Lost River (2014)

Een film die even moet inwerken en waarna ik vast nog met vragen zit.

Ik vond de film best spannend al snapte ik niet alles.....ik kom hier later op terug.

Voor nu 3,5 ster........de film is niet hapklaar.....al wisten we dit van de voren natuurlijk wel maar tis altijd een verrassing over hoe en wat.

Visueel een erg sterke film dat is een ding wat zeker is.

Waar ik hem ooit nog als de beste acteur van zijn generatie zag was ik de laatste tijd een beetje Gosling moe geworden, met name tijdens Only God Forgives vierde mijn ergenis hoogtij. Steeds maar weer dat laconieke zombie hoofd en die ingestudeerde Brando ''method'' maniertjes. Het kijken als of de aandrang om te poepen bijna niet meer dragelijk is op het moment dat hij een woordje moest spreken. Het is dat het bij dat type film wat Refn maakt wel past maar zie hem er niet nog jaren mee wegkomen.

Kan dan ook niet zeggen dat ik me, ondanks het bekende onbegrensd aanstekelijke enthousiasme van Naomi Watts (nog niet gezien trouwens?) wat dit soort werkjes meestal extra onder de aandacht brengt en me meestal wel overstag weet te krijgen, een voorstelling kon maken van een film met hem achter de camera. Ik sta hier dan ook met een mond vol tanden van verwondering na zonet zijn regie debuut aangeschouwd te hebben dat ik niet anders kan omschrijven als een visueel pornografisch ode aan Lynch en Terence Mallick. Dat dit voor meer dan de helft te danken is aan beeldkunstenaar en neon-fetishist Debie lijkt me duidelijk. Als elk shot na het eerste half uur dan ook aanvoelt als een klein kunstwerk neem ik het gegeven dat het plot tegen het eind bijna niet meer te volgen is zo nu en dan zelfs aanvoelt als gebakken lucht er graag op de koop bij toe. Heerlijk dromerige grimmigheid! En Saoirse Ronan mag mij ook elke dag in slaap komen spelen met haar keyboardje Wat een mooi Blue Velvet ode!

Geniaal ook hoe het vuurrode kapsel van Mad Men ster Hendricks, dat normaal gezien al elke scene extra kleur geeft zowaar nog feller lijkt te worden in die club-scenes. Misschien kom ik er later op terug, wanneer mijn enthousiasme wat bekoelt is, maar kan voor nu niet anders als een (4*) geven. Benieuwd of dit wel op dvd uit gaat komen straks...

Gosling.

Een film waar ik naar uit keek totdat er zoveel slechte kritieken verschenen en mijn verwachtingen getemperd waren. Ik zag nog een artikel op Nu.nl waarin Gosling een vergelijking maakt met slechte kritieken en pesten op de middelbare school. Grootste kritiekpunt was dat de film 'rommelig,' is en dat is eigenlijk meteen mijn grootste punt van kritiek. De film is inderdaad behoorlijk rommelig en soms kreeg ik het gevoel dat het te snel is afgewerkt, voornamelijk het einde voelt afgeraffeld.

Verwacht sowieso geen lineair verhaal of een plot maar een film die vooral op visueel gebied imponeert en daarmee valt er genoeg te genieten. Dit is geen film voor het grote publiek of voor de kijker die alles uitgelegd wil hebben want er rijzen genoeg vraagtekens op bij deze film. Vooral het visuele aspect van deze film is heel boeiend.

Ik heb al heel vaak het woord Lynch gehoord, niet van een boze meute die Gosling wil ophangen maar van David Lynch natuurlijk maar vind dat geen geweldige vergelijking. Lynch heeft wat mij betreft een hele eigen manier van surrealisme en vervreemding dat ik niet meteen met deze film zal vergelijken. Ik vind dat dat altijd zo snel wordt geroepen als een film enigszins surrealistisch of vervreemdend is.

De film deed mij het meeste denken aan Harmony Korine en dan een combinatie van de figuren die in Gummo rondlopen en de visuele stijl van Spring Breakers. Dat heeft natuurlijk veel te maken met de visuele tovenaar Benoît Debie. De film deed me op bepaalde manieren ook denken aan de horror van Cronenberg.

Toch ben ik wel tevreden met deze film en vooral als debuut. Behoorlijk wazig debuut maar het lijkt erop dat Gosling geen consensus heeft genomen om het publiek te bedienen maar geheel zijn eigen pad heeft gevolgd met deze film en daar heb ik wel respect voor. Uiteindelijk vind ik de film niet echt solide, de personages redelijk irritant en de film rommelig maar de film laat veel eigenzinnigheid zien en belooft dat de volgende film van Gosling wel een knaller gaat worden.

Ik ga deze film binnenkort zeker nog een keer kijken.

De verhalen dat ik hier veel van verwachtte zijn al bekend, helaas werd het 'm niet. Gosling heeft een verfijnde smaak in cinema en dat straalt Lost River ook uit. Helaas, is hij te ambitieus en overschat hij zichzelf. Ook besteedt ie veel te veel tijd om een kopie van zijn idolen te zijn, dit hebben we de laatste jaren vaker gezien. En beter. Een regiedebuut is al lastig genoeg maar dan ook nog eens het screenplay zelf schrijven is toch een stap te ver.

Om gelijk met de positieve noot te beginnen. Benoit Debie en Johnny Jewel redden Lost River echt van een ondergang want hun zorgen dat de onvruchtbare fantasiewereld van Gosling enige vorm krijgt. Heerlijke score en Debie is Debie, echt een cinematograaf naar mijn hart en ook hier is zijn candy-crushed neon-lit stijl weer van de partij. Helaas weet Gosling die schoonheid inhoudelijk niets te bieden. Lost River is een interessante mislukking maar is inhoudelijk gewoon erg hol en dom. Erg rommelig

Het is allemaal heel willekeurig, er zit geen gedachte achter. Al heeft Gosling zonder twijfel een oog voor detail en lef om de grenzen van cinema op te zoeken maar het komt er hier niet uit. Zijn hele giallo burlesque en de thematiek (?) rondom housing projects in Detroit en de economische malaise waarin het in verkeert komt nogal stompzinnig over. Alles wat vervelend aan Lost River is is op het conto te schrijven van Gosling want aan Debie, Leunen en Jewel ligt het niet. Het schrijfwerk en de regie is niet om over naar huis te schrijven

Het bewijst dan wel weer hoe briljant mijn paradepaardje Spring Breakers wel niet is, dat je er met slechts mooie plaatjes en audiodesign er niet komt. Lost River mist energie, ritme en een doel. Gosling laat zien goede bedoelingen te hebben maar is nog te veel bezig met zijn idolen te imiteren en zijn eigen capaciteiten te overschatten. Stompzinnige holle maar visueel mooie en trommelvlies strelende film maar wordt teniet gedaan door de onervarendheid van Gosling. Al geloof ik wel dat Gosling er komt, oog er voor heeft hij wel, nu de uitvoering nog.

Ondanks mijn enorme gebrek aan filmisch analytisch vermogen heb ik toch wat schoonheidsfoutjes weten te ontdekken. Nee, alle gekheid op een stokje, ik had het er zojuist nog met Rene Mioch over dit is niet mijn soort van film.

Wat al te pretentieus, terwijl het aanvankelijk best een aardige en interessante film lijkt met die leegstaande huizenproblematiek, iets wat mij wel fascineert, een tamelijk interessante cast enzovoorts. Opvallend genoeg vind ik Christina Hendricks hier ook niet al te aantrekkelijk terwijl zij in Mad Men toch behoorlijk weet te prikkelen.

Heb het idee dat de heer Gosling wat al te veel wil vertellen en tonen in deze film. Het slot doet nogal afgeraffeld aan. Gelukkig gaat de man weer acteren.

Razend interessante mislukking. Gosling speelt in zijn regiedebuut veel te veel leentjebuur bij Refn en creëert een film die er bij vlagen interessant uitziet maar inhoudelijk ernstig tekort schiet. Het pretentieuze arty farty sfeertje is goed te pruimen, maar omdat er niets achter zit, gaat het redelijk snel vervelen.

Leuk. Maar toch net niet helemaal.

Wat me ietwat opvalt is dat Iain de Caestecker haast een dubbelganger van Gosling lijkt - van uiterlijk al ietwat, maar ook de veelgehoorde kritiek op Gosling dat hij wat emotieloos en onbeschikbaar overkomt kan zo van toepassing zijn.

De film begint erg veelbelovend, maar de absurde plotitems die de film aan de ene kant wel interessant maken, blijven teveel leeg - blijven zonder verklaring. Had dat bevredigend ingevuld, en het was een topfilm geweest. Het einde is daar de overtreffende trap van - hoe raak je je publiek kwijt, was mijn gedachte erbij.

Toch zit het visueel wel erg aantrekkelijk in elkaar. Wat me dan wat tegenstaat is dat dat door vrijwel iedereen meteen op het conto van Debie geschreven wordt. Gunnen is ook een concept wat op Gosling van toepassing zou mogen zijn, denk ik dan, het kan toch niet zo zijn dat hij daar geen enkele bijdrage aan geleverd heeft of geen enkele invloed op gehad heeft. Net als met de vergelijkingen met Lynch, Malick en Windig Refn - ja vanzelf dat daar een hele serie invloeden van te zien zijn, en voor de hand liggend om hun films als inspiratiebron te noemen, maar om dat meteen te vertalen in zielloze na-aperij gaat me wat ver.

Wellicht positiever om te bedenken dat de genoemde voorbeelden zelf ook wel eens een mindere film geproduceerd hebben, en ook op zoek zijn geweest naar hun eigen stijl voordat ze de laatste min-of-meer meesterwerken geproduceerd hebben. Van mij mag Gosling een volgende kans hebben, en is dit een veelbelovend begin. Hij moet alleen nog leren een behoorlijk motief in zijn scripts te vlechten.

Van het plot - er was geen touw aan vast te knopen - moet deze film het niet hebben, maar op visueel vlak is er niks mis met deze film. Nog nooit een brandend huis in een film zo mooi in beeld gebracht gezien. Ook de soundtrack vond ik zeer geslaagd. Ook daar viel niks op aan te merken.

In het kort gezegd; deze film is mij ondanks de zeer negatieve kritieken 100% meegevallen.

3,5*

Het is me alleszins meegevallen na alle negatieve geluiden rondom deze film. Maar een meesterwerk is het bij lange na niet. Probleem van Lost River is voornamelijk het verhaal. Ik vind een beetje vaag en apart meestal wel leuk, maar dit ging me net een stapje te ver. Terwijl er volgens mij wel meer in had gezeten, want het wereldje vond ik wel interessant. Ik vind ook niet dat Gosling als regisseur heeft gefaald. Hij heeft toch bepaalde facetten goed neergezet. Visueel is het dan ook een hele fijn film en doet inderdaad denken aan bijvoorbeeld Only God Forgives. Maar het sterkste aan de film is de soundtrack. Echt onwijs lekker en paste ook heel goed.

3*

Best een aardige film, maar het voelt ook wel in alles als gemaakt door iemand met een hoop inspiratie, maar met nog te weinig ervaring om dat op een eigen manier in een film te verwerken. Qua regie is het nogal rommelig, maar dat wordt wel goedgemaakt door sfeer, muziek, locaties, scenes etc.

3.0*

Het beste wat ik in lange tijd uit Amerika heb zien verschijnen.

Er is daar toch echt iets gaande, de laatste tijd komen er best weer leuke films uit Amerika. Veelal uit de urban fantasy/mystery hoek, waar deze perfect in thuishoort. Het mag dan Gosling's eerste film zijn en je mag dan links en rechts wel wat invloeden van elders menen te herkennen, hij vindt toch redelijk makkelijk z'n eigen toon.

Visueel geweldig (met dank aan de Debie), ook de soundtrack deed meer dan z'n werk. De 80s invloeden zijn er nog, maar het is wel duidelijk dat het eindeloos kopiëren van die sound een beetje passé is. Gelukkig maar. Verder ook een toffe cast die ondanks het warrige geheel hun personages mooi vorm weten geven.

Hoewel de film wel een climax heeft is er niet echt een conclusie en blijft er veel vaag. Gosling schept ook meer een wereld dan dat hij echt een verhaal vertelt. Zo zie ik ze persoonlijk het liefst, maar niet iedereen zal dat even goed kunnen appreciëren. Soit, had er eigenlijk niet veel van verwacht, maar dit blies me toch even weg. Meer Gosling in de regiestoel aub.

4.5* en een uitgebreide review

Machtig. 'Lost River' is het debuut van een groot regie-talent. Natuurlijk kunnen bepaalde randjes nog wat scherper - Gosling weet je nog niet zo mee te trekken in z'n film als bijv. Lynch, maar hij creëert wel een intrigerende wereld, waar je als kijker soms net zo gevangen in lijkt te zitten als de personages zelf.

Op audiovisueel vlak genieten geblazen. Benoit Debie weet wel hoe-ie een camera moet vasthouden - de 80's synths zijn aanwezig en ik hou ervan. Beide smelten prachtig samen. Wat Gosling precies probeert te vertellen? Geld, macht, een vloek en de ondergang van een land. Ik heb me gewoon mee laten voeren in deze surrealistische trip. Mooi debuut. Ik kijk uit naar meer van Gosling. Hele dikke voldoende.

Eerste regie van Ryan Gosling en wat kunnen we daarover zeggen? Nou in ieder geval had hij een hoop ideeën die er allemaal in moesten, met helaas als gevolg dat van een goede karakter-introductie geen plaats meer was. Visueel zit het goed in elkaar en met nog een vreemde nachtclub erbij. Eigenlijk denken we voornamelijk Mulholland Dr.-light.
Kan niet zoveel kwaad verder en dan zit er net die ene scène in die mij als rattenmoeder/superrat te ver gaat, nee hoor geen probleem in werkelijkheid is er geen enkel beestje mishandeld of gedood American Humane Association en al, toch al het walgelijke idee dat iemand dit loopt te verzinnen, mensen en andere beesten je doet je best maar...maar van ratjes blijf je af!!!
En dan wordt het moeilijk kiezen, subiete antipathie tegen de film is geboren, anderzijds verder best leuk geprobeerd, niet helemaal geslaagd met af en toe een goed moment.

Gosling had allerlei ideeën in zijn hoofd maar had deze beter kunnen gebruiken in een film met een wat beter script. De verhaallijnen met de moeder en de zoon hebben een geforceerde link en zijn erg onwaarschijnlijk de zoon die jat van een crimineel, die vervolgens achter hem aankomt.. gohh.. en waarom verkoopt de moeder het huis niet gewoon.. troosterlozer kan het niet worden.
Het matige verhaal wordt door de vreemde visuele stijl pretentieus en geeft je het gevoel dat het veel gedoe is om niks.

Het verhaal is een surrealistische trip vol mysterie en heel wat vraagtekens. Toch raak je geïntrigeerd in het verhaal, ook al is het maar een matig script zonder enige spanning. Ook de personages zelf beklijven niet zo. Het grote pluspunt is het audiovisuele. Het hele verhaal heeft een krachtige visuele stijl dat gepaard gaat met een apart sfeertje en een sterke soundtrack. Lynch is niet veraf. Conclusie : speciaal filmpje dat mits een beter script hoge ogen had kunnen gooien. 6/10

Zwaar door het werk van David Lynch beïnvloed regiedebuut van akteur Ryan Gosling. Hij schreef tevens het script. Sfeer en surrealistische momenten genoeg, maar plot en personages zijn aan de saaie en weinig interessante kant. Gosling heeft het op technisch vlak goed in de vingers, maar om dit soort films tot een goed einde te brengen is er wel wat meer nodig. Het blijft allemaal een beetje onbestendig en het resultaat is vlees noch vis. Maar leuk geprobeerd.

Regiedebuut van Ryan Gosling is moeilijk in een paar zinnen te vatten. Verschillende werelden en verhalen lopen door elkaar. Zeker en vast schatplichtig aan David Lynch. Jammer genoeg neemt hij té weinig tijd om het verhaal mooi te ontplooien en de personages uit de diepen. Maar deze film getuigt zeker en vast van een dosis lef en een neus voor creativiteit. Mooi werk van de Belgische monteur Nico Leunen en de Belgische cameraman Benoît Debie! Saoirse Ronan is voor mij dé ontdekking van de film. Volledige recensie kan je hier lezen: http://popcorntales.com/2016/03/recensie-lost-river/

Een van de beste films die ik de laatste jaren heb mogen zien.

Gosling adopteert genoeg elementen van bekende grootmeesters als Lynch & Refn, maar wist mij gemakkelijk mee op ontdekkingsreis te nemen naar een compleet unieke wereld.

Wat ben ik blij dat hij niet heeft gekozen voor een gedramatiseerde film over een stel sloebers die het zwaar hebben en een gevecht aangaan met de overheid voor behoud van hun huis. Gaap....daar lezen we de krant wel voor! Dit is allemaal veel inventiever en subtieler gebracht, ongelofelijk hoe Gosling een connectie weet te leggen tussen de troosteloze locatie van het begin en een droomwereld met vreemde, excentrieke figuren niet ver weg.

Op een magische manier wordt hier verhaald over het beest in de mens die zijn eigen verlangens najaagt, al dan niet verkregen door een hoop te manipuleren. De Amerikaanse droom is voor iedereen binnen handbereik, vanuit de high society door mensen in een hoek te drukken en voor de minder bedeelde burgers, door je over te geven aan het onbekende of door je eigen identiteit en trots te verliezen.

De muziek en de cinematografie van Debie zorgen voor een dreigende, ongemakkelijke maar tevens gepassioneerde sprookjessfeer. Heerlijk escapisme. Altijd prachtig om af te dalen in een avontuurlijke en onbekende wereld, waarin men naar hartenlust danst, doodgaat of anderszins huishoudt. 4,5*

Deze eindelijk eens bekeken, maar het was toch wel een speciale film. Het is er wel één waar je in moet komen. Het verhaal was toch wel wat minder makkelijk te volgen.

Het acteerwerk was goed en visueel zat het ook wel goed. De muziek was toch minder m'n ding.

Tja, 'k weet niet echt wat ik er moet van denken en hou het voorlopig op 3*.

Gosling lijkt wel door Refn te zijn opgeleid om dit spektakelstukje te mogen maken. Lost River is zeker een kunstzinnige doch sfeervolle film vol prachtige plaatjes van een verpauperd stadje dat op zinken staat en waar de crisis de overhand heeft genomen. Het verhaal is soms nog wel erg ingewikkeld om goed te kunnen volgen... hierbij zou je haast wel naar David Lynch kunnen lonken en het sfeertje is lekker donker. Alleen wel jammer dat de sfeer niet zo beklemmend is als Lost Highway of Inland Empire... iets wat ik wel had verwacht.

Deze film is volgens mij een protest tegen de crisis in Detroit, waarbij de plaats is gefigneerd tot Lost River, een plaatsje vol verschoppelingen, gekken, macabre figuren en armen die proberen te overleven. Zo ook Bones, die met zijn koperdiefstal winst probeert te maken zodat het huis van zijn familie niet wordt ontnomen. Daar word al snel roet in gegooid wanneer hij oog in oog komt te staan met de psychopatische Bully. Een van de iconen die voor mij door mogen in de geschiedenis van de filmpsycho's. Ondertussen probeert Bones moeder ook een bijdrage te leveren door zichzelf te verkopen in een surrealistische theatergenootschap.

Zoals gezegd, de sfeer is goed en vele plaatjes zijn prachtig (lees, die lantaarnpalen in de rivier) maar het had van mij wel ietsje beklemmender mogen zijn. Dat neemt niet weg dat ik ben meegezogen in het fraaie wereldje die Gosling hier geschapen heeft. Ergens moest ik kwa onderwerp ook wel denken aan Beasts of the Southren Wild.

Prima protestfilm. Gosling moet er meer maken.

4,0* tot nu toe.

Het ziet er allemaal mooi uit, dromerig soms ook met fijne muziek, maar het is ook een wat rare film. De plot is prima te volgen, het is alleen een wat vreemde sfeer die doet denken dat je met een vreemd ondoordringbaar verhaal te maken hebt. Dat valt allemaal reuzemee. Het is alleen zo jammer dat al die losse ideetjes nooit en coherent geheel vormen. Het blijven wat losse flodders die stuk voor stuk prima zijn, maar niet als volle film tezamen. Daardoor verveelt het aan het eind wel. 2,5*.

Na een uur had ik nog steeds geen idee waar dit allemaal over ging. Heerlijk.

Gosling zal als regisseur geïnspireerd zijn door de werkwijze van Refn bij Drive (2011) en Only God Forgives (2013), twee films waarin eerstgenoemde natuurlijk de hoofdrol speelde. Daarnaast lijkt het of de enigmatische acteur goed heeft gekeken naar Lynch (Blue Velvet, Twin Peaks, Mulholland Dr., Lost Highway). Het pakt in Lost River enkel positief uit.

Ik had deze al een tijdje klaarliggen, maar wilde per se wachten tot een late, enigszins broeierige avond in het weekend. Dat pakte goed uit. Dit is zo'n film die je wilt voelen en ervaren, zonder je al te veel druk te maken over de betekenis van bepaalde sequenties. Lost River is uiterst sfeervol, soms verontrustend, dan weer prettig licht en betoverend (Wat is Saoirse Ronan toch geweldig ).

Intrigerend debuut.

Het voelt nog iets te veel als Gosling die zijn invloeden etaleert en mist iets dat me volledig de film introk. Maar dit debuut is ook juist fascinerend door al die ideeën en invloeden. Op dit moment nogal onevenwichtig (het script met al zijn nadrukkelijke en vrij platte post 2008 stervende stad-symboliek vond ik niet zo werken bijvoorbeeld), maar als we een beetje geluk hebben ontwikkeld Gosling zich tot een groot talent en is dit iets wat tussen een veelbelovend debuut en een onvolwassen jeugdzonde inhangt. Nou hou ik ook best wel van onvolwassen jeugdzondes, dat scheelt.

Kleine 3.5*

Nogal chaotisch, maar wel dromerig. Het is vast een droom geweest van Gosling om zijn eigen dromen te verfilmen. Het is ook een droom van hem geweest dat ze dit in Cannes zouden goed vinden. Nja, zo slecht als ze in Cannes beweerden is de film nu ook weer niet. Ik had iets speciaals verwacht en heb het ook gekregen.

Lost River heeft heel wat invloeden. Dat zie je onmiddellijk. Een beetje Lynch, maar toch vooral van Refn denk ik dan. Drive, maar in grotere mate The Neon Demon en zeker Only God Forgives. Beetje een combinatie neon noir en zo wat cyberpunk achtige toestanden soms. De muziek is soms wel ontzettend hypnotiserend moet ik zeggen en naar mijn mening het grote pluspunt (buiten het visuele misschien) van deze film. Als ik het goed heb zit er zelfs een stukje soundtrack van Suspiria in? Ik kon er tijdens de film maar niet opkomen, maar volgens mij is het nummer rond 1u14 ver in de film wel degelijk van Suspiria. Redlop heeft het precies ook opgemerkt.

Nu in alle eerlijkheid vind ik het gehele plot een complete warboel. Ik denk ook niet dat ik daarin de enige ben. Het plot is nogal... nietszeggend. De boodschap, als deze film er al één heeft, is mij volledig ontgaan. Het is zo een film die je moet ervaren en in zekere mate kon ik zeker wel genieten ondanks dat het verhaal verwarrend.

Het regiedebuut van Ryan Gosling is niet perfect maar wel prettig gedurfd. Een verzameling gelukte en minder gelukte scènes die maar geen geheel willen vormen. Waarbij de kracht van de film ligt in de prachtige shots en niet in de vertelling. Het aantrekken van een getalenteerde scriptschrijver had hierbij misschien meer uitkomst kunnen bieden. Nu vliegt de film alle kanten op, en gezien de wat platte karakterontwikkelingen lijkt Gosling alleen maar een sfeer te willen neerzetten. Opvallend vaak doen scenes en sfeer ook denken aan invloeden van zijn voorbeelden. Op technisch vlak was de film verder prima in orde. Bovendien heeft hij een knappe cast samen weten te krijgen (het is natuurlijk ook handig als je vrouw Eva Mendes is) en weet duidelijk ook heel goed hoe hij ze op hun best kan krijgen. Slecht is de film niet, evenwichtig evenmin maar Ryan Gosling levert in ieder geval een opvallend regiedebuut af.

De verwijzingen naar Lynch en Refn zijn al gevallen, je merkt wel wat Gosling zelf graag ziet. Het regiedebuut van de acteur en tegelijk de (voorlopig) laatste filmrol van zijn vrouw Eva Mendes. Het is alvast een eigenzinnige film, ondanks de links met andere regisseurs. Maar dat hoort nu eenmaal bij het vak. Ik hou wel van dit soort films, al is Lost River net iets te donker voor mij. Ik veronderstel dat Gosling nog wel kan groeien als regisseur. Ik hou ook van de latere films van Refn en iets minder van zijn wat ruwere eerste films. Een kwestie van smaak. Saoirse Ronan speelt een kleine rol, maar is altijd heerlijk om te zien. De rest valt iets minder op.

Een film voor de liefhebbers en zelf bleef ik wat op mijn honger. Het is vrij ruw en donker, maar zoals eerder gezegd is dat een kwestie van smaak.

Intrigerende debuutfilm van Ryan Gosling. Inhoudelijk kon ik echter weinig aanvangen met de film. Niet complex om te volgen, maar ik kon er amper een touw aan vastknopen. Visueel daarentegen wel zeer de moeite om te volgen. De sfeer en de omkadering is erg knap. Er passeerden al meerdere voorbeelden hierboven van films en regisseurs waaraan dit gelinkt kan worden. Zelf houd ik het op een andere film van hem, als acteur dan, met name Only God Forgives (Film, 2013), maar ook The Neon Demon (Film, 2016) zag ik er in terug, Refn dus met andere woorden ...

Visueel dus prachtig met het warme kleurgebruik van rode, paarse, maar ook groene tinten. Ook de montage was sterk waardoor het toch boeiend bleef om het geheel te volgen. Koppel daaraan de opzwepende techno soundtrack en je krijgt een blitse en mysterieuze duistere film. Die scene bijvoorbeeld waarbij Dave aan het zingen slaat en je beelden te zien krijgt van de wagen in de duisternis met Rat erbovenop, was subliem. Hoewel haar beperkte rol steeds een plezier om Saoirse Ronan aan het werk te zien.

Prima.

Gosling staat voor de verandering nu achter de camera in plaats van ervoor. Had een film als Lost River ook nooit van hem verwacht om eerlijk te zijn. Komt als acteur opdagen in de grootste producties met de meest gebruikelijke ingrediënten, maar komt als regisseur vervolgens met een geheel eigenzinnige film aanzetten. Kon het wel waarderen.

Er wordt genoeg toegepast om van de film een eigen mengelmoes te maken. In principe concentreert Gosling zich ook niet op het narratief, maar op de schepping van de wereld. Door middel van stijloefeningen en sfeerzetting wordt een omgeving gecreëerd die zeer apart is en dat weet gelukkig ook te werken. Bijna alles is iets dat je niet vaak ziet, en daar kan ik Gosling op prijzen.

Verder vond ik wel dat het iets te ambitieus op papier was, want de uitvoering kan zo'n groot verhaal niet echt aan. Gosling leek het vooral ter plekke te hebben opgenomen en heeft achteraf allerlei editing toegepast om het wat fantasierijker te maken. Een grasveld blijft echter een grasveld, verder vond ik de pogingen om het wat eigenzinniger te maken niet altijd werken. Montage en camerawerk blijven redelijk achter en maken het de overige elementen van de cinematografie zoals kleuren en filters best moeilijk.

Wat ik ook mis zijn personages die de film echt kunnen dragen. De enige die ik echt goed vond was Smith. Iedereen beschikt in principe over genoeg eigenzinnigheid, maar niet over het acteervermogen. Veel druk op de uitwerking, maar inhoudelijk vallen ze weg. Ze zijn er vooral, ze hebben meerdere scenes, maar indrukwekkend is het in principe nergens.

Het is wel jammer, want Lost River toont genoeg potentie en is zeker een film die ik niet van Gosling had verwacht. Benieuwd of hij ooit nog terugkeert naar de regiestoel. In het algemeen beschikt Lost River over genoeg eigenzinnigheid, het is echt een uniek brouwseltje, maar verder mist het wel wat ondersteuning op andere vlakken. Misschien had Gosling het verhaal zelf ook klein moeten houden, want de uitwerking kan het ambitieuze karakter simpelweg niet bijhouden.

Interessant.

Een rudimentair eerste werk van Ryan Gosling. Een liefhebber van surrealistische werelden, zo blijkt. Ook al zijn de invloeden overduidelijk, hij probeert toch z'n eigen wereldje te creëren. Dat lukt moeizaam. Het eerste half uur is best taai. Rommelig ook, met personages die amper tot hun recht komen.

Nadien ontvouwt zich een betere film en komt het noir-sfeertje wat beter tot leven. Audiovisueel zeer aardig. In regie nog wel wat hoekig soms. De cast staat zeer degelijk te acteren en hoewel het plot misschien iets te vrijblijvend verloopt, kan de film toch vrij rechtlijnig afsluiten.

3

Lost River had indertijd een bijzonder indruk nagelaten en na deze herziening is het me duidelijk waarom.

Gosling levert hier een bijzonder sfeervolle en intrigerende film af. Vanaf het begin is er een onderhuidse spanning aanwezig die de hele film lang aanwezig blijft. Gosling creëert een soort van sprookjesomgeving, maar dan wel een in een wel zeer mistroostige en deprimerende omgeving, waar de crisis duidelijk hard heeft toegeslagen.

De verhaallijnen zijn op zich wel boeiend genoeg om te volgen (de strijd/ concurrentie tussen Bones en Bully enerzijds en de moeder die wanhopig op zoek gaat naar een toekomst anderzijds), maar het is toch vooral de sfeerzetting waar deze Lost River het van moet hebben.

Sfeervol, mysterieus, intrigerend. Allemaal termen die bij deze film passen. Vaak had ik het gevoel dat ik naar een film van Lynch aan het kijken was, maar Gosling weet hier goed zijn eigen draai aan te geven.

4*

Goslings regiedebuut is typerende voor veel acteurs die de regisseursstoel overnemen: hij verliest zich volledig in de vorm en vergeet dat mooie plaatjes niets betekenen zonder een samenhangend verhaal en een reden om sympathie te hebben voor de hoofdpersonen. De plaatjes zijn prachtig en het acteerwerk is van hoog niveau (met Ben Mendelsohn) als uitblinker, maar dit vage verhaal over een moeder [Christina Hendricks] en haar tienerzoon [Iain De Caestecker] die zich staande proberen te houden in een mysterieus stadje waarin Bully [Matt Smith] op brute wijze de scepter zwaait, is niets meer dan een verzameling onvoldoende uitgewerkte losse ideeën van een zichzelf overschattende debuterende regisseur. Zonderling, bij vlagen bizar, maar bepaald niet meeslepend.