Daddy's Little Girl (2012)

Hier kijk ik wel naar uit

Donders wat een film !! Het 1ste deel van de film is vooral erg aangrijpend en ontroerend. Erg goed acteerwerk, goed camerawerk en een fijne soundtrack ook. Nadat vaders ontdekt wie de dader is, is het tijd voor wraak. En hoe !!! Hoe gruwelijk het er ook allemaal uitziet, ik kon me wel inleven met de vader.

Wauw, zojuist uit deze rollercoaster van emoties gestapt! Het is dat ik deze film per toeval tegenkwam, want anders had het wellicht nog wel even geduurd voordat deze op mijn radar verscheen. Nooit gedacht dat dit zo ontzettend goed zou uitpakken.

Chris Sun haalt in elk geval alles uit de kast om je flink bij de strot te pakken, zowel op drama- als op horrorgebied. Het kleine meisje Georgia leren we kennen door filmpjes uit het verleden en de schattige vader-dochterband. Natuurlijk is ze ook nog jarig en komt er een verjaardagspartijtje met altijd weer die klote-clowns. Noem de poeslieve soundtrack goedkoop, maar bij mij wist het de juiste snaar te raken. Het moment waarop ze dan op het strand wordt gevonden is even slikken, ook door het sterke acteerwerk van vooral Thomson. Het was al een beetje een driftkikker, maar wat er daarna gaat komen gaat alle grenzen te buiten.

Ik heb al aardig wat torturefilms gezien maar laat ik beginnen met te zeggen dat dit de heftigste is die ik heb gezien, denk ik. In het begin zette ik mijn vraagtekens bij de identiteit van de moordenaar, maar zodra Derek uit het dagboek begint voor te lezen werd het duidelijker; gewoon een one-sick-mind. Afijn, de daaropvolgende martelingen zijn zo realistisch en zo afschuwelijk pijnlijk in beeld gebracht dat mijn maag bijna omkeerde. Bijna. De make-up is zo ongelofelijk goed. Daar zal het volledige budget van een half miljoen AUD wel naar toe zijn gegaan. Er worden een paar trucjes uit de hoge hoed getoverd die ik nog nooit had gezien (barbed wire, knieschijf(!)). Het speelse gemak waarmee Derek te werk gaat gepaard met een scheutige oneliner hier en daar neigde soms haast naar zwartkomisch, maar werkte ook rustgevend. Totale controle over zijn slachtoffer en hoe verder hij in het dagboek kwam, hoe meer ik het gevoel kreeg dat het martelen was geoorloofd.

Af en toe was het op technisch gebied niet helemaal in orde. Vooral de stemmen werden soms overstemd door achtergrondgeluiden of muziek, of waren gewoon niet goed hoorbaar door bijv. een telefoon. En dat Australische accent is al niet het makkelijkst te volgen. Ook het acteerwerk liet soms een steekje vallen, al vond ik Thomson by far het best.

Zelfs het einde is in mijn ogen perfect. Gewoon als invalide in de cel laten rotten, voor moord krijg je alleen maar meer jaren. Dit is toch wel één van mijn grootste verrassingen van dit jaar. Ben ook benieuwd of die score hier ook zo snel daalt als op het altijd vertekende IMDb. Dat zou ik onbegrijpelijk vinden. Drie kwartier meeslepend drama; drie kwartier ondraaglijke martelingen: ruim anderhalf uur een geniaal stukje indie-cinema.

Wow deze film moet ik zien!!!

Klinkt als Les 7 jours du Talion.

Dat was een van mijn favorieten

Wow dat beloofd wat!!!

Ik moest even denken aan de film Prisoners. Deze is een stukje gruwelijker.

Lekker martelfilmpje hoor....het komt allemaal wat traag op gang en het acteerwerk van de broers laat wat te wensen over..maar vanaf dat de eerste druppel bloed valt zijn de rapen gaar

Wie denkt alles als eens gezien te hebben in dit genre heeft het mis.....er gaat een lekkere schep bovenop......ik hou er zo van

De vergelijking met de heerlijke film Les 7 Jours du Talion (2010) is terecht alleen vond ik die nog ietsie sterker.

In die film kwam bij bij het verschrikkelijke gevoel van de vader wat beter over en het acteerwerk was beter.....ook kwam bij het drama van het hele gebeuren beter over,misschien komt ook wel omdat ik die eerst heb gezien en daardoor de beste indruk heeft achtergelaten.

Maar goed.....een filmpje om lekker met je vrouw of vriendin tegen elkaar aan te kruipen en te bekijken

Niet te vergelijken met prisoners

Hm, te veel gore daar kan mijn horrormaag niet tegen hoor!

Goed.

De link met Les 7 Jours du Talion is al een aantal keer gelegd en die is wat mij betreft ook meer dan terecht. Je kan dit gerust het Australische antwoord op die film noemen, al vond ik deze dan in z'n geheel net iets minder sterk.

Als horrorfilm echter wel beter. Het laatste half uur (45 minuten?) werd echt piekfijn uitgewerkt voor de liefhebber voor gore en torture. Er wordt aardig wat getoond, de martelingen zijn redelijk inventief en alleen al het gegorgel van Tommy zorgt voor een ziekmakend sfeertje.

Qua drama iets minder. De aanloop duurt misschien iets te lang en het acteerwerk is niet altijd even zuiver. Ook is de ommekeer van Derek iets te drastisch. Het zal allemaal wel best traumatisch zijn, maar het komt er in de film niet helemaal goed uit. Ook op audiovisueel gebied schiet de film iets tekort.

De horror liefhebber komt in ieder geval goed aan z'n trekken, alleen weet de film niet boven z'n genre elementen uit te stijgen.

3.5*

Ik moet wel even goed opletten als ik deze titel wil gaan pindakazen

Juist ja

Weinig originele en al even weinig indrukwekkende martelfilm van Australische makelij die het niet haalt bij zijn Canadese voorbeeld Les 7 Jours du Talion. In dat opzicht is de score op IMDb een betere weergave dan de score hier op MM. Het eerste uur wordt aan de band tussen papa en zijn dochter gewijd, alsook het tragische verlies en het verdriet dat daarop volgt. De bedoeling is om empathie met het hoofdpersonage te krijgen, maar de slechte vertolkingen en de focus die meer op het dochtertje had mogen liggen in plaats van op het gehuil van de vader, verhinderen dat. Nadien komt er een belangrijke onthulling, die tevens ook een weinig geloofwaardige metamorfose bij de vader teweeg brengt. Van emotioneel wrak plotsklaps in een koelbloedige beul veranderen, het kan, maar die ommezwaai heeft in deze film niet de minste legitimiteit.

Het tweede deel dan, de martelgang van de dader, want daarvoor kijkt men dit soort films doorgaans toch. Ik begrijp niet goed dat die door sommigen als inventief bestempeld wordt, terwijl het grotendeels een herhaling is van de gekende handelingen: tandje trekken, arm afzagen, vingers pletten met een hamer, ... enkel de scène met de prikkeldraad had ik nog niet eerder gezien, maar in het post-Saw tijdperk is dat onvoldoende. Tenzij je natuurlijk voor de dramatische impact kiest, wat hier wel gepoogd wordt, maar totaal niet uit de verf komt. Op dat vlak is een film als Prisoners een stuk meer ontnuchterend, dankzij ijzersterke vertolkingen en geloofwaardige handelingen van de personages. Daddy's Little Girl wedt in feite op twee paarden, doch het resultaat is vis noch vlees.

Halcyon, spijker en kop. Weinig aan toe te voegen. De (lokale) hype gaat helaas een beetje langs me op. Zeker aangezien de vergelijkbare titels stuk voor stuk de betere zijn. Daddy's Little Girl komt aanzetten met memorabele, voelbare martelingen, maar wordt compleet tegengezeten door de weinig presterende cast en dito regie van Chris Sun die nog opvallend veel verbergt (of gewoon slecht in beeld brengt). Het is, samen met de over-sentimentele soundtrack, het grootste kwaaltje en dat komt de film nauwelijks te boven. Vermakelijk, maar zie er nergens een meesterwerk in.

Slecht rip-off van Les 7 Jours du Talion. Het acteerwerk is niet om aan te zien. Het camerawerk is ronduit amateuristisch en de muziek is walgelijk sentimenteel. Had hier veel meer van verwacht, aangezien de film hier behoorlijk goed scoort.

Een film met twee gezichten. Om te beginnen wordt er echt belabberd geacteerd, en wordt het drama slecht en zonder diepgang uitgewerkt. Ook het camerawerk en alles er om heen is van een bedenkelijk niveau. Voor de horrorliefhebber brengt het einde van de film uitkomst. Dat was ook het enige positieve aan de film. *2.0

Effectieve martelhorrorfilm dat het allemaal zo expliciet in beeld brengt dat ik er nog wel eens een beetje ongemakkelijk naar zat te kijken. Dit is niet de eerste horrorfilm in dit subgenre die ik zie, maar misschien wel de meest onaangename, in de goede zin van het woord. De film is me namelijk goed bevallen. Je krijgt een halve film de kans om geëmotioneerd te raken en een halve film om geschokt de martelingen te volgen.

Op zich een prima mix, want beide kanten werken wel. Je leeft toch wel mee met de vader, wetende dat zijn dochtertje zijn alles voor hem was. Niet dat het nou echt heel sterk wordt, daar acteren ze allemaal niet goed genoeg voor, maar het voldeed. Datzelfde geldt voor het horrorgedeelte, want pa gaat toch wel aardig tekeer op zijn broer, die de dader blijkt te zijn aan de hand van een dagboek. Dat hele dagboek gedeelte is wel zwaar onzinnig, alsof iemand dit alles op zou schrijven en alsof iemand dit niet heel, heel goed op zou bergen.

Maar daar prikken we maar doorheen, zoals er later flink door broerlief heen wordt geprikt. De martelingen zijn nog vrij creatief, al zien we natuurlijk wel een hoop zaken die al in meer films zaten. Vingers afsnijden, een wond dichtbranden, tanden trekken...maar gelukkig blijven er nog een paar nieuwe mogelijkheden over die gebruikt werden. Het slot vond ik wel sterk, als hij niet wordt vermoord, maar de rest van zijn leven in de cel mag rotten als zwaar gehandicapte en verminkte pedofiel.

Daddy's Little Girl brengt niet veel nieuws, maar is wel een aanrader voor de horrorfans.

3,5*

Heerlijk martelfilmpje.

De eerste 45 minuten beetje langdradig ,maar daarna kijkt de film lekker weg .

lekker bizar wat vader allemaal doet met Tommy,die straf zal die niet gauw vergeten

Hier had gerust een half uurtje uitgesneden mogen worden. Een genre filmpje dat veel te veel wil, daar niks van bakt en het is voor een groot deel nog eens overbodig ook. Dat het niet kan zonder een zekere opbouw, oké, maar je hoeft echt niet veel te doen om duidelijk te maken dat pap het moeilijk heeft met de moord op z'n dochtertje. Sun weet echter van geen ophouden en zelfs met deze aanloop weet hij de draai niet plausibel te maken. Niet het enige vlekje in het scenario. Bijkomend probleem is deze cast.

Beperk het tot een minimum als ze er niks van kunnen. Stiltes, moeilijke, boze blikken, zoiets. Maar ook hier weet Sun van geen ophouden. Niet om aan te zien, niet om aan te horen. Ook als het dan eindelijk tijd is voor wraak, speelt dat nog wel eens op, maar dan lost het z'n belofte tenminste in. Deels althans, want impact heeft het zo allang niet meer. Ondanks Tommy's gejammer. Dat doet-ie dan wel goed. Een paar aardige fratsen ook, o.a. iets met een stofzuiger en prikkeldraad, maar daar houdt het wel mee op.

blijkbaar is dit een soort rip off van de van de film Les 7 Jours du Talion (2010)

die kon ik niet vinden,laat staan huren.

Dit was in ieder geval behoorlijk zieker torture porn,zoals je ze wel vaker ziet.

Maar het martelen was hier erg ziek en heftig,leek behoorlijk realistisch.

Zo nu en dan wil ik dat wel eens zien.en dit was het kijken wel waard.

Echt veel toe te voegen aan bijvoorbeeld I Spit on Your Grave (2010)

doet het niet.

maar voor best goed,ziek ,maar goed.

Daar waar ik de film "Les 7 Jours du Talion (2010)" een marteling film vond voor beginners, daar is deze film toch zeker een marteling film voor gevorderden want de voorbereiding was perfect gedaan en het martelen werd heerlijk bruut uitgevoerd en zonder enig medelijden (en terecht ook). Daarvoor is zeker het rapportcijfer van een 9 van toepassing. Er is dus zelfs nog wat ruimte voor verbetering

De opbouw van het eenvoudige verhaal is eigenlijk vrij standaard en is ook wat saai en langdradig. Tijdens deze opbouw maak je kennis met de alleenstaande vader Derek (goed gespeeld door Michael Thomson) die gescheiden is van zijn vrouw Stacey (gespeeld door Allira Jaques) waarmee hij een 6 jarige dochter Georgia (gespeeld door Billi Baker) heeft die bij hem inwoont of regelmatig bij hem verblijft. Vader en dochter hebben een heel goede band met elkaar en houden ook enorm veel van elkaar. Derek heeft samen met zijn jongere broer Tommy (gespeeld door Christian Radford) en Colin (gespeeld door Sean Gannon) een klein familiebedrijfje wat surfborden maakt/opknapt. Met dit familiebedrijfje gaat het niet goed waardoor Derek genoodzaakt wordt om Tommy te ontslaan in opdracht van Colin. Tommy (die o.a. werktijden niet zo nauw neemt) is daar natuurlijk niet zo blij mee. Om deze 5 personen draait nu het hele verhaal.

Op een gegeven moment brengt Derek zijn net jarig geworden dochter Georgia naar haar moeder Stacey en tijdens die nacht bij haar verdwijnt Stacey spoorloos waarna de politie wordt ingeschakeld. Derek is helemaal overstuur en verwijt dit gebeuren aan zijn ex-vrouw Stacey omdat zij een slaapkamer raam niet heeft laten repareren en Derek het al diversen keren heeft aangeboden om te repareren. De relatie tussen Derek en Stacey is overigens niet al te best (ook al voor het verdwijnen van Stacey). Al vrij snel wordt daarna Georgia gevonden op het strand, waar ze op brute wijze is vermoord. De politie gaat dan op zoektocht uit maar kan dan in eerste instantie geen dader vinden. Inmiddels is er dan een half jaar verstreken en gaat het met Derek niet goed die nog enorm veel pijn en verdriet heeft van het verlies van zijn geliefde dochter Georgia. Om Derek wat op te vrolijken nodigt Tommy hem uit om bij hem naar een feest te komen. Derek wilt in eerste instantie niet, maar Tommy overtuigt hem om toch te komen. Daar eenmaal aangekomen trekt Derek zich op een gegeven moment even terug in het huis om wat te rusten.

We zijn dan inmiddels 45 minuten verder en vanaf dan begint het verhaal eindelijk te boeien en interessant te worden als Derek iets vreemds ontdekt in het huis van Tommy, hij heeft namelijk overal verborgen camera's verstopt in slaapkamers en badkamers, waarvan Derek denkt dat Tommy ietwat pervers is. Maar dan vindt hij in een bureaulade een dagboek van Tommy waarin hij iets schokkends leest en hij neemt dat dagboek stiekem mee naar huis voor verdere observatie. Daar komt hij al snel tot de ontdekking dat Tommy een pedofiel en kindermoordenaar is en dat ook gedaan heeft met zijn dochter. Hij zint dan op wraak en gaat zich verdiepen in methodes om te martelen en bereidt zichzelf en zijn kelder voor om Tommy te gaan martelen. Als dat gebeurt is nodigt hij Tommy uit in zijn huis en doet hij een verdovend middel in het bier van Tommy die dan al snel van de wereld is.

Als Tommy dan weer ontwaakt ligt hij vastgebonden (beter gezegd vastgeschroefd met klemmen) met armen, benen en hoofd op de werktafel in de kelder en in zijn keel zit een luchtpijpje gestopt zodat hij niet kan schreeuwen. Vanaf dat moment komt het verhaal heerlijk opgang en wordt Tommy keihard gemarteld als Derek steeds een stukje voorleest uit zijn ziek dagboek waarin hij beschrijft wat hij met kinderen heeft gedaan waaronder zijn dochter. Deze martelingen (soms met de nodige zwarte humor) zijn best gedetailleerd in beeld gebracht (dus deze film is niet voor iedereen weggelegd) en bestaan o.a. (in deze volgorde) uit het snijden met een stanleymes, afknippen van vingers, steken met een schroevendraaier in knie, aanbrengen van een buis in anus zonder glijmiddel en daarna prikkeldraad erin duwen, verbrijzelen van knie met een kniebreker, slaan met hamer op buik en hand, tanden uittrekken en daarna de mond schoon maken met een stofzuiger, afzagen van arm en als laatste het verwijderen (door eraan te trekken) van de eerder aangebrachte prikkeldraad. Kortom het gaat er zeer hard aan toe en Tommy geniet er bepaald niet van Tussen het martelen door komt ook nog even de vader en moeder langs die niet weten waarmee Derek bezig is en ook krijg je te horen waarom Tommy de dochter van Derek heeft vermoord, namelijk omdat Derek hem heeft ontslagen.

De politie is er nu ook min of meer achter wie de dader is van de moord op Georgia via een profielschets (die erg veel lijkt op Tommy) en ook Colin weet er inmiddels vanaf (politie heeft hem de profielschets laten zien) en Derek laat ook aan Colin zien wat hij met Tommy aan het doen is. Hij schakelt dan geschokt de politie in die Derek komen arresteren (hij geeft zich gewoon over omdat hij kan leven met de gevangenisstraf en weet ook dat Tommy geen leven meer heeft en dus nog meer wordt gestraft). Derek wordt dan uiteindelijk afgevoerd, onder goedkeuring van zijn dochter die hij denkbeeldig ziet, terwijl familieleden (o.a. zijn moeder) hem bejegenen.

Al met al dus gewoon een lekkere brute Horror / Thriller film (beter gezegd martelfilm) waarvan de opbouw wel te lang duurt. Maar vanaf het martelen geblazen is het gewoon genieten geblazen tot de laatste minuut en het einde vond ik eigenlijk best goed en ook mooi (dat geldt ook voor de aftiteling). Zoals eerder gezegd is deze film niet voor iedereen weggelegd want tijdens het martelen gaat het er hard aan toe en wordt het ook best gedetailleerd weergeven (met name het trekken van de tanden zag er heerlijk bruut uit, dus mocht je binnenkort naar de tandarts moeten, kijk dan deze film pas erna ).

P.S. Brooke Chamberlain in de minuscule kleine rol van Melissa, mocht er wel wezen als ze verschijnt in een donkerblauwe sexy bikini op het feest.

Oftewel als je de film wilt zien en je heb geen tijd....lees het verhaal hierboven en je bent er

Hier zitten best brute dingen in maar echt vergelijkbaar met "Les 7 jours"vind ik het niet buiten het verhaal.

7 Jours is van vele betere kwaliteit...visueel en kwa verhaal en acteerwerk niet te vergeten.

Deze film hierboven is er een die ik al lang vergeten was en dat heb ik bij 7 jours niet.

Maar goed ieder z,n ding

De film "Les 7 Jours du Talion (2010)" was zeker niet slecht (die heb ik twee jaar geleden gezien), maar de martelingen daarin vond ik te mild. Dat is in deze film juist heerlijk bruut. Aan acteerwerk hecht ik niet zoveel waarde in dit soort films, want het gaat mij daarin om de martelingen. Het acteerwerk vond ik in deze film overigens best aardig. Visueel vind ik weinig mis met deze film omdat alles aardig in beeld werd gebracht en het ook realistisch uitzag.

HALVE TAMME. schreef:

(quote)

Toekomstige TBS'er

Pas maar op

Okey......nee voor mij was dit acteerwerk en uberhaubt de acteurs zo slecht dat het de hele film verpeste.

Maar goed....ben blij dat jij het wel kon waarderen

Fijne film. Sowieso leuk hoe de film eerst mierzoet is, meer richting het RTL-dinsdagavondrama, om daarna in een gruwelijke horror te veranderen. Visueel wordt dat ook gevolgd, met kitsch muziek en roze kleuren in het begin tot een palet dat aan het eind alleen maar zwart is met een hoopje mens op de marteltafel nog net aan belicht. En beide onderdelen werken an sich, beide werken ook samen. Dat is knap. Gek ook, want zeker die melodramatiek in het begin ging er weinig subtiel op, maar werkte toch.

Enfin, het martelen zelf is dan weer iets minder. Een aantal leuke originele martelingen, maar ik heb het wel eens explicieter gezien en de meeste zijn toch wel bekend terrein. Het duurde zeker een minuut of tien te lang om echt boeiend te blijven. Niettemin voelde je het als kijker allemaal wel. Wel is het jammer dat vanaf minuut één zo ongeveer al duidelijk was dat broer Tommy er iets mee te maken moest hebben. Daarvoor was zijn rol net iets te dom geschreven. Maar dat mag de meeste pret niet drukken. 3,5*.