film.

Toch wel ***3

Deze films heb ik gezien omdat het een van de favoriete films van mijn oma waren, anders zou ik ze waarschijnlijk nooit gezien hebben. Het eerste deel vond ik vermakelijk, maar verder niet echt mijn ding. Ditzelfde kan ik zeggen over deze film. Alleen dat ik alles nog net wat minder vond als zijn voorganger. De film brengt alles zeer snel in beeld, en staat nauwelijk stil bij enkele (belangrijke) gebeurtenissen. De sfeer en de mooie locaties in Noorwegen maken een hoop goed, want het verhaal opzicht doet mij niet zo veel. Aardig filmpje uit de oude tijd, maar nergens echt spannend of indrukwekkend.

2,5*

Toch wel leuk vervolg op Eeuwig zingen de bossen. Zeker na 60 jaar nog het bekijken waard.

En meteen door met deel 2 die naadloos overloopt uit de eerste, maar wel meteen een hele klap minder is, zeg maar gerust matig.

De oude Dag heeft het veld geruimd en zijn gedroomde opvolger Tore was in deel 1 al gaan hemelen, dus Dag junior krijgt dan toch werkelijk de kans de zaak over te nemen en het beter te dan vader brombeer. Opzich niet een onaardig startpunt waar Dag Jr. er toch ook achterkomt dat het gemakkelijker lijkt dan is om de lijdsels strak te houden en de streek te runnen.

Helaas kakt de film daarna ontzettend snel in rond alle roddel en achterklap die samen gaat met de aankomst van Gunvor die veel melodrama brengt en smerige streken, maar verder weinig achtergrond krijgt. Het middelpunt van de film lijkt toch te draaien rond de zogenaamde verdachtmakingen van relationele besognes en lijkt daar niet mee te verschillen van een gemiddelde GTST aflevering. Jammer...want hier was vast iets meer van te maken geweest.

Het beeld van de sterke geslachten, mannen van staal en zelfredzaamheid tenspijt scoort deel aanzienlijk minder, en het drama richting het einde die aan een soort Kennedy achtige noodlot vloek doet denken dat er altijd drama is, komt te laat. Zoals gezegd, matig.