What We Do in the Shadows (2014)

Had niets met deze film, maar door sommige scenes in de film toch nog 2,5 ster maar dus een onvoldoende, cijfer een 5.

Had me er meer van voorgesteld, maar in het begin was het worstelen om de film niet uit te zetten.

Hopende dat het nog interessant werd maar helaas veelal flauwe grappen.

De dagelijkse beslommeringen en problemen van vampieren in pofbloesjes of hoe die dingen ook maar mogen heten. Kleding is niet het enige dat ze door de eeuwen heen zijn blijven behouden, blijkbaar zijn ze hun accent ook nooit kwijt geraakt. Alsof je naar verwijfde versies van Werner Herzog zit te luisteren. Eerder hinderlijk dan grappig. Het heeft wel wat droge humor aan boord, maar landen is er met deze typetjes nauwelijks nog bij.

Petyr is de leukste van het stel. Zal er wel mee te maken hebben dat-ie niks te melden heeft. Verder is het in het flatje veelal een flauwe bende. Het gaat wat beter als het spul de stad ingaat en een nieuwe rekruut zich meldt. Stu is een droge, maar het ontaardt in een gemaskerd bal, met The Beast wordt het niks en volle maan zet ook niet veel zoden meer aan de dijk. Best een aardig idee, zo'n mockumentary, maar niet met deze invulling.

What we do in the shadows

Leuk verhaal! Erg orgineel met de nodige dosis humor.

Het verhaal is eigenlijk vrij simpel. Een paar vampieren die zoveel mogelijk dingen proberen na te doen van een mens. De manier waarop maakt het grappig. Een documentaire over stuntelaars.

De gore was prima in de film en werd ook met een korreltje zout genomen. Sommige dingen waren ook wel overdreven.

Acteerwerk is goed en tevens grappig. Ze vervullen een goede rol waar ik telkens toch erg om moest lachen. Ieder had zijn eigen karakter.

De film word niet al te serieus genomen. Vandaar ook de genre Komedie. Op een aantal flauwe scènes na en het niet zo serieuze verhaal heb ik toch wel kunnen lachen. Maar zoals voorgangers ze beoordelen als 'de beste Komedie van het jaar 2014' vind ik weer te ver gezocht. 6/6,5 voor de film (3*)

Fantatisch!! Film die zich voor doet als een Mocumentaire. En waar we wat vampieren in een huis volgen. De vampieren zijn alle stuntelig en dit levert leuke droge en surrealistische humor en scènes op! (Denk bv. aan Jiskefet). Zelfs over de aanwezige cameramensen die moeten filmen worden nog grappen gemaakt. Enzo neemt de film zichzelf als het waren op de hak. Met het dansje van Deacon ging het helaas wat over de top maar voor de rest heb ik genoten en flink moeten lachen. Ook al komt de film uit Nieuw- Zeeland is het toch de Britse humor die hier ronddwaalt. Dus voor iedereen die meer wil dan de gebruikelijke mr. Bean humor is deze film een aanrader!!

Deacon: I think we drink virgin blood because it sounds cool.

Vladislav: I think of it like this. If you are going to eat a sandwich,

you would just enjoy it more if you knew no one had fucked it.

In wezen hebben we hier te maken met een hele simpele filmproductie, maar door

de juiste combinatie van horror, komedie & een vleugje drama stijgt What We Do in

the Shadows (2014) voor mij toch wel ver boven het gemiddelde uit. Leuke (voor mij

onbekende) cast, grappig acteerwerk, vele hilarische gebeurtenissen en een absurd

verhaal maken W. W. D. i. t. S. (2014) tot een ware must see.

Eens in de zoveel tijd een herziening zal voor mij dan ook absoluut geen straf zijn.

Thumbs up voor New-Zealand.

Vierenhalve ster van mijn kant.

Typisch zo'n geval waarbij een in potentie leuke sketch van hooguit een kwartier wordt uitgesmeerd over een volledige speelduur van anderhalf uur. Dit heeft tot gevolg dat het aanvoelt alsof de plotlijnen als los zand aan elkaar hangen en meer bedoeld zijn ter ondersteuning van de grappen dan voor intrigerende karakterontwikkeling of voor een verrassend plot. Op zich hebben de oubollige vampiers in de hoofdrol samen de chemie om dat gebrek mee te compenseren, maar met een scherper script had er waarschijnlijk veel meer uit het hilarische materiaal gehaald kunnen worden.

Vreemde, rommelige low-budget film uit Nieuw-Zeeland. Orgineel is het wel, bij vlagen moest ik er zelfs om glimlachen. De scene in de winkel waar de pas gebetene even aan de winkelier showt dat hij écht wat kan, vind ik de mooiste.

Vampiers en dracula's zijn mijn favoriete horror creacties, dus al bij voorbaat krijg je mijn aandacht.

Toevallig kwam ik deze film tegen. Na het zien van de poster en low budget informatie had ik wel zero verwachtingen, maar damnnn wat hebben we gelachen.

Zeer geslaagd!

Gortdroge vampier mockumentary

Typisch humor waar je van moet houden. Dit was té hipster voor mij. Vreselijk quirky, als een vroege Wes Anderson, echter in een veel trager tempo en zonder de mooie decors. Het gegeven is best leuk, zoals wel vaker bij soort films, maar hooguit voor de duur van een korte sketch; niet een hele film. Al vrij snel begonnen de irritante personages te vervelen en behoudens enkele aardige momenten, was het grotendeels een vermoeiende zit.

2**

Ik kijk hele dagdelen uittrekken met het verwonderd voor me uitstaren terwijl ik me probeer voor te stellen waarom Flight of the Conchords nog nooit in Nederland is uitgezonden. Samen met Louie, de Engelse Office en Extras behoort die serie tot het allergrappigste wat ooit als serie is uitgebracht.

What we do in the Shadows is niet zo grappig, maar nog steeds heel grappig. Het eerste kwartier was even doorbijten, maar zodra jongste huisgenoot met Stu het huis betrekt komt alles helemaal goed. Mooi dat zo'n klein filmpje in Nederland toch een bescheiden fanschare weet op te bouwen.

Een berg flauwe/geforceerde grappen met daartussen mooi verdeeld een handvol geniale ingevingen.

Die laatste maken het alsnog de moeite waard.

Dit begon na tien minuten al lichtelijk te irriteren en in het vervolg komen slechts nog een paar geniale ingevingen goed uit de verf. Het overgrote deel van de film is overgoten met een droog soort melig makende humor die mij niet zo ligt.

''He looks like Seal!''

Droge bedoening. De zeer fijne vertelwijze die doet lijken dat het allemaal maar normaal is wat we zien werkt uitstekend. Heb nergens krom gelegen van het lachen, maar constant met een glimlach zitten kijken naar deze vampiers. Geinige effecten, leuke gore en een paar heerlijke vondsten. 'What We Do in the Shadows' heeft best wat te bieden. Heb me dan ook prima vermaakt met dit originele werkje.

Wat HarmJan zegt. Ik heb vaak moeten glimlachen. Het droge spat ervan af. Het komt erop neer dat het een stelletje kneuzen in een flat zijn. De eerste helft van de film is qua grappen wel het sterkst en het pakt weer op aan het einde.

Ik kon hem wel waarderen.

Vond hier dus niks aan.

De ganse opzet van de film kon me helemaal niet bekoren.

Zal er geen probleem mee hebben om deze film snel te vergeten zoals op het einde in de film zelf wordt gevraagd.

A Sequel to 'What We Do in the Shadows' is in the Works.

Ik zit er alvast klaar voor

Idem dito!!!

Ik niet

Na een half uur afgezet door de vele flauwe grappen die op je afkomen, en geen enkele van een hoog niveau.

En dan te bedenken dat ik hem vooraf vergeleek met de hilarische film housebound omdat hij in het zelfde land is gemaakt.

Zelden mezelf zo genept.

De humor is simpel doch origineel tegelijk. Je moet er maar op komen.

Maar je moet er van houden inderdaad. Zoals altijd liggen de meningen ver uiteen over comedys.

Ik vind het geweldig hoe ze simpele dagelijkse bezigheden hebben verweven met het lugubere vampiers bestaan. En ook de beperkingen waar vampiers mee te maken zoals bv een club proberen binnen te komen zonder invitatie waren erg leuk in beeld gebracht. Ook een monster als Peyter menselijke eigenschappen toedichten en op foto's zetten als one of the guys. Geweldig!

Ik weet niet of ze een vervolg moeten maken. Meestal wordt dat een tegenvaller. Want de verrassing is er al vanaf dan. Ik zal me zeker vermaken maar of die dit niveau haalt? Ja wie weet.

Volgens de tvGids zou deze film een Superfilm zijn. Ik heb de film opgenomen en besloten de film op mijn vrije zondag te bekijken. Na een half uur dacht ik bij mezelf: Als dit zo heel de film doorgaat, hoef ik hem niet te zien. Wat een prul.

Origineel, droog, flauw, voor de liefhebber.

En daar ben ik er één van

Film werd naar het einde wel wat minder krachtig,

maar gemiddeld gezien vond ik het echt een verfrissende stijl. *3,5

Leuk filmpje, tegelijk parodie op de vapierenfilm én mockumentery, een bijzonder geslaagde combinatie. Vooral van de naïeve charme van vampierdandy Viago heb ik de hele speelduur genoten, het einde als lekkere uitsmijter. What we do in the shadow kent ook voldoende ontwikkeling, waarin het nog wel eens mis kan gaan bij zoiets, en blijft dus van begin tot eind vermakelijk.

De meningen zijn nogal verdeeld zie ik, en om eerlijk te zijn had ik na een minuut of tien in deze film ook weinig vertrouwen in een goede afloop. Het begon behoorlijk flauw, misschien ook omdat ik een film had verwacht die wat minder knipogend naar de camera gebracht werd. Het kostte me een beetje tijd om in te komen, maar vanaf een gegeven moment heb ik me best vermaakt. Geen meesterwerk, en eigenlijk houdt de film de hele speelduur lang de uitstraling van een uit de hand gelopen sketch, maar toch genoeg droge grappen en vermaak voor een voldoendetje.

Wat een leuke film! Echt een topper!

Je zou kunnen zeggen dat dit een soort Lost Boys is dat flink wat elementen van The Young Ones gebruikt. En het mockumentary-hype mag hier ook weer gebruikt worden. Het lijkt erop alsof ik me ook weer steeds laat verassen de laatste tijd met het feit dat eeuwenoude thema's op een creatieve en alsnog een originele manier worden verwerkt. WWDITS is er weer eens eentje van; creatief, gortdroog, en uiterst vermakelijk. Het eeuwenoude thema vampiers verplaatst zich naar onze tijd in Wellington en we mogen met een filmcrew bezoek nemen bij vier vampiervrienden, waarbij het ook al meteen duidelijk is dat het eeuwige leven, naast dat het aan de ene kant erg mooi is, aan de andere kant ook erg saai word, waarbij je maar een beetje aansluit bij de steeds veranderde tijdsbestek. De personages (vampiers die inmiddels al eeuwenoud zijn, maar er nog jong uitzien) zijn ook echt fenomenaal. Ze worden met historische tekeningen en schilderprenten geïntroduceerd waarin me ook meekrijgen hoe ze vampier zijn geworden. De introductie met alle prenten en foto's over hun levensloop door de jaren (lees eeuwen) heen, was ook geweldig. De personage's zijn echter soms niet echt makkelijk uit elkaar te houden, maar Petyr is degene die me altijd is bijgebleven en weer lijkt het erop alsof passieve personages bijna altijd de rol stelen. Terwijl de "jongenlui" zich elke nacht vestigt in het nachtleven van Wellington om los te gaan, maar ook om nieuw bloed te zoeken, geniet de 8000 jarige Petyr grotendeels van zijn rust in zijn tombe, waarbij hij ook liever niet vaak gestoord wilt worden. Het word pas helemaal leuk als ook cameraman Nick word gebeten en een vampier wordt en vervolgens een verzoek aan de groep doet om zijn vriend Stu als mens te laten leven. Die begripvolle knikken van Petyr dan.

Het schijnt dat er, naast het bruizende uitgaans, zaken en burgerleven in Wellington, en naast deze vampiervrienden, er nog veel meer ondoden deelmaken van de maatschappij. Neem die weerwolven, die op hun beurt weer flinke concurenten zijn van de vampiers. Om nog maar even te zwijgen over de masquerade ball.

WWDITS is echt een fenomenale feelgood film. Origineel, goed getimed en het lukt de film ook om eventuele zware thema's te ontlopen. Wat mij betreft gewoon uiterst geslaagd, en zelfs goed te doen voor een feestje, ter vervanging van die geforceerde Amerikaanse komedies met een hoop lawaai.

5,0*

Geinig filmpje. Droge humor, erg flauw, ik heb een paar keer goed gelachen. Nadien Flight of the Conchords maar weer eens opgezet en daar kan de humor van deze film niet tegenop.

Een grote tegenvaller. Had op een wat drogere en subtielere film gehoopt. Misschien spiegel ik mockumentaries wel teveel aan This is Spinal Tap of zo, zoveel heb ik er niet gezien. Het is allemaal absoluut doordacht en met enthousiasme gemaakt, maar mij bekruipt het gevoel dat de filmmakers teveel hun best doen, met te weinig subtiele kleine momentjes, een te hoge grapdichtheid, alles om te verbloemen dat we naar een flink uitgesmeerde sketch lopen te kijken. Ieder vampierweetje moet een grap krijgen en grapjes over vampiers die de afwas doen vind ik maar wat banaal. Eigenlijk vind ik de weerwolven en Stu ook de show stelen. En daar zal de beperkte tijd die ze op het scherm krijgen ook wel helpen. De special-effects zijn voor een film met dit budget overigens echt verrassend goed, en toch best wel aandoenlijk hoe ongekend optimistisch de film nog eindigt. Dat vond ik wel wat hebben. 2.0*.

Wat?! Was dit op televisie? Gaaf

Erg toffe mockumentary film over een groep vampiers in de huidige wereld, met alle aanpassingsproblemen van dien. Leuk idee en erg goed uitgewerkt. Uiteraard komen alle vampierkenmerken voorbij en steekt men met alles de draak. Het pakt gelukkig prima uit, mede doordat het nooit te flauw of simpel wordt. De cast weet ook te overtuigen, ze spelen zichtbaar met plezier hun rollen. Van meer banale grappen (de afwas moeten doen of online wat bestellen) tot meer gerichte grappen zoals een confrontatie met weerwolven of de politie-inval, het zit er allemaal in. Het wordt nergens echt geniaal of hilarisch, maar er valt genoeg te genieten.

3,5*