De Behandeling (2014)

Deze film wordt een beetje als de Vlaamse Seven gepromoot en dat is begrijpelij kin die zin dat de sfeer betrekkelijk grimmig is en choquerende beelden niet geschuwd worden. De media anticipeerden hier dan ook behoorlijk op, waarbij de Vlaamse Jan Modaal meteen gewaarschuwd was. Het script is echter kleinschaliger dan pakweg Seven, realistischer misschien ook wel, maar tegelijkertijd ook minder spectaculair, op een of andere manier. Naar mijn gevoel leunt de film ook iets te veel op bepaalde details in het onderzoek en minder op de 'horror' van de gebeurtenissen, waardoor je de indruk krijgt in de eerste plaats nog altijd naar een detective te kijken. Uiteraard is daar niets mis mee, behalve voor de genrefan die net dat tikkeltje meer nodig heeft voor z'n rush. Over de rest kan je kort zijn: de regie is sober maar degelijk, net zoals de vertolkingen.

Sterke thriller van onze zuider buren. Een kleine vergelijking met Seven mag voorzichtig gemaakt worden. Minder horror, maar wel een plot met een afschuwelijk onderwerp. De film houdt je constant bij de strot. Wie, wat en waarom. Die vragen houden je op het puntje van je stoel. Een klein minpuntje is het acteerwerk dat niet altijd even sterk is ( bv de badmeester).

Een bijna topper. 3.5/4.0

Heel cliché allemaal. Een grimmige film, vooral omdat het onderwerp pedofilie aangesneden wordt. Toch is de uitwerking volledig gejat uit Amerikaanse films inclusief het Prisoners-achtige einde . De makers hebben niet begrepen dat een stijlvolle thriller uit meer bestaat dan zaklampen in het donker en een overstresste flik die om de tien minuten op iets moet schreeuwen of beuken. Het resultaat is degelijk te noemen, maar dertien in een dozijn.

Middelmatig.

Zie je bij Japan steeds de atoombommen terugkomen en zit Amerika nog steeds met een aantal oorlogskaters, zo heeft België een pedofiliespook. Het is dan ook niet zo verwonderlijk om deze boekverfilming in ons Belgenlandje te zien, al clasht het soms wel een beetje met de Amerikaanse aanpak.

Op zich is de film goed opgebouwd. Op de juiste momenten rakelt de spanning weer op en krijgt Herbots er steeds de drive weer in als het even dreigt stil te vallen. Het sfeertje is duister genoeg, het troosteloze Vlaamse weer en de verkrotte landelijke setting dragen mooi bij aan het grimmige geheel. Visueel is het vooral solide, maar weinig uitdagend.

Maar de film kent ook een aantal stevige minpuntjes. Dat TV-Vlaams is echt not done, het gaat er bij mij nog altijd niet in dat men hier aan vast blijft houden. Het haalt een hoop naturel uit de film en maakt het allemaal een stuk houteriger dan nodig. Verder iets teveel momenten waar de goede clou net op het goede moment z'n intrede maakt, maar da's meer een genre cliché van een genre waar ik verder niet zo heel veel mee heb.

Vond de sfeer zelf soms ook iets te geforceerd. Vooral het overdramatische begin gaat er wat over. Als kijker kom je koud een film binnen en om dan al met zwaar aangezette muziek en slomos de sfeer te willen zetten moet je van betere huize komen. De background story van Nick is nog zo'n overbodig iets. Het had een half uur film kunnen besparen, en zorgt nu enkel voor een leuke pay-off op het einde (er blijft een zuur smaakje hangen door het niet-vinden van Bjorn), maar da's een beetje min voor een kwart aan overbodig drama.

Acteerwerk vond ik verder ook wat te dik aangezet allemaal. Zo balanceert de film eigenlijk de hele tijd op nét wel en nét niet. Met een paar kleine details had het een veel betere film kunnen zijn, want als basis is het sterk genoeg. Anderzijds zijn het waarschijnlijk net die dingen die het volk naar de bioscoop lokt, gezien het gemiddelde hier kan je Herbots dan ook moeilijk ongelijk geven. Maar mijn ding is het toch niet helemaal.

2.5*

Ik vond dit een zeer geslaagde verfilming van het boek van Mo Hayder.

De film sluit qua sfeer, verhaallijnen en scenes 1 op 1 aan bij het boek (niet bij andere films), dat was duidelijk de ambitie en dat vind ik prima. Het pedofiliethema staat centraal, maar de backgroundstory van Nick is in feite de rode draad. Ik zou het jammer vinden als deze film niet gemaakt zou kunnen worden omwille van de pedofilie-verhaallijn, dat is maar hoe je het bekijkt.

Het doet wel wat om het boek op film te ervaren. En Geert Van Rampelberg zet een sterk personage neer, al het was niet helemaal de Jack Caffery die ik ken, die is toch nog een pak donkerder en uitgeleefd. Maar zo zal elke lezer wel zijn/haar beeld hebben.

Na het wanproduct Bo gaat Hans Herbots weer voor een boekverfilming. Deze keer van toch wel een heel populair boek, dus dan zou je toch verwachten dat de man eindelijk echt zijn best eens gaat doen. Jammer genoeg dus niet.

De behandeling is niet slecht, het is zelfs vermakelijk. Maar het is soms zo van de pot gerukt en overdreven dat het soms vervelend wordt.

De film voelt ongelofelijk gehaast aan, geen adempauze, in één ruk gaat het verhaal door. De film creëert nauwelijks gevoel. Het is zelfs zo erg dat we bijna niet kunnen meeleven met de personages. Wat toch wel iets vrij voornaam is met zo'n onderwerp van deze film.

De film slaagt er wel in spanning te creëren, zeker naar het einde toe. Er zitten een paar leuke puntje op de stoel momenten in die echt wel werken.

Visueel is deze film ook best aantrekkelijk. Ze hebben een degelijke cameraman en ook behoorlijk degelijke locaties.

Dus toch wel wat interessante pluspuntjes.

De film is niet bepaald een erg goede aanrader. Wie een heel shockerende film verwacht kan we eens teleurgesteld uit de hoek komen. Het onderwerp is smerig en degoutant maar de uitwerking blijft nog behoorlijk braaf.

2.5*

Wat is nu het belangrijkste, het acteerwerk of de casting, of het camerawerk, de editing, of het verhaal??

Het maakt bij deze film helemaal niets uit want alles was echt hele grote klasse en ik kan daarom echt niet anders dan de volle vijf sterren geven aan deze fantastische zeer sterke film.

Verveeld geen moment, ik vond het een thriller van het hoogste niveau, al was de film niet altijd heel erg spannend, was het dan zeker wel zeer intrigerend. Het verhaal, de rode draad en het ijzersterk einde in combinatie met geweldig acteerwerk en ook de invulling van de karakters en personages maken deze film tot een uniek meesterwerk. Prachtig in beeld gebracht, donkere scenes hadden iets magisch. Niet van die irritante donkere scenes waar je haast niets meer kunt zien maar wel de donkere sfeer en toch alles haarscherp kunnen volgen. Er is hier werkelijk geen frame verspilt!

Ruw, keihard, luguber en grof waarbij niets aan de fantasie wordt overgelaten. Het was dus deze keer duidelijk niet de spanning die me over de streep trok om de volle vijf sterren te geven maar het meeslepende verhaal, het geweldige acteerwerk en de prachtige beelden.

Het is inderdaad wel aan te raden de film met Nederlandse ondertiteling te kijken dan is het veel makkelijker te volgen.

Absoluut een van de betere Vlaamse films! (en dat zijn er al behoorlijk wat)

Waarom heb ik nog nooit een Nederlandse film gezien die maar enigszins in de buurt komt van deze klasse, waarom kunnen ze dat in België wel en in Nederland niet...

Goede Vlaamse thriller, die zich qua niveau wel kan meten met “De Zaak Alzheimer”.

Iets waar “De Behandeling” vooral erg goed in is, is het maken en behouden van de spanningsboog, die snel begint en tot het einde toe voortduurt. Dat is altijd al een groot pluspunt bij een thriller, die twee uur duurt. Verder is het allemaal heel degelijk. De regie is dat zeker. Het is sfeervol geschoten, soms lekker duister, met een paar aardige slow motion beelden er tussendoor geschoten.

Het acteerwerk is in orde. Geert van Rampelberg zet een aardige hoofdrol neer, niet overdreven goed, maar hij blijft in ieder geval overeind. Het verhaal zit goed in elkaar. Ondanks dat sommige zaken misschien lichtjes vergezocht zijn, blijf het allemaal geloofwaardig. Verder is de soundtrack ook heel behoorlijk en die draagt op positieve wijze bij aan de sombere, duistere, grimmige sfeer die het uitstraalt. Het einde vond ik ook wel goed. Iets minder happy dan gebruikelijk in dit soort films.

Best een aanrader dus, als je van dit soort films houdt. Er is hier en daar wel wat op aan te merken, maar de spanning maakt heel veel goed.

3,5*

Gemengde gevoelens hierover. Enerzijds krijg je hele spannende, niet pretenderende, rauwe cinema. En anderzijds had het verhaal zo uit een doorsnee aflevering van CSI kunnen komen. Zo een briljante uitwerking van deze zenuwslopende thriller en dan met zo een pover plot, op het lachwekkende af. Zonde, had meer in gezeten. Halve ster vanaf. Gelukkig was het verder allemaal nog wel pakkend genoeg.

Volledig eens met cucciolo. De film baadt in een grimmg sfeertje waar je bij momenten echt ongemakkelijk van wordt. Mooie prestatie van Van Rampelberg die in zijn rol worstelt met demonen uit het verleden. Het camerawerk en de muziek zijn prima. Maar naar het einde toe is wat mij betreft de logica volledig zoek.

Eindelijk deze film zaterdag kunnen bekijken. Wauw, wat was me dat?!

Super gewoon! Het is inderdaad een héél zwaar onderwerp. En het blijft inderdaad surieus op de maag liggen. Zeker als je zelf een dochtertje hebt van 5 jaar. Na de film moesten mijn vrouw en ik toch wel even bekomen. Maar deze film had gewoon alles. Spanning, goede acteerprestaties, een duister sfeertje,.... Ondanks de lange speelduur mij geen seconde verveeld.

Uitstekende, bij vlagen en vooral in de suggestie zeer grimmige film van onze zuiderburen die met name uitblinkt in tempo: op de juiste momenten wordt gas teruggenomen of juist bijgegeven en het verleden van Nick krijgt precies genoeg aandacht zonder dat het de focus op de huidige zaak tekort doet. Gevolg is dat deze kijker vanaf het bankje twee uur lang in een ietwat verhoogde hartslagzone geboeid (no pun intended (ok een beetje)) bleef kijken. Van Rampelberg draagt de film verder met verve waar de rest van de cast zo nu en dan wel een steekje laat vallen, maar dat zijn al met al slechts kleine minpuntjes.

Er zijn landen waar ze dit soort verhaaltjes in tien afleveringen van een uur stoppen. Dat was misschien niet eens zo'n slecht idee geweest. Met twee uur op de teller krijgt het niet veel tijd om te ademen. Toch iets dat het naar een hoger plan had kunnen tillen. De druilerige, grijze sfeer leent zich ervoor, net als de verschrikkingen die plaatsvinden. En plaats hebben gevonden.

De treiterende buurman bijvoorbeeld. IJzersterk idee, maar met dit tempo komt het niet helemaal uit de verf. Onderdeel van een verleden dat Herbots meteen met dik aangezette cinema op je afvuurt. Zonder een ferme basis komt zoiets pathetisch over. Niet het enige waar de hoofdrol last van heeft. Cafmeyer staat eigenlijk alleen maar op volle kracht vooruit.

Een geplaagde vent, geen gelaagde rol. Alles bij elkaar zit je de hele film lang naar weinig meer dan een op hol geslagen rechercheur te kijken die steeds tegen iedereen staat te blaffen en als een sloophamer door de smerige zaak (zaken) heen dendert. Zwakke keuze van Herbots om zijn film niet wat meer rust te gunnen, nu draait het vooral op tumult en meer van dat.

Het scenario heeft al wat hobbeltjes, trollen, melk en de moordenaar om maar wat te noemen, maar op deze wijze wordt het er niet aannemelijker of voor mijn part spannender op. Dat merk je dan in het slot. Zelfs het zure staartje heeft het niet. Best een aardige politiefilm, daar niet van, maar ook een lege. Met dit materiaal heel je er dan lang niet alles uit.

Toch enigszins tegenvallende film na het lezen van de lovende kritiek hierboven. Vooral het scenario (welke zieke geest bedenkt nu zoiets?) en de acteerprestaties (overacting) zijn matig tot zwak. Wel prima passende sfeer en mooi in beeld gebracht.

Zeer complex intrige, breed uitgesponnen en beslist van een beter niveau dan de klassieke TV-afleveringen van politie op zoek naar moordenaars, verkrachters, kidnappers enz...

Getuige hiervan de delicate onderwerpen als daar zijn pedofilie en misdadige perversheid en het feit dat de film er in slaagt over de lengte van twee uur te blijven boeien. Bovendien is het slot van een heel ander kaliber dan gewoonlijk.

Knap werk van Herbots. Geert van Rampelberg zet, hoe dan ook, een overtuigende act neer als de zich rechtstreeks in de zaak betrokken rechercheur.

Redelijke film waarin een rechercheur op zoek gaat naar een man die een gezin drie dagen lang heeft gegijzeld. Een thriller met een behoorlijk ingewikkeld plot. Boordevol clichés, zelfs hoe de film eruit ziet. Niet bepaald origineel en hier en daar niet even geloofwaardig, maar het blijft toch wel onderhoudend.

Eindelijk deze eens bekeken en 'k vond het een spannende en boeiende film. De cast deed het prima en het zag er goed uit.

Ondanks dat de film toch zo'n twee uren duurt, verveelt de film eigenlijk niet.

Niet de meest vrolijke film, maar 'k vond hem wel het bekijken waard.

Donkere (ook letterlijk) misdaadthriller met een goed en dramatisch verhaal over kindermisbruik. Heftig dus maar voor de kijker als spannend verhaal neergezet waarbij de ellende van de kinderen en ouders niet ondergesneeuwd raakt in een overdaad aan actie of geweld terwijl het script wel de nodige vaart houdt. Mooie balans!
Dat er veel in het donker is gefilmd voegt aan de spanning nauwelijks iets toe terwijl het inspannender is om te kijken. Dat is dan ook mijn enige kritiekpunt op wellicht een paar ongel0ofwaardige omstandigheden na.
Prima product uit België!

Een donkere thriller uit Vlaanderen. Niet de eerste keer, maar wel altijd leuk om zien. Na Windkracht 10 had hij met Bo en The Spiral al iets minder vrolijke films, met De Behandeling gaat het nog iets verder. Nog een weg te gaan, maar het gaat de goeie kant op. Geert Van Rampelberg draagt de film wel als flik die een verleden meesleurt op zoek naar de dader van een nieuwe zaak. Waarbij heden en verleden elkaar kruisen. Thema pedofilie is niet enkel Belgisch, maar sinds de zaak Dutroux toch steeds een schaduw die achter de deur komt loeren. Hier levert het wel een goed verhaal op, maar zorgt evengoed voor de nodige clichés. Als je kijkt naar pedofielen, zijn dat volgens mij toch niet alleen minderbegaafden zoals in deze film wordt voorgesteld. Dat de mensen ziek zijn in hun hoofd is één ding, minder verstandelijk is nog iets anders.

Dat is meteen de vijand van de film: clichés. Voor mij mag dat, in de filmwereld kom je ze toch altijd tegen. Maar het doet wel kwaad in dit geval aan de originaliteit. Verfrissend is de sfeer bij de politie. Geen geroep tegen elkaar, geen good cop vs bad cop, geen romances op het werk, ... Gewoon agenten die hun werk doen. Nick roept af en toe, maar verontschuldigd zich hier evengoed voor. Het blijven collega's van hem. Geen schorsing na 5 minuten omdat hij een eigen stijl op na houdt. Ik zoek het misschien te ver, maar het is toch eens anders dan wat we gewoon zijn.

De Behandeling heeft z'n goeie en slechte momenten. Dat verhaal met Bjorn had wat achterwege gelaten. Of net meer mee gedaan. Nu mogen we een hap nemen en het eten weggooien. En ook de ontknoping is ietwat te gemakkelijk gegaan. Maar de sfeer zit goed en dankzij de bekende formule in dit soort films wordt het op de juiste momenten spannend. De beste thriller is het niet, maar zeker een goeie.

Goede en spannende film. De hoofdrolspeler kende ik niet, maar ben onder de indruk. Muziek is ook prachtig. Jammer dat het niet een geheel bevredigend einde heeft. Zijn broer......... Verder zeg ik niks. Zeker de moeite waard om te kijken.

Ik had hoge verwachtingen bij deze film na het lezen van de reacties, maar die werden niet echt waargemaakt. Ik kreeg een beetje de indruk dat deze film veel wilde zijn; spannend, schokkend... maar het wilde maar niet lukken. Bij het begin werd je meteen in het diepe gegooid waardoor het even onduidelijk was waar het precies over ging. Na een tijdje snapte je wel hoe de vork in de steel zit, echter zonder ook maar een moment echt spannend te worden. Ook wel jammer dat het einde niet echt is "afgemaakt". Ik vond de reeks Vincke en Verstuyft dan toch beter.

6/10

Geen kwaad woord over de hoofdacteur, hij doet z'n werk ongetwijfeld naar behoren, maar het personage dat hij moet neerzetten...

Zo'n gedrag van iemand in die positie, dat is (althans hier in West-Europa) toch wel al een poosje niet meer van deze tijd. Hij pleegt inbraken, is onbekend met het begrip 'teamwork', is impulsief en onbeleefd, gedraagt zich in het ziekenhuis als een barbaar uit de periode van ruim voor het neolithicum, heeft zichzelf zowel verbaal als fysiek geen moment onder controle,...
Als het Belgische politienetwerk uit dit soort mensen bestaat, overweeg ik een verhuis naar Rusland...

Dat, en nog een paar andere zaken, zoals de aanwezigheid van onzinnige hoeveelheden urine, maken er een totaal ongenietbaar geheel van. Lang leve Jurriaan De Cock.

Laat de inspecteur zoeken naar de vermiste in plaats van naar de dader, en je krijgt een lang uitgespannen aflevering van Vermist geregisseerd door Erik Van Looy: De Behandeling mist vooral identiteit. En net zoals Erik Van Looy is ook Hans Herbots duidelijk fan van gestandaardiseerde matige Hollywoodproducties. Het scenario is weinig origineel, de personages zijn voorgekauwd en ook visueel is Herbots veel te braaf. De donkere sfeer bleek geen middernacht, maar slechts een lichte schemering. Suspensevol wordt het dan ook nooit. Eigenlijk springt de film er op geen enkel moment bovenuit: dan maar op de stapel gooien bij de andere matige whodunits. En snel vergeten.

Op zich een boeiende interessante thriller die meteen de toon zet met de flashback naar de verdwenen broer van hoofdrolspeler Nick zoveel jaren terug. De behandeling is niet zo’n leuke film wegens een ranzig onderwerp van pedofilie. Goed naar voren gebracht met diverse subplots - linken niet altijd overal duidelijk en soms nodeloos complex gemaakt, maar het houdt wel de vaart in de film. Spanning (sfeer) troef en dat houdt zowat de hele film aan. Ook een vleugje Saw te bespeuren met de geketende slachtoffers met dat verschil dat zij hier wel (letterlijk) ongemoeid worden gelaten. Hoe de openingsscène tot stand is gekomen en waarom de dader de woning verliet is onduidelijk. Later in de film leek er geen intentie te zijn om de woning te verlaten, vandaar.

Verder wel een beetje cliché met de lone wolf inspecteur die op eigen houtje op onderzoek trekt. De film bevat geen verhoren van verdachten. Er is geen echte aandacht voor “who did it?”, maar focust zich volledig op het speurwerk van Nick. Vreemd vond ik ook zijn reactie op de zwemleraar die schijnbaar werd genegeerd toen die hem aansprak. Ook dat trolverhaaltje was bizar, zeker iit de mond van de kinderen (die nog niet het slachtoffer waren).

Geert van Rampelberg doet het goed als rauwe inspecteur, het is eens een nieuw verfrissend gezicht ipv De Bouw of Desmedt. Niet altijd even geloofwaardig (ook de rol van pestende Plettinckx bvb) maar boeiend om te volgen in zijn geheel. Het absolute einde is wederom schrijnend, perfect passend binnen het plaatje.

Prachtfilm, alleen (vooral in het begin) soms moeilijk verstaanbaar.

Sterke thriller die me geen moment los liet.

De spanning blijft van begin tot op het einde aanwezig.

Goede keuze om eens wat minder bekende acteurs en actrices te casten.

Met uitzondering van Ingrid De Vos, en Michael Vergauwen zitten er voor mij weinig bekende gezichten in.

Perfect is het zeker niet allemaal, MM gebruiker Ebenezer Scrooge haalde de missers al aan in zijn recensie, maar desondanks werkt het als geheel wel.

Een beklemmende film, met een schrijnend thema, zo ranzig als 't maar kan, die blijft hangen.

Dit is een behoorlijk spannende maar ook heftige thriller over een rechercheur die op zoek is naar een pedofiel die een gezin met kinderen gijzelt vanwege maniakale waanbeelden. Er zitten zeker vage stukken in de film die onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig overkomen. Niet alleen in het verhaal, maar zeker ook in het gedrag van de rechercheur. Toch blijft de film heel erg spannend en is daarmee tot aan het einde boeiend. En niet eens mijn soort film, maar ik vond hem wel goed.

erg goede Belgische thriller over kindermishandeling,pedo"s enz.

huiveringwekkend.

goed geacteerd en gruwelijk dat zoiets bestaat.

kijk maar als je ertegen kunt

Schijt omhoog!

https://www.vlaamswoordenboek.be/definities/term/schijt%20omhoog



Was ook het enige waar ik om moest lachen want luguber is het juiste woord voor deze Vlaamse thriller die uit het grimmige vaatje van Seven en vooral 8MM tapt, daarbij het nodige ernaast morst en bij gebrek aan een fatsoenlijk functionerende pot de afvalstoffen maar in dat zelfde vaatje terugpist.

Verwacht niet het intellectuele nivo van Seven maar vooral het smerige en groezelige. Wel met prima acteerwerk. Sowieso in veel opzichten is het een zeer professioneel gemaakte film van Eyeworks, het bedrijf van Reinout Oerlemans. Het voelt ook aan als een woedende verwerking van het nationale Dutroux trauma in de Belgique, hoewel er geen aanklacht tegen het zwakke systeem in zit.

Wat het vieze betreft, een waarschuwing is op zijn plaats want dit is ook een exploitatiefilm die elke keer op maximaal horror effect uit is, meer dan op spanning. Ook zet men graag de kijker op het verkeerde been, zoals bij dat zwembad. Er wordt zelfs niet geschroomd half aangeklede intro-tjes van kinderporno tapes te tonen, met huilende kinderen...maagomkerend. Het meest walgelijke was nog wel Nancy, wat een monster, maar dat was wel een goed gespeelde en verdorven schurk.

Wat hier en daar echt rammelde was het scenario.

Het is in de eerste plaats nogal lastig te volgen soms. Hoog tempo, er zijn veel elementen en de film maakt veel sprongen heen en weer, niet in de tijd maar wel in plaats van handeling.

Maar, kwalijker, de film kent een aantal plotgaten, absurditeiten en blunders die het geheel flink omlaaghalen:

-Plettinckx werd door Nancy een dikzak genoemd maar hij was dat duidelijk niet;
-bewaarde tapes waarin we gewoon de gezichten van de viespeuken kunnen zien of zelfs een kenteken?
-die hond had het kastdeurtje met de poten gewoon naar buiten kunnen duwen. Dat meisje kreeg dat deurtje met 1 vinger open;
-een loodzware kerel heeft kennelijk de gewoonte om daken te beklimmen en dit hoort nooit iemand?
-veel kinderen zien hem wel en noemen hem allemaal los van elkaar "de trol"?
-de vaders worden gedwongen hun kind te nemen...please. Dit is wel over de rand van hoe kunnen we het zo vies mogelijk maken;
-da hele gedoe met den pis...ah nee meen ge da allemaal?
-bovendien vond ik het einde echt te deprimerend: die broer die na al die jaren nog leefde ging dood doordat Nancy hem vastbond (Houdini spelen). Een laatste gruweldaad van Nancy voordat ze op internet gevonden was? Om minder straf te krijgen?


Na Sound of Freedom gezien te hebben, een heel ander soort film die het thema subtieler behandelt, kwam deze in mijn herinnering op. De Behandeling is een redelijke film die gewoon net te vaak uit de bocht vliegt.