Testament of Youth (2014)

Redelijk drama. De eerst helft verloopt vlotjes. De tweede helft is traag en bevat overbodige scenes die de film te lang uitrekken. Helaas slaagt de regisseur er niet in je helemaal te raken op dramatisch vlak. Verder oogt de film prima en ziet de aankleding er goed uit. De acteurs vervullen hun rollen goed. Mooie film maar geen topper. 3.0

Prachtige film naar het gelijknamige boek. De zoetig romantische toon waarmee de film begint, verandert door de uitbraak van de eerste wereldoorlog langzaam in een toon die dreigend, dramatisch en keihard van aard is. Dat gebeurt in een heerlijk laag tempo met oog voor detail.

De film laat de innerlijke en uiterlijke veranderingen, die de oorlog de hoofdrolspeelster opdringt, scherp zien en toont heel precies hoe onmacht, onwerkelijkheid en vervreemding bezit van haar nemen. Vikander weet door haar fantastische spel al deze innerlijkheid goed vorm te geven. Prachtig geacteerd!

De beelden van het Engelse platteland en de oorlogsgebieden zijn sferisch en voegen een extra emotionele laag toe aan het verhaal. De voorgelezen fragmenten uit de correspondentie met haar geliefden aan het front hebben dat effect ook.

Mooie verfilming van de autobiografie van Vera Brittain. Goed geacteerd in mooie scenes. Goede afwisseling tussen langzame en wat snellere scenes, waardoor de gedichten tussendoor niet gauw vervelen en de film op gelijk tempo lijkt te blijven. Geen verrassingen in het script, maar het drama wat je aan ziet komen wordt dan weer wel mooi en goed gebracht.

Best oké.

Ik had een kleffe zooi verwacht, Testament of Youth is dat het eerste uur ook wel een beetje. De clichés van het genre worden stuk voor stuk afgewerkt. Met het tweede uur in zicht verandert de toon lichtjes en dat zet zich door. Het tempo ligt laag en hoewel er veel gebeurd (in 5 minuten tijd is de broer gewond, gered, terug vertrokken en is "mother in crisis") verandert de toon in iets kils.

De cast doet het behoorlijk. Alicia Vikander draagt de film met verve, al heb ik het gevoel dat haar beste werk nog moet komen. Taron Egerton is eveneens prima gecast als de wat aaibare broer. Kit Harington vind ik 100x niks. Zijn Jon Snow was ik net gewend en had ik leren gedogen, dit is terug naar af.

James Kent houdt de gruwel van de oorlog voornamelijk uit beeld. Ik had dat net anders willen zien. Beelden van het front hoeven niet, maar Kent probeert de gruwel onderhuids te brengen en door de thuisblijvers te laten ervaren. Ik heb echter het gevoel dat dat enkel lukte doordat Vikander zo'n goeie actrice is - en dat heeft m.i. niets te maken met Kent's regie.
Het ietwat zweverige gedoe met de gedichten en verschillende voice-overs vind ik een misser.

3

Een film waarvan ik veel verwachtte maar mij toch bitter teleurstelde. Dat lag zeker niet aan de uitstekend acterende en niet onaantrekkelijke Alicia Vikander, maar aan het verhaal dat maar niet op gang wilde komen. Er gebeurde de meeste tijd gewoon helemaal niks. De beelden van de gewonde soldaten waren best indrukwekkend, dat wel, maar de regisseur had toch wel meer beelden mogen laten zien van de gevechten aan het front. We moesten het slechts doen van de enkele beelden van de soldaten in de loopgraven. De vredesspeech van Vera aan het einde van de film voegde in mijn ogen ook niet veel toe. Dit soort speeches hebben we al zo vaak gehoord. Het heeft nog nooit nieuwe oorlogen voorkomen.

3,0*

In een ver verleden heb ik de autobiografie van Vera Brittain gelezen. Die is mij altijd bijgebleven. Maar het is toch te lang geleden om inhoudelijk nu nog een 1 op 1 vergelijking te kunnen maken met deze verfilming. Het aangrijpende verhaal is in feite één grote aanklacht tegen oorlogvoeren en dat valt bij mij sowieso in vruchtbare aarde. De fraaie beelden van landelijk Engeland en de prima vertolkingen van de cast doen de rest. Een bijzonder mooie, bij tijd en wijle rauwe en onthutsende film.

Goeie film over een jonge vrouw die gaat studeren net als de eerste wereldoorlog op uitbreken staat. Op zich is dit historisch (liefdes) drama niets nieuws onder de zon, maar het verhaal wordt in alle rust en redelijk meeslepend verteld. Mooi aangekleed en goed acteerwerk. Een kleine 3.5 sterren.

Vikander is zoals je mag verwachten uitstekend, maar de film zelf heeft niet bijster veel indruk op me gemaakt. Ik heb me niet verveeld, maar ik heb ook nauwelijks iets nieuws gezien. Wanneer ik denk aan films als The Big Parade (1925), All Quiet on the Western Front (1930) en Paths of Glory (1957), of meer recentelijk A Very Long Engagement (2004) en Joyeux Noel, dan valt deze film daar toch bij in het niet. Voornamelijk in vergelijking met de klassiekers. Het is jammer dat er weinig echt goede recente films over dit onderwerp lijken te zijn uitgekomen. Van een The Lost Battalion (2000) was ik in elk geval niet kapot.

En datzelfde geldt eigenlijk hiervoor. Regisseur James Kent (pas op, er komt een MovieMeter taalcliché) kleurt mij net teveel binnen de lijntjes. De acteurs doen het prima (ik herkende zelfs Kit 'Jon Snow' Harrington niet) en het ziet er allemaal goed uit. Cameraman Rob Hardy die gelijk hierna zijn lens weer op Vikander mocht richten met Ex Machina, heeft het tijdbeeld vakkundig vastgelegd. Het Oxford van tijdens de Great War staat er idyllisch op. De muziek is van Max Richter, een componist die ik vrij briljant vind, maar me hier niet opviel.

Liefde die onderbroken wordt door oorlog, tsja. Het is niet echt nieuw. Ik moest ook even aan 7th Heaven (1927) en The Cranes Are Flying (1957) denken. Goed, die tweede speelt in de Tweede Wereldoorlog, maar beide films vond ik stukken beter. Ik heb Vera Brittains boek overigens niet gelezen, maar wel veel andere. Remarque, Hemingway, Owen, Graves, Sassoon. En stapels geschiedenisboeken voor WOI vakken tijdens de studie. Ik heb uiteindelijk ook mijn Bachelor scriptie over een Eerste Wereldoorlog onderwerp geschreven, namelijk Ernst Jungers 'In Stahgewittern' (hier uitgegeven als Oorlogsroes), de literaire adaptatie van zijn eigen loopgraafdagboeken. Misschien dat je dan wat moeilijker te pleasen wordt op een gegeven moment?

Niet slecht dus, maar voor mij was het niet memorabel. En daar hoopte ik stiekem toch een beetje op, al verwachte ik het na de trailer al niet echt meer.

3*

Wellicht een van de belangrijkste boeken van de 20e eeuw.

En volkomen onterecht toch wat teveel vergeten geraakt. In ieder geval voor ons Hollanders is het nog ergens in de verte te vergoelijken dat dit stukje historie wat op de achtergrond geraakt is, ik hoop dan maar dat het voor Groot Brittannie iets beter gesteld is met het besef van de toch nogal recente geschiedenis. Waarmee dit meteen *de* film is van het jaar wat mij betreft - en niet alleen om het in herinnering brengen van een erg goed en erg belangrijk boek van een interessante schrijfster, maar natuurlijk ook om de geniaal goede manier waarop dat gebracht wordt.

Alicia Vikander heeft daar misschien een makkelijke rol aan. Maar aan de andere kant, een meer Britse rol is nauwelijks denkbaar - los van de naam dan al even - en dat daar dan een Zweedse voor gevraagd wordt is wel iets heel bijzonders, maar ze maakt het in alle opzichten waar, daar kan geen twijfel over zijn. Waarbij de natuurlijke ontwikkeling van het plot misschien wel een beetje helpt, maar toch - het helpt vooral om de kracht van het karakter van Brittain te onderbouwen, en Vikander doet dat ernstig goed - in alle diepte en breedte volstrekt Brittain en haar emoties. Met alle talent dat er in de UK te vinden is nogal een compliment voor Vikander - maar terecht, zoals ze dat neerzet.

Behalve het mooie spel is dat toch vooral de verdienste van deze film - om het werk van Vera Brittain weer eens onder de aandacht te brengen. Honderd jaar geleden zo'n beetje, maar toch ook niet echt achterhaald. En ja, er zijn misschien betere films over de eerste wereldoorlog, maar ik weet nog niet zo zeker of er meer aangrijpende te vinden zijn.

Testament of Youth verhaalt over schrijfster en pacifiste Vera Brittain (Alicia Vikander). Door haar ogen beschouwen we de Eerste Wereldoorlog, waarin zij te maken krijgt met het verlies van dierbaren, en haar studie aan Oxford een halt toebrengt om aan het front als verpleegster te kunnen fungeren. Haar belangrijkste tegenspeler, Game of Thrones-coryfee Kit Harington, tekent voor de rol van heldhaftige soldaat annex geliefde.

Het is te danken aan een geweldige acteerprestatie van Alicia Vikander dat deze film echt de moeite waard is geworden. Testament of Youth focaliseert namelijk volledig vanuit Brittain’s oogpunt, en een matige hoofdrolspeelster was dit vrij eenvoudige narratief vermoedelijk fataal geworden.

Nu weet dit romantische drama de volle twee uur te boeien; we zien hoe Brittain omgaat met verliezen, en krijgen iets mee van de gruwelen die in de vele veldhospitalen aan de orde van de dag waren. Dat het romantische plot ondanks de historische context de boventoon voert, mag geen grote verrassing heten. Het doet Testament of Youth gelukkig niets aan waarde af.

Het loopt richting het einde van de film als het enige grote minpunt zich aandient. Een bemiddelende speech van Vikander, ongetwijfeld in de film verweven om een memorabel, enigszins episch slot te genereren, overtuigt niet als een teken van haar transformatie tot pacifiste (in de aftiteling die volgt wordt vermeld dat Vera Brittain nadien één van de belangrijkste pacifistes van de twintigste eeuw is geworden). In Testament of Youth zien we van deze ontwikkeling namelijk weinig terug, behalve in de betreffende slotspeech, die het einde van de film van de nodige glans had moeten voorzien.

Concluderend: Een boeiend historisch drama, met name de moeite waard vanwege het acteerwerk van Alicia Vikander en het interessante perspectief op de Eerste Wereldoorlog.

3,5* (ruim)

Met veel bewondering gekeken naar deze Testament of Youth . Begint te traag en afstandelijk maar gaandeweg werd ik het verhaal ingezogen. De waanzin van de oorlog en het verliezen van je onschuld is de laatste jaren zelden zo beheerst en treffend weergegeven als in het laatste uur van deze indrukwekkende film. Vikander is ongehoord groots, staat ongetwijfeld aan het begin van een memorabele loopbaan, maar levert hier al één van haar allerbeste rollen.

Mooi gefilmd, zeer stijlvol, top wat mij betreft.

Een mooie drama/historie/oorlog/biopic film...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld....

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Af en toe te snel camerabeweging...

Bekende acteur Kit Harington...

Mooie Britse film over vriendschap, liefde, opoffering, de gruwel van de oorlog.
Het eerste halfuur is wat gezapig maar schetst toch ondertussen het keurig bestaan van de familie Brittain en hun vriendenkring dat later in fel contrast zal komen te staan met wat volgt : een aangrijpend oorlogsgebeuren waarbij onherstelbare wonden worden geslagen maar waarbij ook andere tendenzen opduiken, zoals mannen en vooral ook vrouwen die vrijwillig bereid zijn in het oorlogsgebeuren te treden. In het slot wordt het weren van de wraak-en vergeldingshouding naar voren geschoven.
James Kent heeft met deze "Testament of Youth" een ontroerende, zekerlijk aan te bevelen, film neergezet.

Heel erg Brits. Nooit zakkend door een ondergrens, nooit wereldverleggende cinema. Zo ook deze niet, maar dan wel aan de verkeerde kant. Vakkundig gemaakt met redelijke acteurs, mooie decors, sfeer en een Groot Verhaal, maar ook oerdegelijk en het liet mij volledig koud. En vooral het tweede uur is behoorlijk langdradig en saai. Slecht is het niet te noemen, maar het deed me verder niets. 2,5*.

Deze nochtans interessante biografie van Vera Brittain verdiende zeker beter en zit beneden mijn verwachtingen. De impact van de oorlog op de families van de slachtoffers komt nochtans weinig aan bod in films, dus er zat een interessant project in. Meestal zie je wat er gebeurt aan het front, hier is het front ver weg maar komt op het einde dichterbij dan Vera Brittain ooit had gedacht.

Een film van twee uur vind ik niet genoeg om zo'n uitgebreid biografisch materiaal te vatten. Hier heb je een mini-serie van 4 à 6 maal anderhalf uur voor nodig om familiale en vriendschappelijke banden uit te werken om daarna toe te slaan met het drama. Nu moet het vlug gaan, met veel aandacht voor het sentiment en mentaal leed.Dan nog afgewerkt met een storende anti-militaristische cliché-speech.

Al is het lot van haar naasten droevig, het beweegt ondanks alle inspanningen van de makers, nauwelijks. Taglines als "stunningly good, desperately moving" vind ik bij deze film compleet onterecht. Visueel op en top Brits, verzorgd en beheerst gefilmd, met acteurs die er het beste van maken. Helaas is het boek sterk gereduceerd vermoed ik. Een kleine 3* is het maximum wat ik kan geven want het was nu ook weer niet allemaal kommer en kwel.

Mooi drama met een uitstekende balans tussen leed, liefde en vriendschap. Het verhaal heeft een sterke zorgvuldige opbouw waarin mooie beelden perfect afwisselen met de gruwel van de oorlog. Van de oorlog zelf krijg je weinig te zien, maar het leed en de gevolgen worden duidelijk naar voren gebracht. Alicia Vikander speelt haar rol verbluffend. 7,5/10

Gebaseerd op de gelijknamige oorlogsroman waarbij de ervaringen tijdens de Eerste Wereldoorlog worden verteld vanuit de ogen van Vera Brittain. Het boek ligt hier ergens op de stapel - er zijn namelijk zoveel goede oorlogsromans over WOI te lezen. Toch was het verhaal me zeker bekend. Ten tijde dat vrouwen nog steeds als minder bestempeld werden, nam zij het voortouw om vrouwenrechten in de kijker te plaatsen als suffragette. Ze was het beu om louter geschikt te zijn als huwelijkskandidate en wou een zelfstandige geëduceerde vrouw zijn.

Toen de oorlog uitbrak nam ze een voorname rol aan als frontverpleegster en deinsde ze er als pacifist niet voor terug ook Duitse soldaten met evenveel toewijding te verzorgen. Geen oorlogsbeelden, wel verslagen vanuit het hospitaalkamp. Die zijn bij momenten al tragisch en gruwelijk genoeg, maar zijn volledig weergegeven vanuit het (visuele) standpunt van Vera Brittain. Een sterke Vicander die haar rol van Vera mooi invult. Mooi ingetogen drama over liefde en opoffering. Echt memorabel is de film niet. Sowieso degelijk, zonder meer.

Mooie kleding en kleuren, helder beeld en goed acteerwerk, maar het verhaal sleepte mij niet mee. Ik ben over het algemeen niet zo van de oorlogsfilms en ik vind deze redelijk interessant, maar het miste voor mij wat kracht en impact, ondanks de heftige gebeurtenissen. Ik vind ‘m niet erg indrukwekkend, maar gewoon wel oké. Een kleine voldoende. 3*

Fraai vormgegeven drama met prima acteurs. Het verhaal is onderhoudend en Alicia Vikander is geknipt voor de rol als Vera, een sterke vrouw die het nogal voor haar kiezen krijgt. Regisseur James Kent mikt erg op de emotie en krijgt dat bij mij best aardig voor elkaar. Vind de loopgraven en de oorlogshandelingen nogal keurig in beeld gebracht. Het wrede en onmenselijke van WOI lijkt wat te worden ontweken, al waren de beelden in de veldhospitalen geen pretje. Had iets rauwer gemogen, dan was de pacifistische boodschap harder binnen gekomen

Prachtige verfilming. Heb heel erg genoten van deze film.

Vera Brittain [Alicia Vikander] is een intelligente, ambitieuze vrouw die droomt van een studie aan Oxford University en haar vader [Dominic West] en moeder [Emily Watson] duidelijk laat weten dat ze niet van plan is om te trouwen en kinderen te krijgen. Haar droom wordt verstoord door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en het besluit van haar beste vriend Roland [Kit Harington] om zich aan te melden bij het Britse leger. Wanneer Vera’s broer Edward [Taron Egerton] zich ook aansluit bij het Britse leger, besluit Vera haar steentje bij te dragen als verpleegkundige. In die hoedanigheid ontdekt ze de gruwelijke waarheid van deze oorlog, maar ook de zinloosheid van oorlog in het algemeen. Eerbiedige verfilming van de gelijknamige autobiografische bestseller die de stem van de “verloren generatie” sterk laat naklinken in het heden. Een van Vikanders meest uitdagende en beste rollen. Haar toespraak tijdens een dorpsbijeenkomst kort na de oorlog is indrukwekkend.