Pride (2014)

Vanaf 23 oktober in de bioscoop (Lumière)

Zeer goede film! Je verwacht alle cliches van dit soort engelse films (feel good) en die krijg je ook, maar toch is deze net nog iets beter. Aanrader.

Een van de beste films van 2014, zonder enige twijfel. Wat een heerlijke feel good movie.

Echt een film om vrolijk van te worden! Aanrader. Leuke grappen, hartverwarmend verhaal en de twee oude dametjes stalen de show.

Een film met het hart op de juiste plaats, dat zeker maar weet ondanks die kwaliteit de cliche's niet dragelijker te maken. Het waargebeurde verhaal achter de film is sympathiek, snap dan ook niet zo waarom het dan doordrenkt moet zitten met kunstmatig sentiment. Aardig, maar had meer ziel verdiend en een wat minder geforceerde gedachte erachter.

Wat mij betreft de feelgood film van het jaar. En het is geen toeval dat die uit Groot-Brittannië komt. Blijft opvallend hoe goed die Britten een serieus verhaal in een innemende film weten te verpakken. Bij Philomena was de glimlach al nooit ver weg en hier is het nog duidelijker. Wat mij betreft komt Pride door die aanpak ook nog extra hard binnen. De strijd van de homoseksuele en lesbische activisten, de vriendschap met de mijnwerkers, het werkt allemaal even goed.

Tel daar die geweldige cast en de heerlijke foute soundtrack bij op en je hebt een film die zomaar ineens mijn eindejaars top 10 kan gaan halen.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl » Recensie: Pride (16 oktober)

Een historische gebeurtenis aansnijden met een, helaas, nog altijd actueel thema en dat zo maken dat er zowel gelachen als gehuild kan worden is knap. Pride is een zeer knap gemaakte film die het publiek niet snel los zal laten. Een film die bewijst dat we in 30 jaar niet heel veel vooruit zijn gegaan als samenleving, maar ook een film die bewijst dat je zo’n thema ook met een lach aan kunt pakken. Er valt namelijk genoeg te lachen met die homo’s en mijnwerkers uit 1984.

'Pride' Recensie - Filmtakers

Zo'n typisch formule feelgood filmpje dat heel veel baat heeft bij het feit dat het op waargebeurde feiten gestoeld is. Respect voor heel veel personages in de film hoor, daar niet van, maar puur film- en vooral scenariotechnisch is het wat mij betreft toch echt wel wat teveel lopendebandwerk. Jongen komt onder juk van ouders vandaan, de extravagante homo zet zich af tegen alles, de activist die van geen wijken weet, de butch pot, de senior die nog niet uit de kast is... Het is dat het allemaal zo leuk wordt ingevuld door de uitmuntende cast dat het onderhoudend blijft, Bill Nighy (als vanouds), Imelda Staunton en Dominic West voorop.

Maar goed, ondanks alles alsnog een inspiratievol en hoopgevend verhaal natuurlijk.

3*

Eigenlijk sprak het concept me vanaf het begin af aan al niet aan. Er dreigen mijnwerkers ontslagen te worden en een merkwaardige groep protestanten tracht hiervoor een stokje te steken. Het was me niet echt duidelijk waarom deze mensen zo gedreven waren in wat ze deden; waarom wilden ze zo graag die mijnwerkers helpen? Dit had wel iets beter geïntroduceert mogen worden. Sowieso vond ik het vrij debiel en wanhopig om met een plastic emmertje op de stoep te staan bedelen. ''Support the Miners!''... zeggen ze er dan ook nog bij op hetzelfde vervelende toontje. Het leek allemaal nergens naar toe te leiden. Af en toe wordt er geconcentreerd op één lid van de groep, om daarna weer rustig een kijkje te nemen bij de bingo of iets dergelijks. Ik vond de personages ook vrij stereotyp en de regisseur lijkt nogal vol van zichzelf. De jaren 80' look kwam wel goed tot uiting en de Engelse omgeving voegt enige authenticiteit toe.

Ik keek er wel erg naar uit, en werd niet teleurgesteld. De wat kritischere commentaren hierboven gaan wel degelijk (voor een deel) op, maar worden wat mij betreft overschaduwd door wat de film wél goed doet. Het is moeilijk om drama en komedie goed te combineren/balanceren en Pride doet dat behoorlijk adequaat.

Het gegeven is wat zot op het eerste gezicht, al hebben de groepen misschien inderdaad meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Pride draait op de goed gespeelde karakters, ik heb erg genoten van met name staunton die een superrol speelt voor een film als deze, maar ook de supporting cast doet het prima. Inderdaad een feelgood film, al zitten er een paar behoorlijk ontroerende scènes tussen. Mijn softe kant werd in ieder geval een aantal keer aangesproken met opwellend traanvocht tot gevolg.

Het was overigens behoorlijk rustig in het LHC Utrecht bij de 19.15 voorstelling, stuk of 20 bezoekers denk ik, terwijl de film net pas draait. Of het daarmee ook in Nederland een succes gaat worden betwijfel ik, maar de film verdient wat mij betreft zeker een publiek, al is dit niet persé een biosfilm.

De formule is wel vaker gehanteerd in GB en Australie. Ik denk aan ...

The Sapphires (2012) en The Boat That Rocked (2009)

Dat maakt de film niet erg origineel in zijn soort*, maar nog steeds erg leuk en leerzaam.

*Ik doel dan op de lach en de traan, de historische relevantie, de prachtige setting, 80ies vibe, muziek etc.

In het begin ergerde ik me wat aan de musical achtige aanpak. Netjes omstebeurt de tekst op een theatrale manier opdreunen. Gaandeweg verdween deze ergernis. De film is te leuk, te lief en....gemaakt gespeeld of niet: de types zijn vrolijk, de sfeer is vrolijk en de film is soms aangrijpend.

Ik vat de opmerking van John Lee Hooker niet, want er is geen concept toch? Het is op feiten gebaseerd. Het hele filmpje ademt de knalrode solidariteitsgedachte. De door JLH genoemde "wil om te helpen" kan je daar nl. simpel mee verklaren. De filmmaker heeft dat blijkbaar niet verder willen toelichten, dan wel introduceren. En...als je dit leest is zowel de intro(ductie) als de outro duidelijk.

Bizar wel dat volgens dit bericht de film niet geschikt is voor jonge kijkers.

Nouja, als regisseur kies je toch een bepaald concept (fictie of non-fictie) uit om te verfilmen. De een voegt daar wat dingen aan toe, de ander laat het puur 'waarheidsgetrouw'... ik vond het onderwerp in Pride in ieder geval niet heel erg boeiend.

Pride is oversentimenteel, neemt de ware gang van zaken met een flinke korrel zout en is vooral gigantisch voorspelbaar. Maar toch is het een eerste klasse coming of age film die alleen door Engelse gemaakt kan worden.

Als ik toch vergelijken moet trekken komt het in de buurt van een minder jollige Full Monty met een veel sterker script en een goede balans tussen de humor en drama. Een coming of age story dat het verhaal terecht wat eenvormig maakt maar daardoor de volle (120 minuten) tijdsduur blijft boeien.

Hmm, feelgood ja, oversentimenteel nee. Als je ziet hoe er bv in Interstellar vol op het orgel gegaan wordt met sentimenten... Hier is het tenminste nog op zijn plek. Leuke film dit.

De publieksprijs op het afgelopen filmfestival van Gent en vanavond terecht applaus bij de aftiteling in de filmclub van Oostende.

Regelmatige bezoekers van deze site weten dat ik homo ben en daar is op zichzelf niets vreemds aan, maar wat wel merkwaardig is, is dat ik deze geschiedenis helemaal niet kende. Deze inspirerende, mooie, heerlijke, hartverwarmende en schrandere feelgood-tragikomedie, met de nodige hilarische momenten, waarin twee totaal verschillende groepen (de internationaal ingestelde homo-organisatie en de conservatief ingestelde mijnarbeiders) elkaar vonden in solidariteit, is dus gebaseerd op historische feiten en geen moment sentimenteel. 'Pride' heeft tevens aandacht voor het armoedeprobleem van de arbeiders en het naderende AIDS virus en is een verhaal met een boodschap (zonder belerend te zijn) over vriendschap, acceptatie, gelijkheid, verbroedering, solidariteit en emancipatie. Ook de gekozen muziek was geweldig en de cast speelde de authentiek overkomende personages meer dan uitstekend.

Tijd om mijn Top 10 voor 2014 aan te passen.

Daar is inderdaad niks vreemds aan Gauke! Goed dat je het durft te vertellen zo! Je bent en blijft een mens alleen met een andere smaak.. Toch?

”Dai, your gays have arrived!”

Op de een of andere manier slagen Britten er regelmatig in om van stakingsdrama’s mooie films te maken. Bij het zien van deze film schoten mij spontaan Made in Dagenham (2010), The Full Monty (1997) en Brassed Off (1996) te binnen.

Deze film over Pits and Perverts is een vernuftige mix van drama en komedie, die wonderwel werkt. Terwijl de ondertoon van dit grotendeels op feiten gebaseerde relaas over de ongemakkelijke solidariteit tussen homoseksuelen en stakende mijnwerkers serieus blijft, is het verhaal op de meest onverwachte momenten doordrenkt met humor waarop Britten het patent lijken te hebben. Te midden van alle ellende heb ik dan ook regelmatig in een deuk gelegen. En... kippenvel bij de community singing!

”Where are my lesbians?”

Naast het indringende verhaal zijn de regie en het acteerwerk puntgaaf. Neem daarbij de lekkere soundtrack en je hebt een perfecte film. Ik heb dan ook met volle teugen genoten en ben totaal verrast. Naar mijn smaak een van de beste films van 2014.

Heerlijke film, grappig, ontroerend en ook nog eens waargebeurd (grotendeels).Zelden zo een leuke les over mensenrechten, sociaal onrecht en de midden tachtiger jaren gezien. Vanuit het hart per toeval een uitgekiende strategie tot bredere acceptatie van homo's en lesbiennes in het VK ontwikkelen, klinkt vergezocht maar deze film bewijst dat het kon.

Bill Nighy is vanouds meesterlijk, de rest van de cast is ook zeer overtuigend (altijd leuk om Joseph Gilgun te zien). De muziek is een goede doorsnee van de betere 80's indie en disco/pop. Werd weer erg blij van het prachtige For a Friend van The Communards (wel pas in de aftiteling).

Een absolute aanrader.

NB: John Lee Hooker (hieronder) is waarschijnlijk twaalf of zo. De mijnwerkersstakingen in het hele noorden van Engeland en in Wales duurden bijzonder lang. De regering onder de heks Margaret "there is no such thing as society" Thatcher gebruikte alles binnen haar macht (en ook daarbuiten) om de vakbonden kapot te maken. De mijnwerkersvakbond was een grote en sterke maar na een jaar staken waren stakingkassen echt leeg. Mensen die sympathie hadden voor de mijnwerkers droegen hun steentje bij om de staking langer te laten duren om de onderhandelingspositie van de vakbond te versterken. (denk aan de oude strategie van het omsingelen van een stad door een vijandig leger en dan wachten tot niemand meer iets te eten had, alle huisdieren opgegeten en mensen van pure honger zich overgaven of overleden).

De politie werd veelvuldig ingezet om mensen te breken door ze te arresteren (zoals duidelijk wordt gemaakt in deze topfilm) terwijl er geen wettige grond voor bestond. Deze onderdrukking werd dagelijks door Engelse homo's gevoeld. Sex tussen hetero's: prima vanaf 16, tussen homo's moest je 21 zijn), Regelmatig in elkaar geslagen worden omdat je homo bent en geen steun van de politie krijgen, eerder nog meer geweld (verbaal en/of fysiek). Onze LGSM voelde zich benadeeld door de overheid en haar tentakels op eenzelfde manier als de stakende mijnwerkers benadeeld werden. Daar komt hun behoefte om elkaar te steunen vandaan. Verder zegt Mark op een gegeven ogenblik dat strijd tegen onrecht voor hem niet bij maar één doel kan blijven.

Als je een beetje had opgelet had je dit mee kunnen krijgen in de film. Anders is er Wikipedia.Mijnwerkersstaking (Engels)

TLDR: Mijnwerkers & homo's beiden slachtoffers van politie -> band

Misschien niet erg verrassend, maar de premisse is natuurlijk uiterst vermakelijk en de topacteurs doen het allemaal leuk.

Gewoon een typisch fijne Britse working class feelgoodfilm.

Echt zo'n film waarbij je aan het eind van de film elke seconde hoopt dat ie nog een uurtje duurt.

Zelfs homofobe mensen kunnen hier naar kijken lijkt mij.

Volgens mij kunnen die Britten zelfs van de mierzoetste Amerikaanse Feel-good cliché film een topper als dit maken.

Mooie film over het vechten voor wie je bent en waar je voor staat. Prachtig jaren 80 tijdsbeeld. Meerdere keren een deja vu gehad bij het zien van deze op waarheid beruste film. Hoewel er een aantal grappige momenten inzitten is het naar mijn idee toch echt geen komedie....

Een prachtige en humorvolle film met oh zulke dwaze vooroordelen! (b.v. over het besmet raken van aids)

Deze moet je zien en misschien leer je nog iets over jezelf, je eigen vooroordeel dat vaak in de mens onbewust sluimert.

Maar in deze film, wat speelt men realistisch en puur, typisch Brits!

Een 8 met een griffel(tje)!

Lesbians and gays support the miners...

Je hebt films die te traag zijn, deze gaat te snel. Het is rushen van de ene korte scène naar de andere in een film die teveel hooi op de vork neemt en teveel personages opneemt, zonder de moeite te nemen om die echt uit te werken. Die Mark Ashton bleef niet meer dan een oppervlakkige gay activistenleider, ook het lesbo punkmeisje Steph werd niet uitgewerkt, en de vrouwtjes uit het mijnwerkersdorpje waren er meer voor de misplaatste grap dan wat anders. Het onderwerp is natuurlijk interessant en verdient zeker een film maar had het toch anders verwacht; vond de feelgood te veel overheersen in de negatieve zin. De impact van de LGSM groep dwingt respect af, maar ik blijf de mening toegedaan dat dit een betere film verdiende, wel inclusief de humor die hier aan bod kwam. Die mocht er wel zijn, alsook de leuke soundtrack.

Dit is een leuke film. Hij verveelt niet. De spelers zijn goed gecast en het verhaal is interessant. Dat dit ooit echt gebeurd is blijft apart. Wel mooi om te zien, zeker voor de tijd waar het zich afspeelde. In 1984. Toen dacht iedereen nog héél anders over homo's en lesbiennes. Ik vond de film niet bepaald echt grappig. Gewoon leuk. Het einde is een kippenvel moment. Heel mooi.

Heerlijke humor en zeer goede film

Maar naar het einde toe langdradig

Absoluut eeen hele goeie film, maar een komedie kon ik in deze feelgood film niet zien.

Een zeer warme film; mooie karakters; wel wat glad. Zo blijkt de homofobie van de mijnwerkers verdacht veel op koudwatervrees. Maar gelukkig worden de grootste clichés vermeden. En in alle eerlijkheid ik weet niet of de film veel rauwer had gewild.

Zo helemaal mee eens Gauke!!! Ik vond het een prachtige film, enorm van genoten.

Ik kende deze geschiedenis ook helemaal niet...

Net gekeken, het verhaal was mij ook niet bekend. Mooie film

[quote=S] [/quote]