The Judge (2014)

Goeie film waarin een advocaat zijn vader, een rechter, bijstaat in een moordproces. Een mooi verhaal, alhoewel zeker niet geheel zonder clichés (vooral de vader/zoon relatie). Een prima mix tussen familiedrama en rechtbankdrama. Ondanks de flinke lengte toch onderhoudend omdat het verhaal vol zit en vanwege de uitstekende cast.

Ik vind deze film te lang duren voor wat er nou allemaal gebeurd. Hou van rechtbank films en vooral de verassing in de rechtbank dan, alleen daar gaat het mis, er is geen verassing het is vooral familie drama. Hij begon goed en keek er al helemaal naar uit dat hij (robert downing jr) het wel even ging maken in dat boeren dorpje als top advocaat maar helaas. Vond het jammer had naar mijn gevoel meer ingezeten. De film is verder prima gemaakt en ook de acteurs zijn goed dus daar lag het niet aan.

Als groot liefhebber van Robert Downey jr heb ik deze uiteraard ook bekeken. Hij speelt de rol sterk, waarmee hij laat zien meerdere kanten te hebben als acteur. De band met zijn vader oogt geloofwaardig, daar het soms pijnlijk over komt. Sommige stukken weliswaar iets te langdradig, maar dat is duidelijk opzet geweest van de schrijver. Een goede film

The Judge, Nebraska en August Osage County hebben één ding gemeen:

'All in the Family!'

The Great Plains zijn met stof en hitte nog steeds een broeinest voor ongemak.

Ik hou van dit soort films. Zeker als ze dan ook nog eens sterk geacteerd worden en dat in dit geval door de gehele cast. Downey Jr. heb ik nooit zo gemogen als acteur, dit waarschijnlijk door zijn drugsverleden, wat ik altijd verafschuw in acteurs e.d. Tenslotte hebben zij een voorbeeldfunctie naar mijn mening. Maar in deze film vond ik hem erg goed en ga zeker meer van zijn films nu bekijken. Deze film geef ik vier sterren. 4 *

AmazingPP dan zijn er veel acteurs waar jij een hekel aan zult hebben, als ik dat zo zie.

Ja, dat zal je denken, hè, maar gek genoeg kan ik het van de ene wel hebben en van de andere niet. Ik ben een vreemd mens.

Dit dus

Ach ja, zo vreemd is het eigenlijk niet nee. We hebben allemaal wel één of andere acteur die we niet echt mogen.

Goede film, mix van drama met af en toe een glimlach. Het rechtbankverhaal is decor voor het verhaal van de relaties, maar toch op een bepaalde manier ook wel weer spannend. De lengte van de film is gewoon fijn, zo heb je tijd om relaties en karakters de ruimte te geven om zich ook te ontwikkelen. Ik vond het een prima cast die overtuigd acteerde. De creditsong van Willie Nelson lift de film voor mij op naar 4*

Matig, kon me niet heel erg boeien

The Judge

Mooie film die zeker binnenkomt. De film is te lang maar wordt overeind gehouden door de sterke acteerprestaties, de mooie beelden en het sterke script. Downey jr. en Duvall dragen de film en zijn geweldig als vader en zoon die een slechte relatie hebben en onder moeilijke omstandigheden gedwongen worden om samen te werken. De bijrollen worden ook goed vertolkt door een scala aan karakteracteurs. Farmiga heeft een wat ondankbare rol en die verhaallijn had best weggelaten kunnen worden. 2 uur en 20 minuten is echt te lang voor dit soort film.

Knappe film die het echt moet hebben van de goede en kostbare cast.( 50 miljoen) Met wat mindere acteurs had deze film niet meer dan matige tv film van Halmark geweest.

Prima film, aan de lange kant maar verveeld niet. Prachtige opnames, goed geacteerd.

Hij lag al een tijd op de plank. Kon me er maar niet toe zetten, waarschijnlijk ook door de titel. Je verwacht namelijk een andere film, maar wat was hij goed! Misschien omdat ik me ook wel een beetje herken in de relatie tot mijn eigen vader. Zeer goed geacteerd, vooral van Robert Downey Jr. Heb ook een paar keer goed gelachen. Uiteindelijk heeft de film me tot tranen toe geroerd. Zo'n film laat mij in ieder geval weer even zien waar het uiteindelijk om gaat in het leven.

Die acteurs zijn fantastisch, maar wat duurt dit drama toch eindeloos lang.

Een film zoals Hollywood er te veel gemaakt heeft. Weliswaar een sterke rolbezetting en dito acteerprestaties, maar het familie- annex rechtbankdrama beklijft niet. De sub-plotjes over een op handen zijnde scheiding en een teruggevonden jeugdliefde voegen ook al weinig toe. Een paar originele ontwikkelingen zouden welkom geweest zijn.

“This family's a fucking Picasso painting.”

The Judge is een mooie film die zeker indruk maakt. De film is te lang maar wordt overeind gehouden door de sterke acteerprestaties, de mooie beelden en het sterke script. Robert Downey Jr. en Robert Duvall dragen de film en zijn geweldig als zoon en vader die een slechte relatie hebben en onder moeilijke omstandigheden gedwongen worden om samen te werken en elkaar te vertrouwen.

The Judge is een familiedrama en alle opgekropte emoties tussen vader en zoon sijpelen zelfs door tot in de rechtbank. Wat voor functie en status een rechter heeft in zo’n kleine en hechte gemeenschap wordt mooi weergegeven en de film weet het leven in zo'n klein stadje bijzonder goed te vangen. Het is uitermate sfeervol en Downey Jr. weet op overtuigende wijze de wereldwijze Hank te spelen die steeds meer valt voor de charmes van zijn kleine en mooie geboortestad. Ook de relatie met Duvall wordt erg sterk uitgewerkt en ondanks de ruzie en verwijdering zie je dat de liefde er nog steeds is. De rechtszaak komt er wat bekaaid vanaf maar echt storen deed het niet. De bijrollen worden goed vertolkt door een scala aan karakteracteurs maar jammer genoeg heeft Vera Farmiga een wat ondankbare rol en haar verhaallijn had best weggelaten kunnen worden. En nogmaals, bijna tweeënhalfuur is echt te lang voor dit soort film. Ondanks dat heb ik toch genoten van de film en op sommige momenten vliegt de tijd voorbij.

Matige dramafilm vol vergezochte karakters en onwaarschijnlijk dialogen. Het begint al meteen met een scene waarin Palmer, wie kan hem wat maken, over de schoenen van de aanklager pist. Misschien oké in een komedie, maar hier niet passend. Zo zitten er talloze scenes in, die schijtscene in de badkamer was ook ongepast, zeker als we hem dan later in alle vrede op een bootje zien wegzakken. Dan moet je daar ook realistisch zijn.
Downey speelt een voor hem 13 in een dozijn karakter en zijn broers zijn oninteressant. Duvall is nog het interessants, maar de voorspelbare verandering die hij doormaakt doet zijn karakter ook weinig goeds.

mooi vertelt drama

Ondanks de lange tijdsduur, heb ik niet het gevoel gehad dat ik zo lang heb zitten te kijken. Ook denk ik niet dat het (veel) korter had gekund, dan had je een incompleet verhaal gehad. Wel vind ik het jammer dat je de gehele waarheid niet te weten komt, ik heb de hele film het gevoel gehad dat hij onschuldig was, vraag me niet waarom, alles wijst naar het tegenovergestelde. Ik had dan ook niet raar gekeken als hij het wel gedaan zou hebben, maar het was voor mij compleet als er nog een flashback was geweest met de gehele waarheid

Desondanks heb ik mij wel vermaakt. Het verhaal is goed onderhouden en weet de gehele speelduur te boeien. Het verhaal op zich spreekt mij al erg aan. Het verhaal tussen vader en zoon wordt goed uitgewerkt, maar ook het hele verhaal rondom de rechtbank heeft voldoende ruimte gehad om zich te ontpoppen. Het personage Dale houdt de film op sommige momenten wat luchtig en dat had deze film ook wel nodig.

Downey Jr. zet zijn rol fantastisch neer. Emoties worden goed weergegeven, al had zijn personage soms nog wat kunnen winnen met humor. Ondanks dat het een drama is, en Strong het af en toe luchtig hield, had ik dat ook graag bij Downey nog gezien. Duvall speelde wat monotoon, weinig veranderingen van emoties en hij kreeg me vaak niet helemaal te pakken.

Slechts een paar aanmerkingen aan deze film, daardoor kom ik ook uit op een ruime voldoende, 4*.

Gezien de sterrencast in deze Drama film, had ik eigenlijk een boeiend, pakkend en ontroerend drama verwacht, maar wat ik kreeg voorgeschoteld, was niet minder dan wat sentimentele prietpraat met de nodige clichés erin en dat maar liefst circa 130 minuten lang.

Het eenvoudige verhaal (in een notendop, terugkerende zoon Hank Palmer, vanwege de plotselinge dood van zijn moeder, die zijn vader Joseph Palmer gaat helpen die verdacht wordt van moord en die daarbij tevens de familiebanden, te weten zijn vader en twee broers, opnieuw aanhaalt en ook zijn verleden. En m.b.t. het verleden wordt daarmee vooral zijn ex-geliefde Samantha Powell bedoeld) stelt eerlijk gezegd weinig voor en is vooral clichématig, langdradig en zeker ook flauw. Het verhaal wordt ook nog eens enorm aangedikt op Hollywood-achtige wijze door de vreselijke ziekte kanker (van toepassing op Joseph Palmer) en de liefdesperikelen en het verleden van Hank Palmer. In het verhaal werd een aantal keren letterlijk gebraakt (vooral door de nerveuze advocaat C.P. Kennedy) en dat moest ik ook regelmatig doen met alle sentimentele overdreven aangedikte onzin welke me werd voorgeschoteld en dat eigenlijk al vanaf de eerste tot de laatste minuut.

Buiten het tenenkrommende sentimentele gedoe gebeurt er eigenlijk verder weinig in deze film, want de rechtszaak, waarbij eigenlijk al snel duidelijk is dat vader Joseph Palmer schuldig is (hij wordt niet schuldig bevonden voor moord, maar wel schuldig bevonden voor doodslag en daarvoor krijgt hij dan 4 jaar gevangenis), stelt maar weinig voor en weet ook totaal niet te boeien en hetzelfde geldt voor het opnieuw aanhalen van de familiebanden en het verleden (waarbij Hank Palmer het in een café ook nog eens doet met dochter Carla van zijn ex-geliefde Samantha Powell). Het einde waarbij Joseph Palmer op een Hollowood-achtige wijze doodgaat, vond ik overigens tenenkromend slecht. Doordat er in het verhaal gelukkig wel wat luchtige humor (o.a. de anekdote in het café, m.b.t. het naar huis brengen van twee vrouwen, waarop Hank Palmer zegt "Ik breng jullie meisjes naar huis. Wie woont dichterbij ? Die met de slechte huid of die met sperma-adem ? ) voorkomt en het ook niet bepaald een straf is om naar te sterrencast te kijken, was deze film voor mij wel nog te doen en dat ondanks de veel te lange zit (hier en daar heb ik wel wat vooruit zitten te spoelen).

Van de sterrencast deden Robert Downey Jr. (in de rol van succesvolle advocaat Hank Palmer, die terugkeert naar huis) en Robert Duvall (in de rol van vader Joseph Palmer, die tevens rechter is) het best goed en vooral de laatste. Daarentegen tegen deden Vera Farmiga (in de rol van Samantha Powell, waar Hank Palmer vroeger iets mee had en beiden houden nog steeds van elkaar) en Billy Bob Thornton (in de rol van advocaat Dwight Dickham, die Joseph Palmer schuldig probeert te vinden) het gewoon slecht en dat is vooral te danken aan de flut rollen die ze moesten spelen, die ook nog eens zeer stereotype waren. Dat geldt eigenlijk ook voor Vincent D'Onofrio (in de rol van oudste broer Glen Palmer, die vroeger een succesvol honkballer had kunnen worden, maar door een auto ongeluk, waarbij Hank Palmer de bestuurder was, werd dat verhindert) en Jeremy Strong (in de rol van jongste broer Dale Palmer, die wat achtergesteld is qua geestelijke gezondheid).

Nee, deze clichematige en overdreven sentimentele Drama film was niet bepaald voor mij weggelegd en ik heb me er buiten de sterrencast en wat luchtige humor er dan ook nauwelijks mee vermaakt.

Een goede drama/misdaad film...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Robert Downey Jr. en Robert Duvall

spelen goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Af en toe onrustige camerabeweging...

Goede en mooie combinatie van rechtbank- en familiedrama.Het verhaal bood verder niet al te veel verrassingen,ook omdat we ons op wel heel bekend terrein bevonden maar was voor het overige wel degelijk en onderhoudend.

Datzelfde gold in meer of mindere mate voor de cast die prima werk afleverde al werden ze niet al te veel uitgedaagd.Downey Jr. voorop,sterke rol maar ook één die ik hem al erg vaak heb zien spelen.De rest van de acteurs pasten ook wel in dat geheel.

Ander pluspunt van the Judge was de goed getroffen sfeer van een dorp in de Midwest.

Conclusie: geslaagde film die ondanks de behoorlijke lengte me constant bleef boeien.

Ouderwets vakwerk noemen ze zoiets geloof ik............

Verbaasd mij dat deze zo goed scoort. Vond dit maar vrij saaie 'rechtbank' film, had meer spanning en beleving verwacht, dat was echt zoek. Is dit slechte film, voor mij wel, door de eeuwige saaiheid die deze film doet voort kabbelen. Cast ten spijt. Wat maakt dan dat mensen dit top vinden, groot raadsel vr mij

Matige bedoening.

The Judge is een grijs en te lang drama. Enerzijds het rechtbankgedeelte, wat eigenlijk niet veel inhoudt behalve dan de schuldvraag, en anderzijds het familiegezwets. Dat is vrij lijvig, niet enkel tussen vader en zoon, maar ook tussen zoon en z'n vroegere lief, en zoon en z'n broers, en zoon en z'n dochter.

Het is veel hooi op de vork, maar vooral hetzelfde soort hooi. Er had gerust wat achterwege gelaten kunnen worden, het zou de speelduur van dienst zijn geweest. Interessant wordt het hoe dan ook nergens en het is slechts door een fris acterende Robert Downey dat het wat kijkbaar blijft - Vera Farmiga zie ik doorgaans ook graag bezig, maar heeft maar een klein rolletje. Oudgediende Robert Duvall als brompot heeft me niet kunnen overtuigen.

Dan blijft eigenlijk relatief weinig overeind, van een nochtans goedgevulde film - zowel qua 'verhaal' als qua cast. Visueel is de film immers saai.

2,5

Niet door te komen. Na een tijdje afgehaakt.

Best aardig, maar het kabbelt allemaal maar een beetje twee-en-half uur voort. De cast is indrukwekkend, met Duvall, Downey Jr., Ruffalo, Thornton, al is deze film in geen van hun gevallen een hoogtepunt in hun carriere. Al doen ze het prima. Maar het is verder niet zo interessant wat er in deze film gebeurt, waarbij zeker het familiedrama weinig oplevert wat de moeite waard is. Met drie kwartier minder had er misschien wel wat meer ingezeten, maar nu is het een overdreven lange film die weinig te melden heeft.

De film is niet perfect, daarvoor bevat het te veel onnodige subplots, maar wat is het toch ieder keer een genot om Duvall te zien acteren.

Een mooi familiedrame (verwacht geen rechtzaak film en al helemaal geen spanning / thrillerachtige elementen). Acteerwerk is okay, niet overal origineel, maar de thema's die worden aangestipt worden prima uitgewerkt zoals vader-zoon relatie, vasthouden aan principes, de waarde van familie, zeggenschap over je eigen leven etc. Ik heb me prima kunnen vermaken. Soms wordt er over de top tegen het karikaturale aan geacteerd of op z'n minst met weinig nuance. Hierdoor wist de film me niet helemaal in het verhaal mee te nemen en kon de film me al met al niet echt ontroeren. Wat voor mij ook niet hielp is dat de hoofdpersonen niet zondermeer sympathiek zijn. Het kost wat moeite om met ze mee te leven. Dit is misschien ook juist wel een plus voor de film waarmee de film zich kan onderscheiden van de 13 in een dozijn familiefilms. Al met al toch zeker beter dan gemiddeld en daarom 3,5 sterren.