David Bowie: Five Years (2013)

Fascinerende documentaire met als hoofdmoot een decennium van een artiest dat zowel qua vruchtbaarheid als qua variatie nauwelijks z'n gelijke kent. Jammer dat de keuze enigszins voorspelbaar is en dat het Scary monsters-hoofdstuk niet is ingewisseld voor iets van ná 1983, bijvoorbeeld de Tin Machine-periode of 1. Outside, maar met wat er nu is kan ik ook zeer goed leven. Leuk dat zoveel betrokkenen voor de camera wilden verschijnen, met als hoogtepunt Salomars, sorry, Alomars licks die de bouwstenen voor Fame opleveren. "And I put an F in front of it and that was it, really!"

Omdat afgelopen zondag (10 januari 2016) helaas David Bowie, die een icoon van de popmuziek was en zeer populair was in de jaren 70 en 80, overleed op pas 69 jarige leeftijd ten gevolge van de vreselijke ziekte kanker, werd o.a. deze best aardige Documentaire / Muziek film over hem uitgezonden op de televisie.

In deze documentaire komen zijn vijf sleuteljaren in zijn carrière (1971, 1975, 1977, 1980 en 1983) uitgebreid aanbod, waarin hij wereldwijd succes haalde met albums als "Hunky Dory (1971)", "Young Americans (1975)", het in Berlijn opgenomen "Heroes (1977)", "Scary Monsters (1980)" en "Let's Dance (1983)". Ook passeren zijn alter ego's als "Ziggy Stardust" en "Thin White Duke" de revue en komen personen aan woord en in beeld waaraan hij o.a. deze successen mee heeft bereikt zoals Brian Eno (muziekproducent en tevens elektronisch muzikant), Ava Cherry (mooie kortharige donkere achtergrondzangeres), Robert Fripp (gitarist), Carlos Alomar (gitarist), Tony Visconti (coproducent van het album "Young Americans") en natuurlijk Nile Rodgers (coproducent van het album "Let's Dance", bestaande uit vele pophits). Zelf wordt David Bowie in deze documentaire niet geïnterviewd, waar is hij wel natuurlijk veelvuldig te zien via oud beeldmateriaal en is hij ook geregeld te horen via oude geluidsopnames.

Hoewel de documentaire inderdaad, zoals "missl" ook al aangeeft, niets nieuws onder zon heeft, vond ik het wel mooi om te zien en vooral natuurlijk om te horen omdat zijn grootste en bekendste hits de revue passeren. Natuurlijk is het ook mooi om te zien hoe hij steeds muzikaal van richting veranderde (mee evolueerde met de tijd) en natuurlijk ook zijn verschillende transformaties qua uiterlijk. Ondanks dat ik geen groot fan van hem ben, vond ik hem wel een schitterende en interessante persoonlijkheid (zo dacht ik o.a. dat hij homo was, maar hij bleek dus toch gewoon hetero te zijn) en vond ik zijn bekendste nummers/hits altijd wel leuk om te horen (nog steeds overigens want ze zijn regelmatig nog te horen op o.a. Radio 2, welke ik standaard als zender heb opstaan in de auto). Zijn leukste nummer (ook qua videoclip) vind ik persoonlijk "Blue Jean" (is wel geen hit geworden), maar dat is niet afkomstig van één van zijn vijf succesvolle albums en komt dus ook niet voor in deze documentaire.

Gewoon een aardige documentaire (ik heb de 60 minuten versie gezien) over de vijf zeer succesvolle muzikale jaren van David Bowie.

Deze documentaire is niet echt een blik op Bowie zelf. Daarvoor is het te onvolledig en te veraf van Bowie zelf. Anderzijds gaat de film wel over zijn muziek, en dat is best wel een pluspunt in een documentaire over een zanger. Het is geen hele carrière van hem, maar wel een poging om via 5 momenten in z'n hele muzikale loopbaan, aan te tonen dat hij een zeer veelzijdig artiest is. Misschien is dit wel een goeie manier om de muziek van Bowie te leren kennen, zonder er verder op in te gaan. Van avant-garde tot popmuziek, van rockgitaren tot synthesizer, van psychedelische rock tot soul, van experimenteel tot open en vrolijk. In elke periode komen grote hits van hem naar voren, wat nog eens duidelijk maakt dat hij een verscheiden gamma aan muziek maakte. Met het idee om origineel te zijn, of gewoon anders te zijn, al dan niet zichzelf, passend in het moment waarin hij leefde en hij zich als mens voelde.

Een aangename documentaire dus en handig om in een kort overzicht z'n muzikale carrière te leren kennen. Verder wel niet echt creatief, maar zo'n documentaire zal er na zijn dood nog wel van komen.