Hartenstraat (2014)

Hartenstraat mist wat aan originaliteit, maar maakt dit ruim goed door de uitvoering van het script. Dit is met name te danken aan de dialogen en de acteurs die deze uitvoeren. De film is voor de gehele speelduur entertainment en het vinkt alles af op de checklist waaraan een romantische komedie moet voldoen. Hierdoor laat de film zien dat een duidelijk script met goede dialogen samen met een goede uitwerking van dit script een prima film kan opleveren. Hartenstraat is één van de betere Nederlandse romantische komedies van de laatste tijd, met een diverse en overtuigende cast.

‘Hartenstraat’ Review | Filmtakers

Een clichématig tafereel waarin allerlei overdreven personages de leegte op dienen te vullen die er ontstaat tijdens het proces van ontmoeting, ontkenning en verzoening tussen twee toekomstige geliefden. Zo loopt er een halve gare fotograaf rond die overal opduikt, zijn er enkele dames die in een of andere winkel de hele dag shakes lijken te drinken en is er een zigeuner die volledig ontspoord na een lichte afwijzing op haar eerste date. Ik kon wel lachen om Jan Kooijman die ditmaal een homoseksuele rol vervulde, maar zijn compagnons voegde dan weer niets toe. Benja Bruijning speelt Thomas, de oorspronkelijke vriend van Katje, die alleen maar stompzinnige opmerkingen kan maken waardoor het wel erg voor de hand ligt dat zij uiteindelijk bij hem weg gaat. Zo is het allemaal erg oppervlakkig, afgezaagd en voorspelbaar. Ik kan me ook niet voorstellen dat je in een overzichtelijke supermarkt precies hetzelfde product vastgrijpt; laat staan zonder te weten wie er voor je staat. Verkopen ze zulke grote verse vissen trouwens niet alleen op de markt?
Verder zit iedere scène volgepropt met talloze onnodige close-ups waardoor ook de wat minder belangrijke momenten vrij beklemmend aanvoelen. Daarnaast zitten er een aantal recente top40-nummers in verwerkt en wordt de uitspraak 'yolo' (afkorting van 'you only live once' en toegepast door een jonge, gebrainwashte generatie) aangehaald waardoor deze Nederlandse fabricatie meteen weer negatief bij me opvalt. Bij gebrek aan creativiteit en eigenheid probeert Sanne Vogel zo toch maar hip over te komen.
Nee, de verhouding is op zich best degelijk naar voren gebracht maar dat vormt niet direct een geslaagd eindproduct.

Door mijn vrouw 'meegesleurd' naar Hartenstraat. Alvorens de film begon dacht ik echt dat dit één van de saaiste films zou worden die ik in de bios heb gezien. Maar integendeel, de film heeft mij als 'man' zijnde prima vermaakt! Erg leuk om herkenningspunten van Amsterdam te zien waar ik normaal gesproken dagelijks kom. Vooral Georgina Verbaan heeft me met haar acteurskunsten prima weten te overtuigen.

Sanne Vogel heeft het blik Nederlandse acteurs opengetrokken en daarmee geprobeerd een goede film te maken. En daar is ze redelijk in geslaagd moet ik zeggen. Zeker bij dit soort films is 'Alles is Liefde' toch een beetje de maatstaf en dat haalt deze niet, maar slecht was het zeker niet. Origineel is het natuurlijk totaal niet (Soof, Mannenharten, Toscaanse Bruiloft etc. vallen allemaal wel in dezelfde categorie). Qua acteurs vond ik Jan Kooijman echt heel erg irritant en Gigi Ravelli (ik wist niet eens dat zij het was) matig. De rest deed het naar behoren, maar Nadia Koetje sprong er voor mij echt uit. Erg knap hoe zij Saar vertolkt. Het is nu aan Sanne Vogel om de lijn door te trekken en niet met slappere romantische aftreksels aan te komen. 3*

Leuke film.

Waar het voor de meesten misschien een wat irritante verzameling BN-ers is die deze film bevolkt, is dat voor mij geen nadeel - ik kijk nooit tv, dus ik had van driekwart eigenlijk nog nooit gehoord, en zou ze niet herkennen als ik ze op straat tegenkwam. Maar echt slecht doen ze het niet, vind ik.

Bracha van Doesburgh (kende de naam wel, maar nooit gezien geloof ik) en Marwan Kenzari (nooit van gehoord) spelen grappig, met chemie en al. Nadia Koetje, wat een schattig kind, wint het natuurlijk op het vlak van de schattigheid. Maar leuker nog zijn de paar absurde kleine bijrolletjes - Georgina Verbaan (kende ik dan wel) heeft de leukste. En wat ook wel meespeelt, een film met Susan Visser (ja, uit de Vlaamsche Pot natuurlijk) heeft bij mij altijd een punt extra.

Waar soom al de naam van Johan Nijenhuis noemt, ik moest ook aan hem denken, want er zit een duidelijke parallel in zijn films en deze - de wat vreemd aanvoelende dialogen, en de manier waarop ze uitgesproken worden. Verder is deze film wel een behoorlijke klasse beter, voelt een stuk echter aan, beter gecast, beter gefilmd - alles beter, eigenlijk.

Eigenlijk precies de film die ik verwacht had. Was er ook vooral benieuwd naar door de enorme BN'er-parade die voorbij komt. Is altijd leuk, maar leidt het eerste half uur ook ontzettend af. 'Gelukkig' duurt het lang voordat er enig verhaal inkomt. Alles blijft eigenlijk heel de speelduur lang los zand. Wat minder personages was de kwaliteit ten goede gekomen, maar eerlijk gezegd zijn al die bekende koppen (die heus niet allemaal op hun best staan te acteren) wel leuk om te zien.

Het wil allemaal nogal hip en indie zijn. Weet niet of dat nu juist een beetje tongue-in-cheek bedoeld was, maar hier en daar zie je toch dat de maakster wat al te hard een soort Amélie-achtige hipstersfeer nastreeft, met soms bijna tenenkrommende 'ik hou van deze random dingen'-momentjes.

Typisch zo'n film die leuk is om te kijken, maar waar kwalitatief gezien een hoop op af te dingen valt.

Een heel voorzichtige 3,5*, puur voor het kijkplezier en de eyecandy in de vorm van knappe mensen en een mooi stukje hip Amsterdam.

Leuke film.

Matig. Een aantal scènes kende ik al uit die reclame over de bioscoopbon die voor elke film werd gedraaid.

Nu wil ik best geloven dat er echt van die hipsters rondlopen in Amsterdam, maar dan kunnen ze wel gewoon hondsirritant zijn, zeker als het matige acteurs zijn die in de rollen zitten. En het ligt er allemaal zo dik bovenop. Ik vraag me echt af of die nu een parodie is of een per ongeluk grappig geworden ode aan de 9 straatjes. Ik vrees een beetje voor het tweede. Maar echt, al die mensen, van die vriend van Daan in pak tot het neukertje van Katje, stuk voor stuk vreselijke mensen waar het ook gewoon als film zijnde niet leuk is naar te kijken. Typerend dieptepunt is overigens de muziek van Passenger in de film. Dat stemmetje van die kerel. Als ik ergens echt kriebels van krijg. Mensen die dat oprecht mooi vinden moeten nodig naar een heropvoedingskamp want dan gaat er echt iets goed mis.

Toch 2,0* nog? Ja zeker, want uiteindelijk is het centrale koppel dus wel heel leuk en acteert heel behoorlijk (al lijkt het al snel wat met al die minkukels waardoor ze omringd worden). Nee, gewoon bescheiden, niet overdreven en met een sterke chemie: dan is elke romcom al snel geslaagd en alle punten komen dus volledig op conto van Van Doesburgh en Kenzari. En het is altijd leuk Henk de Mol te zien; Lambrechts heeft echt één van de meest karakteristieke stemmen van Nederland en brengt me altijd terug naar die fijne animatieserie van vroeger.

p.s. Ik vind hier meer een serie inzitten, met zo'n buurtje waarin iedereen elkaar kent, dan zoiets korts als een film.

Lang niet zo beroerd als de azijnzure commentaren van sommige van mijn voorgangers willen doen geloven. Maar ja, als b.v. bomari het heeft over policolor gekweel, ranzige homo’s of een troetelallochtoon (terwijl er in de film niet één allochtoon te bespeuren valt) dan weet je dat zo iemand stevig van het padje af is. Jammer toch, maar o zo voorspelbaar. Het gebeurt iedere keer weer wanneer er een nieuwe Nederlandse film uitkomt, wordt daarover door een deel van de forumleden steevast bakkenvol kritiek uitgestort. Soms terecht, vaak ook niet.

Best een gezellige film en in ieder geval stukken beter dan menige Amerikaanse komedie, die in dit forum vaak bij voorbaat al op een hoge waardering mag rekenen. Het verhaal zit geinig in elkaar en ik vind dat met name Bracha van Doesburgh en vooral Marwan Kenzari alleszins aanvaardbaar acteerwerk neerzetten. Geen topper, verre dan dat, maar niettemin een aangename romcom met gevatte humor en personages, die tot leven komen, zij het de een wat beter dan de ander. Al met al: gewoon leuk.

Redelijke vlotte komedie van eigen bodem. Het verhaal is aardig en leuk bedacht om alles in een straat af te laten spelen. Alles aan deze film is over the top. Vaak leuk, maar echt gieren brullen zit er niet in. Soms is het over over the top heen, en ontstaan er zeer kinderachtige situaties, met name Verbaan had wat gas terug mogen nemen. Jammer dat er wel erg veel bnn'ers even in beeld moeten komen.

Iets te. 2.5/3.0

De enige reden dat ik deze film gezien heb, is omdat het opgenomen is in het straatje waar ik vaak kom. De locatie is daarmee het enige positieve. Mierzoete film boordevol clichés. Je hebt op elke scene bij wijze van spreken 10 seconden voorsprong, waardoor je vrijwel elke scene aan jezelf kan verklappen.

Erg leuke film. In het begin sterk. Later wordt die ietsje minder. Maar nog steeds zeker de moeite waard. Super veel bekende acteurs.

Weer een typisch voorbeeld van een goede Nederlandse romantische komedie. De cast is uitstekend en de romantische sfeer is alom aanwezig. Er is veel chemie tussen beide hoofdrolspelers en de bijrollen boeien voldoende om alles gedurende anderhalf uur zeer genietbaar te maken.

Goed

Aardige film over een straat vol kleine winkeltjes waar de liefde tussen twee winkeleigenaren opbloeit. Uiteraard kent deze romcom een voorspelbaar verloop. Ook is de liefde tussen de twee hoofdpersonages wat matig onderbouwd. Maar toch kijkt deze film wel gemakkelijk weg. Lekker vlot en genoeg kleurrijke bij-personages.

aardig nederlands tussendoortje.

heel veel bekende nl gezichten.

maar niet zo bijzonder.snel vergeten.

rainy sunday?

Hier kunnen mensen dus serieus om lachen? Echt? Dit is toch de titel komedie niet waard...

Homoseksuelen die op de Grinder tour gaan? En dan te zwijgen over het personage van Egbert Jan... Te cliché. Georgina die tijdens de seks tieten, kutje en andere vulgaire woorden er uit gooit, om zich daarna door een paar vuilniszakken te rollen? En eigenlijk vanaf dat moment nóg vervelender wordt?

Waarom zijn dit soort films altijd zo walgelijk voorspelbaar? Nou vooruit, ook iets positiefs. Het was verdraagzamer dan voorgaande Nederlandse romantische meuk. Kenzari was wel leuk, Bracha ook. De berichten en de opbloeiende romance tussen die twee waren soms best snoezig. Eigenlijk zonde van dat blik bekende Nederlanders die ze open hebben getrokken, zij voegen verder nauwelijks iets toe.

Volstrekt formulematig, volstrekt voorspelbaar en vol bordkartonnen personages die volstrekt kunstmatige dialogen uitkramen. Dan is daar ook nog de soundtrack met niemendalletjes die de oppervlakkigheid van dit alles nog maar eens onderstrepen. En kan iemand me uitleggen waarom Vogel te pas en te onpas met een handheld-camera filmt? Originaliteit is niet haar sterkste punt, helaas slaat ze als filmregisseur de plank volledig mis. Onuitstaanbaar, maar niet de moeite waard om als traumatisch te bestempelen.

Het kost me altijd moeite om onbevooroordeeld een Nederlandse film te beoordelen. Daarom maar even me proberen in te beelden dat dit bijvoorbeeld een IJslandse film zou zijn en hoe ik het geheel dan zou vinden. Niet onaardig, denk ik, dus een voldoende vind ik nog op zijn plaats. Soms moet je de slechte dingen niet de goede laten overschaduwen en als ik de ergernissen even weg denk, dan zat er nog genoeg leuks in de film waar ik wèl over te spreken was. Ik vond van Doesburgh en Marwan Kenzari het erg goed doen en zeker het middenstuk van de film was goed te pruimen. Ook Georgina Verbaan vond ik eigenlijk wel leuk in haar bizarre rol.

Maar het geheel is natuurlijk nauwelijks origineel en de typetjes zijn zo uitvergroot neergezet dat het de geloofwaardigheid van het verhaal niet ten goede komt.

Nederland heeft de smaak te pakken gekregen met de romantische komedies. Hartenstraat is inmiddels de zoveelste film waar geprobeerd wordt een 'feelgood' sfeertje te creëren middels het opentrekken van een blik BN'ers en het vertellen van een onwaarschijnlijk, maar toch aandoenlijk liefdesverhaaltje. Liefst worden er stiekem meerdere liefdesverhaaltjes in één film gestopt.

Wat begon deze Hartenstraat overigens vre-se-lijk. Ik kan begrijpen dat mensen na een half uur afhaken, want ik stond op het punt om hetzelfde te doen. Met name Georgina Verbaan, die ik een jaar geleden nog prees vanwege haar performance in De Surprise, wist behoorlijk op mijn zenuwen te werken. God mag weten waarom ik het heb laten opstaan, maar dat heb ik dus wel gedaan. En, warempel, het wordt zowaar beter naarmate de film vordert. Qua humor blijft het allemaal pover, maar vermakelijk wordt het gelukkig nog wel. Bracha van Doesburgh en Marwan Kazari weten kleur te geven aan hun personages en er is ook sprake van enige chemie. De bijrolletjes waren dan wel weer flauw en voelden grotendeels overbodig aan.

Er wordt schaamteloos gejat van You've Got Mail en Notting Hill, maar, toegegeven, de film komt er redelijk mee weg. De chatconversaties tussen Daan en Katje zijn het leukst aan de hele film en ook tegen het einde aan wordt er genoeg uit de kast gehaald om er wat van te maken. De bijkomende clichés worden daarbij niet gemeden, maar dat kun je van tevoren zien aankomen. Geen al te sterke film verder, maar het kijkt wel lekker weg. Ik vraag me trouwens wel af waarom deze films altijd in Amsterdam moeten plaatsvinden...

2,5*

Dit is een moderne versie van "You've got mail", maar dan niet met e-mail (destijds nieuw en spannend) maar met Relatieplanet.nl als communicatiemedium van dienst. Alleen al de geniale productplacement van die site is 2 sterren waard. Zoals personage Daan sarcastisch opmerkt ligt de doelgroep van dit soort films met een fleecedekentje op de bank - en dat, vermoed ik, vaker zonder dan met partner.

De molensteen om de nek van deze film is de vreselijke voorspelbaarheid. Na 10 minuten weet je al wie met wie de koffer in gaat. De film heeft uiteraard de obligatoire rise-fall-rise romkom plotstructuur die steevast eindigt met rennen over - bij voorkeur - een vliegveld om iemand de liefde te verklaren voor hij/zij vertrekt. Ja, dat soort shit zit er allemaal in.

De cliché personages helpen ook niet echt. Sinds Alex Klaassen de relnicht designer Jari speelde in Gooische Vrouwen kan een homo in Nederlandse films nooit meer anders worden geportretteerd dan flamboyant en stuntelig - getuige ook het homokoppel in deze film. Die worden dan wel gered door Jan Kooiman, die geweldig buiten zijn comfortzone treedt en een geweldige nicht neerzet compleet met alle maniertjes en gebaartjes die daarbij (schijnen te) horen.

Georgina Verbaan doet weer een mooie karikatuur met een hoog love-it-or-hate-it gehalte, maar ik vind haar (weer) grappig. Ik heb ook het idee dat zij een hoop improviseert. Verder zitten er nog een heleboel bekende en minder bekende acteurs en cameo's in.

De hoofdrolspelers kende ik beide niet, maar ik hoorde naast mij iemand melden dat Marwan Kenzari niet onprettig is om naar te kijken. Geen idee, want ik had vooral oog voor Bracha van Doesburgh, die elke minuut van de film een tandje knapper wordt.

Het is matige, vermakelijke, simpele onzin. Niet slecht, niet irritant, maar ook niet meer dan dat.

2,5 sterren

Hartenstraat

Sanne Vogel heeft het romcom genre wel in de vingers, en ondanks wat schoonheidsfoutjes en vervelende subplotjes heb ik me prima vermaakt met Hartenstraat. Het beste wat Vogel heeft gedaan is het casten van Kenzari en Van Doesburgh als de twee hoofdrolspelers. Het samenspel oogt natuurlijk, en vooral Kenzari laat zien wat hij in zijn mars heeft. En Georgina Verbaan als gekke stalker is natuurlijk altijd leuk. De vervelende bijrollen neem ik dan graag voor lief. Compliment ook voor de jonge actrice Nadia Koetje. Als Saar is ze gewoonweg aandoenlijk.

De Nederlandse cinema krijgt over het algemeen veel kritiek.

Dat komt mede doordat er inderdaad veel bagger op de markt komt.

Op het gebied van drama zijn we zo slecht nog niet. Genoeg pareltjes te vinden.

Maar de meeste mensen zijn er toch wel over uit dat in de afgelopen jaren teveel romcoms uitgebracht zijn en het einde lijkt nog niet in zicht.

Meestal kan ik nog wel een beetje door mijn eerste irritatie heen kijken. Maar als de chemie ver te zoeken is, het camerawerk zeker in het begin van de film pover is en verhaal zo ongelofelijk onorigineel is dan ben je mij kwijt. *2.0

Pulp.

Wat is dat toch met deze film? Hij stond me bij in mijn geheugen dat ik hem toch best aardig vond. En dan ga je kijken en dan denk je; wat een gedrocht! Een en al cliché, super voorspelbaar. Heel gemaakt en geforceerd. Ook super irritant hip gedoe en overdreven multiculti met uiteraard de homo's daarbij. Zo fout als wat deze film. En toch wist ie me weer in te pakken. Ondanks dat mijn verstand zegt dat ik deze film helemaal af moet kraken. Maar ik geef hem toch weer drie sterren. En misschien zouden het er eigenlijk meer moeten zijn. Maar dat kan ik mezelf niet toestaan. Daar ben ik nog steeds niet klaar voor.