Daddy's Little Girl (2012)

Ik heb een zwak voor films die wat van alles hebben. In Daddy;s little girl zit alles in; vleugje humor, emotie, leuke scenes en goede muziek. De cast is uitzonderlijk goed, vooral de scene waar ze erachter komen dat de dochter vermoord is. Paar keer de koude rillingen gehad. Wij denken wanneer dit ons overkomt dat we dit ook denken. Deze vader doet het gewoon. Een van de betere horror films. Petje af.

Holy shit!

als je denkt dat Hostel, The Tortured of 7 Jours De Tallion al heavy was, blaast deze ze allemaal in een hoekje....Be prepared!

Owkay, deze kan tellen...puur qua martelen een vd betere in het genre, de martelingen waren uiterst gedetailleerd. 7 Days had ik ook al gezien, maar deze was me toch nog bruter hoor. Ook het moment dat ze zn dochter vinden op strand was goed gebracht en creëerde de gewenste sfeer, dan de flashbacks, dat zn dochter naast hem licht en met hem "praat" het maakt deze film geen licht tussendoortje, maar een betonblok op je maag. 4/5

Aan het begin van de film vraag je eigen wel een paar keer af wat er nu zo bijzonder aan deze film is. Het start namelijk met een doorsnee gescheiden vader van een dochtertje die geen goede relatie heeft met de moeder. En na een geruime tijd wordt dan hun dochter vermoord. Alles gefilmd met veel suikerzoete dramatiek. Die eerste helft van de film verschilt ook maar weinig van menig Hallmark-film. Alleen is het acteerwerk van een dubieuzer kaliber. Pas als de wie-het-deed in het spel komt wordt het voor horror-fans interessanter, zeker voor degene die van Torture-porn houden. Gek genoeg werkt deze opzet wel! Veel van die martelingen zijn wel bekend terrein. Tenslotte zijn horror-fans in het tijdperk na films als Hostel of Saw ook wel wat gewend. Al zijn er wel een paar leuke martelingen bij. De film levert hiermee precies wat het moet doen maar onderscheid zich net niet genoeg. Toch is dit een prima film die mijn sadistische kant goed weet te bevredigen. Sub-topper!

Verhaal was wel interessant en met een sterke cast had dit een topfilm kunnen zijn, maar helaas!

Het acteerniveau is bedroevend (gtst gehalte) en het eerste uur is daardoor maar moeilijk door te komen. De martelscenes zagen er daarentegen wel goed uit waardoor de film nog enigszins wordt gered, maar voor mij niet genoeg om het meer dan 'mwa, aardig filmpje' te vinden.

Ik ben het wel eens met met joolstein en MovieMind dat de aanloop naar het uiteindelijke horrorgedeelte toch iets te lang duurt en ook het acteerniveau is niet zo geweldig. Maar ik moet zeggen dat de investering en inspanning na 1 uur film beloond werden. Een 100% compensatie is het niet daarvoor blijft het misschien net iets te braaf. De sterkte zit vooral in de "turning of the table". Vaak genoeg zien we hoe een gek zijn perverse fantasieën uitleeft via foltertechnieken, maar hier is het eens omgekeerd en dat zorgt bij iemand als ik met een nogal sterk rechtvaardigheidsgevoel voor bijzonder veel genoegdoening. Hier gebeurt dan eindelijk eens wat ik die smeerlappen die geen respect hebben voor een mensenleven allemaal zou toewensen!

Laat ik zeggen dat ik als griezelfan toch wel uitgekeken ben op die martelhorror. Ik ga er volledig mee akkoord dat kindermoordenaars streng moeten gestraft worden maar hier neemt de vader het recht in handen op een wel erg extreme wijze. Death Wish 100x overtroffen. Op deze manier kan ik voor hem ook geen sympathie meer opbrengen. Voor mij hoeven al die sadistische scenes niet, ik hou meer van een sfeerschepping en degelijke vertolkingen. Iets wat ik mis in deze prent. Ik kan oneindig veel meer genieten van het herbekijken van ouderwetse Euro Gothic, Hammer, Amicus en American International Horror. En als het met een vleugje humor moet, dan veel liever in de stijl van Stuart Gordon's meesterlijke "Dolls". Een van de zeldzame griezelfilms die op een geslaagde wijze humor met horror combineerde.

Behoorlijk efficiënt horrorwerkje dat uiteindelijk erin slaagt om de kijker een dubbel gevoel te geven van een brug te ver op gebied van recht in eigen hand te nemen ( en dan op welke manier ook nog ) en ergens ook een bepaalde sympathie die wordt opgewekt bij het hoofdpersonage, hoe raar dat ook mag klinken.
De opbouw naar de horror van het verhaal duurt vrij lang, maar het wachten is de moeite waard gezien de folteringen die dan voorbij komen. Het eerste gedeelte lijkt qua niveau op een zwakke B-film met weinig aandacht voor sfeer en beelden. Vooral de beelden zien er bedroevend uit op gebied van kleurfilters en camerawerk. Ook het acteerwerk is zwak, al valt het hoofdpersonage nog wel mee. De sound daarentegen vond ik wel opvallend goed. 6,5/10

Opvallend.

Ik had voorganger 7 Days nog niet gezien, maar die staat wel op de watchlist. Dit schept wel redelijke verwachtingen op, en aangezien dit de Australische versie was, verwacht ik dat de Franse (of Canadeze?) versie hopelijk nog iets harder zal gaan worden. Deze slaat al in ieder geval goed binnen soms.

Ik had het vooraf ook niet verwacht. Ik ging er zowat blind in, dus ik had geen idee dat het een wraak-martel film zou worden. Had vooral op een drama/thriller geschoten als ik zo naar het begin van de film kijk. Maar de film keert op een behoorlijke wijze.

Visueel is er in het eerste deel van de film niet veel te beleven. De locatie is mooi, maar blijkbaar is er het budget niet in op gegaan, want de locatie wordt nauwelijks in het voordeel gebruikt. Ook de mooie stranden worden nooit echt degelijk in beeld gebracht.

Eenmaal in de laatste 45 minuten is de film een stukje mooier en beter. Opvallend hard gebracht en ook nog eens volop in beeld. Behoorlijk pijnlijk soms, wat ook opvalt. De hele kamer ziet er in ieder geval kil en bruut uit en de martelingen zelf zijn ook opvallend rauw daarmee.

Degelijk acteerwerk. De enige die een beetje opvalt qua acteerkunsten is Thomson. Voor de rest valt er weinig te zien, behalve iemand die overtuigend kan schreeuwen. Eerste deel van de film is wat mij betreft ook iets te lang waardoor het vooral saai is.

Wel is het resultaat een harde film in het tweede gedeelte. Daarvoor nog een voldoende, want het eerste deel is niets voor mij.

Blijf deze echt wel geweldig vinden, super fan vd martel en revanche film. Love that dad, mijn volle 100% sympathie krijgt dit personage van mij. Velen zullen door z'n vorm van wraak (recht scheppen), de sympathie vr hem verliezen, sorry ik zeg kan niet hard genoeg afzien zulk creatuur. En blijft toch ondanks het serieuze b-gehalte, ferm goed gebracht, de trage aanloop stoort hier helemaal niet.

Film die een kindermoord als excuus gebruikt om de kijker te voorzien van meedogenloos folterwerk. Die kan zich opmaken voor een vet halfuurtje van hard geweld en gedetailleerd slachtwerk. Een lang uitgerekt en akelig stuk film vol foltering dat de thema’s rouwverwerking en kindermisbruik waar de film tot die tijd zijn aandacht op richt, linea recta naar de achtergrond duwt.

Niet dat het uurtje dramatische rouwverwerking nu zo interessant is. Nee, integendeel. Ik vraag me alleen af waarom je als scriptschrijver een uur spendeert aan serieuze dramatische zaken om daarna geheel inconsequent af te dalen naar de diepe krochten van de expliciete foltering en daarmee nogal abrupt een ander type film inzet.

Het tweederangs verhaal dient overduidelijk als excuserende opmaat voor het geboden folterwerk en is daarmee eigenlijk overbodig. In dramatisch opzicht stelt het verhaal weinig voor. Een slap uitgewerkt plot dat heel langgerekt aanvoelt en het ook is. Het verhaal behandelt heftige thematiek maar mist door de slappe en saaie dramatische aanpak elke denkbare impact. Het verhaal maakt totaal geen indruk.

Het slechte acteerwerk duwt het verhaal verder de nutteloosheid in en weet eveneens geen zinnige emotie op te roepen. Vreemd dat de makers hun tijd verdoen met ongeinspireerd drama terwijl de film draait om het horrorelement. Om de torture. En ja, dat deel van de film is heftig en shockeert en roept zeker emotie op. Ik ben er alleen niet zo’n fan van.

Geen goede film.