Hungry Wives (1972)

Een verveelde huisvrouw (Jan White) wordt geplaagd door bizarre dromen en besluit zich te verdiepen in hekserij.

Deze minder bekende film van zombiemeester George A. Romero stamt uit 1972 en is recentelijk heruitgegeven. Verwacht geen groteske bloedbaden zoals in zijn zombiefilms, maar eerder een sfeervol en hypnotiserend portret van een verwarde vrouw die zichzelf uit haar vastgeroeste bestaan wil bevrijden. De film bevat die lekkere naïeve jaren 70-sfeer, vermengd met surrealistische droombeelden, interessante dialogen en acceptabel acteerwerk. Het is geen film die je omver blaast of een diepe indruk op je nalaat, maar ook zeker geen slechte prent die je weer snel wil vergeten, zoals Romero's laatste werk.

Over deze 'verloren' film zullen de meningen uiteen lopen. Ik vond hem wel te pruimen.

Hele sfeervolle zeventiger jaren film. Met van die heldere kleurige kleuren. En met van die typische jaren zeventig vrouwen voorzien van felblauwe oogschaduw en andere kleurige make-up. En met van die typische jaren zeventig accessoires in de diverse interieurs. Leuk om even in deze entourage te verkeren. Over de filmbeleving valt verder weinig positiefs te melden.

Het verhaal is niet heel boeiend. Een film over een verveelde huisvrouw met aspiraties om heks te worden. Haar belevenissen op de weg er naar toe zijn behoorlijk saai en kennen nauwelijks een opzienbarend piekmoment.

De film is vooral een praatfilm. Niks mis mee, maar een praatfilm zonder veel boeiende tekst is heel vervelend. De dialogen zijn gewoon niet bijzonder. En aangezien d'r heel wat wordt afgeluld, is het af en toe flink doorbijten. De sfeervolle entourage is echt leuker dan de film die zich erom heen afspeelt.

Gelukkig heeft de hoofdpersoon last van hele beeldende dromen. De droomsequenties maken dat er kan worden doorgebeten. Het zijn surrealistische scènes die wat leven en roering brengen in de vlakke pap die film en verhaal toch wel zijn. De spannende beelden doen fijn onwerkelijk aan en veroorzaken lichtelijk ongemak. Ze voorzien de film van de broodnodige opwinding en zelfs van een tikje horror van de psychologische soort. Het is desondanks te weinig.

Ik bekeek hier een misser van George A. Romero.