Fail Safe (2000)

Erg leuke film met leuk acteerwerk. Op bepaalde momenten best spannend en indrukwekkend om te zien hoe een foutje van de computer een atoomoorlog kan veroorzaken en alle veiligheidsmaatregelen averechts werken. Apart sfeertje ook, want er word geen noot muziek gespeeld (wat er voor zorgt dat het in de hele film ijzig stil is op het geschreeuw van de Russische Premier na) en de film is geheel in het zwart-wit. 4*

Leuke film maar als je Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb hebt gezien komt het allemaal nogal bekend over. Het is niet volledig hetzelfde maar ik kreeg toch af en toe last van déjà vu's. Nu tijdens het bekijken had ik ook mijn bedenkingen bij de onder meer de decors zijn maar ik las achteraf dat het een registratie van een toneelspel voor tv was dus hier kan men niet negatief over zijn. Als ik het zo bekijk was het best een goed toneelstuk.

Deze Fail Safe maar eens op de gok meegenomen bij de kringloop, een onbekende titel is het wel en de aanschaf deed ik dan ook alleen maar vanwege het onderwerp en de cast. En ondanks dat het cijfer gemiddelde op MovieMeter niet zo hoog is maakte de film toch wel degelijk indruk.

De film schijnt een remake te zijn van een Sydney Lumet film uit '62 als ik me niet vergis, maar aangezien ik die film nooit heb gezien vergelijk ik de film het meeste met Stanley kubricks Dr. StrangeLove hoewel die natuurlijk sarcastisch en humoristisch is en Fail Safe natuurlijk dood serieus is. Toch ontstaat er een zelfde soort situatie als in dokter StrangeLove met een foutieve opdracht en de luchtmacht in aanvliegroute voor een bombardement. Hoe te reageren? Wat te doen? Hoe dit op te lossen? Een fout gemaakt door een zogenaamd feilloze machine, de mens maakt fouten en de computer niet, waarop het politieke steekspel tussen eerlijkheid, offers en paranoia kan beginnen want uiteindelijk moet de mens het toch oplossen. Dit allen wordt gesteund door een prima cast, eigenlijk teveel om op te noemen, een mooie stemige zwart wit stijl, en het totaal ontbreken van enige vorm van soundtrack is geen enkel moment storend want de acteurs en de spanning maken dat meer dan goed.

Sterk is de spanningsopbouw, ijzingwekkend de telefoon met de pieptoon, zo ook de reactie van de mensen, hun blik, verbazing en verbijstering, en bezit de film met zijn verrassende einde, bijzondere beslissing, een bepaalde boodschap rond de spreekwoordelijke gijzeling waar Rusland en Amerika in zaten gedurende De Koude Oorlog. Want hoewel 'de bijzondere beslissing' een offer is om balans te creëren is het wel een gebeurtenis die men veel breder kan trekken. Want als eerste de trekker overhalen richting de tegenpartij betekent een tegen reactie. Paradoxaal zou men kunnen zeggen dat een bom op de vijand gooien gelijk staat aan een bom op jezelf gooien.

En zo maakt Fail Safe een meer dan uitstekende indruk, is de film qua speelduur ook nog lekker handzaam, en kan ik er eigenlijk weinig minpunten aan vinden. Wat mij betreft is deze film dan ook best wel ondergewaardeerd en komt op mij over als een interessante en verrassend sterk.