Roffa (2013)

Rauwe Rotterdammer.

Roffa, ofwel Roffadam. Het moge duidelijk zijn dat de straattaal welke een woord als de titel bezigt ook gelijk de lading dekt qua sfeer. Ruig wordt het namelijk wel. Althans, Loek Peters speelt een overtuigende hooligan van de oude Rotterdamse garde. Net vrij uit de bajes wil hij zijn leven beteren. Dat gaat lastig als een van je vrienden Mads Wittermans is. Deze geweldige acteur, die onder bijna dezelfde naam (Sef) ook al zo'n onheilspellend figuur speelde in 'Van God Los', geeft wederom een ijzingwekkende performance weg. Deze zuipende en snuivende makker van het rauwe hoofdpersonage wil graag zijn oude kameraad terug. Niet diens nieuwe nettere versie.

Het verhaal is al tig keer eerder gedaan en ook wel beter. Een en ander verdient tevens qua uitvoering geen originaliteitsprijs, maar de film vermaakt zeker. En dat is best knap, want waar menigeen meer tijd nodig heeft weet regisseur Bobby Boermans binnen 47 minuten een spannend drama af te leveren. Misschien neemt hij wel iets teveel hooi op zijn vork, niet alles werkt altijd even goed. De film voelt overvol aan. Met het einde trekt de regisseur een hoop weer recht. Heel eventjes vraag je je namelijk oprecht af hoe het afloopt. Betrokkenheid is altijd prettig. De dreiging blijft continu, vaak onderhuids, aanwezig. En dus blijft de kijker op scherp staan. Een goede zaak.

Goed.

Met dank aan One Night Stand & Herrie voor het recensie-exemplaar.

Zulke rellen zijn er sowieso zelden tot nooit meer maar oké, het is een aardige kortfilm die op het einde dus te ver doorschiet met de grote vechtpartij (met voetbalshirts aan....) tegen ADO- en Sparta gasten. Beter was geweest de ruzie kleinschalig te houden, dat was ook ten goede gekomen aan het sterke punt van de film: het realistische dilemma tussen de vriendengroep en het terugkeren in de maatschappij (gezin en werk). Dat kwam wel redelijk goed en boeiend over in het korte tijdsbestek.