Closed Vision (1954)

Avant garde pur sang.

Zo heel af en toe verdiep ik me in de experimentele cinema; meestal modern (onlangs Rabbits gezien), want daar is gemakkelijker aan te komen. Soms weet ik echter een ouder werkje te vinden, waaronder dus Closed Vision. Een zeer divers genre, maar meestal hebben deze films één ding gemeen: ik vind er niks aan.

De film begint vooral met close ups van allerlei collages en stillevens, terwijl meerdere voice overs de onsamenhangende 'gedachtestroom' die hier bij hoort uitbeelden. Al snel volgen er bewegende beelden van spelende kinderen en een stel dinerende mensen van middelbare leeftijd. Opnieuw beelden meerdere voice overs de gedachtestroom uit, die langzaam meer samenhang krijgt. De beelden worden verder begeleid door een experimentele jazzy soundtrack.

Een verhaal valt er echter niet uit de destilleren. De beelden zitten vol symboliek, maar ook hier valt weinig aan te snappen. Ik kon er hoegenaamd niets mee. Hoogtepunten waren de wederkerende beelden van een aantrekkelijke jonge dame in bikini, dat levert een halfje op. De film zwerft op internet rond, dus wie geïnteresseerd is kan hier vrij makkelijk aankomen.

1* voor de mooie dame.

Je hebt mij wel geënthousiasmeerd. Cinematografie en editing door Jean-Gabriel Albicocco! Regisseur heeft ook nog Les Idoles (1968) gemaakt (hier onder zijn eigen naam vermeld), minstens zo interessant.

klinkt zeker interessant, ik had hier ook nog niet van gehoord. Van Les Idoles wel... die staat ook al veel te lang op mijn wensenlijstje... misschien maar eens werk van maken dan

Ik denk dat ik Les Idoles maar even laat voor wat het is. Ik ben nog aan het bijkomen van deze ervaring. Ik heb jullie beiden een PM gestuurd waar je de film kan vinden.

Van de Letteristen naar de Beats - ik ging vandaag via Traité de Bave et d'Eternité (1951) naar het korte film ouvre van Christopher Maclaine (en van een wat onbestemde lusteloosheid naar een energiekere, vollere blik vol associaties die er aardig op los syncopeerde) - neemt deze film letterlijk en figuurlijk toch wel een centrale plaats in.

wat losse gedachten

- interessant om de verbeelding van gedachtes en innerlijke personages op een strand te situeren met de golvende zee prominent aanwezig in de achtergrond

- de collages en lettertypes slaan soms de jazz zelfs over en komen al terecht bij punk, zou Gilliam dit ook gezien hebben... of Svankmajer? vast

- Het verhaal waar Flashheart tevergeefs naar opzoek was, heb ik als volgt kunnen destilleren: Een man loopt op het strand. Zijn voeten doen pijn. Het begint te regenen. Maar dat doet niet terzake, hij zou ook in een donkere kamer kunnen zitten, bezig om een film te maken.

- valt me op dat waar de Surrealisten hun inspiratie bij Freud haalde, dat deze Letteristen (ik kende ze eigenlijk nog niet, wel de Situationisten, die andere proto-punkers... ook snel maar iets van Debord gaan kijken nu, zoals pippo al suggereerde) het vooral bij Nietzsche en de Sade zoeken... ongetwijfeld in navolging van Artaud en Bataille... het "voorbij gaan aan goed en kwaad" is een centraal thema. En juist in deze film die over een innerlijke gedachtewereld gaat, de plek waar je normaliter eerlijk bent met jezelf, oftewel "jezelf" punt, is dat uitermate van toepassing.

- Opvallend dan ook, dat de afgebeelde wereld wel relatief seksloos is. De artiest die de film probeert te maken heeft meer met de creatieve speelsheid van kinderen... Het pubermeisje staat misschien wel voor een onschuldig soort seksuele nieuwsgierigheid... of misschien wilde hij Freud écht even buiten beschouwing laten

- Buiten dat de film in zijn geheel erg genietbaar is, duidelijk in zijn experimentele doelstelling en genoeg ideeën bied om mee aan de slag te gaan, vond ik vooral het einde erg cool waarbij zowel het beeld als de stem opeens verweren (ik kreeg gedurende de film al een beetje een beat vibe, maar toen leek het zelfs bijna of Burroughs opeens de film ingeslopen was) terwijl een gedachtetrein rondjes blijft rijden.

- Misschien ook goed om nu Un Homme Qui Dort (1974) weer eens op te zetten...