Hotel Inferno (2013)

Hoewel stem-technisch simpelweg onmogelijk: weet De Santi zich zowaar te overtreffen met deze Hotel Inferno. Al het moois uit de vorige Necrostorm producties blijft overeind (Ittenbach 2.0) en daar voegt hij ditmaal een first person perspectief aan toe waardoor de intensiteit bijna niet te peilen is. Ge-wel-dig, met name tijdens het eerste half uur heeft het z'n optimale effect. Niet gimmicky, maar een slim gekozen stijl om hun extreme special effects wéér nieuw leven in te blazen. Daarmee is deze derde titel uit de beste splatter-stal out there voor de derde maal goed voor de volle 5.0*. MEESTERWERK!!

"Honestly, I've never seen anything like this."

Je moet het Necrostorm wel nageven; ze blijven onvermoeid doorgaan met hun eigen ding gericht op een nichepubliek en wederom pakt het goed uit.

Qua verhaal is er meer een 'realistische' opzet gekozen t.o.v. de vorige films die meer Sci-Fi gericht waren. Het begint op het eerste oog vrij normaal, maar al gauw komt de aap uit de mouw en mag het losgaan. Ik moet zeggen dat de wending me ietwat doet denken aan eentje die Adrián García Bogliano zou kunnen incorporeren, hoewel het bij hem veelal tot het laatst bewaard wordt.

Een uitstekende toevoeging is de P.O.V. perspectief van waaruit alles gefilmd wordt. Hierdoor stap je als het ware in de huid van de protagonist Frank Zimosa en lijkt het alsof je alles zelf meemaakt. Wat dat betreft zit er dan ook een hoop gore/splatter in om je als kijker bezig te houden. Hierbij moet je denken aan: overdreven bloedvergieten, explosies enz. Op een gegeven moment leek het zelfs net of ik in een First Person Shooter terecht was gekomen. Dit alles wordt ondersteund door een tof retro jaren '80 score.

Al met al best vermakelijk. Wel moet je een liefhebber zijn van dergelijke specialistische werkjes. Overigens las ik dat ze bezig zijn met een deel twee.

Dikke 3,0 sterren.

Leuke aanwinst voor het genre binnen het horror geheel,maar de uitwerking vind ik wat minder ....het ziet er namelijk allemaal niet zo goed uit,make up en CGI is belabberd slecht....misschien hoort het ook wel een beetje bij dit splatter genre maar zodra ik heel erg plastic dingen ga zien dan ben ik er snel klaar mee. . . Adam Chaplin (2011) was een vele malen betere film....

Taeter City (2012) ben ik bij op de helft en ziet er ook beter uit.

Dit houd mijn ook tegen om een hoog cijfer te geven(het idee van de film is overigens wel tof)simpelweg omdat de film er te cheapo uit ziet.

Na wat Japanse films gezien te hebben op het gebied van gore en horror, was ik klaar voor dit Italiaanse werk waarin het gore zich misschien nog wel wat bloederiger laat zien.

Het eerste half uur is smerig en grof aan geweld, na dit half uur gaat het gewoon weer verder met die zelfde inhoud. Het horror genre komt goed naar voren op de spannende momenten, waar de soundtrack dit nog even opvoert.
Verder moet Hotel Inferno het hebben van de gore splatter scenes die zich blijven passeren en dat is alleen weggelegd voor de echte liefhebber!

Voor mij kwam het dan ook spannend en daardoor automatisch vermakelijk over.

Het camera werk word gedaan vanuit de hoofdrolspeler, je kan het zien als found footage beelden, maar dan vanuit een first person view (wat voorkomt in games)
Dit camerawerk past wel goed in de film en weet de meeste momenten dan ook realistisch vast te leggen, waardoor je er als kijker midden in zit!

Heb je jij het uit gehouden tot aan de aftiteling?
Blijf dan nog even zitten want de makers willen jou en onder andere Paul Veroheven, Peter Jackson en John Carpenter bedanken!

3,5*

Voor vele kijkers is dit gewoon niks en voor sommigen een topper. Nu, deze film zal sowieso een apart filmpubliek aanspreken want de anderen zullen dit wel snel afzetten. Ik vond het eerste gedeelte wel gaaf. De intro is leuk en spreekt onmiddellijk aan. Dan komen er heel wat splatter momenten op je af die heerlijk over the top worden gepresenteerd. Helaas is het tweede gedeelte minder leuk. Eentoniger van aanpak en vooral een zwak slotkwartier dat zelfs een saaie zit werd met al die uitleg. Jammer. Toch een voldoende gezien het eerste gedeelte en de kwantiteit van de gore. Adam Chaplin geniet mijn voorkeur. 6/10

Nadat ik Adam Chaplin (2011) had gezien kwam ik er ook achter dat er onder de filmmaatschappij Necrostorm al meerdere filmpjes waren uitgebracht. En alle hanteren waarschijnlijk dezelfde standaards: B-films (via fundraising) met zieke in overtreffende trap gore en het daarbij horende acteerwerk in de stijl van 80’s camp. Aan het begin van de film moet huurmoordenaar Frank Zimosa twee mensen doden. Frank's simpel ogende taak verandert daarentegen in een ware nachtmerrie wanneer alle bezoekers in het hotel toch anders blijken te zijn dan hij dacht. De gehele film is vanuit first-person geschoten nog voordat dit gebeurde bij Hardcore Henry. Wel minder schokkerig maar dan wel weer met veel meer geweld en bloed. Echter naar het einde toe slaat ook een beetje de verveling toe. Op een bepaald moment komt er niets nieuws meer. Jammer maar, wederom wel een uniek project van Necrostorm. Deze “extreme cinema” is zeker niet voor iedereen om te kijken. Een film gemaakt door liefhebbers voor liefhebbers.

Héhé hier had ik echt even zin in! Een fijne low budget splatter film met veel vieze beelden en genoeg gore om de avond mee door te komen! Het is weer eens wat anders! Tja je moet geen hoogstaande SFX en een super diepgaand verhaal verwachten, gewoon verstand op nul en gaan! Ik vind het altijd gaaf om te zien hoe ze het flikken om met weinig middelen en budget toch een lekker smerig filmpje te maken! Op naar Adam Chaplin (2011) en Taeter City (2012) (staan al een tijdje op mijn lijstje) en natuurlijk het vervolg op deze!

De punten zijn voor de bloederige splatter-FX, jammer dat er voor de rest nogal wat aan schort. In de afdeling pyrotechnics bijvoorbeeld, of in het acteerwerk, plot. Maar de allergrootste fouten ... een hele film in POV-perspectief en de non-stop doordenderende muziek op de soundtrack.

Film oogt en klinkt als een videogame en heeft verder weinig te bieden.

Nee, ook voor mij deed Hotel Inferno het niet. Respect voor het enthousiasme waarmee deze niche-film gemaakt is, en de hoeveelheden gore zijn ook zeer respectabel en zien er vaak best aardig uit (en soms ook niet). Maar daar houdt het positieve deel ook wel op.

Ik vind de first person POV maar een bijzonder irritante keuze, en zoals al vele malen gezegd lijkt de film op een videogame - alsof je meekijkt terwijl iemand anders een potje Doom aan het spelen is. Tot en met geheime kamers en dergelijke nog aan toe. Wat misschien nog wel bijna zo irritant is, zijn de stemmen, en vooral de hoofdpersoon (Zicosa of hoe die gast ook heet) is verschrikkelijk. Gelukkig praat ie gedurende de film steeds minder. Muziek valt me meestal niet zo op in films, maar hier wel, en ook dat is op negative wijze ben ik bang. Repetitieve (jawel) game-achtige elektro.

Ik ben blij dat er mensen bezig zijn met niche-genrewerk, maar hier kon ik nou niet echt van genieten.

Ik had deze dus een aantal jaar geleden al gezien, maar nog nooit een stem aan gegeven. Veel wist ik er niet meer van, dus nog maar een keertje kijken dan. Hotel Inferno gaat vrolijk verder met wat Adam Chaplin en Taeter City zijn begonnen, en doet wat special effects betreft daar nog een schepje bovenop.

De hele film is opgenomen in POV-perspectief wat de film behoorlijk uniek maakt. Eerder was dit nog eventjes te zien in de Doom-film en ook het relatief recente Hardcore Henry gebruikt deze techniek. De ene zal het kunnen waarderen, de ander zal het verafschuwen. Ik denk dat het vooral bij gamers wel in de smaak zal vallen, wat ik ook ben. Bij vlagen voelt het namelijk alsof jezelf de acties uitvoert, net als bij shooters dus. Hierdoor zijn de kills heel erg in your face wat behoorlijk tof oogt, maar de keerzijde is dat het soms ook saai wordt omdat je toch een beetje het gemis voelt van het zien van mensen die acteren (en dan bedoel ik niet psychopaten die bewapend op je af komen rennen).

Hotel Inferno heeft wat verhaal en characters niet veel om het lijf, maar Necrostorm richt al haar pijlen op hetgeen ze het beste kunnen: special effects. Ook hier zijn ze vaak weer heel knap gemaakt, met een laag budget. Extreem over de top waardoor het niet eens goor meer is, maar met zulk lomp geweld op beeld gebracht dat het meerdere keren voor een glimlach zorgde. De speelduur is overigens prima, want op een gegeven moment heb je het toch wel gezien, en weet je dat je verder op geen enkel ander vlak van je stoel wordt geblazen. Maar voor de gorehound is dit een must-see.

Necrostorm.

Na het zien van Adam Chaplin raakte ik erg geïnteresseerd in de andere films van deze Italiaanse filmmaatschappij. Hotel Inferno trok in ieder geval gelijk de aandacht omdat de film is opgenomen in first person view. Daarmee kent het direct een voorsprong op andere films, maar de film was achteraf gezien een (kleine) teleurstelling.

Deze film behoort tot het soort film waar je van moet houden, want de film is qua opzet best doorzichtig te noemen. De manier van editen is erg intens, maar erg duidelijk. Er wordt regelmatig weggeknipt naar omgevingen die er heel anders uitzien dan de omgeving die eerst in beeld was, en zo krijgt de film al snel een apart gevoel, maar wel een gevoel die ik ergens kon waarderen. Ik begrijp echter waarom dit niet voor iedereen is weggelegd.

Zo kon ik, waar deze maatschappij ook bekend om staat, de gore best waarderen. Lekker hard en in-your-face, de effecten zijn regelmatig indrukwekkend te noemen gezien het budget. Het is duidelijk erg goedkoop, maar het bloed mag behoorlijk vloeien en dat weet de film erg voordelig te gebruiken. Lekker kleurige en brutale scenes die elkaar na een tijdje goed opvolgen. Je moet wel eerst door een halfuurtje introductie, maar daarna sta je garant aan een goed en kort uurtje aan bloederig vermaak.

Het hoogtepunt van de film is waarschijnlijk de scene in het bos, maar de film kent wel meerdere momenten die de film het waard maken. Richting het begin kent het zowaar nog spannende stukjes, maar verder valt de luiheid van de film niet te ontkennen. De decoraties worden nogal makkelijk in elkaar gezet, details zoals duidelijk getekende kaarten en matig geschilderde deuren zijn niet te vergeven en de vijanden zijn ook wat saai ingericht. Het voornaamste probleem is echter dat regisseur De Santi er nooit goed de vaart in kan krijgen.

Verder blijft het wel een lekker korte en bloederige horrorfilm, qua geweld echt compleet buitensporig. Zo ver qua bloedvergieten als hier gaan ze niet meer, en dat maakt van Necrostorm direct een interessante filmmaatschappij. Van de trilogie is deze film in ieder geval de meest "normale" film, maar dat maakt de film niet perse beter. Leuk vermaak, maar niet perfect.