Turist (2014)

Tegenvallend psychologisch huwelijksdrama. Aanvankelijk best interessant, met name de scènes waarin de vrouw in tegenwoordigheid van anderen haar kant van het verhaal vertelt. Het is jammer dat de film tegen het einde helemaal inzakt. Allereerst door de geënsceneerde reddingsactie ten behoeve van de kinderen. En vervolgens door de slotscène, die enkel bedoeld lijkt om de “battle of the sexes” in een gelijkspel te laten eindigen.

Film begint aardig maar zakt snel in. Je verwacht dat er nog iets gebeurd maar helaas. Af en toe mooie beelden en geluidseffecten die een spannende thriller doen vermoeden maar helaas... het blijft bij het weersgeven van een relatiecrisis die op vakantie tot uiting komt.

Een Russisch vriendin van me die in Nederland woont vond de film pijnlijk om aan te zijn omdat hij voor haar ging over precies dat wat er fout is aan de mannen in Europa: wegvluchtgedrag, egoïsme, ijdelheid, slachtoffergevoelens, etc. Force Majeure (vanwaar de Engelse titel die in bijna geen enkele Nederlandse en Vlaamse bioscoop werd gehanteerd?) is een ijzersterke film die het angstbeeld van de Moderne Man als geen ander neerzet. En voor nu laat ik het even hierbij, over het geweldige filmwerk, dat zelf op ski's lijkt te glijden door de Franse sneeuw, is buitengewoon goed. Dat liefhebbers van Saw en dergelijke het huidige landschap van Moviemeter bewonen is natuurlijk een zonde maar de echte filmliefhebber moet zich niet door hen bang laten maken en deze zsm aanschaffen. Deze Zweed is een echte aanrader!

Al snel krijgt de film een ongemakkelijke, beklemmende sfeer. Een vader handelt in een panieksituatie niet zoals verwacht door zijn omgeving en door hem zelf. Ontkenning van deze gebeurtenis maakt het moeilijker om hier over heen te stappen.

De reddingsactie is in scene gezet, zoals The One Ring al schreef. Wellicht blijven de kinderen er erg kalm onder omdat ze dat wel door hebben. In de scene met de bus vlucht de moeder als eerste uit de bus en doet dus precies wat ze haar man verwijt.

No offense, maar volgens mij heeft haar statement eerder met haar eigen projectie (ervaringen?) te maken. Denk namelijk dat de 'beperkingen' waar zij het over heeft gewoon universeel zijn en net zo goed op Russische mannen hadden kunnen slaan.

Natuurlijk is het een persoonlijke projectie.

Niet echt een goede film. Het kabbelt maar voort. De personages waren ook niet echt geweldig. Dus een onvoldoende.

Degelijke film over relatieproblemen en ontgoocheling over eigen gedragingen.

Maar eigenlijk had Mats gelijk is zijn betoog : heldendom en opoffering zijn niet altijd als vanzelfsprekend.

De film heeft enkele zeer knappe scènes : het verhaal van de vrouw aan hun vrienden en de respectievelijke reacties, de mistscène, de bergafdaling in groep.

Het acteerwerk was niet altijd overtuigend en er waren teveel gelijkaardige scènes in de gangen van het hotel.

Geweldige shots en een intrigerend begin, maar jammer genoeg vind ik de film daarna helemaal wegzakken. Ik heb moeite met de afstandelijke stijl, de "stiltes om de stiltes" die vaak bij de haren getrokken zijn. Ik vind dat de film het nodeloos moeilijk maakt om de pointe te vatten, vind hem een tikkeltje hautain: oeverloos gedram over die lawine, maar man en vrouw spreken eigenlijk nauwelijks tegen elkaar. Er is duidelijk veel meer mis in hun relatie dan enkel het voorval met de lawine, maar daar komen we niets over te weten: er is enkel stilte en mensen die pseudo-interessant voor zich uitstaren...

Ook de twee slotscènes met de "redding" en de busrit vind ik bijzonder nietszeggend, tenzij ik echt iets voor de hand liggend gemist hebt. Maar dan nog vind ik het zonde dat de film alles zo vaag houdt.

Matig. Het idee achter de film is op zich heel aardig bedacht, over hoe een echtpaar reageert op een voorval waarbij eigenschappen van hen naar voren komen die de ander niet kende, maar het wordt allemaal zo banaal en langdradig gebracht dat het op den duur gaat vervelen, ook vanwege het steeds in herhaling vallen, danwel met de dialogen, de scenario's, of het deuntje. Het vluchten van de vader vond ik overigens niet echt overtuigend, hij struikelt zowat over zijn zoontje. Hij zou veel sneller zijn geweest als hij zijn zoontje greep en ervandoor ging. Ook de situatie op zich, waarbij een ouder zijn kinderen aan hun lot overlaat, is erg lastig voor te stellen. Gelukkig reageren vrijwel alle ouders in zulke situaties wel anders.

De uitwerking komt helaas niet verder dan het hameren op een primitieve stereotype van een man. De film zet het later nog wat recht door de vrouw in paniek te laten raken en als eerste uit de bus te stappen, kroost achterlatend, maar of dat nou indruk maakt? Alleen het begin van de film en de afsluiting van de huilscene vond ik geslaagd. Een magere 2,5* voor deze erg banale drama met wat droge humor die maar niet goed op zijn plaats valt.

Goeie film waarin de balans van een gezin verstoord wordt na een onverwachte gebeurtenis. Een originele en boeiende film met redelijk lange takes en statisch camerawerk (vergelijkbaar met het vorige werk van de regisseur). Sterkste scene is zonder meer de scene waarin de twee vrienden op bezoek zijn. De starheid van de man (die aanvankelijk niets wil toegeven) kwam me wat ongeloofwaardig over. Met gemak 3.5 sterren.

Deze vrij onbekende Scandinavische Drama / Komedie film, waarbij vooral de klemtoon ligt op Drama want te lachen (hooguit wat glimlach momenten) viel er eigenlijk weinig, heb ik gisteren toevallig gezien op de televisie zender Film 1 en was eigenlijk best leuk en vermakelijk om naar te kijken en dat ondanks dat het verhaal behoorlijk langdradig is en ook regelmatig wat saai is.

In deze film draait het om een Zweeds gezin (vader Tomas, moeder Ebba, zoontje Harry en dochtertje Vera), welke op skivakantie is in een kil kunstmatig aangelegd skiresort in de Franse Alpen. Als gezin hebben ze het er goed naar hun zin, maar als het gezin op een buitenterras zit te lunchen en er plotseling een grote lawine ontstaat die dreigend op hun afkomt, verandert hun situatie drastisch omdat vader Tomas daarbij laf en egoïstisch reageert. Hij rent namelijk weg en neemt daarbij alleen zijn telefoon mee en laat zijn vrouw en twee kinderen (die op hem roepen) achter, waarbij er gelukkig wel niets gebeurt (de lawine wordt namelijk op tijd afgeremd en gestopt en zorgt alleen voor stuifsneeuw overlast). Na de lawine gaat het gezin in eerste instantie in stilte gewoon verder met de lunch en doet de vader enigszins lacherig om de situatie, maar als snel begint moeder Ebba zijn twijfels te uiten over de lafheid van haar man Tomas en weet ze ook niet meer of hij nog wel de geschikte man voor haar is. Ook de twee kinderen zijn bezorgd en zijn zelfs bang dat hun ouders gaan scheiden, omdat ze opeens vreemd en gescheiden met elkaar omgaan (met name moeder Ebba wilt vaak alleen zijn) en ook ruzie maken. Vader Tomas gaat in eerste instantie laconiek om met de situatie en hij is zich van geen kwaad bewust, maar op een gegeven moment heeft hij ook zijn bedenkingen over zijn laf reageren op de lawinesituatie en stort hij ook min of meer in elkaar. Om de gezinssituatie na de lawine draait het dan om in deze film, waarbij de vraag is of het gezin deze crisis zal doorstaan en overleven.

Deze film moet het hebben van de sfeer (soms enorm kil en mede dankzij het skiresort), de fraaie beelden (eigenlijk ook de geluiden en klassieke muziek) van het kunstmatig aangelegde skiresort en omgeving en vooral van de dialogen. Bij dat laatste zijn vooral de dialogen tussen vader Tomas (verdienstelijk gespeeld door Johannes Kuhnke) en moeder Ebba (goed gespeeld door Lisa Loven Kongsli, die er ook leuk uitzag en zelfs eventjes bloot is te bewonderen) interessant en zijn ze conform de omstandigheden ook best realistisch. Ook hun dialogen en discussies met twee bevriende aparte stellen (o.a. door een hitsige vrouw bij het eerste stel en het leeftijdsverschil bij het tweede stel) m.b.t. het lawine-incident en vooral het laf reageren daarbij van Tomas (wordt vooral zwart gemaakt door zijn vrouw Ebba, waardoor hij zich zeer ongemakkelijk voelt), waren leuk en die zijn vooral ook komisch (bevatten droge humor). Buiten de vele dialogen gebeurt er eigenlijk weinig, waardoor het geheel wel langdradig (had makkelijk in 90 minuten afgedaan kunnen worden) en ook saai overkomt. Ook ontbreekt het aan een echte climax in het verhaal (het is ook niet echt pakkend of aangrijpend) en is het einde met de bus flauw en eigenlijk ook belachelijk. Ondanks dat de cast eigenlijk onbekend voor mij was (op Kristofer Hivju na), deden ze het wel leuk en verdienstelijk en vond ik de drie vrouwen in het verhaal, te weten Lisa Loven Kongsli (moeder Ebba), Karin Myrenberg (als de hitsige vrouw van het eerste stel) en Fanni Metelius (als de zeer jonge vrouw van het tweede stel) wel leuke verschijningen om naar te kijken.

Al met al gewoon een vermakelijke Drama / Komedie film om eens gezien te hebben, maar meer ook niet omdat daarvoor het verhaal te langdradig en te saai was.

Een goede drama/komedie film...
Prima verhaal...
Tja dat verbaasd me ook over deze man loopt weg...
Prima acteerwerk...
Mooi landschap, ik wou ook lekker rustig skiën, helaas vanwege mijn skiongeval...
Prima achtergrond geluid/muziek....
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Prima camerabeweging...

Eerste 16minuten mooie kortfilm, en dan 1u45 ruzie tussen man en vrouw die niet met elkaar kunnen communiceren.

'k vond dat de film erg goed begon, maar na een tijdje begon de film me toch een beetje te vervelen. Van mij mocht de film gerust een half uur korter geweest zijn.

De cast deed het niet slecht en de film zag er ook wel mooi uit met die winterse taferelen.

Een beetje jammer van het langdradige verhaal.

Ja dit is niet alles, je denkt steeds nu komt er nog wat, maar hélemaal niks !!

Duidelijk een film met plussen en minnen. Een sterk begin, mooie beelden, een origineel verhaal en ook nog wat humor staan tegenover een ingezakt einde en enkele wat geforceerde scenes.

Langdradige, saaie, slaapverwekkende film.

Toch wel meer van verwacht gezien de score en meningen. De film begint wel goed en heeft een interessant gegeven. Maar het wordt zo langdradig opgebouwd dat je als kijker voortdurend wacht op iets dat niet komt. En wanneer de regisseur dan eindelijk ( dan spreek ik al over de laatste 20 minuten ) iets teweeg wil krijgen bij de kijker, slaat hij de bal volledig mis. De rare toevoegingen bij het verhaal dan raken kant noch wal. Totaal mis plaats einde ! 5/10

Doe ik niet vaak ( score veranderen) ...maar gezien het slot geef ik toch uiteindelijk een onvoldoende. 4/10

Nagenoeg perfect, op enkele wat meer uit de toon vallende scenes na. En dan doel ik niet op die huilscene van de vader aan het einde van de film. Grandioos was die.
Snel meer van Östlund gaan zien.

Best een interessante regisseur die Östlund. Turist is een origineel relatiedrama, knap geacteerd en mooi in beeld gebracht, die ongetwijfeld tot de nodige discussie heeft geleid onder bezoekers- net als zijn eerdere Play. Wel had ik graag een iets frisser muzikaal thema gehoord dan de wat afgezaagde (sorry voor de liefhebbers) Vivaldi.

De film is mischien niet super goed uitgewerkt ( al had de film zeker sterke scenes) maar het thema is

wel heel interessant .

Mannen worden geacht zich altijd heldhaftig te gedragen in crisissituaties en van de vrouw word vluchtgedrag veel meer geaccepteerd , wat dat betreft staat het stereotype ( voor de man zeker ) nog

steeds fier overeind .

Maar de 21 e eeuwse man is niet zo mannelijk meer als pakweg 150 jaar geleden ( verschillende feministische golven hebben daartoe bijgedragen ).

Stel je de situatie van de titanic eens voor anno nu , zouden alle mannen even massaal als toen zich opofferen zodat de vrouwen aan boord van de reddingsboten konden komen ?

Gisteravond nog op de valreep van het oude jaar gaan kijken. Zit ik aanvankelijk tegen vriendinnetje nic1991 te mopperen dat ik met deze film 'het idee echt wel snap maar het boeit me gewoon niet', gaandeweg raakte ik uiteindelijk steeds meer gefascineerd. Voor mij ging de film niet over de stereotype man, wat mij erg trof was het totale gebrek aan communicatie tussen deze twee mensen (en in zekere zin ook dat andere stel). Met dan die scene waar de man in huilen uitbarst die bij mij door merg en been ging. Ik denk dat ik geen fan zal worden van Ruben Östlund - ik kijk toch liever naar dromerig close-up camerawerk á la Spring Breakers en Lost River - maar het ging me wel intrigeren. Hilarisch hoogtepunt: het moment dat dat het meisje van dat andere stel glashard beweert dat haar vriend in een vergelijkbare situatie ook weg zou rennen maar dan wél verwacht dat ze 'lekker moeten slapen nu'.

Jammer dat ik de laatste 20 minuutjes vanwege visite vanmorgen af moest kijken en dat die niet helemaal samenvielen met de rest van de film: die scene met die reddingsactie ten behoeve van de kinderen was me als zodanig niet opgevallen, evenmin dat het op deze manier gelijkspel zou moeten zijn tussen man en vrouw.

Mooie eerste film van het nieuwe jaar dit. En proost!

3,5*

Plaatje van een film over een vervelend onderwerp. Letterlijk. Opgemerkt hoe veel scenes als foto stills overkwamen? Veel distantie daardoor, nergens closeups. Wat in eerste instantie aanvoelde als een metafoor over nooit uitgeprate issues ("ik ervoer het als zo, jij ervoer het anders") in een relatie, kreeg gaandeweg iets existentiëlers. Ik geloof overigens dat iemand die echt om vrouw en kiddos geeft, als eerste instinct heeft om die te willen beschermen. Tomas en zijn vrouw kwamen er dus achter dat Tomas vooral erg veel om zichzelf geeft (nam wel de iPhone mee).

Een stel met kids die zich begeven in lange lege gangen van een dystopisch hotel, gesitueerd in een verschrikkelijk ski-oord in Frankrijk. Wanneer hij zijn eigen hachje redt tijdens een lawine, probeert zij hem (op haar beurt) tot waanzin te drijven. Totdat hij instort en sorry zegt omdat hij nog niet geheel is gedomesticeerd. Dat is namelijk heel belangrijk in Zweden, de man geheel in diens van de goede orde.

Mooie plaatjes van de Franse Alpen.

En verder.... niks dan flauwe kul....

Ben liefhebber van Scandinavische films en reeksen, maar deze is het voorbeeld hoe het niet moet !!

Matige film over een gezin dat op reis is in de Alpen en te maken krijgt met een pseudolawine. Ik dacht dat er nog iets ging volgen, maar dat bleek niet het geval te zijn. Het uitgangspunt is best interessant te noemen, maar wordt reeds deels geanalyseerd door één van de personages. Welk gedrag stelt een persoon wanneer hij in een reflex moet beslissen om zijn eigen leven in veiligheid te stellen? Denkt hij altruïstisch of eerder egoïstisch? Valt dit de persoon te verwijten? Zijn er verschillen tussen mensen onderling, of tussen geslacht? Hebben pantoffelhelden ook hun charme? Best leuk discussievoer voor op café ...

Kijk, dat Thomas een lafaard is, kan ik best aannemen, hoewel ik niet zomaar blind wens te veroordelen. Dat hij het niet kan toegeven, zal eerder uit schaamte zijn en zegt ook wel iets over zijn persoon. Maar vrouwlief is ook niet zonder zonde wanneer ze in het openbaar haar man bekritiseert. Ook zoiets hoort niet, toch niet als de relatie goed zit (maar dat was dus niet het geval).

Turist slaagt er echter in dit interessante concept te herleiden tot nodeloos gewauwel en oninteressante subplots. De hypothetische discussie in bed net voor het slapen gaan, was voor mij compleet overbodig en haalde de aandacht weg van de film. Het einde met de bus was beter, maar wat wou de regisseur hiermee bewijzen? Nee, matig uitgewerkt verhaal. Ik had hier meer verwacht. Omwille van het redelijke concept en mooie decor een zeer nipte 3,0*.