Everest (2015)

Aardige film over een paar teams de Mount Everest proberen te beklimmen, maar worden getroffen door een storm. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De film ziet er zeker goed uit met een aantal prachtige opnames van de berg. Ook onderhoudend, maar het wil nergens echt spannend worden. Daarvoor zijn de personages te vlak en is het verloop te voorspelbaar.

Vooral een mooi gemaakte film. De beelden waren natuurlijk mooi en het 3d effect maakte het af en toe nog net wat indrukwekkender. Acteerwerk was heel prima maar er werd dan ook met een heel degelijke cast gewerkt. Het verhaal mocht misschien wat meer diepgang kennen, maar toch zag ik al mensen die een droom hadden om de top van de mount everest te halen. Zonder dat ze het letterlijk zeggen bestaat er voor deze mensen niet veel mooiers dan (die) berg(en) te beklimmen. Waarbij sommigen zich stoerder voordoen dan ze zijn en tegen beter weten in verder gaan dan ze zouden moeten. Dat wist de film goed op mij over te brengen en zeker als je weet dat het echt gebeurd is, weet het je goed te raken wanneer het misgaat.

We zitten ruim een uur naar allerlei karakters te kijken die maar niet interessant willen worden totdat de climax aanvangt. Deze is zeker spectaculair en spannend, maar tot die tijd is het niet veel. Wat Gyllenhaal in deze film doet in onduidelijk en tegen het einde weet je nog niet wie wie nou eigenlijk is, zo'n rommeltje is het. Jammer dat de film hier de plank zo mis slaat aangezien de ingrediënten voor een goede film zeker aanwezig zijn.

Die dokter die even aanstipt dat mensen in geval van onderkoeling het zo warm kunnen krijgen, dat ze hun kleren uittrekken. Klinkt zo raar dat er blijkbaar uitleg voor nodig is. Niet heel erg, de allergrootste donkere wolk die zo'n film teistert is meestal een dikke dosis tranentrekkerij. Het valt al met al nog mee, al wordt het het zwangere vrouwtje wel erg stevig ingezet. Te klef, maar, erger nog, het breekt ook een paar keer de intensiteit van wat daar op de berg gaande is.

Als de film dan eens klikt, is het meteen weer over met vrouwlief. Everest is op z'n best als het zich puur richt op de beklimming, de storm en het overleven. Een paar keer dat de camera fraai door de ijle lucht zwaait en zo het immense gevaar van de onderneming weet vast te leggen. Het gierende gefluit van de ijzige wind heeft meer effect dan welke muziek dan ook, al valt dat laatste niet echt op in negatieve zin. Hier en daar te glad, maar met deze uitkomst, vooruit maar.

Totaal zonder enige voorkennis deze film beginnen kijken. Het concept 'bergklimmen' sprak me wel aan en ik wou de film al heel lang zien.
Mijn eerste indruk was dat de film nogal traag op gang komt. Er wordt uitgebreid tijd genomen om de informatie aan iedereen duidelijk te maken. Ook de vele personages die erin voorkomen worden allemaal in beeld gebracht. Toch had ik niet het gevoel dat de personages genoeg uitgediept werden.
Na drie kwartier wordt dan eindelijk toch beslist om de berg te beklimmen. Jammergenoeg duurt het nog zeker een halfuur vooraleer de echte spanning begint.
De acteurs zijn volgens mij wel goed gecast. Het moment waarop men de top bereikt, zie je de gevoelens van de personages goed in beeld gebracht.
Het verhaal zit goed, de uitwerking kon iets beter.

Wat mij betreft een vrij onderhoudende film. Inderdaad wel waar zoals hier ook al geschreven dat bepaalde personages wat diepgang missen.

Degelijk.

Hoewel de vaart er soms behoorlijk wordt uitgehaald, er zo veel personages in zitten dat je niet meer weet wie nu wie is en het op het laats net wat te sentimenteel wordt, is de rest toch best wel genieten. Altijd leuk een film over mens tegen de natuur. In dit geval de levensgevaarlijke Mount Everest. We hebben vaker films over bergbeklimmen gezien, maar nog nooit zo mooi in beeld gebracht. De nieuwe technieken worden ten volste benut om een gevoel van behoorlijk ongemak te bezorgen. De hoogtes, de mooie vistas, de berg zelf. Alles ziet er zeer imposant uit. En de 3D draagt daar enorm aan bij. Ziet er prachtig uit. Het avontuurgedeelte is mooi uitgewerkt. Eenmaal het flink misgaat krijgen we een heel ander soort film die toch aan impact mist. Vooral doordat je geen enige binding met de personages hebt. De sounddesign is trouwens ook erg goed. Geeft je in combinatie met de beelden echt het gevoel alsof je er bij bent. Het survival gebeuren en de beelden en geluid zijn de beste elementen van Everest. En hoewel het een waargebeurd verhaal is, boeit de rest er omheen niet echt.

Een lastige film om te maken, en dat merk je ook wel een beetje. Het eerste begin is rommelig en niet erg interessant. De personages worden wat zwakjes geintroduceerd, en alles voordat ze echt naar de top vertrekken is niet echt boeiend. Er wordt wat populair met elkaar gedaan, maar de dialogen zijn eigenlijk allemaal niet de moeite waard.

Vanaf dat de klim begint wordt het wel wat spannender, maar ook dan nog kijkt het niet altijd even lekker weg. Daarvoor zijn er net wat teveel (onherkenbare) personages op verschillende locaties, waardoor het dus best wel zo'n film wordt waarbij je zit van 'eh, wie is dit ook alweer? En waar zijn zij ook alweer?'

De Everest zelf maakt een hoop goed, en natuurlijk is het spannend en aangrijpend wat er met de personages gebeurt, maar het had een betere film kunnen zijn. Het is ook wat onevenwichtig geschoten. De meeste dingen zien er prima uit, maar af en toe zitten er wat raar belichte shots bij waardoor je goed ziet dat ze in de studio opgenomen zijn.

3*

Had wel zin om deze film te kijken op mijn nieuwe 50" tv. Bergbeklimmen, grote vista's met besneeuwde bergtoppen, lawinegevaar en dat alles met een 'waargebeurd'-sausje leek me een prima recept voor een spectaculaire rampenfilm.

De film begint vrij rustig. Er wordt tijd genomen om de personages te introduceren en te leren kennen, hetzij oppervlakkig. Meestal is dit een beetje geforceerd opgezet om de kijker mee te laten leven, dus hier bekroop me al een gevoel van "who cares".

Wel leuk om alvast wat indrukwekkende omgevingsbeelden te zien van het base camp en Nepal zelf.

Als de beklimming eenmaal van start gaat, komt er wat meer vaart in de film.

Het probleem is alleen dat de groep nogal groot is en te midden van alle hectiek en sneeuwstormen weet je al gauw niet meer zo snel wie wie is of waar ze zich op de berg bevinden. Ik vond het proces van de aftakeling ook vrij onduidelijk; waarom hebben ze ineens een zuurstoftekort en waarom zijn ze het ene moment nog in orde en het andere moment stervende van uitputting? Het leek qua chronologie slecht gemonteerd te zijn.

Verder vond ik de shots op de berg vaak wel mooi gedaan, maar soms was de belichting wat 'off' waardoor het greenscreen-effect duidelijk zichtbaar was.

Het wel en wee van de expeditie was interessant gezien het waargebeurde verhaal waar het op gebaseerd is, maar ik had er meer van verwacht.

Draak van een film. Gaat al meteen mis. Een langdradig en sentimenteel afscheid, en zelfs nog een zwangere dame erbij geloof ik. Nou ja... je voelt m al aankomen. Het wordt een giga inzoomen op sentimenten. Een family-drama ten top zeg maar. Hopeloos. Halverwege dreigt 't natuurlijk fout te gaan. Dames weer in stelling klodders traanvocht blijven maar hangen in de rode ogen. Janke janke. En het komt allemaal goed. Op de gierende bergtoppen aanzwengelend trombone geschetter, totdat het op een afschuwelijke wijze weer allemaal op z'n pootjes terecht komt. Mag zeker niet in een adem genoemd worden met (doe ik ook niet schrijvend) Touching the Void, een regelrechte knaller. Dit is niet meer dan weer een conceptfilmpje; telkens speelt het zich ergens anders af, en altijd is het 't zelfde: walgelijke standaard. Maar dit willen mensen zien, en dat krijgen ze dan ook. Vinden ze leuk.

Waarom toch? Waarom iets proberen verwezenlijken dat onze menselijke vermogens te boven gaat? Precies omdat we mensen zijn, omdat – hoewel nog niet ontdekt – het gen voor hoogmoed in velen van ons na de puberteit de maatschappelijk aanvaarde gedaante van ambitie aanneemt…?

Baltasar Kormákurs ‘Everest’ is behalve een bloedstollend relaas ook een ode aan de grootse natuur, tegenover dewelke de mens maar een nietig wezen is. Moedig trouwens om dit treurige verhaal van A tot Z te vertellen, wat betekent dat het niet fout gaat op de voor de hand liggende momenten en dat de uitkomst wel eens treuriger zou kunnen zijn dan initieel vermoed. Vakkundig in beeld gebracht, goeie soundtrack, vlekkeloos opgebouwd, jawel.

O ja, er zit een reukje van heroïsering en Amerikanisme aan deze film. Maar dat staat niet in de weg dat ‘Everest’ meesleept…jazeker, helemaal tot ginder boven. En terug. Auwtsch.

3*

Eerlijk, ik heb enorm genoten van deze film. Ik begon er naar te kijken zonder al te veel verwachtingen. Het verhaal roept om bombastische heroïek, en zo veel goede acteurs doen bij mij altijd de wenkbrauwen fronsen. Maar het moet gezegd zijn, dit is een uitstekende, professioneel gemaakte film. Enige minpuntje is dat veel van de personages vrij oppervlakkig blijven. Maar toch leef je vanaf het begin mee met elk van de personages, continu zit je na te denken over wie het al dan niet zal halen. Het feit dat er veel op locatie (niet in Nepal, maar wel in de Italiaanse Alpen en Ijsland) gefilmd is, draagt alleen maar toe tot de intensiteit. Volledige recensie kan je lezen op mijn blog: Recensie: Everest – Popcorn Tales - popcorntales.com

Cliché bergsurvivalfilm die keurig het patroon van zulke films volgt, waardoor als je daar al bekend mee bent deze film een enorm voorspelbaar en spanningsloos geheel wordt dat niets te bieden heeft. Originaliteit is nergens te bekennen. Heel flauw en slap, de domme en ongeloofwaardige bijrolfiguren hebben ook niets te bieden, zoals de stadsmensen die met 0,0 conditie "even" de Everest denken te gaan beklimmen, ze gaan zelfs eisen dat ze met de storm de berg op gaan omdat ze ervoor betaald hebben, zulke domme personages zijn zo ver verwijderd van de realiteit dat de film meteen verpest wordt. Een matige 13 in een dozijn bergsurvivalfilm. De CGI en special effects zijn barslecht, neem die helicopterrit bijvoorbeeld. De makers hebben niet eens de moeite genomen om de lucht (en sneeuw) die zo'n helicopter bij het landen rondblaast na te bootsen, je kunt er op een meter naast gaan staan en je haar staat na de landing nog goed... erg nep. 1,5*

Uitstekend Avontuur/Drama/Historie/Thriller/Biopic film...

Een waargebeurd verhaal...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Jason Clarke, John Hawkes, Sam Worthington,, Josh Brolin

en Ingvar Eggert Sigurðsson...

Super mooi 3D en HD kwaliteit breedbeeld...

Schitterend berglandschap...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(DTS)...

Top!

Wel imposante beelden van de woeste, ijskoude natuur en de inzet om deze film te maken zal niet niets geweest zijn, maar naar gelang het verhaal vorderde en de film toch wel iets te veel de sentimentele toer opging, vroeg ik mij af of een degelijke documentaire niet beter had gekund op deze op ware feiten berustend gebeuren.

Maar goed, een slechte film is het zeker niet en de acteurs brengen het er best van af, al zijn ze op het einde niet uit elkaar te houden. Emily Watson is geschikt als bezorgde telefoonoperatrice, terwijl John Hawkes m.i. de beste indruk naliet.

Mij kon de film alleszins wel bekoren; meer dan spannend genoeg om de volle 121 minuten geboeid te blijven kijken. Dat er mensen zijn die het Hollywood-verhaaltje erom heen niet lusten is voor hun rekening, maar goed. Je kunt er natuurlijk ook altijd al die sterren uit weg laten en er een documentaire van maken. Wat betreft het verloop van het verhaal (of sommige personages het nu goed of slecht vergaat) dat ligt toch min of meer vast voor het script nog maar op tafel komt. De film is tenslotte gebaseerd op feiten, en zelfs met een Hollywood-saus er over heen, de afloop ligt vast; tenzij je er een compleet ander verhaal van maakt natuurlijk.

Onderhoudende film over een noodlottige beklimming van de Mount Everest.

De beelden waren prachtig en oogden realistisch, voor zover ik het kan beoordelen- mijn alpinistische avonturen beperken zich tot de Oostenrijkse Alpen, in een grijs verleden. Wat mensen bezielt om hun leven op het spel te zetten- daar komt niet echt een duidelijk antwoord op. Waarschijnlijk weten de meesten het zelf ook niet. De natuur bedwingen, avontuur, jezelf testen- daar zijn ook minder heftige manieren voor zou je denken. Het is wel iets voor de rijken onder ons, kennelijk kost het een slordige 65000 US$ per persoon om doodsangsten uit te staan, tenen en andere ledematen te verliezen, en een foto van jezelf op de top van de Mount Everest na te laten aan je nabestaanden.

De berg en de barre overlevingsstrijd waren overtuigend in beeld gebracht, het was daarom jammer dat soms het sentiment even de overhand nam. Toch was dat, zeker voor Amerikaanse begrippen, nog goed te doen.

Wat ik onbegrijpelijk vond was het onprofessionele gedrag van Rob. Wetende dat hij zichzelf en anderen in gevaar brengt staat hij toch toe dat Doug nog een slordige twee uur verder gaat klimmen, omdat het zo sneu was dat hij het anders weer niet zou halen. Bizar gedrag van een expeditieleider, en het heeft niet alleen fatale gevolgen voor hunzelf maar ook nog voor Harold die terug moet keren. Vond ook dat de sherpa's erg weinig in beeld kwamen, die leken op cruciale momenten steeds niet aanwezig. Nogal slechte organisatie als je het mij vraagt. Ook vreemd dat een andere professional (Scott) in hoog tempo op en neer blijft klimmen ondanks dat hij al symptomen heeft van onderkoeling. En dan Becks die per helicopter moet worden opgehaald, ik vind eerlijk gezegd niet dat je mag rekenen op de hulp van anderen als je zo zelf het gevaar opzoekt. Maar ik besef dat dat een lastige discussie is want mensen die met gevaarlijk weer gaan surfen worden ook uit het water gevist, en wie weet kom ik zelf ooit nog in de problemen door een stupiditeit/ overmoed. Dan zou ik het toch ook wel fijn vinden als er hulp komt. De helicopterpiloot heeft hopelijk wel een flinke fooi gekregen voor zijn actie.

Al met al weinig wijzer geworden over de kick die het geeft om het hooggebergte te bedwingen, maar ik heb me niet verveeld tijdens het kijken. En hoewel ik de klimmers ergens een beetje onverantwoordelijke narcisten vind, heb ik toch ook wel bewondering voor mensen die iets meer willen dan een zorgeloze vakantie langs platgetreden paden, alleen daar zijn ook minder gevaarlijke alternatieven voor.

Ik vond het een interessant verhaal (na de film nog even op Wikipedia de verhalen van de bergbeklimmers nagelezen) en de acteurs speelden uitstekend. Soms was 't allemaal niet heel goed te volgen wie wie was door alle capuchons en dikke kleding maar daar ontkom je niet aan. Genoeg spanning in de film om de aandacht vast te houden.

4*

8/10 (IMDB)

Je hoeft bij een film als deze geen geleerde te zijn om te weten waar het over zal gaan en hoe het verhaal zich ongeveer zal gaan ontwikkelen. Ook als is het een soort docudrama, je weet gewoon dat er een boel mensen gaan sterven tijdens de klim.

Aangezien de film het dus niet van de originaliteit moet hebben, zijn er andere factoren die doorslaggevend zijn voor een beoordeling.

In een film als deze zijn de beelden van de natuur en de Mount Everest van groot belang. Deze zien er echt schitterend uit, je voelt de kou als het ware door het scherm heen. Sterk in beeld gebracht.

Het verhaal zelf vond ik wat rommelig. Het is erg lastig om te zien wie nou daadwerkelijk wie is, en die dikke pakken helpen daar ook niet echt bij. Komt nog bij dat er veel personages in de film voorkomen, ook dat is niet echt bevorderlijk.

De cast was oké, weinig echte uitschieters. Zo'n rol als Gyllenhaal was wat mij betreft totaal overbodig. Je volgt teveel personages om echt een band te creëren met een van de karakters.

Alhoewel de film schitterend in beeld is gebracht, kent het zeker z'n minpunten. Toch heb ik me best vermaakt en is een voldoende op z'n plek.

3*

Hele matige, chaotische film. Ik had continue moeite om te zien wie nou wie was, en waar op de berg zij ook alweer zaten. Sowieso zijn er veel te veel personages waardoor je totaal geen band met een van hen schept. Dat zorgt er vervolgens weer voor dat het me eigenlijk niet erg boeide wat er gebeurde.

Zonde ook van al die grote namen & talent, aangezien er totaal geen ruimte is om te excelleren. En wat Jake Gyllenhaal hier nou deed?

De film was opzich wel aangenaam om te zien en was ook best meeslepend. Al dat contact met het thuisfront was echter wat oversentimenteel, en dat nou juist de depressieve Beck middels de kracht van liefde nog terug kan komen naar het Kamp... Dat ging me iets te ver.
Plotseling trekt er iemand op de berg zijn kleren uit omdat hij het warm zou hebben, precies zoals voorspeld door de kampdokter. Drie seconden later is 'ie dood: onnodig.
En was het nou echt nodig dat Jake Gyllenhaal in zwembroek moest zonnen in de sneeuw? Ik denk niet dat Jake's personage het gevaar echt zo bagatelliseerde dat deze scene nut had.

Een andere film waarin mensen doelbewust de wilde natuur opzoeken is Into The Wild. En hoewel ik dat niet de topfilm vindt die mijn buurvrouw het wel vindt (die film heeft trouwens wel een betere soundtrack dan deze), vind ik die toch overtuigender en beter dan Everest.

Je had hierboven als genre evengoed "horror" kunnen opgeven, want daar zijn de gebeurtenissen gruwelijk en onvoorstelbaar genoeg voor. Nog nooit een film gezien met zulke wijde vista's die zó'n claustrofobisch effect had. Technisch indrukwekkend, met diverse bijna onbegrijpelijke stunts op schijnbaar levensgevaarlijke lokaties; zelden waren CGI functioneler. Wel vreemd om tussen zoveel goed functionerende maar onbekende acteurs opeens diverse halve en hele sterren in kleine rolletjes te zien rondscharrelen; in het begin leidden die soms wel af, maar later gingen ze goed in het geheel op. En nog steeds begrijp ik niet hoe een bergbeklimmer in elkaar zit.

Vorig jaar had ik me uit interesse behoorlijk ingelezen over de Mount Everest en over hoe wreed het allemaal daar kan zijn. Ben nogal een koukleum en ik concludeerde dat een beklimming van deze berg niet voor mij weggelegd is . Details van de noodlottige expeditie van 1996 wist ik overigens ook, dat was helaas een klein beetje spoilerig voor deze film, maar afijn het is een alleraardigste thriller geworden.

Het tempo had wel wat hoger mogen liggen, er wordt iets teveel aandacht besteed aan de diverse thuisfronten en de commando-post in het Base Camp. Dat terwijl de actie en het echte drama op die berg zelf plaats vindt. Een groep bergbeklimmers moeten kou, storm en lawines doorstaan tijdens de klim en afdaling van de Mount Everest. Dat soort heroïsche gebeurtenissen kwam wel redelijk naar voren, maar iets meer aandacht daarop had de film wel wat beklemmender en beter gemaakt.

Aangrijpend drama over de beklimming van de Mount Everest.

Begin is wat traag, maar als introductie van de personages broodnodig. Redelijk succesvol wordt er een band opgebouwd met de klimmers, hetgeen de impact later vergroot. Met enkele acteerkanonnen wordt je eenvoudig door het eerste uurtje geloodst. Vanaf dat punt, wanneer de storm zijn werk begint te doen, krijg je een realistische en aangrijpende kijk op de problemen die zich ondervinden tijdens de beklimming. Kills waren wel wat onnatuurlijk, maar het bleef enorm aangrijpend. Kende het verhaal nog niet, en had eigenlijk verwacht dat Hall het wel zou overleven. Het deed de film goed dat dit niet het geval was.

Sterk drama. Twijfel nog tussen 4 en 4,5*, maar hou het voor nu op het eerste.

Ik had meer verwacht van deze film. Hij komt nogal traag op gang, de vele personages zijn oninteressant en worden maar vaag geschetst waardoor het mij niet kon boeien wie de beklimming al dan niet zou overleven. De beklimming zelf lijkt zoals iemand al heeft gezegd inderdaad meer op een lastige wandeltocht in de sneeuw met veel wind. En de sterftegevallen zijn niet aangrijpend in beeld gebracht: één iemand koppelt zich los van de kabel en een ander trekt zijn kleren uit, en allebei vallen ze op een nogal komische manier van de berg af. Het deed ons vooral lachen. Wat wèl mooi in beeld gebracht werd is de Everest zelf, maar daarvoor kan je natuurlijk ook een docu bekijken of naar mooie plaatjes googlen.

Matige film. De opbouw in het eerste uur duurt veel te lang en is niet erg interessant. Er worden verschillende personages geïntroduceerd, maar met geen een kreeg ik echt binding. Bij sommige personages wordt geprobeerd om wat diepgang te creëren, maar doordat de dialogen vrij cliché matig zijn werkt dit eigenlijk voor geen meter. Probleem van de film is ook dat het focust op een heleboel personages wat het ook moeilijker maakt om met iemand echt binding te krijgen. De film was duidelijk sterker geweest als was gekozen om het verhaal vanuit het perspectief van niet meer dan één of twee personages te vertellen.

Als de storm begint kan het lot van geen één van de personages mij echt iets schelen. De film laat wel op een redelijke goede manier zien wat voor ontberingen de personages moeten doormaken, maar doordat er geen binding is met personages gaat een groot deel van de impact verloren.

Het acteerwerk is redelijk, maar niet hoogstaand. De muziek van Dario Marianelli was nogal nietszeggend, maar ook niet echt heel slecht. Het grootse pluspunt van de film zijn de prachtige beelden van Mount Everest. Het camerawerk in deze film is erg goed. De mooie beelden redden de film een beetje, maar het is niet genoeg voor een voldoende.

2,0*

DE film om knus vanuit je comfie bank te bekijken en je er warmpjes bij te voelen bij het zien van zoveel ontberingen. In de bios zullen de onmetelijke hoogtes en vergezichten veel beter tot uiting komen. Lijkt me ook zo'n film die je met IMAX moet zien. Hoop bekende acteurs die allemaal goed tot hun recht kwamen. Geen hoogvlieger evenwel, niettemin dus 3,5*.

Everest is een degelijk uitgewerkte film over een expeditie die in het jaar 1996 de topvan de Mount Everest tracht te bereiken, maar in de penarie kwam en in een hevige storm verzeilde. Een geweldige cast met Jake Gyllenhaal, Robin Wright en Keira Knightley, maar allen fungeren ze in een beperkt bijrolletje. Vele personages ook en in die skipakken en -brillen is het niet altijd makkelijk te onderscheiden wie wie is. Erg betrokken raakte ik niet met de personages - ik had zowat hetzelfde gevoel bij Alive in de Andes - mede ook omdat het er zoveel waren.

Mooie prachtige beelden wel van het Himalayagebergte en de mythische Mount Everest die bedwongen moet worden. De ontberingen en de koude worden sterk in beeld gebracht en is eigenlijk het meest interessante van de film. Voor de rest kabbelde het maar wat voort al was die touwbrug of ladder best spectaculair. Everest in zo’n film die wellicht beter ervaren wordt in een bioscoop. Hier en daar wat sentimenteel, niet onlogisch wanneer je een dramatische afloop kent, maar het ontbreken van individuele heroïek bleef gelukkig uit. Al bij al het bekijken waard en nipt voldoende.

De meningen zijn een beetje verdeeld zie ik, maar ik vond Everest toch een vrij aardige rampenfilm. Tegen 1996 begon het Everest-beklimmen ook serieus op toerisme te lijken, met alle problemen die dat met zich meebrengt: drukte op gevaarlijk hoog niveau, goede maar geen geweldige alpinisten die dik betalen om het af te kunnen strepen, en commerciële druk om mensen toch naar de top te krijgen, ook al is het later op de dag dan verstandig. Een recept voor een ramp op levensgevaarlijk terrein, met verraderlijk weer en vooral hoogte en ijlheid waar de mens niet voor gebouwd is.

De Everest beklimmen gaat deze man met lichte hoogtevrees uiteraard nooit doen, maar ik vind het wel een interessante wereld, en ook daarom hakt een verfilming van een ramp als dit er best in. Het rare of domme gedrag waar sommigen hier over vallen is (zoals in de film ook gezegd wordt) een natuurlijk gevolg van hoogteziekte en onderkoeling, dus wat dat betreft kwam dat deel me ook zeker niet onrealistisch over. En ja, achteraf is ook duidelijk dat er amateuristisch gehandeld is op sommige vlakken, maar dat werd ook best goed overgebracht. Wel vond ook ik het gevaar van de berg niet altijd even goed overkomen, en was er wat teveel nadruk op het thuisfront en het basiskamp. De cast deed het prima, en ik had eigenlijk niet zoveel moeite met het ongeveer volgen van wie wie was; al zijn een aantal grote namen vooral te zien in bijrolletjes, en echte binding met de karakters kwam ook niet heel goed van de grond. Maar mede door het onderwerp en de fantastische setting smaakte dit naar meer, zal Nordwand en Touching the Void ook maar eens opzoeken.

Als Hollywood dit soort films maakt dan weet je wel hoe laat het is.. Mooie beelden maar het patriotisme viert weer hoogtij.. Geef mij maar Touching the Void