The Homesman (2014)

Een drama in de negatieve betekenis van het woord. Geen lijn, nauwelijks geloofwaardigheid en een bespottelijke TL Jones; ijdeltuiterij maakt dat de man van zichzelf een belachelijk personage (om de haverklap is meneer 'out of karakter') geregisseerd heeft. Wat wel goed is: mooie fotografie en een imposante Hilary Swank (mooie vrouw is dat!)

Een roadmovie met pioniers....

Apart verhaal met mooie beelden van de midwest. De desolate leegte en de gure weersomstandigheden dragen bij aan de wanhoop en eenzaamheid in het verhaal. De film is bij vlagen traag maar die traagheid past eigenlijk wel goed bij het verhaal.

Aanrader.

Vooral een erg grauwe film met een fantastische Tommy Lee Jones, die (ondanks dat ze erg sterk speelt) Hillary Swank toch van het scherm af acteert.
The Homesman maakt het niet rooskleuriger dan het is. "The Territory" is een erg desolaat gebied, met mensen die ook erg verwilderd overkomen en zich er ook naar gedragen.

Waar de film uitblinkt in het zijn van een sfeerportret, laat het op het gebied van het verhaal steken vallen. Het doel van de film is erg duidelijk en zelfs na de zeer onverwachtse zelfmoord van Swank haar personage(wat wel indruk maakte) leek het nog even goed te gaan.
Maar nadat Tommy Lee Jones de drie vrouwen heeft afgezet dwaalt de film teveel af en lijkt de gehele film geen doel meer te hebben.

Jammer, want ondanks het erg sterke eerste uur zwakt de film het laatste half uur erg af door het doelloze rondgehuppel van Tommy Lee Jones.

3,0*

In het verleden hebben boeken al vaak aan de basis gestaan van succesvolle films. Zo zijn er zeker in het doorgaans niet al te ingewikkelde westerngenre veel films op welbekende boeken gebaseerd. Tommy Lee Jones maakte bijvoorbeeld al deel uit van de verfilming van Larry McMurtry’s klassieke westernroman Lonesome Dove en schitterde daarnaast in de op Cormac McCarthy’s neo-western gebaseerde film No Country for Old Men. Dat de bekende Glendon Swarthout-klassieker The Homesman nog niet eerder in beeld is gebracht, gaf Jones daarom een interessante mogelijkheid om, na The Good Old Boys, ook als regisseur nog eens een dergelijke poging te wagen.

Een poging die zeer zeker geslaagd mag worden genoemd, want van begin af aan barst de film al van de prachtige, sfeervolle landschapsbeelden en tot het einde toe blijft het heerlijk rustig voortkabbelen. Het verhaal leent zich uitstekend voor een kalme en ietwat trage film als deze. De film kent een duidelijk begin en waar het zal eindigen is ook geen grote verrassing. Daartussen is er daarom een hoop tijd en ruimte om een aantal bijzondere belevenissen tentoon te spreiden en deze gebeurtenissen zijn voor degenen die het boek nog niet gelezen hebben spannend en verrassend genoeg om het gedurende twee uur redelijk boeiend te houden.

Op het acteerwerk valt niet bijster veel aan te merken. Tommy Lee Jones geeft zichzelf de ruimte om de show te stelen en dat doet hij dan ook met verve. Hij wordt bijgestaan door Hillary Swank, die ook een zeer verdienstelijke prestatie levert, en een flink aantal andere bekende acteurs en actrices. Bovendien is het geheel erg mooi vormgegeven en is alles erg mooi in beeld gebracht. De indrukwekkende omgevingen hebben een sfeerverhogende werking en ook de wat terughoudende muzikale klanken hebben een grote invloed op de vrij rustige filmbeleving, waarmee de film erg lekker wegkijkt.

En het mooie is dat het niet alleen mij goed bevallen is. Jones lijkt zelf ook de smaak helemaal te pakken te hebben en schijnt er gewoon meteen weer een western achteraan te doen. Ditmaal een remake van een western en ook die zijn net als boekverfilmingen behoorlijk succesvol geweest de laatste tijd. Wie weet lukt het hem om met een titel als ‘The Cowboys’ deze sterke lijn door te zetten en zichzelf op zijn oude dag nog even onsterfelijk te maken in het westerngenre. Al kan een dergelijke status hem na een western als deze eigenlijk al worden toegeschreven. The Homesman is immers een van de betere westerns van deze eeuw.

Er zal geen misverstand over bestaan dat het maken van een film gebaseerd op de gelijknamige roman van Glendon Swarthout een zeer interessante voedingsbron voor een sterke vertolking naar het witte doek kan vormen. Toch lijkt het alsof Jones er behoorlijk veel moeite mee heeft en de moeilijke en spannende reis door het Westen qua gevoel niet geheel succesvol vorm kan geven. De opbouw van de film is veelbelovend maar na de introductie van de drie vrouwen -d.m.v. flashbacks uiteengezet-, weten we als kijker nog weinig over de geestesziekte en het doel van de roadtrip om deze vrouwen te redden. Hierdoor krijgt het verhaal weinig inhoud en blijven karakters behoorlijk oppervlakkig. Tevens komen de gevaren van het Westen van die tijd gedurende de reis qua spanning en intensiteit niet echt van de grond. Het zit er allemaal wel in verwerkt, maar het gaat te plichtmatig snel voorbij, waardoor het maar weinig indruk kan maken. Het ontbreken van de diepgang t.a.v. de karakters en het missen van een serieus en gevaarlijk tot uiting komend Westen van die tijd is helaas te veel een feit. Tommy Lee Jones en met name Hilary Swank zijn beiden grote acteurs en maken met hun deelname gelukkig veel goed. Dit valt vooral op wanneer Hilary Swank zich onttrekt van het verhaal en lijkt het verdere vervolg tot het einde van de film geheel in mekaar te storten. In zekere zin kan dit verklaren dat de deelname van Swank zéér succesvol is en haar deel in het geheel van hoge kwaliteit is. Normaliter is dit van Jones ook zeker een vast gegeven, waarbij het in -the homesman- toch enigszins lijkt tegen te vallen. Waarschijnlijk kan de man beter acteren dan regisseren en is hij hierdoor slachtoffer van eigen makelij. De toevoeging van Meryl Streep was trouwens ronduit belachelijk en waardeloos. Haar deelname stond bol van overacting en daarmee kreeg haar karakter niet de inhoud die de film op het laatst zo nodig had. Het is de setting en het acteerwerk van Swank die interessant zijn, maar de rest had vele malen beter kunnen en vooral moeten zijn.

Fijne sfeervolle en atypische western - waarin het eens niet gaat om de knallende colts, maar om het harde bestaan van de gewone mensen in het wilde westen. Best traag in het verhaal, maar dat past bij de lange reis waar het om gaat. Naar het einde toe verdwijnt het ingetogen karakter wat meer naar de achtergrond en lijkt er een tint van historische maatschappijkritiek in te komen die weer terugleidt naar de hardheid van het bestaan en het contrast met de beschaving.

Tommy Lee Jones heeft in ieder geval weer een mooie rol - eigenlijk in alle films die ik de laatste jaren van hem gezien heb is dat zo, en ook hier stelt hij niet teleur. In Hilary Swank in ieder geval een voldoende sterke tegenspeelster - meer dan Streep, hoewel ik in haar rol geen overacting zie, maar meer een vrij natuurlijke rol voor wat dan zo ongeveer de leading lady van het vrome beschaafde dorp aan de rand van de wereld moet inhouden. Contrast met de wildernis, zij het misschien wat dik aangezet. Maar daar ging het einde tenslotte over.

Sfeervol, op zich wel leuk plot maar ik had vooral ook het gevoel dat het een 'hé-kijk-wat-ik-kan'- showtje van Jones was. Van Swank ben ik overigens ook geen groot bewonderaar. En van een 2 uur durende film kan ik me nu al bitter weinig memorabel herinneren. Een degelijke 3 omdat het toch het genre weer een nieuwe waardige injectie geeft.

Redelijk.

Maar daar blijft het bij, ook al wordt getracht het af en toe epischer te laten lijken dan het is. Verhaaltechnisch vind ik dat vooral tot uiting komen met de dood van Mary, waardoor het lijkt alsof Briggs een ontzettend avontuur achter de rug heeft. Nu goed, langer moest het allemaal niet duren want echt veel stelt het immers niet voor.

Hilary Swank is uitstekend - al bij al zie ik niet al te veel films met haar, maar ze heeft me al meermaals positief verrast. Tommy Lee Jones daarentegen komt karikaturaal over. Als brompot valt hij goed mee, maar als hij jolig tracht te doen is het werkelijk te slecht voor woorden.

Dat is best spijtig gezien hij ook regisseur is. Nu ja, spijtig, vooral pijnlijk. Acteurs die zichzelf regisseren zie ik liever in een onopvallende (bij)rol.
Verder herbergt The Homesman veel mooifilmerij, al is dat het minste dat je mag verwachten van een western. De soundtrack vind ik iets te zeverachtig, daar had men beter kunnen doen. En dat rolletje van Meryl Streep, natuurlijk, ook een misser.

3

Wat een lange zit vooral, de film wist me echt nergens te boeien. Het verhaal an sich is nog wel te doen, typisch Western zelfs als een road trip, maar er zat maar gewoon geen tempo in. Swank weet verder weinig diepgang te creëren en Jones' personage is helemaal lachwekkend. Dus ook op psychologisch vlak is er niks van te maken. Verder vond ik ook de sfeer niet helemaal geweldig. De film oogt heel goedkoop met veel kale sets en vooral veel kale landschappen die soms wel mooie abstracties geven, maar niet het gevoel geven naar een Western te kijken, iets dat ik wel had verwacht en graag wilde zien. Pas tegen het einde wordt het allemaal beter, met dat brandende huis en dat dorpje en die wereld even later die veel meer leven.1,5*

Best goede western, degelijk geregisseerd door hoofdrolspeler Tommy Lee Jones. Bepaalde aspecten van de plot zijn niet altijd even goed uitgewerkt, zoals de weinig overtuigende rollen van de drie 'krankzinnige' vrouwen die vervoerd moeten worden door Jones (degelijk als altijd) en Hilary Swank (eersteklas), maar de film heeft genoeg originele invalshoeken en prachtige dialogen om te blijven boeien. Vooral de schijnbaar achteloze aanpak van bepaalde dramatische gebeurtenissen maakt indruk.

Een eigenaardig rustig verhaal verfilmd in een stijl, dat een western moet heten.

Opgetut met heel wat zwarte humor in de mooie natuur.

Misschien wat langdradig. Maar het stoort niet. Gewoon kijken en genieten is de boodschap.

Uitstekend begeleid door geluiden en muziek.

Tommy Lee Jones, in de hoofdrol, vertolkt best zijn rol. Keihard... Maar ook met een hart.

4,0 punten is deze prent waard.

The Homesman lijkt in alles op een western, met de cowboy, de lange trektocht door het wilde westen, ook de Indianen komen ten tonele. Het is dan wel even abstractie doen van alle clichés die bij een western horen, want dit is een "reality" western met alle eigenschappen van een drama, en poogt om het ruwe bestaan in die periode zo getrouw mogelijk weer te geven.

Een western ontdaan van alle romantiek en nostalgie. Want wat je ziet is vrij tragisch en weinig opbeurend : de hopeloze eenzaamheid van Mary Bee, het tragische lot van die drie krankzinnige vrouwen, de dood die elk moment kan toeslaan, de harteloosheid van de anderen, honger... Beschaving en overleving bestaan naast elkaar en gaan in elkaar over.. een sterke scène in dat verband is dat hotel (toch een symbool van beschaving) waar de eigenaar het gezelschap niet wil ontvangen, waarna Briggs wraak neemt en het gebouw in lichterlaaie steekt ; Een scène die tot nadenken stemt vond ik. En dan de schoonheid van de landschappen versus de lelijkheid van de samenleving. Homesman kwam me over als een film met contrasten.

Het mag ook eens anders die westerns. Cowboys, indianen, goudzoekers, wraakverhalen. Zo'n films zijn er inmiddels meer dan genoeg. Jones' rauwe prent heeft een bittere nasmaak maar ik heb de film sterk kunnen waarderen.

Swank en Jones samen in een film, dat kan niet misgaan dacht ik.

Nou hou ik wel van films die de tijd neemt om alle personages te introduceren als het verhaal daartoe leent maar in deze prent gebeurd bitter weinig. Verhaal is flinterdun en de dialogen? Je zou verwachten dat tussen Swank - een diep religieuze, wilskrachtige eenzame vrouw - en Jones - een ronddwalende zwerver - interessante, heftige confrontaties aangaan, immers een groter contradictie is niet denkbaar, twee tegenpolen samen in een troosteloze verlaten wereld. Voor deels maken ze het waar maar het blijft overwegend tam.

En daar zit de crux omdat de film weinig leunt op bijrollen die de 2 hoofdrol spelers zou kunnen ondersteunen zijn Swank en Jones opzichzelf aangewezen en ondanks goede spel van beide bloed de film langzaam dood.

Eigenaardig drama dat zich afspeelt in het Westen.

Laat een kil maar ogenschijnlijk realistisch beeld zien van leven en dood in een minder geciviliseerde samenleving halverwege de 19e eeuw.

Ik vond het een interessant stuk geschiedenisles dat, net zo als een SF kan intrigeren over hoe het "zou kunnen zijn", hetzelfde deed maar dan "zou kunnen zijn geweest"

Enfin, prima film met een tragische noot over de vergankelijkheid van het mens zijn,

De titel is een beetje miskend, want hij had zomaar Crazy women kunnen heten of iets dergelijks. Maar goed dan leggen we weer teveel accent op de drie vrouwen die om allerlei redenen een beetje gek zijn geworden en het gaat toch ook vooral om de man (ijzersterk gespeeld door Tommy Lee Jones) die een soort second chance krijgt en de glansrol van Hilary Swank die ijzersterk lijkt, maar toch ook vooral een vrouw is met gevoelens en emoties.

De film begint wat warrig en ik had niet gelijk door dat de trektocht pas echt begint als de vrouwen zijn opgehaald. Dat wordt duidelijk aan tafel verteld, maar was me even ontgaan. De vrouwen komen wat overacting over, maar dat is alleen in het begin. Tijdens de trektocht worden ze rustiger en komt het niet zo irritant over. De film begint eigenlijk wanneer de trektocht daadwerkelijk begint in een soort celkoets. De beelden zijn fascinerend de landschappen oogstrelend, de landhuizen fantastisch mooi vormgegeven. Wow deze film spat ervan af. Filmisch echt top!

De relatie tussen de man en vrouw zijn wat stroef. Tommy speelt een soort Clint Eastwood zonder echte emoties. Misschien door zijn verleden. Maar hij heeft ze wel als de film een gigantische shock te verduren krijgt. Het is de ommezwaai in de film. Daarna loopt ie nog goed door al vond ik het eindtoetje een beetje overbodig. Nadat de vrouwen netjes zijn afgeleverd gaat ie nog eventjes door.

Het thema bevalt me wel in deze film. Broken Trail heeft ook een bijzonder thema in de "western". En in Cold Mountain zit ook een scene die feitelijk voortkom in deze film. Vrouwen hebben in eenzaamheid en mislukkingen het niet altijd makkelijk in afgelegen gebieden. En als dan hun kinderen keer op keer overlijden of er niet voor gezorgd kan worden kunnen ze lijden aan vreselijke depressies zeker in die tijd.

De film heeft wel wat kleine rare momenten. Dat hotel in the middle of nowhere vond ik een vreemde eend in de bijt. Beetje onnatuurlijk. Maar de film heeft mij zeker indruk gemaakt daarom een dikke plus!

Best leuke western in een wat minder gebruikelijk jasje. De film was over het algemeen best grauw, maar had ook wel zijn gezellige momenten, bijvoorbeeld bij de kampvuren. Daarnaast had de film een survival aspect wat ik ook erg interessant vond zoals het zoeken naar eten, zorgen dat je het warm krijgt, overnachten in the middle of nowhere. In mijn ogen kwam de film best realistisch over en liet goed zien hoe het er vroeger aan toe kon gaan: honger, lang reizen, agressieve indianen, traders etc.

De 3 gekke vrouwen die de aanleiding zijn voor de trip, vond ik iets minder. Eerlijk gezegd had ik liever een andere aanleiding gehad. Overigens zouden die vrouwen een goede basis zijn voor een wetern horror

Overigens is de film is niet opgenomen Nebraska of Iowa, maar in New Mexico, wat toch wel een typische setting is voor een western. Je ziet alleen bijna niks terug van de rotsen en woestijn.

Kortom erg leuke wetern. Als je leuke en boeiende western zoekt, dan zou ik deze zeker even checken. Dikke 3.5*

Ik vond dit best een goede, realistische, harde (qua leven) en sobere Western / Drama (met vooral de nadruk op Drama), waarvan het verhaal wel hoofdzakelijk langdradig en saai verloopt.

Ondanks dat wist deze film me wel te boeien en vond ik het verhaal ook niet onaardig in elkaar steken en hetzelfde geldt voor de realistische uitvoering. Dat laatste met name door de goede dialogen (vooral bij de diverse kampvuren) en de cast in de vorm van hoofdrolspelers Tommy Lee Jones (in de rol van onstuimige maar ook goedaardige George Briggs) en Hilary Swank (in de rol van de goedaardige, zorgzame en alleenstaande Mary Bee Cuddy), die beiden goed en overtuigend speelden. Ik moest wel glimlachen toen een tweetal keren tegen Hilary Swank werd gezegd (nadat zij hun ten huwelijk vroeg) dat ze "bazig" en "lelijk" is Aan de andere kant was het natuurlijk ook zeer treurig en respectloos met alle gevolgen van dien (depressie gevolgd door zelfmoord).

Het verhaal is geregeld hard en tragisch en dat laatste zeker met de heftige wending op het einde welke ik zeker niet zag aankomen. Ik dacht eigenlijk vlak voor de wending (omdat ze dan eindelijk ook seks heeft) dat het verhaal positief ging omslaan, maar dat was zeker niet het geval. Sowieso vond ik het laatste gedeelte wel sterk en daarin hebben ook een andere bekende acteur (James Spader) en actrice (Meryl Streep) een aandeel in het verhaal. Het verhaal is van de eerste tot de laatste minuut sober en hard en zo wordt ook alles inbeeld gebracht. Ondanks dat, leverde het regelmatig fraaie beelden op en vond ik het einde ook wel goed (paste prima bij de rest van het verhaal). Hierdoor raakte Mary Bee Cuddy wel helemaal in de vergetelheid.

Ondanks dat deze film een lange zit is en het verhaal langdradig en saai is, heb ik me er goed mee vermaakt en heb ik ook geboeid (voor sommige vrouwen in de film was dit letterlijk van toepassing ) zitten te kijken.

P.S. wat "brabusRUS" hierboven op komische zegt, klopt eigenlijk wel want de drie gek geworden vrouwen zouden inderdaad perfect geknipt zijn voor een Western Horror. Ze zagen er niet alleen eng uit (met name Sonja Richter en Miranda Otto), ze handelden en gedroegen zich ook zo (met name de scene waarbij één van hun haar baby gewoon in het toilet weggooit was hard).

Een goede drama/western film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Hilary Swank (Meryl Streep speelt kort)...

Ook een bekende acteur Tommy Lee Jones (regisseur!) speelt goed...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goeie film waarin een alleenstaande vrouw de opdracht aanneemt om drie zieke vrouwen weg te brengen. Een mooi verhaal dat ook mooi in beeld is gebracht. De film speelt zich af in het wilde westen, maar is zeker geen typische western. Redelijk zwaar van toon, maar niet geheel zonder humor. Twee goed neergezette hoofdpersonages.

Hilary Swank is het stoere eendje onder de Hollywood Babes (cfr "Million Dollar Baby" e.a. en ik ga zeker niet beweren dat ze het lelijkste is), en nu steelt ze toch weer de show in haar "mannelijke" pioniesrol, evenwel samen met de onvolprezen Tommy Lee jones als de nuchterdenkende trapper in een film die me vooral om zijn gevarieerdheid kon bekoren.

Opvallend vooral is het beeld van de voor velen ondraaglijke hardheid van het bestaan in het wilde westen, maar er is ook plaats voor emotie en humor, doorgaans gebracht in echt levendige dialogen en gezegden, terwijl toch vele clichétoestanden uit westerns worden vermeden en er echt aanvaarbare scènes ontstaan, zoals het contact met de Indianen (zonder woorden a.u.b. !).

De mooie fotografie en beeldcomposities en soundtrack vervolledigen de film naar een voor mij echt genietbare western.

Ik ben nooit echt in de film gekomen die me vrij saai en zoutloos overkwam qua plot. Swank deed het wel goed en de beginscènes waren veelbelovend, maar voor mij doofde het vuur vrij snel. De film valt onder het genre van western, maar is toch anders dan de westerns die ik al eerder zag. De setting oogt western, maar de klemtoon wordt toch eerder gelegd op het ruige harde bestaan in het desolate niemandsland van de woestijn. In die omgeving houdt zich Cuddy staande, een oude vrijster die nooit van straat is geraakt. Naar verluidt omdat ze te lelijk is - al valt dat best heus mee - maar eveneens omwille van haar bazigheid, iets waar ik me wel iets kan voorstellen.

Langs de ene kant merk ik wat feministische trekken in de film, maar tegelijk komt ook de ouderwetse onbeschofte mannencultuur naar boven waardoor ik niet goed weet waar Tommy Lee Jones nu eigenlijk wil zeggen. De acteerprestaties waren het beste van de film. Zoals ik al zei een uitstekende Swank, maar ook Tommy Lee Jones is zoals steeds goed, getuige hiervan ook hun verzilveringen op diverse filmfestivals. Ook de bijrollen werden prima ingevuld door onder meer Fichtner, Streep, Lithgow en Hailee Steinfeld waarvan deze laatste vandaag de dag al wat bekender is geworden.

Film waar van ik me altijd afvraag of me iets ontgaat, nu de derde of vierde keer zie ik echter het verhaal beter en duidelijker dan ooit met onderliggende filosofieën, maar is tevens deze keer voldoende om te weten dat het nooit echt wat zal worden tussen mij en deze film.

Een vrij uitzonderlijk verhaal speelt zich af in een wel heel naargeestige omgeving, geen wonder dat de dames koekoek zijn geworden. Een bepaalde triestheid sijpelt in alles door, zo ook in het leven van Cuddy die met armoedzaaier George de heilige taak opvat het nietsontziende land met al haar gevaren en niet vergeten lastige lading, te doorkruisen. Iets dat haar al snel niet in de jouwe kleren gast zitten, terwijl George het lijdzaam ondergaat.

Wat ten eerste opvalt en interessant is te zien betreft eigen de botsing en verschil in aanpak tussen Cuddy en George. Waar Cuddy moraal en fatsoen hoog in het vaandel heeft staan lijkt dat niet het geval bij George. Waar Cuddy zich vooral met hoogdravende zaken bezig houd lijkt George gericht op het praktische en goed uitvoeren van de taak. Grootste voorbeeld daarin is het graf dat ze wil fatsoeneren. Iets waarmee zichzelf onnodig in de problemen brengt en het daarna George kwalijk neemt terwijl het haar eigen beslissing is. Dan kun je over de lengte van de rit afvragen wie van de twee het meeste heeft om tevreden over te zijn, toch pleegt zij zelfmoord en lijkt George tevreden met de waan van de dag en geen plaatje of planning. Dan is er nog het nog het interessante fenomeen hoe Cuddy het geloof beleid maar het haar heen enkel moment verlichting geeft, iets dat niets met het geloof zelf te maken heeft maar juist met het juk dat zij zichzelf oplegt. George neemt het andermaal ook op dat vlak niet zo nauw en lijkt daar ook verder te zijn voor zichzelf. Andermaal de botsing tussen hoe het hoort en niet hoort, en een boeiend contrast tussen iemand die van alles heeft maar niet de mindset en iemand die geen fuck heeft en wel de mindset om tevreden te kunnen zijn. Dan is er nog het geheel waarin het onwaarschijnlijke karakter George zich toch opgezadeld ziet met de lading en er het beste van maakt. George zou in die zin ook als een soort van God gezien kunnen worden die zich toch over de zwaksten ontfermt, compassie toont, zelf verketterd is en zelfs straft. Genoeg daarover...laatste scène waarbij 'de steen' overboord gaat, iets dat door sommigen George te verwijten valt onder hij zo'n fuckup is, schat ik overigens in als synoniem dat het leven verder gaat.

Wat mankeert er aan de film? Simpel, traag is de film zonder twijfel, iets wat op zich niet veel hoeft uit te maken, toch voelt het bij deze film bijna aan als stroperig. Dan is er de naargeestige sfeer, iets waar ik normaal wel van hou, maar beide dingen tegelijk lijkt toch niet te werken. In combinatie erg de toch wat vreemde dingen blijft The Homesman een film die iets ongrijpbaars en afstandelijkheid houd. Iets waardoor de film nooit helemaal tot ontbranding komt. En dat ondanks de prima acteerprestaties, prachtige landschappen en Marco Beltrami die mij als filmcomponist steeds meer begint optevallen.

Een gemiste kans durf ik The Homesman niet te noemen maar wat het wel is of had kunnen zijn durf ik ook niet helemaal aan te zeggen.

Tja, lastig te beoordelen. Zeker geen standaard western, maar hij ademt wel de typische western sfeer uit. Verwacht geen gevechten, knokpartijen, achtervolgen, duels etc. Dit is een erg ingetogen film. Traag vind ik 'm niet echt worden (maar ik kan me voorstellen dat anderen er toch bij in slaap vallen), maar het is zeker geen snelle, flitsende film. De film neemt ruim de tijd om het verhaal te vertellen. Acteerwerk van de twee hoofdpersonen is prima. De drie vrouwen doen het helaas niet allemaal even goed. Jammer is wel dat er zo weinig ontwikkeling in de personages zit. De film heeft zeker momenten die je niet verwacht en wordt soms zelfs even spannend. Het einde is ook verassend anders dan ik zou hebben uitgetekend. Al met al kon de film me wel bekoren maar ik blijf ook het gevoel houden dat er meer in heeft gezeten dan er is uitgekomen. Toch 3,5 ster.