Deranged (1974)

In hetzelfde jaar uitgekomen als The Texas Chainsaw Massacre en gebaseerd op dezelfde gruwelen van seriemoordenaar Ed Gein. Deranged bewandelt echter het realistische pad en is daarmee een erg geloofwaardige registratie van de werkelijke feiten.

Aanvankelijk is het redelijk luchtig allemaal. Een streepje orgelmuziek en een vrolijke journalist die sporadisch door beeld wandelt om de handelingen van Ez (uitzonderlijk sterk vertolkt door Roberts Blossom) toe te lichten. Maar gaandeweg wordt de sfeer grimmiger en begint Ez helemaal door te draaien. Spanning sluipt langzaam maar zeker de film binnen en ook de beelden blijven niet gespeend van een choquerende uitwerking. En daar blijft het niet bij, want Deranged eindigt met een gestoorde climax die nog lang bijblijft. Een totaal andere aanpak dan The Texas Chainsaw Massacre en ook een pak onbekender, maar laat dit geen reden zijn om deze film links te laten liggen. Naast een waarheidsgetrouwe impressie van een van Amerika's beruchtste misdaden is Deranged een verontrustende prent met enkele schokkende beelden. Wetende dat dit alles echt heeft plaats gevonden maakt het des te zieker. Een aanrader!

Morbide, grimmige film met soms een komische noot (de seance) en een zeer overtuigende rol van Blossom.

De gruwelijkheden van Ed Gein worden op erg realistische manier weergegeven in deze film. Blossom speelt gruwelijk sterk als de geschifte maniak. Kan me zo voorstellen dat deze film een grote schok teweegbracht in (conservatief) Amerika. Ik vond hem nu nog schokkend. En erg goed gewoon.

Deranged is de zoveelste film gebaseerd op de gebeurtenissen rondom Ed Gein.
Het verschil is dat bijvoorbeeld Texas Chain Saw Massacre, Psycho, Silence of the Lambs etc. Er slechts losjes op gebaseerd zijn.

Deranged vertelt het ware verhaal zonder bijverzonnen dingen.

Roberts Blossom zet met zijn bijna ziekelijke kop een uitstekende vertolking neer. De film kent een macabre sfeertje, en kent verder een paar behoorlijk twisted scenes. Mijn favoriete is wanneer die barvrouw Ezra's kamer in komt gelopen en Ezra daar als een soort van transsexueel zit. Heerlijk twisted!

Hellaas zitten er ook wat mindere dingen in.
Zo is het begin wat saai, is de presentator die voortdurend door het beeld komt lopen vervelend, en is het orgelmuziek wat oudbollig.

En ookal is de make-up gedaan door Tom Savini. Het blijft overal wat knullig. Zo zien de lijken er verschrikkelijk nep uit, en is de gore niks meer dan een paar blikken rode verf. Jammer aangezien er wel scenes met gore zijn gemaakt maar eruit zijn geknipt.

Hier de link naar de oogbalscene: YouTube - Deranged brain scenes never before seen by the public.flv

3,5 voor de goede sfeer, zieke scenes en de geweldige vertolking van Blossom

Wie kent hem niet? Ed Gein. De man die voor bv. films als Texas Chain Saw Massacre en Silence of the Lambs een inspiratiebron was. Deze Deranged draait ook om hem, maar dan op een meer serieuzere manier. Geen thriller of slasher maar een als verhaal vertelt door een journalist. De TTCM overtreft hij niet maar een goede film is het wel! Er zijn genoeg memorabele momenten in de film. En het feit dat je zit te kijken naar hoe het vermoedelijk ook in het echt is gaan, maakt het best luguber. Roberts Blossom, die later in de Home Alone films zat, speelt hier de rol van zijn leven. En heeft er duidelijk plezier in. Voor de kenners van deze film: ik heb de film met oogbalscene gezien.

Redelijke film waarin een man die jaren voor zijn zieke moeder zorgt en niet goed overweg kan met haar overlijden. De film is zelf soms wat aan de saaie kant, maar het hoofdpersonage (gebaseerd op één van de bekendste seriemoordenaars) is wel boeiend. Roberts Blossom is perfect gecast en stelt dan ook niet teleur in de hoofdrol. De zwart komische ondertoon van de film past goed binnen het geheel.

Een film over moordenaar en grafschender Ed Gein. Heerlijk. En vooral omdat nu eens niet fictieve opsmuk is gebruikt om de film sensationeler of beter verkoopbaar te maken. Nee, in deze film slechts de pure klinische feiten in verhaalvorm. De film onderstreept het zelf ook nog eens. In het begin verschijnt de tekst: "The motion picture you are about to see is absolutely true." En dat namen en plaatsnamen zijn veranderd vanwege privacy redenen ofzo, is begrijpelijk en doet aan de ware verhaallijn niets af. Niet heel belangrijk. Daar kan ik vrede mee hebben.
De authenticiteit lijkt helemaal gewaarborgd door de pseudo-documentaire weg die de film als vertelvorm inslaat. De gebeurtenissen worden meerdere malen door commentaar van een onderzoeksjournalist onderbroken die daarbij zelfs af en toe door het beeld loopt. Het oogt een beetje komisch, maar is niet storend en voorziet de film van een waarheidsgetrouw etiket.
Helaas kwam ik er na afloop achter dat de weergave van de gebeurtenissen niet 100% authentiek is. Kan natuurlijk ook niet. Je kan niet verwachten dat alle details kloppen. Sommige dingen worden nu eenmaal door de verbeelding ingevuld. Heel begrijpelijk. En daar heb ik het ook niet over. De film wijkt echter op één punt wezenlijk af van de werkelijkheid. In de film speelt de moeder een grote rol. Dat deed ze in werkelijkheid ook. Klopt dus. Maar wat niet klopt is dat Ed Gein zijn dode moeder opgraaft. In de film gebeurt dat wel. De echte Ed Gein heeft dat nooit gedaan. Toch wel een belangrijk dingetje, omdat de moeder wel heel sfeerbepalend aanwezig is in het huis en in het hoofd van onze Ed.
Blijkbaar was de verleiding om sensatie toe te voegen aan dit waargebeurde verhaal toch onweerstaanbaar. De film wordt er met deze fictieve kunstgreep trouwens niet slechter door, maar de makers doen dus niet wat ze beloven. Dat steekt toch een beetje. Laat zo’n prominente begintekst dan weg, schep geen valse verwachtingen en maak gewoon een smeuïge en lekker kijkbare film, denk ik dan. Daar is niks mis mee. De bedachte gruwel is immers een prima toevoeging.
Wie een bloedige slasher verwacht wordt waarschijnlijk teleurgesteld. De film heeft behalve een klein stukje gore in dat opzicht niets te bieden. De film legt de focus meer op de belevingswereld van Ed. Op zijn innerlijke wezen. Op zijn ziekelijkheid. Op zijn gekte. Zijn daden worden niet heel expliciet getoond. De meeste gruwelijkheden spelen zich niet in beeld maar in de fantasie van de toeschouwer af. De kijker wordt succesvol meegesleurd in een sfeer van neerslachtigheid, beklemming en duisternis. En dat werkt. Je ziet weinig bloed en gore, maar het smerige gevoel dat er bij hoort, is er wel. De onderdompeling in Ed’s wereld is zeer onaangenaam. Deprimerende, spannende en viezige psycho horror is het.
Het personage van Gein wordt overigens meesterlijk vertolkt door Roberts Blossom. Aan de man kleeft geen enkele prettige uitstraling.

De blu-ray disc van Arrow Video bekeken. Haarscherp beeld. De film is traag en langzaam en dat gaf mij de gelegenheid om met volle teugen enorm te walgen van de geestelijk doodzieke Ezra. De deprimerende sfeer was onvergetelijk weergegeven en een week na het bekijken had ik nog een onheimelijk gevoel wanneer ik terugdacht aan een aantal gruwelijke scènes, wetende dat de film op waarheid is gebaseerd.

De zoveelste film gebaseerd op de feiten van seriemoordenaar Ed Gein, en ditmaal zo'n beetje de meest waarheidsgetrouwe. Een ziek idee dat dit allemaal echt heeft plaats gevonden, maar hedendaags is slechts het idee nog schokkend. Door diverse films en documentaires ben ik inmiddels aardig op de hoogte van de gruweldaden waardoor deze film me niet meer kon verrassen.

Deranged moet het vooral van de deprimerende sfeer hebben. Ezra is perfect vertolkt door Blossoms, met een bekende blik in zijn ogen. Toen viel het kwartje, die ken ik uit Home Alone! Als kleine jongen vond ik hem daarin al creepy, maar als volwassen vent moet ik toegeven dat ie als moordende kannibaal nog vele malen creepier is. Blijkbaar was het script komisch geschreven waardoor een aantal dingen voor humor moet doorgaan. Zo is de reporter helemaal niet grappig, maar echt storen doet hij ook niet. Prettige bijrol van Micky Moore, die helaas zo kinderachtig is geweest om op het moment supreme besloot niet uit de kleren te gaan, ondanks dat ze er voor getekend had.

Tom Savini verzorgt de make-up, erg matig intro op de Arrow-release trouwens, maar dat is niet altijd te zien. De hersen-scene is van erg hoog niveau, werkelijk goor. Maar andere effecten zijn heel erg pover, met bloed wat veel te licht van kleur is. Ook de make-up van de lijken was beneden peil, maar deed nauwelijks afbreuk aan de scene waarin Ezra tussen de geraamtes zit. Eén van de spannendste scenes was het gesprek aan tafel tussen Ezra en Mary.

Ondanks de sterkte rol van Blossoms, het deprimerende sfeertje en hier en daar een leuke scene weet de film geen hele grote indruk te maken. Het doet weinig verkeerd, maar slaat me ook niet van m'n stoel. Misschien dat ik een beetje Ed Gein-moe begin te worden.

Deranged is een portret van de beruchte seriemoordenaar Ed Gein, al heet hij hier Ezra Cobb. Maar verwacht geen brute horrorfilm, dit is een vrij serieuze, documentaire-achtige versie. Roberts Blossom doet het uitstekend, en overtuigt behoorlijk met z'n karakteristieke kop als moordende, sociaal gestoorde psychopaat. Er is niet veel actie, maar wel een naargeestig sfeertje, al zijn er ook een paar bijna grappige scenes zoals wanneer de serveerster binnenkomt en hij in jurk en met de lappen huid over z'n gezicht zit. De film heeft ook wel z'n mindere kanten, met een wat irritante reporter die af en toe wat duiding probeert te bieden. En ook blijft de film wat traag en tam, waarbij bijvoorbeeld niets getoond wordt van alle moorden tussen de eerste en die van Mary, terwijl er wel een stuk of tien lijken in de kamer zitten. Waarschijnlijk ook deels om budgettaire redenen, want hoewel de film qua sfeer wel realistisch overkomt, kan ik hetzelfde niet zeggen van de effecten bij de moorden. Toch, zeker de moeite waard.