Schastlivye Dni (1991)

Na Of Freaks And Men was ik wel benieuwd naar ander werk van deze fijne fijne meneer die zich Aleksey Balabanov laat noemen. Het viel niet tegen en ook niet mee. Dat wil zeggen, OF&M vond ik een stuk beter. Die was wat mysterieuzer en veelzijdiger. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat om Happy Days. Of Schastlivye Dni, zo u wilt. Het gaat over een man met een hoed die wat rondzwerft door Sint-Petersburg. Hij ontmoet wat mensen en dieren, vlucht, lacht, maakt vrienden en vijanden, wordt verliefd of misschien ook niet en aan het einde weet je nog niks maar ben je wel anderhalf uur in een andere wereld geweest. Een wereld vol gevaar, hoop, liefde, raadsels en operamuziek. Wat wil je nou nog meer?

Net zoals de film Trys Dienos uit hetzelfde jaar is dit geen film om vrolijk van te worden. Vervallen straten en huizen, daklozen, lelijke mensen. Alles zo doods als maar zijn kan. Het leek wel een groot kerkhof. Moet dit de ondergang van de Sovjet Unie voorstellen? Je zou het haast wel denken. Hoewel, als je de beelden zag, dan leek het wel dat het verhaal zich afspeelde in de jaren twintig van de vorige eeuw. De prachtige operamuziek van Wagner die je regelmatig hoorde uit een antieke grammofoon paste ook uitstekend in deze troosteloze film. De scène waar een welgestelde bewoner op die operamuziek aan het dirigeren was vond ik een van de mooiste scènes in dit mooie filmdebuut van de veel te vroeg gestorven Balabanov. Tja, en dan de man met de hoed, af en toe begon die mij wel enigszins te irriteren. Had toch wel wat vriendelijker kunnen zijn tegen die toch niet onaantrekkelijke dame van lichte zeden. Het einde van de film was trouwens veelzeggend.

4.0*